Disable_right_click


Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Μην κλείνεσαι στον εαυτό σου!


Όσο κλεινόμαστε, τόσο κλείνουμε τα μάτια της καρδιάς μας και της ψυχής μας. Ανοίξου φίλε μου. Μίλα στο Θεό μέσα απ'την προσευχή.  Βρες έναν πνευματικό άνθρωπο και συζήτησε μαζί του. Στην εκκλησία είμαστε όλοι μαζί ένα σώμα. Δεν χωράνε μοναξιές εκεί. Ο Χριστός δεν ήρθε στη γη και έμεινε συνεχώς μόνος του, απομονωμένος να προσεύχεται. Κάποτε, ήρθε και εντάχτηκε στην κοινωνία της εποχής του. Μίλησε με τους ανθρώπους. Τους άκουσε. Τους συμπόνεσε.


Έτσι πρέπει κι εμείς. Να μην κλεινόμαστε. Να ανοιγόμαστε. 
Μια ψυχή που ανοίγεται με διάκριση, είναι ψυχή που έχει αγάπη. Μια τέτοια ψυχή έχει όλες τις καλές προϋποθέσεις να ψηλαφήσει μυστήρια της Χάριτος.

Don't close to yourself

The more we close to ourselves the more we close the eyes of our hearts and our souls. Open up yourself. Speak to God through your prayers. Find a man of God an discuss with him. In church we're all one single body.   You'll find no loneliness there. When Jesus was on earth, he didn't stay alone all the time, isolated and praying. Eventually, he bacame part of the society of his current era. He talked to the people. He listened to them. He sympathized them.

This is what we should do. Do not close ourselves. Open up instead. An open soul with discretion is a soul full of love. Such a soul has every possibility to fumble the mysteries of God.

(Sorry for the poor translation)

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια

Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια, καλά είναι να αφηνόμαστε στο Θεό εν λευκώ. Να σκεφτόμαστε ότι η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία στους πόνους παρά από ατσαλένιο σώμα με το οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους σωματικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίσουμε ότι με το σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο.

γέροντας Παΐσιος 

When we get sick

When we get sick, it is better to leave ourselves in God's hands completely. We have to realize that our soul is in much greater need of patience and prayers than an "iron" body with which, on the one hand, we may force ourselves to do great physical efforts in God's name while, on the other hand, we might be bragging about ourselves without even realizing it, and then we might think that we will win a place on heaven by our own effort.

monk Paisios

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Δεν είμαι άξιος. Γιατί να προσευχηθώ;

...Μην πεις "δεν είμαι άξιος και γι'αυτό δεν προσεύχομαι". Διότι και η Χαναναία γυναίκα, τέτοια ήταν. Μην πεις "έχω πολλές αμαρτίες και δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Θεό, που είναι οργισμένος μαζί μου". 
Διότι ο Θεός δεν βλέπει την αξία, αλλά τη διάθεση. Θέλει μόνο να προσευχηθείς και να επανέλθεις και θα τα πάρεις όλα, και την οργή και την καταδίκη αμέσως θα την σβήσεις.

απ'το βιβλίο του π.Αστερίου Χατζηνικολάου "Η κραυγή μου προς Σε ελθέτω -Για να εισακούονται οι προσευχές μας" (εκδ.ο Σωτήρ)

I don't deserve it. Why should I pray?

Don't ever say "I don't deserve it and, therefore, I don't pray". Because the Chananaia woman didn't "deserved" it either. Don't ever say "I'm full of sins and I can't pray to God who is very angry with me".Because God doesn't appreciate only the merit of someone but also his intentions.. God only wants you to pray and to repend and you'll get everything back and you'll erase the anger and condemntation.

From the book "For our prayers to be answered" by father Asterios Chantzinikolaou

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Προσφέρει έργο η εκκλησία;

Πολλές φορές το ακούς... Τι κάνει η εκκλησία; σου λένε... Κλέβουν οι παπάδες λεφτά, φορούν τα χρυσά άμφια, εκμεταλλεύονται τις περιουσίες της κάθε ευκολόπιστης γιαγιάς... Και δε φτάνει μόνο αυτό! Διδάσκουν -λέει- πράγματα που ούτε και αυτοί τα πιστεύουν! 

Λοιπόν; Εσύ τι γνώμη έχεις φίλε; Πολύ θα χαιρόμουν αν μου έστελνες τη γνώμη σου... Να σου πω εγώ τη δική μου άποψη; Και, αν δε σου αρέσει, απλά ξέχασέ την! Σβήσ'την απ'το μυαλό σου και σου ζητώ συγγνώμη για το χρόνο που σπατάλησες εξαιτίας μου...

Πιστεύω πως η εκκλησία είναι ένας νοητός χώρος(άρα όχι μόνον οι ναοί) που τον επιβλέπει ο Χριστός. Ένα ιατρείο είναι η εκκλησία. Που μπαίνουμε μέσα όπως είμαστε (με τα λάθη μας, με τα πάθη μας, με τις κακίες μας) και αναζητούμε αυτό που πουθενά αλλού δε μπορούμε να βρούμε: την ειρήνη της καρδιάς μας, της ψυχοσύνθεσής μας. Εκεί σωζόμαστε. Εκεί αγιαζόμαστε.
Μου είπες ότι οι παπάδες κλέβουν. Μου είπες ότι οι παπάδες φταίνε που διώχνουν τον κόσμο απ'την εκκλησία. Μάλιστα, είχες κοκκινήσει, γιατί σε έπνιγε το δίκιο σου. Δε σου είπα κάτι τότε, γιατί απλά δε θα δεχόσουν ν' ακούσεις κάτι εκείνη τη στιγμή. Πρέπει να έχουμε διάκριση... Δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες.
Αλλά ξέρεις κάτι; Θυμάμαι αυτό που έλεγε ο γέροντας Παΐσιος για τη μύγα και τη μέλισσα.  Ότι η μέλισσα πηγαίνει μόνο στα λουλούδια, ενώ η μύγα κυνηγάει καθετί το βρώμικο και στέκεται μόνο στις ακαθαρσίες... Έτσι είμαστε και μεις οι άνθρωποι. Το ίδιο ακριβώς. 
Μου είπες ότι δεν κάνει έργο η εκκλησία...

Does the Church offer anything?

You do hear that many times..."What does the church do? ... The priests are stealing, they wear those golden canonicals, they do take advantage of the property of the old people..." And this is not the only criticism. Οthers say that the priests teach things that they don't believe even themselves! So, what do you think? I would be very glad if you did send us your opinion. I will say my opinion. And if you don't like it just ignore it! Erase it from your mind, and I apologize for the time you spent due to me....
I think that the church is an invisible place that is  guarded by the Christ. Church is the medicine centre. We do enter into it with our passions and we are looking this that we cannot find anywhere else: piece. There we save ourselves. You told me earlier that priests are thieves. You told me that they are responsible for the fact that people do not feel attracted by the church. I do remember that you were so sure for your opinion that even you felt angry. I didn't say anything because you didn't want to listen something at that moment. ....

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

For our foreign followers

About the book "Children and Television" by Tito Squillaci, take a look at the comment here:  http://aoratigonia.blogspot.com/2012/01/blog-post_10.html#comment-form

Βιβλιοπροτάσεις

Η τηλεόραση και τα παιδιά μας
Tο βιβλίο αναφέρεται στην επιρροή της τηλεόρασης στα παιδιά μας. Απευθύνεται στους γονείς εκείνους που δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν μια ηλεκτρονική συσκευή να σφετεριστεί το ρόλο τους ως παιδαγωγών, αλλά και σε όσους δεν ανέχονται οι αμείλικτοι «νόμοι της αγοράς» να καθορίζουν την ζωή του σπιτικού τους. 
Ένα βιβλίο που μπορεί να αποτελέσει επανάσταση και να μας βοηθήσει να αποτινάξουμε το ζυγό της τηλεόρασης. Δεν είναι απαραίτητο να έχεις παιδιά για να το διαβάσεις. 
Η αόρατη γωνιά σάς το συνιστά ανεπιφύλακτα!

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012

Το χάδι του αγίου

Οι άγιοι είναι φίλοι μας. Ζουν στον ουρανό, όμως δε ξεχνούν ποτέ πως υπάρχουμε και μεις. Οι άγιοι εκδηλώνουν τη χάρη τους με διαφορετικούς τρόπους. Ο άγιος Δημήτριος (το λείψανό του βρίσκεται στον ναό του στη Θεσσαλονίκη) εκδηλώνει την αγάπη του και με το μύρο του. Το χάδι του. Κάνεις το σημείο του σταυρού με το μύρο του στο σώμα σου και αυτόματα δέχεσαι το χάδι του αγίου. Δέχεσαι τη θαυματουργή χάρη του απ'το ευωδιαστό αυτό χάδι. Αρκεί μονάχα να΄σαι δεκτικός στο χάδι αυτό. Να πιστεύεις. Να ελπίζεις. Να είσαι ανοιχτός.
Οι άγιοι είναι πάντα φίλοι μας και το αποδεικνύουν αυτό με κάθε τρόπο. Ας προσπαθούμε και μεις να είμαστε φίλοι τους.

The caress of the saint

The saints are our friends. They live in heaven, but they don't forget us. They show their grace in many different ways. St Demetrius (his relics are located in his church in Thessaloniki) shows his love about us with his essence. His caress. You cross your body with his essence and with your belief you accept his caress. You accept his miraculous grace from this fragrant caress. You accept his grace if you're receptive to this caress. If you believe. If you hope. If you're open. The saints are always our friends and they prove it in every way possible. Let's try to be their friends...

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Η πνευματική βάση

Κάποια φορά ο γέροντας Παΐσιος είπε:

- Παιδιά μου, αυτή η ζωή είναι σαν το Γυμνάσιο των παιδιών. 
Να αγωνιστούμε να πιάσουμε τη βάση.

- Γέροντα, η βάση στο Γυμνάσιο είναι 10. Αν πιάσουμε 8,5 τι θα γίνει;

- Ε, ευλογημένε! Πιάσε εσύ 8,5 και θα σου ρίξει ό Θεός μια κλωτσιά και θα σε βάλει στον Παράδεισο!!!

The spiitual base

One day, monk Paisios said:
- This life is like high school. We must fight to reach the base. 
- But, what happens, father, if we can't reach it by 1,5 points?
- Then, God will kick you and throw you in heaven!