Αόρατη γωνιά

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-03-04T07:03:00.002+02:00

Αγάπη χωρίς διάκριση

2012-03-03T07:03:00.002+02:00

Πείνα και δίψα

2012-03-02T07:03:00.006+02:00

Όταν διψάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του νερού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Βάλε το στόμα σου στο τρεχούμενο νερό και γεύσου τις σταγόνες που σου έκαναν τη χάρη να μείνουν για να σε δροσίσουν. Όταν πεινάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του ψωμιού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Φάε το ψωμί σου αργά και ταπεινά. Δέξου το με ευγνωμοσύνη ως δώρο και θα σου είναι πιο γλυκό κι από το μέλι. Με τη νηστεία που μας διατηρεί σε κατάσταση πείνας, ασκούμαστε να λαμβάνουμε την τροφή και τη ζωή ευχαριστιακά. Να τη λαμβάνουμε ως δώρο από τα χέρια του Θεού. Η νηστεία -ως πείνα και δίψα- ανοίγει άλλες προοπτικές, άγνωστες παντελώς στον κορεσμένο άνθρωπο. Το ψωμί, τα φρούτα, το νερό γίνονται ξαφνικά τόσο όμορφα... εμπνέουν τόσο σεβασμό που θέλεις να τα φιλήσεις... Τα απλά ακτινοβολούν μια αγνή ομορφιά που τα κάνει πιο ποθητά από τα πολυποίκιλα και επιτηδευμένα...

Η νηστεία, ως πείνα και δίψα, δίνει στην τροφή και τη ζωή τη γεύση της ευλογίας και της ευχαριστίας. Βλέποντας το ψωμί και το νερό ως δώρο του Θεού, ανακαλύπτεις τελικά παντού γύρω σου τα κρυμμένα Του δώρα... Έχει δίκιο ο π. Αλέξανδρος. "Μόνο αυτός που ευχαριστεί ζει αληθινά"! Η πείνα και η δίψα της νηστείας είναι στο βάθος της πείνα και δίψα για τον Θεό. Αυτό το ζεις πραγματικά στην εσπερινή λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, όταν όλη μέρα πεινάς και διψάς τον Άρτο και τον Οίνο της Ευχαριστίας.

π.Η.Κ.

(από εδώ: http://makedonitissa.blogspot.com/)

Ζήσε τη στιγμή

2012-03-01T07:03:00.001+02:00

Χρησιμοποιείται κατά κόρον σαν ατάκα, σαν όπλο εξυπνάδας ή και σαφούς γρήγορης απάντησης... Ας προσπαθήσουμε λίγο να εμβαθύνουμε πέρα και πάνω απ'τη φράση αυτή...

Ζήσε τη στιγμή σημαίνει να μάθεις να εξερευνάς το "τώρα" της ζωής σου. Να μην περιμένεις κάποιο μακρινό μέλλον, αλλά να χαίρεσαι την κάθε στιγμή που ζεις. Τώρα. Όχι αύριο! Το αύριο είναι του Θεού, που λένε και πολλοί άγιοι. Το τώρα είναι αυτό που ξέρεις, που βλέπεις, που βιώνεις. Κάν'το όσο πιο όμορφο μπορείς. Αγάπησε τους γύρω σου, αγάπησε ακόμα και τους εχθρούς σου. Δώσε το 100% του εαυτού σου χωρίς μιζέριες και πονηριές, χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση.

Το να ζω τη στιγμή σημαίνει να ψηλαφώ την πραγματικότητα του τώρα, να τείνω προς το Θεό και το συνάνθρωπο. Το να ζω τη στιγμή σημαίνει να μάθω να θέλω να αγωνίζομαι και να μη μένω παρατηρητής της ίδιας μου της ζωής. Το να ζω τη στιγμή ισοδυναμεί με το να ζω από τώρα τον Παράδεισο ή την κόλασή μου: την αγνή, αληθινή χαρά ή την βασανιστική μιζέρια της υποταγής στα πάθη και την αμαρτία.

Live the moment

2012-03-01T07:02:00.000+02:00

Live the moment means explore every moment of your life. Don't wait for a distant future to come, but enjoy every moment by living it. Live it now! Not wait for tomorrow.Tomorrow isn't yours. Tomorrow is in God's hands. Live now, love now, see now, experience now. Live as beautiful as you can. Love your friends and your enemies.Living the moment means that you should try your best to love God and people. Living the moment means that you must try to want to fight and not being miserable and viewer of your own life. Try to live the moment, my friend, and pray to God that you find your own way to happiness. The way to meet Him.

Οι δύο βάτραχοι

2012-02-29T15:47:00.001+02:00

Κάποια φορά δύο βάτραχοι έπεσαν σ'έναν κουβά με αφρόγαλα και συνειδητοποίησαν ότι βούλιαζαν. Στην αρχή, χτυπούσαν με μανία τα πόδια τους μήπως και καταφέρουν τίποτα, αλλά άδικος κόπος. Βυθίζονταν όλο και πιο πολύ... Τότε, ο ένας φώναξε: "Δεν μπορώ άλλο. Είναι αδύνατο να βγούμε από δω. Σ'αυτό το πράγμα δε μπορείς να κολυμπήσεις. Αφού θα πεθάνω, ας πεθάνω τουλάχιστον χωρίς να βασανίζομαι προσπαθώντας". Μόλις το 'πε, σταμάτησε να πλατσουρίζει και αμέσως βυθίστηκε για πάντα στο βυθό του κουβά.

Ο άλλος βάτραχος, πιο πεισματάρης, αγωνιστικός και επίμονος σκέφτηκε: "Δε γίνεται. Είναι αδύνατο να βγω από δω. Τουλάχιστον, αφού είναι να πεθάνω, θα πεθάνω προσπαθώντας"! Συνέχισε, λοιπόν, να χτυπάει τα πόδια του με δύναμη και να προσπαθεί επί ώρες.

Ξαφνικά, απ'το πολύωρο χτύπημα των ποδιών του, το αφρόγαλα έπηξε και έγινε βούτυρο. Έκπληκτο το βατραχάκι κατάφερε έτσι να βγει απ'τον κουβά γεμάτο χαρά....

ΥΓ: Συγχωρέστε μας για την καθυστέρηση της ανάρτησης. Προέκυψε σφάλμα στον προγραμματισμό της!

The two frogs

2012-02-29T07:02:00.000+02:00

Once upon a time two frogs fell into a bucket full of milk and realized they were sinking. At first, they tried to stay on top with their feet but without any success. They couldn't help it... They were sinking instead more and more. Suddenly, one of the frogs said: "I can't do it anymore. It 's impossible to get out of here. You can't swim in here. Since I will die here, at least I'll die my way without torturing myself by trying". After he said that, he stopped swimming and immediately he sank to the bottom of the bucket forever.
The other frog, more stubborn, fighting and persistent, thought: "Nothing doing! I can't get out of here. At least, since I am going to die, I will die trying"! So, he kept swiming and trying to stay on top for hours. Suddenly, after hours of trying, the milk jelled and became butter. Then, the frog, totally astonished, managed to get out of the bucket full of elation.

Εσύ πώς βλέπεις;

2012-02-28T07:03:00.012+02:00

O απαισιόδοξος βλέπει δυσκολίες σε κάθε ευκαιρία,

ενώ ο αισιόδοξος βλέπει ευκαιρίες σε κάθε δυσκολία.

Η αισιοδοξία μεταμορφώνει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες,

ενώ η απαισιοδοξία τις μετατρέπει σε παγίδες.

από εδώ: http://taxidistooneiro.blogspot.com/2009/05/blog-post_11.html

How do you see?

2012-02-28T07:02:00.000+02:00

The pessimist sees difficulties in every opportunity
while the optimist sees opportunities in every difficulty.

Optimism transforms challenges into opportunities,
while pessimism transforms them into traps.

Από κείνη τη στιγμή...

2012-02-27T07:03:00.001+02:00

Θέλω να σας πω και κάτι άλλο. Αυτή η προσευχή στάζει αίμα θεϊκό. Διότι, ναι μεν ο Χριστός μας την παρέδωσε και την είπε πριν τη σταύρωσή του. Αλλά ο χρόνος μετράει απ'τη στιγμή που ακούστηκε η πρώτη σταγόνα απ'το αίμα του Χριστού που έσταξε στο Γολγοθά και ακούστηκε αυτό το "πλιτς". Αυτή η σταγόνα που έσταξε. Από κείνη την ώρα μπορούμε και λέμε το Θεό "πατέρα". Από κείνη την ώρα! Γιατί, για να μπορέσεις να πεις εσύ τον Θεό "πατέρα", χύθηκε αίμα θεϊκό στο Γολγοθά. Ο Χριστός μάς έκανε παιδιά του Θεού. Αυτός μας χάρισε το δώρο αυτό της υιοθεσίας. Της συμφιλίωσης. Μας αγκάλιασε ο Θεός και τον αγκαλιάσαμε και μεις. Και γίναμε πάλι παιδιά του αγαπημένα...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

From that moment...

2012-02-27T07:02:00.002+02:00

.....I also want to tell you something else. This prayer drops divine blood. Because Jesus gave it to us before He was crossed. And time counts from the moment the first blood drop was sounded from the precious blood of Jesus that was dropped to Golgotha and which made that "splash". That drop that driped. From that moment on we can address to God and call Him "father". From that specific time! Because, divine blood was spilt to Golgotha so that you can call God, "father". Jesus made us God's children. Jesus gave us the present of adoption. Of reconciliation. Jesus hugged us and we hugged Him too. And we became His beloved children again...

father Andreas Konanos (from his radio broadcast)

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-02-26T07:03:00.002+02:00

(παιδιά στις Φιλιππίνες)

Μήνυμα για το καρναβάλι

2012-02-25T18:07:00.000+02:00

Μια φίλη αναγνώστρια μάς έστειλε το ακόλουθο κείμενο που αφορά το καρναβάλι. Την ευχαριστούμε και το δημοσιεύουμε.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

Πρός τόν ἀξιότιμο Δήμαρχο Πάτρας, κ.Γιάννη Δημαρά

καί Ξάνθης, κ.Μιχαήλ Στυλιανίδη

Εἶμαι ἐκπαιδευτικός ἀπ’ τή Θεσσαλονίκη καί ἤθελα νά σᾶς ἀπευθύνω αὐτό τό μήνυμα ὡς μείζονος σημασίας, γιατί ἐκφράζει τόσο ἐμένα προσωπικά, ὅσο και ἑκατομμύρια ἄλλους Χριστιανούς Ὀρθόδοξους Ἕλληνες. Αὐτό τό μήνυμα ἔχω ἱερή ὑποχρέωση νά σᾶς τό ἀπευθύνω πρῶτον ὡς Ὀρθόδοξη Χριστιανή, δεύτερον ὡς Ἑλληνίδα καί τρίτον ὡς ἔντιμος ἄνθρωπος.

Τό Καρναβάλι πού διοργανώνεται κάθε χρόνο στήν πόλη σας καί στό ὁποῖο συμμετέχουν χιλιάδες ἀνθρώπων αὐτοπροσώπως κι ἑκατομμύρια παρακολουθοῦν τηλεοπτικῶς ( κι ἐπηρρεάζονται ὁδηγούμενοι σέ «ἤθη» πού μόνο ἠθική ὠφέλεια δέν παρέχουν, ἀλλά ἀντιθέτως εἶναι ἀνάρμοστα ), ἀποτελεῖ ἀρχαῖο παγανιστικό ἔθιμο μέ ἀνθρωποθυσίες, κραιπάλες καί ἄλλες ἀσωτεῖες γιά τή λατρεία τοῦ Θεοῦ Βάαλ.

Προσβάλλει τό συνταγματικά ἐπίσημο θρήσκευμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καί ἄρα τούς πιστούς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, πρό πάντων ὅμως προσβάλλει τόν ἴδιο τόν Θεό, πρᾶγμα τρομερό! Σημειωτέον, ὅτι τήν Κυριακή πού διοργανώνεται, τελεῖται ὁ ἐσπερινός τῆς συγγνώμης στούς Ἱερούς Ναούς, γιά νά συγχωρεθοῦμε μεταξύ μας, ἐνῶ συγχρόνως παρακαλοῦμε τό Θεό νά συγχωρήσει τίς ἁμαρτίες μας καί τόν ἄσωτο βίο μας. Τυχαῖο;

Κατανοῶ πώς ἐλεύθερα συμμετέχουν μέ τή θέλησή τους κάποιοι συνέλληνες μέ τρόπο πού αὐτοί ἐπιλέγουν. Ἐπίσης κατανοῶ τήν προσφορά «ἐργασίας» πού παρέχει σέ κάποιους ἄλλους συνέλληνες σέ τέτοιες περιόδους οἰκονομικῆς κρίσεως, καθώς καί τά κέρδη πού ἀπορρέουν ἀπό τήν ἐπισκεψιμότητα στήν πόλη σας.

Ὅμως ὁ σκοπός δέν ἁγιάζει τά μέσα! Περνᾶτε ( καθώς καί οἱ προηγούμενες Δημοτικές Διοικήσεις ) βλαβερά μηνύματα σέ ψυχές ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καί μάλιστα σέ καιρούς ὅπου δεν ἀρμόζουν μασκαρέματα, γλεντοκόπια κι ἀσωτεῖες, ἀλλά μετάνοια, ἀλήθειες μέ πεσμένες μάσκες, σύνεση κι ἐγκράτεια, γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ Ἐθνικοῦ ναυαγίου τό ὁποῖο ὑποστήκαμε. Περνᾶτε βλαβερά μηνύματα γιά τή σωτηρία τῶν βαπτισμένων μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων καί τῆς δικῆς σας, τό ὁποῖο Ἅγιον Πνεῦμα τό λυπεῖτε καί προσβάλλετε κατάφορα καί ἐπιπλέον καταδικάζετε τήν ἔξωθεν καλή μαρτυρία στούς ἀπίστους πού ζοῦνε στή χώρα μας.

Κάποτε θά δώσουμε ἀναφορά στό Ἱερό Βῆμα τοῦ Θεοῦ γιά τίς πράξεις μας, γιά τό τί κάναμε στήν ψυχή μας, ἀλλά καί γιά τό πόσες ψυχές παρασύραμε στόν αἰώνιο ὄλεθρο.

Σᾶς παρακαλῶ ἐκ βάθους καρδίας νά σταματήσετε τό καρναβάλι καί νά ἀποδείξετε ὡς δημόσιος λειτουργός τήν εὐαισθησία καί δημιουργικότητά σας, μέ δραστηριότητες ὠφέλιμες γιά τήν Πατρίδα, τήν ὁποία ὁρκιστήκατε στό ὄνομα τῆς Ὁμοουσίου κι Ἀδιαιρέτου Ἁγίας Τριάδος νά ὑπηρεῖτε εὐλαβικά, ὅπως καί γιά τούς συνανθρώπους σας πού ζοῦνε σ’ αὐτήν.

Μέ τιμή,

Μ.Σ. ἐκπαιδευτικός

Και όμως υπάρχουν!

2012-02-25T07:03:00.000+02:00

Αφιέρωμα στους αγιορείτες ασκητές που εγκαταβιούν στα βραχώδη και απαραμύθητα Καρούλια.
Του Γιώργου Θεοχάρη (agioritikovima.gr)

Που δεν το πρόσεξες καν...

2012-02-24T07:03:00.001+02:00

Μια στιγμή που, άμα ήταν διαφορετική, ίσως να μην ήσουν ζωντανός. Ένα και μόνο κλάσμα του δευτερολέπτου που, αν δεν είχες γυρίσει "τυχαία" το κεφάλι σου, ίσως όλα να ήταν παντοτινά τόσο διαφορετικά για σένα. Κάποια σκέψη, ένα φανάρι, μια θύμηση που δεν τα πρόσεξες καν...

Παραστέκει δίπλα σου ακόμα και τώρα. Μπορεί να είναι χαρούμενος, μπορεί και λυπημένος. Εξαρτάται απ'την κατάσταση της ψυχής σου. Μα είναι για σένα προσωπικά σταλμένος απ'τον προσωπικό Θεό σου. Ο πιο πιστός αόρατος σύντροφος και προστάτης σου. Σ'ακολουθεί και φροντίζει για σένα... Ο φύλακας-άγγελός σου. .Δεν τον βλέπεις, μα εκείνος σε βλέπει. Και δεν περιμένει να του πεις "ευχαριστώ" που σου παραστέκει. Ούτε ανταπόδοση ζητεί.

Να λες από καρδιάς (μη το ξεχνάς!) και την ευχή του:

"'Άγιε Άγγελε, ο εφεστώς της αθλίας μου ψυχής και ταλαίπωρου μου ζωής, μη εγκαταλίπης με τον αμαρτωλόν, μηδέ αποστής απ' εμού δια την ακρασίαν μου, μη δώης χώραν τω πονηρώ δαίμονι κατακυριεύσαι μου τη καταδυναστεία του θνητού τούτου σώματος, κράτησον της αθλίας και παρειμένης χειρός μου, και οδήγησαν με εις οδόν σωτηρίας. Ναι, Άγιε Άγγελε του Θεού, ο φύλαξ και σκεπαστής της αθλίας μου ψυχής και του σώματος, πάντα μοι συγχώρησον, όσα σοι έθλιψα πάσας τας ημέρας της ζωής μου, και εί τι ήμαρτον την σήμερον ημέραν, σκέπασόν με εν τη παρούση νυκτί και διαφύλαξόν με από πάσης επήρειας του αντικειμένου, ίνα μη έν τινι αμαρτήματι παροργίσω τον Θεόν, και πρέσβευε υπέρ εμού προς τον Κύριον, του επιστηρίξαι με εν τω φόβω αυτού, και άξιον αναδείξαι με δούλον της αυτού αγαθότητος. Αμήν."

That you didn't even notice...

2012-02-24T07:02:00.000+02:00

One moment, that if it was different you might not be alive now. A split second that if you hadn't turn your head around "by chance", everything would be so different for you forever... One single thought, one red light in the street, a reminder...that you didn't even notice. He's standing right next to you. Even now. He may be happy, he may be sad. It depends on your soul's situation. He's sent by God to protect you personally. Your most loyal invisible friend and protector. He follows you wherever you go and he watches over you. He's your personal angel-guard. You don't see him, but he sees you. And he's expecting for a "thank you" for watching over you. He doesn't want anything in return either. Pray to him (don't forget it!) as much as you can...

Βιβλιοπροτάσεις

2012-02-23T07:03:00.001+02:00

Ο πόλεμος των πειρασμών

Υπάρχουν πειρασμοί; Ποιός τους παράγει; Μας επηρεάζουν; Πώς γίνεται να τους αντιμετωπίσουμε; Ο Παντελής Πάσχος με μια υπέροχη συλλογή από επιλεγμένες ιστορίες απ'το γεροντικό και ιστορίες ωφέλιμες, "μάς δείχνει ένα κλειδί. Μια δίοδο για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε απ'τις επιφυλάξεις μας πάνω στο θέμα αυτό και να ωφεληθούμε -το κατά δύναμη- απ'τις διηγήσεις αυτές, πάντοτε με διάκριση. Το κλειδί αυτό βρίσκεται κρυμμένο μέσα στις ίδιες τις ιστορίες. Αυτό το κλειδί μπορούμε και μεις να το ανακαλύψουμε".

Η αόρατη γωνιά το διάβασε και σας το συνιστά με πολύ θέρμη!

Book recommendations

2012-02-23T07:02:00.000+02:00

The war of the temptations

P. V. Paschou

Currently, there is no available translation of that book in English.

Όταν είσαι στις καλές σου...

2012-02-22T07:03:00.000+02:00

Όταν είσαι στις καλές σου, να μην αφήνεις τις στιγμές να χάνονται ανεκμετάλλευτες. Τότε να προσεύχεσαι να μη σ'αφήνει ο Θεός όταν θα πολεμείσαι τις δύσκολες ώρες του πειρασμού...

Η προσευχή σώζει. Η προσευχή η γνήσια, η αληθινή. Η προσευχή που βγαίνει απ'τα βάθη της καρδιάς.

When you are in a good mood...

2012-02-22T07:02:00.000+02:00

When you are in a good mood, don't let the moments pass unexploited. In those moments, pray to God not let you alone when you will be fought in the difficult times of the temptation...

Prayer saves. The prayer that is true, genuine. The prayer that comes out from the bottom of your heart.

Ο άντρας και η πεταλούδα

2012-02-21T07:03:00.000+02:00

Ένας άνδρας κάποτε βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας. Μια μέρα εμφανίστηκε ένα μικρό άνοιγμα. Κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα για αρκετές ώρες, καθώς εκείνη προσπαθούσε να περάσει το σώμα της μέσα από το μικρό άνοιγμα. Ύστερα, η πεταλούδα σταμάτησε. Ήταν φανερό πως δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο.

Έτσι ο άνδρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα. Πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε τα κομμάτια από το κουκούλι. Η πεταλούδα βγήκε εύκολα, αλλά είχε πρησμένο σώμα και καχεκτικά φτερά. Ο άνδρας συνέχισε να την παρακολουθεί, περιμένοντας ότι όπου να 'ναι τα φτερά της θα μεγαλώσουν και θα απλωθούν αρκετά για να στηρίξουν το σώμα. Τίποτα δεν έγινε. Στην πραγματικότητα, η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της μπουσουλώντας εδώ κι εκεί δίχως ποτέ της να μπορέσει να πετάξει.

Εκείνο που δεν κατάλαβε ο άνδρας μέσα στην καλοσύνη και τη βιασύνη του ήταν αυτό:

Το κουκούλι που αντιστεκόταν και η προσπάθεια που χρειαζόταν από την πεταλούδα να περάσει μέσα από το άνοιγμα ήταν ο μόνος τρόπος να πιέσει το υγρό από το σώμα μέσα στα φτερά, ώστε αυτά να είναι έτοιμα για να πετάξουν όταν θα το κατάφερνε αυτό.

Μερικές φορές οι προσπάθειες είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε στη ζωή μας. Περνώντας μέσα από τη ζωή δίχως εμπόδια να μας ταλαιπωρούν δεν θα ήμασταν τόσο δυνατοί όσο θα έπρεπε και δεν θα πετούσαμε ποτέ.

αλιεύτηκε και διασκευάστηκε από εδώ: http://dromeas-zois.blogspot.com/

The man and the butterfly

2012-02-21T07:02:00.000+02:00

Once, a man found the cocoon of a butterfly. One day a tiny opening showed up. He sat down and watched the butterfly for hours as it tried to come through this tiny opening. Later on, the butterfly stopped. It was obvious that the butterfly couldn't come through it... Then, the man decided to help the butterfly. He took a pair of scissors and released the butterfly by cutting the cocoon. The butterfly came out easily but its body was swollen and its wings were peaky. The man kept watching the butterfly hoping that its wings would grow quickly to sustain its body. That never happened. In fact, the butterfly never flew. It spent the rest of its life crawling around.
What the man could not understand was that the cocoon and the effort by the butterfly to come through the tiny opening was the only way to squeeze the liquid from the body to the wings, so that they would be ready to fly when it would come through the opening at last.

Sometimes, the great efforts are exactly what we need in our life. Living our lives without obstacles troubling us we would never get as strong as we need to be and so we would never fly.

Συμβουλές προσευχής

2012-02-20T07:03:00.001+02:00

Η προσευχή δεν λέγεται για να την ακούσει ο Θεός και να πει "τι ωραία που τα είπατε". (...) Όταν λες μια προσευχή, μη βιάζεσαι. Αλλά ούτε και μελιστάλαχτα. Ούτε απ'τη μια πλευρά ούτε απ'την άλλη! (...) Να προσεύχεσαι και να ακούς τι λες! Να νιώθεις. Να μπαίνεις στο νόημα. Η προσευχή λέγεται για να μας αγγίξει, να μας επηρεάσει. Να μας μεταμορφώσει. Να μας αλλοιώσει και να ανοίξει η ψυχή μας στη Χάρη του Θεού και να'ρθει μέσα μας.

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Prayer advice

2012-02-20T07:02:00.000+02:00

We don't say prayers for God to hear us and say to us how nice we did it. (...)When you say a prayer, don't you rush it. But not be pompous on the other hand. Pray and listen to what you are saying. Feel what you are saying. Prayers are supposed to influence our heart. To transform us. To change us and open our souls to the Grace of God...

father Andreas Konanos

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-02-19T07:03:00.001+02:00

Έκτακτη ανακοίνωση

2012-02-18T20:04:00.002+02:00

Ας κάνουμε όλοι ειδικά σήμερα το βράδυ μια καρδιακή προσευχή για την πρεσβυτέρα Αγγελική που είναι πολύ σοβαρά άρρωστη. Ας ενώσουμε τις προσευχές μας παρακαλώντας τον Κύριο υπέρ υγείας και ίασής της.

Αφιερωμένο στην Ελλάδα μας

2012-02-18T07:03:00.002+02:00

Για την Ελλάδα μας που τόσο υποφέρει...
Έλληνες, ψηλά το κεφάλι!

υγ: Το βίντεο αυτό ΔΕΝ αποτελεί προσπάθεια διαφήμισης.

Θεός και κακό

2012-02-17T07:03:00.004+02:00

- Θα σας αποδείξω: αν υπάρχει Θεός, είναι κακός. Ο Θεός δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν. Αν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, δημιούργησε και το κακό, που σημαίνει, ότι ο Θεός είναι το κακό.

- Συγγνώμη, δάσκαλε. Το κρύο υπάρχει;

- Τι είδους ερώτηση είναι αυτή; Και βέβαια υπάρχει. Έχετε κρυώσει ποτέ;

- Στην ουσία, το κρύο δεν υπάρχει. Σύμφωνα με το νόμο της φυσικής, αυτό, που εμείς θεωρούμε ως κρύο, ουσιαστικά είναι απουσία της θερμότητας. Δάσκαλε, υπάρχει το σκοτάδι;

- Και βέβαια υπάρχει.

- Κάνετε λάθος, κύριε. Ούτε το σκοτάδι υπάρχει. Το σκοτάδι στην πραγματικότητα είναι απουσία του φωτός. Εμείς μπορούμε να ερευνήσουμε το φως, όχι το σκοτάδι. Το κακό δεν υπάρχει. Είναι ακριβώς το ίδιο όπως και το σκοτάδι και το κρύο. Ο Θεός δεν δημιούργησε το κακό. Το κακό είναι αποτέλεσμα όταν ο άνθρωπος δεν έχει την αγάπη του Θεού στην καρδιά του.

(αλιεύτηκε από www.agiazoni.gr και www.istologio.org)

God and evil

2012-02-17T07:02:00.000+02:00

- I'll prove it to you: If there's God, he's evil. God created everything. If God created everything, he also created evil which means God is evil.

- I'm sorry professor. Does cold exist?

- What kind of question is this? Of course it exists.

- Cold doesn't really exist. According to the principles of Physics what we refer to as cold is the absence of heat. Does darkness exist, teacher?

- Of course it exists.

- You're wrong professor. Neither darkness exists. In fact, darkness is the absence of light. We can search the light but not the darkness. Evil doesn't exist. It's exactly the same as darkness and cold. God didn't create evil. Evil exists when a person doesn't have the love of God inside his heart.

Πόσο εύκολα συγχωρεί ο Θεός

2012-02-16T07:03:00.002+02:00

...Πόσο εύκολα συγχωρεί ο Θεός! Αρκεί ο άνθρωπος να του ανοίξει και να επιστρέψει δια της μετανοίας στο Θεό. Ο Θεός δε θέλει από τον άνθρωπο ανταμοιβή και αντίκρυσμα, για ό,τι του έχει χαρίσει αιώνια. Εκατομμύρια να είναι τα αμαρτήματά του, δισεκατομμύρια να είναι, για τον Θεό είναι μηδέν. Τι είναι μία χούφτα άμμος μέσα στον ωκεανό; Ένα μικρόβιο μέσα στο ωκεανό είναι τα αμαρτήματα όλης της ανθρωπότητας. Δεν υπάρχει αμάρτημα που να νικά την ευσπλαγχνία του Θεού. Επομένως τα αμαρτήματα ενός ανθρώπου είναι μηδέν. Όταν επιστρέψει το παιδί δια της μετανοίας στην αγκαλιά του Πατέρα, όλα έληξαν μπροστά στην ευσπλαγχνία του Θεού.

γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης, Arizona Αμερικής

The God forgives easily

2012-02-16T07:02:00.000+02:00

How easily does the God forgive! This will happen by just opening to Him the door of your soul. The God is not expecting any reward for what is giving to people. Even if your sins are millions or billions, for the God counts zero. What does a small quantity of sand in the ocean worth? All the sins of the world is just a virus in the ocean. There is no sin that wins the mercy of the God. So the sins of the man are zero. When the child returns to the hug of the Lord, everything terminates in front of his mercy.

Monk Efraim, Filotheitis, Arizona

Στ'αναπάντητα ερωτήματα της ζωής

2012-02-15T07:03:00.005+02:00

Πόσες φορές έχω μείνει με το παράπονο... Πόσες φορές ένιωσα τον κόσμο να χάνεται κάτω απ'τα πόδια μου... Πόσες φορές έμεινα με ερωτήματα μετέωρα, με πληγές στην ψυχή μου. Ποιος θα μου λύσει τα προβλήματά μου; Ποιος θα με βοηθήσει όταν καμιά ανθρώπινη λύση δεν υπάρχει πουθενά;

Και συ, φίλε/η μου, σίγουρα έχεις βρεθεί σε ανάλογες καταστάσεις. Εκεί που ανθρωπίνως δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Που νιώθεις την έσχατη εγκατάλειψη...

Εκεί κρύβεται, φίλοι μου καλοί, ο Θεός. Στ'αναπάντητα ερωτήματα της ζωής μας ο Θεός υφαίνει το πέπλο της σωτηρίας μας. Κι εμείς; Όταν, οι θλίψεις μάς γονατίσουν, τότε με λυγισμένα τα γόνατα και έμπονη προσευχή, ας πούμε:

" Εσύ, Χριστέ μου, με ξέρεις. Ξέρεις πόσο αμαρτωλός είμαι. Ξέρεις,όμως, και πόσες δυσκολίες περνώ. Δώσε μου λίγη υπομονή. Χάρισέ μου τη δύναμη να συνεχίζω. Να αντέχω. Να μη χαθώ. Αλλά ό,τι και να θέλω εγώ, Θεέ μου, ας γίνει το δικό σου θέλημα. Γιατί εσύ ξέρεις τι είναι το καλύτερο για μένα"...

αφιερωμένο με πόνο ψυχής σε όσους ταλαιπωρούνται. Κουράγιο αδέρφια μου!

For the unanswered questions of life

2012-02-15T07:02:00.001+02:00

How many times I was left with a complaint ... How many times I felt the earth moving under my feet ... How many times I stayed with unanswered questions, with wounds in my soul. Who will solve my problems? Who will help me, when no human solution exists anywhere?

And you, my friend, you have definitely been in similar situations; where you cannot humanly do anything else; when you feel the ultimate abandonment... There, my good friends, God is hiding. Through the unanswered questions of our lives God weaves the veil of our salvation. What about us? When grieves will kneel us down, then driven upon our knees, with laborious prayer, let's say: "You, my Lord, you know who I am. You know how sinful I am. You know, though, from how many difficulties I pass through. Fill me with patience. Grant me the strength to keep going; to endure; not to get lost. However, my Lord, whatever I want, let it be your own will. Because you know what is the best for me "...

Dedicated, from my heart, to those who suffer. Have courage my brothers.

Ακόμα και αν βαριέσαι

2012-02-14T07:03:00.005+02:00

Να βάζουμε στην ζωή μας την προσευχή. Πιο ήρεμα, πιο έντονα, πιο προσεκτικά. Και να παρακαλούμε το Θεό να ακούει την προσευχή μας, να ικανοποιεί τα αιτήματά μας, να γαληνεύει την καρδιά μας και να κυλάει η ζωή μας έτσι όμορφα....

....Εύχομαι να προσεύχεσαι για τα προβλήματά σου και τυπικά έστω. Αν κάτι λες, να το λες. Γιατί μου'πε κάποιος: "Άμα βαριέμαι την προσευχή, να την κάνω"; Ναι! Και αν βαριέσαι, να τη λες! "Τυπικά"; Δεν είναι τυπικά. Αφού η ψυχή σου κατά βάθος διψά. Απλώς την ώρα εκείνη είσαι λίγο κουρασμένος ή βαριέσαι ή έχεις κάνει πολλές δουλειές και είσαι εξαντλημένη... Δεν πειράζει... Πριν κοιμηθείς, πες δυο λόγια προσευχής...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

ΥΓ: Σχετικά με την προσευχή, δείτε και εδώ: http://aoratigonia.blogspot.com/2011/05/blog-post_27.html
και εδώ: http://aoratigonia.blogspot.com/2011/07/blog-post_08.html

Even if you're bored

2012-02-14T07:02:00.000+02:00

Let's fill our lives with prayers. More calmly, more intensely, more carefully. Let's pray to God to listen to our prayers, to response to our requests, to fill our hearts with peace and and in this way our lives will flow such beautifully.... I hope that you pray even perfunctorily. If you want to say something, say it. Someone told me: "If I don't feel like praying, should I pray"? Yes! Even if you 're bored, pray! "Perfunctorily"? It's not perfunctory. Because deep down your soul feels thirsty. It's just that this specific time you 're tired or bored or you have done many other things and you're exhausted.... It's OK. Don't worry... Before you go to sleep, say a few words to God...

From father Andreas Konanos' radio broadcast (www.atheataperasmata.com)

Ελεημοσύνη (κατά το γέροντα Παΐσιο)

2012-02-13T07:03:00.000+02:00

- Γέροντα υπάρχουν χριστιανοί που έχουν 4-5 σπίτια, και άλλοι άνθρωποι δεν έχουν που να μείνουν...επιτρέπεται αυτό; Δεν είναι αυτό αμαρτία; Πόσα υλικά αγαθά επιτρέπεται να κατέχουμε;

- Γνωρίζω εκεί στην Αθήνα έναν άνθρωπο μεροκαματιάρη, πολύ φτωχό. Είχε και 8 παιδάκια. Ζούσαν όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο...παράγκα δηλαδή... "Καλά βρε χωράτε εκεί μέσα όλοι;", τον ρωτάω. -"Όταν είμαστε όρθιοι γέροντα χωράμε, το πρόβλημα είναι όταν ξαπλώνουμε...δεν χωράμε όλοι μαζί, γι' αυτό πότε ξαπλώνει ο ένας πότε ο άλλος".

Γύριζε ο καημένος από δω και από κει, για να φτιάξει καμιά χαλασμένη σόμπα...να βρει μεροκάματο... προσπαθούσε να ζήσει την οικογένεια. Ενώ βρισκόταν σ' αυτήν την κατάσταση, ξέρεις τι τον απασχολούσε; Βουρκωμένος μου λέει: "Στεναχωριέμαι, γέροντα, γιατί δεν κάνω και καμία ελεημοσύνη...η γυναίκα μου ξενοπλένει και βρίσκει ευκαιρίες...καμιά γριούλα, κλπ. που δεν έχουν και τους πλένει κανένα ρούχο τζάμπα... αυτή κάνει ελεημοσύνες ενώ εγώ τίποτε...".

Είδες... αυτός στεναχωριόταν που δεν έχει να κάνει ελεημοσύνη ενώ άλλοι που έχουν...ούτε τους περνάει από το μυαλό...

(από το βιβλίο "Ο πατήρ Παΐσιος μου είπε...", Αθανάσιος Ρακοβαλής)

2012-02-13T07:02:00.000+02:00

We are sorry but we could not provide a translation in English of the current post due to lack of time.

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-02-12T07:03:00.000+02:00

Έκτακτη ανακοίνωση

2012-02-11T20:23:00.001+02:00

Σαν αόρατη γωνιά επιλέξαμε να πραγματευόμαστε συγκεκριμένου είδους θέματα. Όμως, δεν μπορούμε να μην αφουγκραστούμε τις δύσκολες μέρες που διανύει η πατρίδα μας. Ως εκ τούτου, ας παρακινήσουμε τους γύρω μας σε προσευχή.

Απόψε το βράδυ ας προσευχηθούμε για τη χώρα μας με όση θέρμη έχουμε.

Συνέντευξη με τον π.Φιλόθεο Φάρο

2012-02-11T07:03:00.000+02:00

Να ξέρεις τι λες

2012-02-10T07:03:00.001+02:00

...(στην προσευχή σου) να ξέρεις τι λες. Γιατί, αν ξέρεις τι λες, δε θα'σαι όπως χτες.Γιατί, αν ξέρεις τι λες, θ'αλλάξει η ζωή σου και θα'σαι πολύ πιο χαρούμενος. Θα'σαι πολύ πιο ειρηνικός. Πολύ πιο αναπαυμένη θα'ναι η ψυχή σου, πολύ πιο ξεκούραστος ο ύπνος σου και γαλήνη θα νιώθεις στην καρδιά σου...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Ο μοναχός και ο ζητιάνος

2012-02-10T07:03:00.000+02:00

Μια φορά κάποιος μοναχός πήγε στην πόλη να πουλήσει το εργόχειρό του. Εκεί είδε έναν φτωχό που ήταν γυμνός και, επειδή τον σπλαχνίστηκε, του χάρισε το επανωφόρι του. Ο φτωχός όμως πήγε και το πούλησε. Όταν το έμαθε αυτό ο Γέροντας, λυπήθηκε και μετάνιωσε που του έδωσε το ένδυμα.

Εκείνη τη νύχτα παρουσιάστηκε στον Γέροντα -σε όνειρο- ο Χριστός, φορώντας το επανωφόρι. Του λέει:

«Μη λυπάσαι. Nα! Φορώ αυτό που μου έχεις δώσει».

ΥΓ: Πόσο επίκαιρη... Ας κάνουμε όσο μπορούμε κι εμείς εφαρμογή της αγάπης... Απλά, αυθόρμητα, καρδιακά. Ειδικά αυτές τις δύσκολες μέρες που ζούμε...

The monk and the beggar

2012-02-10T07:02:00.000+02:00

One day, a monk went down to the city to sell his needlework. He saw there a poor man who was naked and he decided to give him his coat out of compassion. But after a while, the poor man went and sold the coat. When the monk heard that, he felt disappointment and regretted for having given his coat to that man.
That night, Jesus appeared in a dream to the monk, wearing the coat. He says to him:
"Don't worry. Here! I am wearing the coat you gave to Me".

P.S.: So well-timed... Let's try to show our love in practice as much as we can... Simply, spontaneously, with the heart. Especially in these difficult times we live...

Να ψάχνεις με την καρδιά...

2012-02-09T07:03:00.000+02:00

…Έκανε καλό στην καρδιά, σαν δώρο. Όταν ήμουν μικρός, το φως του χριστουγεννιάτικου δέντρου, η μουσική της λειτουργίας τα μεσάνυχτα, τα τρυφερά χαμόγελα έκαναν να ακτινοβολεί με τον ίδιο τρόπο το χριστουγεννιάτικο δώρο που έπαιρνα.

- Οι άνθρωποι στον τόπο σου, είπε ο μικρός πρίγκιπας, καλλιεργούν πέντε χιλιάδες τριαντάφυλλα στον ίδιο κήπο και δεν βρίσκουν εκεί αυτό που γυρεύουν…

- Δεν το βρίσκουν, του απάντησα.

- Και όμως αυτό που ψάχνουν θα μπορούσαν να το βρουν σ’ένα μονάχα τριαντάφυλλο ή σε λίγο νερό…

- Φυσικά, απάντησα

Και ο μικρός πρίγκιπας πρόσθεσε:

- Όμως τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να ψάχνεις με την καρδιά…

(απόσπασμα απ'τον "Μικρό πρίγκιπα" του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ)

One must look with the heart...

2012-02-09T07:02:00.000+02:00

It was good for the heart, like a present. When I was a little boy, the lights of the Christmas tree, the music of the Midnight Mass, the tenderness of smiling faces, used to make up, so, the radiance of the gifts I received.

"The men where you live," said the little prince, "raise five thousand roses in the same garden--and they do not find in it what they are looking for."

"They do not find it," I replied.

"And yet what they are looking for could be found in one single rose, or in a little water."

"Yes, that is true," I said.

And the little prince added:

"But the eyes are blind. One must look with the heart . . ."

(excerpt from "The Little Prince" by Antoine de Saint-Exupéry)

Μια μυστική στιγμή

2012-02-08T07:03:00.001+02:00

Έξω μια γλυκιά ησυχία. Ο ήλιος να ετοιμάζεται για το κατηφορικό ταξίδι του σκορπίζοντας μοναδικά χρώματα. Κι οι τελευταίες αχτίδες του να χαϊδεύουν γεμάτες ζεστασιά την ανθισμένη γη. Αν μπορούσες κι εσύ ν' αφουγκραστείς, θα άκουγες τους κρυμμένους τραγουδιστές του δάσους να γεμίζουν όμορφες νότες την ησυχία του ευλογημένου τόπου.

Καταμεσής του δάσους, μια μικρή καλύβα. Τίποτα το ιδιαίτερο. Χτισμένη από χέρια αγιασμένα, μέρες χιλιάδες πριν έρθω κι εγώ προσκυνητής. Το ξύλινο ρούχο της είχε πάνω του εμφανή τα σημάδια του χρόνου. Πόσες ψυχές πέρασαν απ'το καλυβάκι αυτό... Πόσοι στεναγμοί της καρδιάς, αλάλητοι. Πόσες προσευχές απογειώθηκαν απ'το μικρό χωραφάκι του Παραδείσου.

Να'μαι κι εγώ. Μέσα στο καλυβάκι. Και μέσα σ'αυτό θρονιασμένη μια μικρή εκκλησούλα. Τόσο μικρή που δεν χωράει πάνω από πέντε ψυχές. Μα και τόσο ευρύχωρη... Με ανοιχτή την αγκαλιά. Σαν πρόσκληση τ'ουρανού. Εκεί στον εσπερινό... Ν'ακούς και να γεμίζει όλο σου το είναι απ'τα λόγια του γέροντα μοναχού που διαβάζει τους ψαλμούς.

Όχι κάτι το ιδιαίτερο εξωτερικά. Μα μέσα σου, τα σωθικά σου με απληστία να ρουφάνε αυτό το ανεκλάλητο μυστήριο. Ν'ακούς έξω τα πουλιά να κελαηδούν και μέσα να ζεις την ακολουθία. Κλείνεις τα μάτια σου. Σκύβεις το κεφάλι. Μακρυά από τους θορύβους της μεγαλούπολης. Χωρίς τις σειρήνες της καθημερινότητας. Είσαι εσύ και ο Θεός. Εσύ και η καρδιά σου που γλυκαίνεται. Που -χωρίς να ξεχωρίζεις το γιατί- νιώθεις μέσα σου συναισθήματα πρωτόγνωρα. Τα ερωτήματα υποχωρούν. Οι ανάσες του κόσμου δε σ'αγγίζουν πια. Μια ευωδία γλυκιά. Μετάνοια... Δάκρυα... Η απαρχή μιας αρχής. Όλα είναι Θεός. Όλα είναι Αγάπη. Εδώ. Εδώ στο μικρό καλυβάκι, στην μέση του κατάφυτου λόφου. Εδώ στο περιβόλι της Παναγιάς...

A secret moment

2012-02-08T07:02:00.000+02:00

Outside, a sweet calmness reins. The sun, getting ready for his downhill journey and strewing unique colors everywhere around. His last rays caressing warmly the flowering earth. If you could listen closely, you'd listen to the hidden singers of the forest filling with beautiful notes the calmness of this blessed land.
In the thick of the forest, a small hut. Nothing special. Built by holy hands, dozens of years before me coming here as a pilgrim. The wooden clothing of the hut had evidently the scars of time upon it. How many souls have passed from this hut... How many silent sighs from the heart. How many prayers took off this small patch of heaven.
So, here I am at last! Inside the hut. With a tiny chapel settled down inside it. So tiny that five people could barely fit in it. But also so spacious... With open arms. Just like an invitation from heaven. Right there at the vesper. You just listen and your heart feels complete and happy by the holy words the old monk is reading.
Not anything particular outwardly. But inside you... You can't stop your heart from feeling the holy joy emanating from this speechless mystery. Outside the birds are singing and inside you're attending the holy vesper. You live the moment intensely. You close your eyes. You stoop your head. Far away from all the noises of the large city. Without the sirens of everyday life. You are alone. You and God. You and your heart that gets more and more sweetened... That -without understanding the "why"- you feel as you never felt before. The questions fade out. The outside world's breathings don't touch you anymore. A sweet scent. Repentance... Tears... The birth of a new beginning. Everything is God. Everything is Love. Here. Here, in this small hut in the thick of the verdurous forest. Here, in the "garden of Virgin Mary". Ιn mount Athos....

Τα δύο σπίτια

2012-02-07T07:03:00.000+02:00

Όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου και τα τηρεί, αυτόν τον παρομοιάζω μ'έναν συνετό άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του πάνω στο βράχο. Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι και έπεσαν ορμητικά πάνω σ'εκείνο το σπίτι, δεν γκρεμίστηκε γιατί είχε θεμελιωθεί πάνω στο βράχο. Κι όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου, μα δεν τα τηρεί στην πράξη, μοιάζει μ'έναν άμυαλο άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο. Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι και έπεσαν πάνω σ'εκείνο το σπίτι, αυτό γκρεμίστηκε. Κι η πτώση του έγινε με πάταγο μεγάλο.

Παραβολή απ'το ευαγγέλιο (Ματθ. 7, 24-27)

Building on a Solid Foundation

2012-02-07T07:02:00.000+02:00

“Anyone who listens to my teaching and follows it is wise, like a person who builds a house on solid rock. Though the rain comes in torrents and the floodwaters rise and the winds beat against that house, it won’t collapse because it is built on bedrock. But anyone who hears my teaching and doesn’t obey it is foolish, like a person who builds a house on sand. When the rains and floods come and the winds beat against that house, it will collapse with a mighty crash.”

Matthew 7:24-27

Απ'το γεροντικό

2012-02-06T07:03:00.002+02:00

Δύο γέροντες ζούσαν ως μοναχοί πολλά χρόνια μαζί και ποτέ τους δεν μάλωσαν. Κάποια μέρα είπε ο ένας στον άλλον:

«Ας φιλονικήσουμε κι εμείς μια φορά όπως όλοι οι άνθρωποι».

Ο άλλος αποκρίθηκε:

«Δεν ξέρω πώς γίνεται η φιλονικία».

Και του λέει ο αδελφός:

«Να, θα βάλω στη μέση ένα τούβλο. Εγώ θα λέω ότι είναι δικό μου κι εσύ να λές, όχι, δικό μου είναι, και από δω γίνεται η αρχή».Έβαλαν πράγματι στη μέση ένα τούβλο. Λέει ο ένας:

«Αυτό είναι δικό μου».Ο άλλος είπε: «Όχι, είναι δικό μου». Είπε ο πρώτος:

«Έ, αν είναι δικό σου, πάρ΄το». Και σταμάτησαν το διάλογό τους χωρίς να βρουν αιτία για φιλονικία...

Επιλογή, διασκευή και αλίευση από εδώ: http://imverias.blogspot.com/2011/10/blog-post_15.html

A story from Gerontikon

2012-02-06T07:02:00.000+02:00

Two elder people living as monks for many years, had never quarreled about anything. One day, one says to another: "Let's argue, at least once, about something like people use to do". The other said: "I don't know how to do that". The first monk says: "Look, I'll put this brick right here in the middle. I'll say it's mine and you'll say that it's yours and that's how we'll start arguing". So, they put a brick in front of them. Then, the first monk says: "This brick is mine". The other monk says: "No, it's not yours. It's mine". Then, the first monk says: "Well, if it's yours, take it". And then they instantly stopped arguing without finding any reason to quarrel any more...

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-02-05T07:03:00.000+02:00

Αφιέρωμα στο γέροντα Παΐσιο

2012-02-04T07:03:00.003+02:00

Η τρέλα της πίστης μας

2012-02-03T10:12:00.000+02:00

Διάβασα πρόσφατα μια προσευχή του παπα-Τύχωνα του Ρώσου αγιορείτη αγίου γέροντα... " Άγιε Γολγοθά, θείε Γολγοθά, πες μου πόσες χιλιάδες, εκατομμύρια αμαρτωλούς ανθρώπους καθάρισες και έστειλες και γιόμισες τον γλυκό Παράδεισο"...

Αυτή είναι η τρέλα της πίστης μας. Μια ανηφόρα συνεχής, μια ανάβαση κοπιαστική. Που όμως σε κάνει τόσο μα τόσο χαρούμενο! Η παρουσία του Χριστού τ'ανατρέπει όλα! Κι εκεί που έβλεπες μόνο δυσκολίες, τώρα νιώθεις απίστευτη δύναμη και χάρη θεϊκή. Κι εκεί που νόμιζες ότι τα βάσανα σε λύγισαν, τότε ανοίγει εμπρός σου ένα γλυκό μονοπάτι παρηγοριάς....

Αυτή είναι η πίστη μας. Μια τρέλα που σε ανεβάζει στον ουρανό. Μια τρέλα που σε καθαρίζει μέσα στον κόσμο αυτό τον ψεύτικο και σε ετοιμάζει να συναντήσεις τον Χριστό και να ζήσεις μαζί του για πάντα!

The madness of our faith

2012-02-03T07:02:00.000+02:00

I recently read a prayer of father Tikhon, the Russian Athonite blessed elder... "Holy Calvary, divine Calvary, tell me how many thousands, millions of sinful people you purged and sent them and filled with them the sweet Paradise" ...

This is the madness of our faith. A continuous uphill, a laborious ascent, which nevertheless makes you just so joyful! The presence of Jesus overturns everything! And while you saw only difficulties, now you can feel an unbelievable power and divine grace. And while you thought that the sufferings wore you down, then a sweet path of consolation opens widely in front of you....
This is our faith. A madness that sends you up high in the sky. A madness that purifies you in this delusive world and prepares you to meet Jesus and live with Him forever!

Μαζί πονάμε, μαζί κλαίμε, μαζί χαμογελάμε.

2012-02-02T07:03:00.001+02:00

Μου είπες ότι ζεις ένα δράμα. Ότι η ζωή σου βαδίζει απ'το κακό στο χειρότερο. Ότι δεν έφταναν οι οικονομικές δυσκολίες και τα προβλήματα στη δουλειά, απέκτησες και άλλο σταυρό! Η υγεία σου που μαραίνεται σα φύλλο του φθινοπώρου...

"Και πώς ν'αντέξω; Πες μου πώς... Άνθρωπος είμαι.Με πιάνει το παράπονο... Αλλιώς τα περίμενα τα πράγματα και αλλιώς γίνονται". Αυτά μου είπες...

Και σε συμπόνεσα. Γιατί το έχω νιώσει και γω. Γιατί το'χω ανάγκη και γω. Είναι πολύ δύσκολο. Αλλά ξέρεις κάτι; Ένας άγιος άνθρωπος μου είπε ότι όσο μεγαλύτερες γίνονται οι δυσκολίες τόσο πιο πολύ μάς προσέχει ο Θεός. Τόσο μεγαλώνουν οι ευεργεσίες του.

Γι'αυτό, χαμογέλα καλέ μου άνθρωπε! Χαρμολύπη η ζωή μας... Κάνε τον πόνο σου δάκρυ προσευχής. Και θα δεις... Θα δεις που όλα θα πάνε καλά. Στο λέω, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην πάνε καλά! Ξέρει ο Θεός τι κάνει. Μας δίνει σταυρό προσωπικό. Μέχρι εκεί που αντέχουμε. Τ'ακούς; Μέχρι εκεί. Όχι παραπάνω...

Και μην ξεχνάς πως δεν είσαι μόνος. Είμαστε όλοι μαζί. Μαζί πονάμε, μαζί κλαίμε, μαζί σφουγγίζουμε τα δάκρυα. Μαζί χαμογελάμε! Μια προσευχή βγαίνει απ'όλους μας μαζί και τρέχει προς το Θεό! Ανεβαίνει με ελπίδα και φόρα στο θρόνο του!

Υπομονή και μην τα παρατάς! Κάποτε θα γυρίσει η σελίδα. Κάποτε όλα θ'αλλάξουν. Εσύ μείνε σταθερός...

We feel the pain together, we cry together, we smile together

2012-02-02T07:02:00.001+02:00

You told me your life is a drama. That your life is going from bad to worse day by day. You told me you were not only facing economical problems and job problems, but you have a bigger issue: your health is fading like the autumn leaves. "And how am I supposed to sustain all these? Tell me how.. I'm a human being. I am tempted to start complaining about all these. Things didn't turn out the way I hoped". That's what you told me... And I sympathized you. Because I've felt that way too. Because I need to feel that way myself as well. It's extremely difficult. But, you know what? A saint man once told me that the bigger the problems, the more God watches us over. Therefore, smile my friend! Our life is both joy and sadness. Turn your tears into prayers. And you'll see. You 'll see that everything is going to be alright. I 'm saying so, because it can't be anything else than this. Because God knows what He is doing. He gives us a personal "cross". Not bigger than the one we can stand. He knows our limits. Try to understand this, my friend.
And don't forget that you 're not alone. We're all together on this. We feel the pain together, we cry together, we wipe the tears together. We smile together! A prayer comes out from all of us and runs towards God with a great momentum and hope to His throne. So, be patient and never give up! Some day the page will turn. Some day everything will change. Just hold on...

PS: Sorry for the poor translation...

Τα καρφιά στο πεζοδρόμιο...

2012-02-01T07:03:00.003+02:00

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.

Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.

Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:

- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»

«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Γι'αυτό, πρόσεχε τα λόγια σου και σκέψου καλύτερα την επόμενη φορά που πρόκειτα να χάσεις την ψυχραιμία σου. »

αλιεύτηκε από εδώ: http://opougis.blogspot.com/2012/01/blog-post_5260.html

ΥΓ: Καλό μήνα!

The nails on the road

2012-02-01T07:02:00.000+02:00

Once upon a time, there was a young man who behaved violently sometimes. His father gave him a bag full of nails and told him to insert a nail on the pavement every time he lost his temper and fought or argued with someone. The first day he reached 37 nails! The following weeks, he learned to control himself and the number of the nails was reducing significantly day by day. Finally, the day he inserted no nail, had come.

Ηe went right away to his father and told him that he used no nail that day. His father told him to pull out one nail for every day he managed not to lose his patience from now on. The days passed and the young man was again able to say to his father that all the nails had been pulled out. Then, the father led his son to the pavement in front of the garden and told him: "My son, you did well but look how many holes are on the pavement. This will never be as it was. When you fight with someone saying something bad and harmful for him, it is like you are leaving him with a wound like those holes. You can use a knife against your brother but even if you pull it out of his body the wound will always be there."It is of little significance how many times you will apologize for something bad you did, a wound made with words makes as much damage as a real wound on the body. So, from now on, measure your words carefully before you say something bad and think more wisely next time you are about to lose your temper".

Βιβλιοπροτάσεις

2012-01-31T07:03:00.000+02:00

Άγιον Όρος, το υψηλότερο σημείο της γης

Τον Αύγουστο του 1971 τέσσερις νεαροί φοιτητές ξεκινούν από την Θεσσαλονίκη για τον Άθωνα. Επιβιβάζονται σε ένα παλαιικό λεωφορείο των ΚΤΕΛ για την Ουρανούπολη κι από κει παίρνουν το καραβάκι για τη Δάφνη. Από μοναστήρι σε σκήτη κι από μοναχό σε ασκητή, τα παιδιά, αλλά κι εμείς ανακαλύπτουμε έναν διαφορετικό κόσμο, παράλληλο και ξεκομμένο από το δικό μας. Ή μήπως τους εαυτούς μας;; Από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν σεβάσμιοι γέροντες, σοφές κουβέντες, διδάγματα και θαύματα. Το περιβάλλον, η φύση, τα κειμήλια, η μορφή της λατρείας γεννούν ένα μοναδικά θαυμαστό δημιούργημα που λέγεται «αγιορείτης μοναχός». Δίπλα του ποθείς την αγιότητα. Δίπλα του ζεις. Αυτό που διαφοροποιεί όμως το Υψηλότερο Σημείο της Γης από τα άλλα γεροντικά είναι η επιλογή του συγγραφέα να διατηρήσει και να υπερασπιστεί το βλέμμα του εικοσάρη φοιτητή που για πρώτη φορά, ερχόταν σε επαφή με ένα κόσμο οραμάτων και θαυμάτων, που τον παρέσυρε οριστικά μέσα του. Και με αυτόν τον εύγλωττο και αφοπλιστικό τρόπο να αποκαλύπτεται το «Όρος των μορφών», το Όρος του τότε και του σήμερα. Παράλληλα, ο μητροπολίτης Νικόλαος δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, δεν προσπαθεί να σκεπάσει το κακό και την ασχήμια. Θυμίζει στον αναγνώστη ότι δεν ήταν ούτε και τότε όλα καλά και άγια στο Περιβόλι της Παναγίας. Το βιβλίο αυτό, απ'τις εκδ. Καστανιώτη, μπορεί να ενθουσιάσει και να παρασύρει του πάντες, Χριστιανούς και μη, πιστούς, αγωνιστές ή αδιάφορους.

Ευχαριστούμε πολύ τη φίλη που το επιμελήθηκε!

Book recommendations

2012-01-31T07:02:00.000+02:00

Mount Athos, the highest point on earth

by fr. Nicholas, Metropolitan of Mesogaia and Lavreotiki.

Currently, there is no available translation of that book in English.

Χωρίς το Χριστό, τρελαίνεσαι!

2012-01-30T07:03:00.000+02:00

...Χωρίς το Χριστό τρελαίνεσαι. Χωρίς το Θεό, όλα επιτρέπονται. Χωρίς το Θεό, γίνεσαι εσύ θεός και κάνεις ό,τι θέλεις εσύ. Και σε κάνει και ο διάβολος ό,τι θέλει και φτάνουμε σ'αυτή την κατρακύλα. (...)

Η εκκλησία δεν είναι μαγαζί αυτού του κόσμου. Η εκκλησία είναι ο Παράδεισος. Η εκκλησία είναι κτίσμα του Θεού. Η εκκλησία είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος δε γκρεμίζεται, δεν πέφτει!

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Without Christ, you lose your mind

2012-01-30T07:02:00.000+02:00

Without Christ, you lose your mind. Without God, everything is allowed. Without God, you become god and you do whatever you want. And the devil makes you do whatever he wants and your fall is painful and certain. (...) Church is not this world's shop. Church is the Heaven. Church is a building of God. Church is Jesus himself who can't be crumbled and can't be torn down.

From father Andreas Konanos' speech (www.atheataperasmata.com)

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-01-29T07:03:00.003+02:00

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στο γέροντα Πορφύριο

2012-01-28T07:03:00.001+02:00

Λίγα λόγια για τη φιλία...

2012-01-27T07:03:00.000+02:00

Τελικά ποιος είναι φίλος πραγματικός; Είναι φίλος εκείνος που βγαίνουμε βόλτες μαζί; Είναι φίλοι η παρέα που έχουμε; Θεωρείται φίλος αυτός που μας συμπαραστέκεται στα δύσκολα; Είναι δυνατόν να έχουμε πολλούς φίλους;

Το πόσο τεράστια είναι η αξία της φιλίας είναι δεδομένο. Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για να έχει φίλους! Άρα, είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο (; μάλλον ναι...) να έχουμε φίλους... Αλλά, όμως, ποιος είναι φίλος; Σίγουρα θα'χεις ακούσει αυτό που λένε πολλοί ότι οι φίλοι φαίνονται στα δύσκολες στιγμές σου. Αλλά και στις ευχάριστες, νομίζω...

Φίλος είναι εκείνος

που βρίσκεται κοντά σου χωρίς να περιμένει ανταπόδωμα, χωρίς να έχει κάποιο συμφέρον. Κανένα απολύτως! Φίλος είναι εκείνος που θα ενδιαφερθεί για σένα χωρίς να έχει την ανάγκη σου.

Η παρέα που λες ότι έχεις είναι φίλοι σου; Αυτό δεν το ξέρω! Θα το αποδείξει ο χρόνος! Φίλος είναι εκείνος που σε δέχεται ακριβώς όπως είσαι, χωρίς να σε κατακρίνει, χωρίς γελάει πίσω απ'τη πλάτη σου. Όταν η παρέα στο σχολείο, στη δουλειά, στον περίγυρό σου σε κοροϊδεύει που νηστεύεις ή που πας για εξομολόγηση ή όταν εσύ νιώθεις όχι άνετα, τότε κάτι δεν πάει καλά με την παρέα... Μάλλον θα πρέπει να επαναπροσδιορίσεις κάποια πράγματα.

Η φιλία είναι κάτι που αντέχει στο χρόνο. Κάτι που δοκιμάζεται. Κάτι που περνάει από φωτιά δυσκολιών και περιστάσεων. Κάτι σπάνιο και δύσκολο. Μα και τόσο ωραίο!

Υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ! Ποιο; Φίλοι δεν είναι μόνοι οι άλλοι για σένα, ΑΛΛΑ και συ για τους άλλους! Δηλαδή, μην περιμένεις τα πάντα απ'τους άλλους. Ο Θεός μάς έδωσε μια εντολή: αγάπα το Θεό και τον πλησίον! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Αγάπα εσύ χωρίς όρια, χωρίς προκαταλήψεις, ειλικρινά και άδολα.

Το μυστικό της φιλίας είναι να αγαπάς εσύ πρώτος γνήσια και άδολα! Δηλαδή να κάνεις εσύ το πρώτο βήμα!

Just few words for friendship...

2012-01-27T07:02:00.001+02:00

What is a real friend actually? A person who accompanies us in our walks? Maybe the people with whom we hang out for many hours? Or maybe the person who supports us in our difficulties? Is it possible to have many friends?

The priceless value of friendship is beyond any dispute. It is taken for granted. The man is created to have friends! Therefore, it is indispensable to have friends... But, what is a friend? I am sure you've heard that your true friends are revealed when you go through the difficult times. But I think that they are also revealed at your happy moments...

A friend is the person who

is nearby you, without expecting for any kind of compensation, who doesn't have any intention to profit from you. He is the one who cares about you unconditionally and without having your need. The people you just hang out with, are they actually your friends? Time will show if they really are. A friend is someone who accepts you exactly as you are without judging you or laughing at you behind your back.

When your company at school, at your work is laughing at you because you are fasting or because you confess your sins to a Father or when you feel awkward when you are with them, then you may have to redefine some things. Friendship is something durable in time. Something that is tested. Something that passes through the fire of the difficulties. It's something rare and difficult. But it's also something so special! But there is a big BUT. What is that? Friends are not only the others for you BUT you are also a friend for them! So, don't expect everything from the others. The God gave us a big rule: "Love the Lord your God...(and) your neighbor as yourself". Do you know what this means? You have to love with no limits, no prejudices, honestly. So, the secret of friendship is that you, first, have to love purely and honestly! To make the first step!

Πάρε το Χριστό που σου δίνω και άσε με εμένα!

2012-01-26T07:03:00.000+02:00

Και θα δεις πώς οι άνθρωποι θα καταλαβαίνουν ότι μόνο στην εκκλησία και στο Χριστό θα βρουν παρηγοριά. Στο Χριστό και στην εκκλησία. Στο Χριστό και την εκκλησία του! Όχι σ'ανθρώπους! Όχι σε μένα! Αλλά, έλα που ο Χριστός μέσα απ'τα δικά μου χέρια περνάει στη ζωή σου... Δε μπορείς να βρεις το Χριστό θεωρητικά. Το Χριστό θα τον βρεις μέσα από έναν ιερέα. Άσε με εμένα! Πάρε, όμως, το Χριστό που σου δίνω! Δια της Θείας Κοινωνίας. Πάρε το Χριστό που σου δίνω με την άφεση που παίρνεις από το πετραχήλι του ιερέα στο μυστήριο της εξομολόγησης.

Άσε με εμένα! Και πάρε το Χριστό από μένα και φύγε! Δε μπορείς να πας στον Παράδεισο, δεν μπορείς να αγγίξεις την ευτυχία αν δε δεχτείς να πάρεις τη Χάρη του Θεού που περνάει μέσα απ'την εκκλησία δια των ιερέων...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Take Jesus whom I give to you and leave me!

2012-01-26T07:02:00.000+02:00

....And you'll see that people will realize that they will find consolation only in Jesus and his church. In Jesus and in his church! Not in humans! Not in me! But, you may understand that Jesus comes to your life through my hands... You can't find Jesus in theory. The only way is through a priest. Leave me. But before you leave, take Jesus whom I give to you! Through Holy Communion. Take Jesus whom I give you through confession. Leave me! Take Jesus and leave me. You can't go to heaven, you can't touch happiness if you don't accept to receive God's grace which goes by the church through the priests...

From father Andreas Konanos' radio broadcast (www.atheataperasmata.com)

Όταν δίνεις αγάπη

2012-01-25T07:03:00.012+02:00

Στην πολύ ευαίσθητη περίοδο που ζούμε όλα δείχνουν τόσο λυπηρά. Οικονομική κρίση, βάσανα, δυσκολίες, αδιέξοδα. Πώς να νιώσεις χαρούμενος;

Κι όμως! Αυτό που μας λείπει είναι η αισιοδοξία! Είναι το χαμόγελο. Είναι η χαρά που δίνει ο ίδιος ο Θεός. Ο Θεός που είναι αγάπη. Πώς το έλεγε ο γέροντας Παΐσιος; "Η χαρά πηγάζει από την αγάπη. Όταν δίνεις την αγάπη, τότε έρχεται η χαρά. Δίνει αγάπη ο άνθρωπος και δέχεται χαρά, ανταμείβεται δηλαδή με την χαρά που νιώθει".

Δύσκολο πολύ, αλλά αξίζει τον κόπο! Δε νομίζεις;

(το ρητό το δανειστήκαμε από εδώ: http://taxidistooneiro.blogspot.com/)

When you give love

2012-01-25T07:02:00.001+02:00

In the very crucial period we are currently in, everything seems so sad. Financial crisis, afflictions, difficulties, dead ends. Is there any chance to feel happy? Yet, there is! What we miss the most is hopefulness! It's the smile. The joy that God gives to us. God, who is love Himself. What monk Paisios used to say? "Joy comes out of love. When you give love, then joy comes to you. So, a person offers love and receives joy instead, he gets as a reward the joy that he feels inside him." Pretty tough, but it's really worth it! Don't you think?

(the quote above was taken from here: http://taxidistooneiro.blogspot.com)

Η πιο μεγάλη αγκαλιά

2012-01-24T07:03:00.000+02:00

Ο ουρανός, η Βασιλεία του Θεού, η αιώνια ζωή είναι ανοιχτή. Αφ'ης στιγμής ο Χριστός εξέπνευσε στο Σταυρό, με την εκπνοή του ο Παράδεισος άνοιξε διάπλατα. Μέχρι τη στιγμή εκείνη, η πύλη του ουρανού, η πύλη του Παραδείσου ήταν κλειστή.

Ο Χριστός μας απλώνοντας τα άχραντα χέρια του, ανοίγοντας την αγκαλιά του επάνω στο Σταυρό, αγκάλιασε όλο το ανθρώπινο γένος για να του χαρίσει την αιώνια ζωή.

γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης, Αριζόνα Αμερική

The biggest hug!

2012-01-24T07:02:00.002+02:00

...Heaven, God's kingdom, eternal life is open. By the time God left his final expiration at His holy Cross, this exact moment paradise/heaven opened instantly. Until this moment, heaven's door was closed. By streching his hands at the holy Cross, Jesus embraced all the mankind and gave us eternal life.

Sorry for the poor translation...

Βιβλιοπροτάσεις

2012-01-23T07:03:00.001+02:00

Το μυστήριο της ίασης

Μπορεί να θέλουμε να σωθούμε. Μπορεί να είμαστε έτοιμοι να αγαπήσουμε τον Θεό. Μπορεί να νιώθουμε όλα τα παραπάνω. Αλλά τι θα συνέβαινε αν ο Θεός έστελνε στη ζωή μας έναν άνθρωπο που θα μας δυσκόλευε; Τότε θα τα ξεχνούσαμε όλα! Θα ξεχνούσαμε όποιες "ενάρετες" σκέψεις είχαμε, όποια "σχέδια" είχαμε για να συναντήσουμε το Θεό. Κι όμως, ο Θεός μάς στέλνει ανθρώπους σαν απόκριση στις δικές μας παρακλήσεις. Έχουμε τη δύναμη να το κατανοήσουμε; Έχουμε τη δύναμη να ασκηθούμε στην ταπείνωση, στην υπομονή και στην αγάπη; Ο μητροπολίτης Αντώνιος (Anthony Bloom) είναι ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού και η αόρατη γωνιά σας το συνιστά να το διαβάσετε.

Book proposals

2012-01-23T07:02:00.001+02:00

The mystery of cure.

We may want to save our souls. We may be ready to love God. We may feel all the above. But what would happen if God sent us a difficult person? Then, we'd might forget everything! We'd forget every single "divine" thought we've had, every plan we've made to meet God. Yet, God sends us people as a response to our requests. Do we have the strength to understand that? Do we have the strength to put ourselves to an honest effort to "cultivate" the virtues of humility, patience and love? Bishop Anthony Bloom is the author of this book and we ("invisble corner" - "aorati gonia") recommend it.

Η φωτογραφία της εβδομάδας

2012-01-22T07:03:00.000+02:00

(photo of the week. It says: "Some people are so poor that the only thing they've got is money")

Να κοιτάξω και λίγο την ψυχή μου

2012-01-21T07:03:00.001+02:00

...Αμαρτάνουμε, αδιαφορούμε, αμελούμε την προσευχή μας, τις εντολές του Θεού, δε διορθώνουμε τη συνείδησή μας, τη ζωή μας, παρόλο που ξέρουμε ότι μετά από λίγη ώρα μπορεί να πεθάνουμε. Κι όλα αυτά τα οποία δημιουργούμε εδώ κάτω στον κόσμο, είτε πλούτος είναι αυτός ή οικογένεια ή πτυχία ή δόξες και τιμές, τα πάντα θα αφανιστούν. "Επελθών γαρ ο θάνατος ταύτα πάντα εξηφάνισται".

Γι'αυτό ακριβώς πρέπει να μεριμνήσουμε για την ψυχή μας, για το "ενός εστί χρεία". Να μεριμνάμε συνέχεια πώς θα καθαρίσουμε την ψυχή μας, πώς θα καθαρίσουμε το νου, πώς θα καθαρίσουμε το σώμα, πώς θα απαλλάξουμε τη συνείδησή μας απ'τα αόρατα δεσμά της αμαρτίας. Και τότε, χάριτι Θεού, θα πετύχουμε το "ενός εστί χρεία" και τότε, πράγματι, δια του θανάτου θα περάσουμε στον Ουρανό.

γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης, Αριζόνα Αμερική

to take care of my soul...

2012-01-21T07:02:00.001+02:00

We sin, we are negligent, we neglect to pray, we don't obey to God's commands, we don't correct our conscience, our lives, although we do know that even after a while we might die. And all the things we created and made here in this world (money, glory, family, diplomas, etc) will be vanished. "When death comes, everything else just disappear. That's why we should take care of our souls. We should take care of "the only thing that really matters". We should be thinking of how we would clean our soul, our mind, our body, how we would be free of the chains of sin all the time. And then, by the Grace of God, we'll achieve "the only thing that matters" and then, indeed, we'll pass from death to eternal life.

monk Ephraim, Arizona USA

Οι δύο καλόγεροι (μια διδακτική ιστορία)

2012-01-20T07:03:00.001+02:00

Δυο καλόγεροι που πήγαιναν σε προσκύνημα , έφτασαν στο πέρασμα ενός ποταμού. Εκεί είδαν μια πολύ όμορφη κοπέλα , που αναρωτιόταν τι να κάμει , μιας που το ποτάμι ήταν βαθύ και δεν μπορούσε να το περάσει . Χωρίς πολλά πολλά , ο ένας από τους δύο καλόγερους , την πήρε στην πλάτη του και την πέρασε στην άλλη όχθη , όπου την άφησε στην στεριά στις όχθες του ποταμού . Ύστερα οι καλόγεροι συνέχισαν το δρόμο τους . Ο άλλος καλόγερος όμως , μετά από μια ώρα άρχισε να γκρινιάζει : " Ασφαλώς δεν ήταν σωστό ν΄ αγγίξεις τη γυναίκα . Είναι αντίθετο προς τις εντολές Του Θεού να έρχεσαι σε στενή επαφή με γυναίκες . Πώς μπορείς να κάνεις κάτι που είναι αντίθετο με τους κανόνες των μοναχών ; " Ο καλόγερος που κουβάλησε τη γυναίκα , προχωρούσε σιωπηλός . Κάποια στιγμή όμως είπε : " Eγώ κουβάλησα τη γυναίκα και την άφησα στην όχθη του ποταμού πριν από μια ώρα ! Για μένα τέλειωσε εκείνο το γεγονός ... εσύ γιατί την κουβαλάς ακόμη ; " ...

The two monks

2012-01-20T07:02:00.001+02:00

One day, two monks, who were out of their monastery for a pilgrimage, reached a river. They saw a very beautiful girl standing next to the river. She had no idea how she could pass through the river, because it was very deep and dangerous. Without second thoughts, one of the monks helped the girl pass through the river by carrying her in his back and left her at the river bank. After that, the two monks continued their way. About an hour later, the other monk started complaining: "Why did you help her? We're not supposed to touch a woman. It's against God's rules not to get in close contact with a woman. How can you do something that it doesn't comport with the monks' rules?". The monk who helped the woman kept on his way silent. But after a while, he said to the other monk: "I carried the woman and left her at the other side of the river one hour ago. It's over now for me. Why do you continue to carry her?"...

Οι πατάτες του θυμού

2012-01-19T07:03:00.000+02:00

Όταν ακόμα πήγαινα στο σχολείο, ως μαθητής, είχα έναν υπέροχο δάσκαλο. Μια μέρα είχαμε κουβεντιάσει για το πόσο απαραίτητο είναι να μην κρατάμε θυμό μέσα μας αλλά να κοιτάμε πως θα απαλλαγούμε από αυτόν, μας έβαλε να το δούμε αυτό πρακτικά.
- Αύριο, μας είχε πει, να φέρετε όλοι στο σχολείο μια πλαστική σακούλα και ένα μικρό σακί με πατάτες.
Τον κοιτάξαμε έκπληκτοι αλλά είχαμε μάθει πως δεν αστειεύεται με κάτι τέτοια. Έτσι την άλλη μέρα είχε ο καθένας μας ο,τι μας είχε ζητήσει.
Τότε εκείνος λέει:

- Κάθε φορά που αποφασίζετε να μην συγχωρέστε κάποιον, να... παίρνετε μια πατάτα, να γράφετε πάνω της το όνομα εκείνου και την ημερομηνία και να την βάζετε μέσα στην πλαστική σακούλα. Δεν πέρασε πολύς καιρός που μερικές σακούλες ήταν αρκετά βαριές.
Μας είπε επίσης αυτή την σακούλα να την κουβαλάμε μαζί μας, όπου κι αν πηγαίνουμε. Στο δρόμο, στο αυτοκίνητο, στο σχολείο, στα ψώνια παντού. Καταλαβαίνεις γιατί έτσι;
Μ’ αυτό τον τρόπο ήθελε να μας δείξει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε το βάρος που κουβαλάμε. Να έχουμε επίγνωση κάθε στιγμή. Να το έχουμε μαζί μας ακόμα και στα μέρη που είναι κάπως… καθως πρέπει. Για φαντάσου τώρα να έχεις μια σακούλα με πατάτες στην disco.
Όπως επίσης φαντάσου ότι αρκετές από αυτές τις πατάτες είχαν αρχίσει να σαπίζουν. Για να μας θυμίζουν το τίμημα που έχουμε να πληρώσουμε για τον αρνητισμό και τον πόνο μέσα μας, όταν δεν αποφασίζουμε να συγχωρούμε.
Πάρα πολλές φορές σκεφτόμαστε πως το να συγχωρήσουμε κάποιον είναι ένα δώρο που του κάνουμε. Θαρρώ πως είναι το αντίθετο. Είναι δώρο στον εαυτό μας. Απαλλασσόμαστε από ένα περιττό βάρος.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σκεφτείς πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσεις κάποιον θυμήσου:

«Δεν είναι ήδη αρκετά βαριά η σακούλα σου;»

από εδώ: http://agioritikovima.gr/%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99-%CE%96%CE%A9%CE%97%CE%A3/4674-to-aki-me-ti-patate-ntintaktiki-itoria-gia-tin-ugch%CE%BFrii

The potatoes of anger

2012-01-19T07:02:00.003+02:00

Many years ago, as a student, I had a wonderful teacher at school. One day we had a conversation about how necessary is not to keep the anger inside us, but to get rid of it instead. In order to understand that, he told us to do something. "Tomorrow morning, bring a plastic bag and some potatoes each of you", he said. We looked at him stunned, but we knew he wasn't kidding so we did what he had asked. So, the other day he said:

"- Every time you decide NOT to forgive someone, write the name of that person and the date on a potato and throw it to the bag."
After a fairly short period of time, some of the bags were already pretty heavy.
He told us to carry that bag with us all the time, wherever we went. So that we keep that in mind every moment. To carry that bag even when we went to some places more..."fitly" or "classy". Imagine that you should carry a bag full of potatoes when you go to a cafe or a restaurant. Think also that some of the potatoes had already started to putrefy. To remind us the price we have to pay for all the negativity and the pain that resides inside us, when we choose not to forgive someone.
Many times, we consider that forgiving someone is like giving that person a gift. I think that in fact it's exactly the opposite. It's a gift to ourselves. We get rid of a redundant and heavy load off our soul.
So, next time you will think how difficult it is to forgive a person, ask yourself: "Isn't my bag already rather heavy?"

Βιβλιοπροτάσεις

2012-01-18T07:03:00.004+02:00

Αββά Δωροθέου -Έργα ασκητικά

Ο αββάς (=πατήρ) Δωρόθεος είναι μεγάλη ασκητική μορφή του 6^ου αιώνος, που όμως στον πολύ κόσμο παραμένει άγνωστη. Στο βιβλίο που τιτλοφορείται “Αββά Δωροθέου - Έργα ασκητικά”, αναφέρονται οι λόγοι και οι διδασκαλίες προς τους μαθητές του. Πρόκειται για καταπληκτικές ομιλίες που δίνουν απάντηση σε μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, δημιουργούν έμπνευση, αλλά και έφεση για βίωση της ορθόδοξης πνευματικής ζωής. Μελετώντας κανείς τον όσιο Δωρόθεο κατανύσσεται και ανάβει μέσα του ο πόθος για προσευχή. Ταυτόχρονα αισθάνεται στην ψυχή του μια παρηγοριά και μια γλυκύτητα. Ξεχνάει τον πόνο και τα βάσανά του, μάλλον διδάσκεται τρόπους να τα υπερβαίνει. Μπορεί οι ομιλίες του να αναφέρονται σε μοναχούς, αλλά είναι τόσο επίκαιρα τα θέματα που αγγίζει και τόσο πρακτικές οι λύσεις που προτείνει που πραγματικά έχουμε όλοι μας ανάγκη να το διαβάσουμε!!

Ευχαριστούμε πολύ την φίλη που το επιμελήθηκε!

Book recommendations

2012-01-18T07:02:00.001+02:00

Monk Dorotheos is a great ascetic luminary of the 6th century but is also greatly unknown for the most of the people. In this book, entitled "Monk Abba Dorotheos - Talks about Asceticism", you can find his discourses and advices to his spiritual students. These discourses are wonderful and you can find incredible answers to many questions such as existential issues, God, etc, which can infuse a true inspiration for experiencing the orthodox spiritual life. When you read this book, it makes your soul to rest and the desire for prayer to arise. At the same time, you feel consolation and divine sweetness. This book makes you find solutions to all your problems. While these discourses were actually intended for monks, the issues it brings up are still current and the solutions it suggests are so practical and helpful that we all need to read it.

Ο γέροντας Σωφρώνιος μάς συμβουλεύει...

2012-01-17T07:03:00.007+02:00

Το σύνολο της επίγειας ζωής μας, από τη γέννηση μέχρι την τελευταία αναπνοή μας, τελικά θα μοιάσει με μια περιεκτική πράξη. Το περιεχόμενο και η ποιότητα της θα φανεί σαν μια λάμψη. Φανταστείτε ένα ποτήρι από το καθαρότερο κρύσταλλο γεμάτο νερό. Μια ματιά είναι αρκετή να μας πει αν το νερό είναι καθαρό ή όχι. Το ίδιο θα συμβεί και μ' εμάς, όταν θα πάμε σε άλλη σφαίρα. Ακόμα και η πιο μικρή κίνηση της καρδιάς μας ή του νου μας αφήνει το στίγμα της στο σύνολο της ζωής μας. ...; Μέχρις ότου αποβάλω τον λογισμό από την καρδιά μου με μια πράξη μετάνοιας αυτή θα μένει μαζί μου σαν μια μαύρη κηλίδα, χωρίς να μπορεί να κρυφτεί.

Όταν μετανοούμε κατηγορώντας αποκλειστικά τον εαυτό μας μπροστά σε Θεό και ανθρώπους, καθαριζόμαστε εσωτερικά. Το νερό στο ποτήρι καθαρίζεται αφού περάσει από πνευματικό φίλτρο της μετάνοιας. Έτσι όταν εξομολογούμαι, κατηγορώ τον εαυτό μου για κάθε κακό, γιατί δεν υπάρχει αμαρτία σ' όλο τον κόσμο για την οποία δεν είμαι ένοχος έστω και για δευτερόλεπτο. ...; Και αν για μια μόνο στιγμή κρατήθηκα από μια κακή σκέψη, ποιος εγγυάται ότι αυτή η στιγμή δεν θα μεταβληθεί σε αιωνιότητα;

Γέροντας Σωφρόνιος

(απ'το: http://makedonitissa.blogspot.com/)

Monk Sofronios advises us...

2012-01-17T07:02:00.000+02:00

The total of our human life since our birth up to our very last breath, is going to look like a composed act. Its quality will seem like a bright. Imagine a crystal glass full of water A single glance is enough to tell us if the water is pure or not. The same will happen to us, when we move into another sphere. Even the smallest movement of our heart or of our mind leaves the stigma to our whole life.... Until I will oust this thought from my heart with an action of "changing mind" it will remain with me like a black spot unable to be hidden.

When we change our mind accusing only our self in front of the God and of people, then we get mirrored internally. The water in the glass is cleaned through the filter of "changing mind". So when I confess, I accuse my self for every bad, for there is no sin that I am not responsible even for a second.. And If for just a moment I was kept by a bad though, who guarantees me that this moment will not me transformed to eternity?

Ο μικρός πρίγκιπας και τα χάπια της δίψας

2012-01-16T07:03:00.001+02:00

- Καλημέρα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Καλημέρα, είπε ο έμπορος.

Πουλούσε τελειοποιημένα χάπια που καταλαγιάζουν τη δίψα. Παίρνεις ένα τη βδομάδα και δεν αισθάνεσαι πια την ανάγκη να πιεις νερό.

- Γιατί τα πουλάς αυτά; είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Κάνουν μεγάλη οικονομία στο χρόνο, είπε ο έμπορος. Οι ειδικοί τα υπολόγισαν. Γλιτώνουμε πενήντα τρία λεπτά τη βδομάδα.

- Και τι τα κάνουμε αυτά τα πενήντα τρία λεπτά;

- Τα κάνουμε ό,τι θέλουμε...

"Εγώ σκέφτηκε ο μικρός πρίγκιπας, αν είχα πενήντα τρία λεπτά για ξόδεμα, θα πήγαινα ήσυχα ήσυχα σε μια πηγή...".

(απ'το "Μικρό πρίγκιπα" του Αντ. Σαιντ Εξυπερύ, εκδ. Πατάκη)

The little prince and the pills of thirst

2012-01-16T07:02:00.002+02:00

“Good morning," said the little prince.

Good morning," said the merchant.

This was a merchant who sold pills that had been invented to quench thirst. You need only swallow one pill a week, and you would feel no need for anything to drink.

Why are you selling those?" asked the little prince.

Because they save a tremendous amount of time," said the merchant. "Computations have been made by experts. With these pills, you save fifty-three minutes in every week."
And what do I do with those fifty-three minutes?"

Anything you like..."

As for me," said the little prince to himself, "if I had fifty-three minutes to spend as I liked, I should walk at my leisure toward a spring of fresh water.”

From the book of Ant. Saint Exipery, "The little prince"

Το κενό μέσα μας

2012-01-15T07:03:00.000+02:00

...Γι'αυτό, όταν δεν έχουμε θεία παρηγοριά, νιώθουμε κενό μέσα στην ψυχή μας.

Γιατί η ψυχή δεν επαναπαύεται με τίποτα, αφού όλα τα υλικά πράγματα είναι ξένα προς τη φύση της.

Όταν, όμως, η ψυχή του ανθρώπου εξοικειωθεί με τον Θεό διαμέσου της προσευχής και της ενάρετης ζωής,

τότε η ψυχή ευφραίνεται. Τότε νιώθει σιγουριά. Τότε αισθάνεται το Θεό μέσα της.

γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης, -Αριζόνα Αμερική.

The emptiness inside us

2012-01-15T07:02:00.000+02:00

...That's why when we don't have the divine consolation, we feel an emptiness inside our souls. And the soul can rest with nothing, because every mortal thing is extraneous to the soul. But, when a man is approaching God through prayer and virtuous way of life, his soul feels familiar with God's presence. Only then the soul feels safe. Only then the soul feels God.

monk Efraim Filotheitis, Arizona USA

Μην κλείνεσαι στον εαυτό σου!

2012-01-14T07:03:00.002+02:00

Όσο κλεινόμαστε, τόσο κλείνουμε τα μάτια της καρδιάς μας και της ψυχής μας. Ανοίξου φίλε μου. Μίλα στο Θεό μέσα απ'την προσευχή. Βρες έναν πνευματικό άνθρωπο και συζήτησε μαζί του. Στην εκκλησία είμαστε όλοι μαζί ένα σώμα. Δεν χωράνε μοναξιές εκεί. Ο Χριστός δεν ήρθε στη γη και έμεινε συνεχώς μόνος του, απομονωμένος να προσεύχεται. Κάποτε, ήρθε και εντάχτηκε στην κοινωνία της εποχής του. Μίλησε με τους ανθρώπους. Τους άκουσε. Τους συμπόνεσε.

Έτσι πρέπει κι εμείς. Να μην κλεινόμαστε. Να ανοιγόμαστε.

Μια ψυχή που ανοίγεται με διάκριση, είναι ψυχή που έχει αγάπη. Μια τέτοια ψυχή έχει όλες τις καλές προϋποθέσεις να ψηλαφήσει μυστήρια της Χάριτος.

Don't close to yourself

2012-01-14T07:02:00.001+02:00

The more we close to ourselves the more we close the eyes of our hearts and our souls. Open up yourself. Speak to God through your prayers. Find a man of God an discuss with him. In church we're all one single body. You'll find no loneliness there. When Jesus was on earth, he didn't stay alone all the time, isolated and praying. Eventually, he bacame part of the society of his current era. He talked to the people. He listened to them. He sympathized them.

This is what we should do. Do not close ourselves. Open up instead. An open soul with discretion is a soul full of love. Such a soul has every possibility to fumble the mysteries of God.

(Sorry for the poor translation)

Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια

2012-01-13T07:03:00.004+02:00

Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια, καλά είναι να αφηνόμαστε στο Θεό εν λευκώ. Να σκεφτόμαστε ότι η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία στους πόνους παρά από ατσαλένιο σώμα με το οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους σωματικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίσουμε ότι με το σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο.

γέροντας Παΐσιος

When we get sick

2012-01-13T07:02:00.002+02:00

When we get sick, it is better to leave ourselves in God's hands completely. We have to realize that our soul is in much greater need of patience and prayers than an "iron" body with which, on the one hand, we may force ourselves to do great physical efforts in God's name while, on the other hand, we might be bragging about ourselves without even realizing it, and then we might think that we will win a place on heaven by our own effort.

monk Paisios

Δεν είμαι άξιος. Γιατί να προσευχηθώ;

2012-01-12T07:03:00.001+02:00

...Μην πεις "δεν είμαι άξιος και γι'αυτό δεν προσεύχομαι". Διότι και η Χαναναία γυναίκα, τέτοια ήταν. Μην πεις "έχω πολλές αμαρτίες και δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Θεό, που είναι οργισμένος μαζί μου".

Διότι ο Θεός δεν βλέπει την αξία, αλλά τη διάθεση. Θέλει μόνο να προσευχηθείς και να επανέλθεις και θα τα πάρεις όλα, και την οργή και την καταδίκη αμέσως θα την σβήσεις.

απ'το βιβλίο του π.Αστερίου Χατζηνικολάου "Η κραυγή μου προς Σε ελθέτω -Για να εισακούονται οι προσευχές μας" (εκδ.ο Σωτήρ)

I don't deserve it. Why should I pray?

2012-01-12T07:02:00.000+02:00

Don't ever say "I don't deserve it and, therefore, I don't pray". Because the Chananaia woman didn't "deserved" it either. Don't ever say "I'm full of sins and I can't pray to God who is very angry with me".Because God doesn't appreciate only the merit of someone but also his intentions.. God only wants you to pray and to repend and you'll get everything back and you'll erase the anger and condemntation.

From the book "For our prayers to be answered" by father Asterios Chantzinikolaou

Προσφέρει έργο η εκκλησία;

2012-01-11T07:03:00.001+02:00

Πολλές φορές το ακούς... Τι κάνει η εκκλησία; σου λένε... Κλέβουν οι παπάδες λεφτά, φορούν τα χρυσά άμφια, εκμεταλλεύονται τις περιουσίες της κάθε ευκολόπιστης γιαγιάς... Και δε φτάνει μόνο αυτό! Διδάσκουν -λέει- πράγματα που ούτε και αυτοί τα πιστεύουν!

Λοιπόν; Εσύ τι γνώμη έχεις φίλε; Πολύ θα χαιρόμουν αν μου έστελνες τη γνώμη σου... Να σου πω εγώ τη δική μου άποψη; Και, αν δε σου αρέσει, απλά ξέχασέ την! Σβήσ'την απ'το μυαλό σου και σου ζητώ συγγνώμη για το χρόνο που σπατάλησες εξαιτίας μου...

Πιστεύω πως η εκκλησία είναι ένας νοητός χώρος(άρα όχι μόνον οι ναοί) που τον επιβλέπει ο Χριστός. Ένα ιατρείο είναι η εκκλησία. Που μπαίνουμε μέσα όπως είμαστε (με τα λάθη μας, με τα πάθη μας, με τις κακίες μας) και αναζητούμε αυτό που πουθενά αλλού δε μπορούμε να βρούμε: την ειρήνη της καρδιάς μας, της ψυχοσύνθεσής μας. Εκεί σωζόμαστε. Εκεί αγιαζόμαστε.

Μου είπες ότι οι παπάδες κλέβουν. Μου είπες ότι οι παπάδες φταίνε που διώχνουν τον κόσμο απ'την εκκλησία. Μάλιστα, είχες κοκκινήσει, γιατί σε έπνιγε το δίκιο σου. Δε σου είπα κάτι τότε, γιατί απλά δε θα δεχόσουν ν' ακούσεις κάτι εκείνη τη στιγμή. Πρέπει να έχουμε διάκριση... Δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες.

Αλλά ξέρεις κάτι; Θυμάμαι αυτό που έλεγε ο γέροντας Παΐσιος για τη μύγα και τη μέλισσα. Ότι η μέλισσα πηγαίνει μόνο στα λουλούδια, ενώ η μύγα κυνηγάει καθετί το βρώμικο και στέκεται μόνο στις ακαθαρσίες... Έτσι είμαστε και μεις οι άνθρωποι. Το ίδιο ακριβώς.

Μου είπες ότι δεν κάνει έργο η εκκλησία...

Γιατί έτσι άκουσες. Γιατί έτσι το είπαν οι ειδήσεις. Μα τι να σου πω... Δεν ξέρω. Ίσως πρέπει να ανοίξεις λίγο τα μάτια σου. Όχι όλα μασημένη τροφή. Μάθε λίγο να κρίνεις και συ. Μάθε να βλέπεις πέρα απ'αυτό που φαίνεται. Μάθε ν'αγαπάς και θα δεις πράγματα που ποτέ σου ξανά δεν είδες. Θα δεις πρόσωπα ανθρώπων που πέρασαν προβλήματα πολύ δύσκολα (ίσως και συ κάποτε βρέθηκες σε δυσκολίες -οπότε ίσως πάρεις μια ιδέα) και έκατσαν να φάνε ένα πιάτο φαΐ στο συσσίτιο της εκκλησίας...

Αυτό, όμως, που ποτέ σου δεν είδες είναι το δάκρυ του παιδιού που τόσα χρόνια ταλαιπωρήθηκε απ'τα ναρκωτικά και τώρα στο πετραχήλι του παπά του κλέφτη (ναι!ναι! αυτού που λες ότι σου κλέβει τα λεφτά!) ξαναβρήκε το Θεό. Δεν είδες τη κοπέλα που είχε κάνει έκτρωση και την έζωναν οι τύψεις. Δεν είδες και την άλλη κοπέλα που τελικά κράτησε το παιδί και που τώρα όλοι την απαξιούν. Όλοι αυτοί βρήκαν κάπου να ακουμπήσουν. Ξέρεις γιατί; Γιατί είχαν ανοιχτή καρδιά. Σαν την πόρνη του ευαγγελίου, σαν το ληστή στο σταυρό, σαν τον Ζακχαίο...

Όλοι αυτοί είχαν κάτι που τώρα δεν το έχουν πια. Ήταν πρώην δυστυχισμένοι άνθρωποι. Όμως, μπήκαν στο ιατρείο που λέγεται εκκλησία και έγιναν ολοκαίνουριοι. Ο πρώην άσωτος, ο πρώην αμαρτωλός, η πρώην πόρνη, ο πρώην φονιάς... Οι πρώην! Τώρα απολαμβάνουν τον Παράδεισο! Αυτό μπορεί να σου δώσει η εκκλησία. Έλα καλέ μου φίλε, καλή μου φίλη, έλα να δεις. Μονάχα να δεις.

Πάμε και στο νοσοκομείο να δεις λίγο τους ανθρώπους που αργοπεθαίνουν... Που ξέρουν ότι σε λίγο καιρό τελειώνουν. Σβήνει το καντηλάκι της ζωής τους. Πάμε και δύο ορόφους πιο κάτω, εκεί που είναι το παιδοογκολογικό... Να δεις τα μικρά προσωπάκια των άρρωστων παιδιών. Τα αγγελούδια αυτά.. 'Ελα να τα δεις όταν περνάει ο παπάς και τα κοινωνεί. Να δεις πώς λάμπουν τα πρόσωπά τους. Να δεις πόση ανάπαυση παίρνουν και οι γονείς τους, οι τόσο καταπονημένοι ψυχικά.

Με πόνο καρδιάς στο λέω φίλε... Και θέλω να σε ρωτήσω κάτι ακόμα. Αν έβλεπες έναν άνθρωπο του Θεού (δε σου μιλάω μόνο για παπάδες -η εκκλησία είμαστε όλοι μας και όχι μόνο οι ρασοφόροι), θα πήγαινες κοντά του; Θα τον ακολουθούσες; Θα συζητούσες μαζί του; Ή θα τον καταδίκαζες κι αυτόν;

Δε ξέρω... Αλλά πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε εγωιστές. Να κοιτάξουμε τον εαυτό μας λίγο. Την ψυχή μας την καλυμμένη με τις βρωμιές της αμαρτίας. Να πάμε λίγο πιο κοντά. Πιο κοντά στο Χριστό. Μην φοβάσαι! Δε θα σε αποπάρει! Δεν θα σου πει κακό λόγο ο Χριστός! Και ξέρεις το γιατί; Γιατί δεν "μπορεί"! Είναι σταυρωμένος. Τον βλέπεις; Βλέπεις το αίμα που ακόμα τρέχει στα σταυρωμένο άγιο θεϊκό σώμα του; Η αγάπη του είναι πάνω απ'όλα... Πάνω απ'όλα...

Μη νομίσεις ότι εγώ που τα γράφω είμαι καλός. Γεμάτος πάθη είμαι. Γεμάτος αμαρτίες που δε φαντάζεσαι. Αλλά μένω στην εκκλησία, γιατί εδώ νιώθω την αγάπη. Χωρίς όρια αγάπη! Ξέρεις τι υπέροχο συναίσθημα είναι αυτό; Ξέρεις τι υπέροχο συναίσθημα είναι το να βγαίνεις απ'την εξομολόγηση και να να νιώθεις την ψυχή σου να πετάει από χαρά; Να πετάει!!! Σαν να είχες μια βαριά πέτρα μέσα στην καρδιά σου και μετά να εξαφανίζεται!

Πάμε μαζί στην εκκλησία αν θες. Γιατί, στην εκκλησία, όλοι εκεί είμαστε μαζί. Όλοι μαζί φίλε/η μου. Δεν θα νιώσεις ποτέ σου μοναξιά. Θα πάρει την ψυχούλα σου ο Χριστός και με τη δική σου καλή διάθεση θα την χαϊδέψει, θα την μαλακώσει. Και, με την εξομολόγηση σ'έναν καλό ιερέα, θα πάρει την καρδούλα σου ο Χριστός και θα την καθαρίσει. Θα βγάλει ό,τι αγκάθια σε πονούν, ό,τι σε βασανίζει και θα σε κάνει πανέμορφο/η! Δες τους αγίους μας πόσο λάμπουν! Δες τους με τα φωτοστέφανά τους! Δες τους πώς μυροβλύζουν! Δες τους πόσο ακόμα ζουν και μας βοηθούν με τα θαύματά τους. Δες πώς γίνεται ο άνθρωπος, όταν ανοίξει την πόρτα της ψυχής του στο Θεό.

Αυτό, φίλε μου καλέ, είναι το έργο που προσφέρει η εκκλησία. Αυτό είναι. Αλλά δε φαίνεται, γιατί δε πρέπει. Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου. Κρυφά γίνεται αυτό το έργο. Αλλά αν ψάξεις, θα το δεις. Θα το γνωρίσεις. Και, αν θέλεις, μπορείς και να το ζήσεις.

Does the Church offer anything?

2012-01-11T07:02:00.005+02:00

You do hear that many times..."What does the church do? ... The priests are stealing, they wear those golden canonicals, they do take advantage of the property of the old people..." And this is not the only criticism. Οthers say that the priests teach things that they don't believe even themselves! So, what do you think? I would be very glad if you did send us your opinion. I will say my opinion. And if you don't like it just ignore it! Erase it from your mind, and I apologize for the time you spent due to me....

I think that the church is an invisible place that is guarded by the Christ. Church is the medicine centre. We do enter into it with our passions and we are looking this that we cannot find anywhere else: piece. There we save ourselves. You told me earlier that priests are thieves. You told me that they are responsible for the fact that people do not feel attracted by the church. I do remember that you were so sure for your opinion that even you felt angry. I didn't say anything because you didn't want to listen something at that moment. ....

I do remember something that monk Paisios said about the bee and the honey. That the bee is running behind the flowers, while the housefly is running behind everything dirty. We,the people are exactly the same. You told me that the church does not offer something. This is what you have heard. I don't know what to say to you. Maybe try to judge deeper and not what it seems. Learn how to love, to experience things that you have never felt before. You may see peoples' faces that were hungry and ate at the church's table. What you may not have noticed is the drug addicted young man who confessed at the priest - yes the priest that you accused of cheating - and then He re-found Lord. You may not have noticed the woman who had her heart crashed after deciding to abort her child. Or the other woman who has decided to keep the child and now everybody ignores her. All those they did find a shelter. Do you know why? Because they had their heart open, and ready to accept. Like the prostitute of the Holy Bible, like Zacheus, like the thief on the cross. They were ex miserable but when they entered to the medical centre of church they became brand new. The ex-killer, the ex-prostitute, the ex-sinner. .... All are now ex. Now all those they do enjoy heaven. That is what the church can give you. Come my good friend,come to see. Go the hospital to see the people whose life is trembling. Go the pediatric section to see those children who are receiving to Holy Body and Blood of the Christ and see how vivid their faces are despite their illness. To see how their parent do receive courage... And I want to ask you something else.If you ever see a man of the God - not necessarily a priest - would you approach him or judge him as well?

I don't know. We have to stop to be selfish. We have to examine ourselves for a while. Our soul that is covered by the mud of the sin. Let's approach the Christ. He won't show you the exit route. Do you know why? Because He "cannot". Why? Because He is crucified. Do you see Him? Do you notice the blood that is still running. His Love is above all... above everything. Don't think that this author is the best. I am full of passions as you. But I do stay at church because I receive love that is endless. Do you know how nice is to confess and feel that you want to fly? Is like a big rock that was located into your heart to become extinct! Let's go to the church if you want. Because there we will be all together. You will never feel lonely. The Christ will take your soul and with your co-operation He will touch it and make it soft. This will happen with confession to a good priest as well. See how the holy men are shining. Smell their holy smell. See who they do still exist and they help others. See how the man becomes when he opens the door of his soul to his Master. That is what the church does offer. But it is not loud. The church acts quietly. But if you search you will meet it. And if you want you will live it.

For our foreign followers

2012-01-10T15:09:00.001+02:00

About the book "Children and Television" by Tito Squillaci, take a look at the comment here: http://aoratigonia.blogspot.com/2012/01/blog-post_10.html#comment-form

Βιβλιοπροτάσεις

2012-01-10T07:03:00.000+02:00

Η τηλεόραση και τα παιδιά μας

Tο βιβλίο αναφέρεται στην επιρροή της τηλεόρασης στα παιδιά μας. Απευθύνεται στους γονείς εκείνους που δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν μια ηλεκτρονική συσκευή να σφετεριστεί το ρόλο τους ως παιδαγωγών, αλλά και σε όσους δεν ανέχονται οι αμείλικτοι «νόμοι της αγοράς» να καθορίζουν την ζωή του σπιτικού τους.

Ένα βιβλίο που μπορεί να αποτελέσει επανάσταση και να μας βοηθήσει να αποτινάξουμε το ζυγό της τηλεόρασης. Δεν είναι απαραίτητο να έχεις παιδιά για να το διαβάσεις.

Η αόρατη γωνιά σάς το συνιστά ανεπιφύλακτα!