Disable_right_click


Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022

Ένα γλυκό περιστατικό

 Προχθές Σάββατο απόγευμα, είχα πάει να προσκυνήσω σε μια εκκλησία. 

Ακριβώς μπροστά μου, ένας πατέρας με τον γιο του (περίπου 2-3 χρόνων το παιδάκι). Στα χεράκια του κρατούσε ένα μικρό παιχνιδάκι (ένα μικρό Πινόκιο -προφανώς από το γνωστό παραμυθάκι). 

Αφού, άναψαν τα κεράκια τους, προχώρησαν προς την κεντρική μεγάλη εικόνα του ναού. Όταν τον σήκωσε ο πατέρας του να προσκυνήσει την εικόνα, ο μικρούλης, αφού πρώτα την φίλησε, στη συνέχεια έβαλε και τον Πινόκιο να προσκυνήσει. Κι αυτό το επανέλαβε ο μικρούλης με όλες τις εικόνες που προσκύνησε.

Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση το μικρό αυτό περιστατικό! 

'Αφετε τα παιδία έρχεσθε προς με' είχε πει ο Χριστός μας. Ας αφήνουμε τα παιδάκια να μας δείχνουν τον δρόμο προς την αληθινή αγάπη. Αυτά -με τα αθώα ματάκια και τις καθαρές καρδούλες τους- ξέρουν. 

Αυτό και άλλα πολλά σκεφτόμουν στο δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μου.

Μακάρι να μετέχουμε όσο πιο αληθινά και βιωματικά μπορούμε κι εμείς οι μεγάλοι (που νομίζουμε ότι τα 'ξέρουμε' όλα) στα μυστήρια της εκκλησίας μας. Ούτως ώστε να μας έχει στην αγκαλιά Του, ο Θεός Πατέρας μας.

Γένοιτο.



Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022

Εκκλησία δεν σημαίνει να 'κλειστείς'. Σημαίνει να αναχθείς!


                                                                                                             του π.Παύλου Παπαδόπουλου


Δυστυχώς μας μάθανε ότι στην Εκκλησία υπάρχει στενότης. Και όμως δεν έχουν δίκαιο.

Μέσα στην Εκκλησία υπάρχει μια απίστευτη ευρυχωρία για όλους που θέλουν να μπουν και να γίνουν καινοί, που ποθούν πλέον να κινούνται μέσα στο χωροχρόνο «εν έτερα μορφή». Υπάρχει χώρος για όλους που θέλουν να εμέσουν το δηλητήριο του εγώ τους και να γίνουν συντροφιά για όλους.
Και έτσι, σαν μια μεγάλη παρέα προχωρούμε. Βαδίζουμε από την εμπάθεια στην αρετή. Δεν πρέπει όμως να μείνουμε εκεί. Δεν θέλουμε να μας βρει ο θάνατος «ενάρετους». Θέλουμε κάτι άλλο. Πιο βαθύ. Πιο μεγάλο…
Και το μείζων είναι το έλασσον. Το μέγιστο είναι να οδηγηθούμε στην ταπείνωση. Σ’αυτήν την μάνα της Χάριτος που κάνει τον άνθρωπο να υπερνικά τον θάνατο ενώ ακόμα κινείται με σάρκα και οστά.
Και τότε καταλαβαίνει ότι όλα είναι τιποτένια· άοσμα, άχρωμα, άγευστα μπροστά στην θεία τέχνη που ατένισε.
Δεν είναι η Εκκλησία αυτή που ίσως νομίζουμε. Διότι κάποιοι προσπαθούν να μας ελευθερώσουν από αρρώστιες που δεν περάσαμε. Και μας αρρωσταίνουν με τις θεραπείες τους. Και μας περιπλέκουν με τις λύσεις τους.
Το να μπεις μέσα στην Εκκλησία δεν σημαίνει να κλειστείς κάπου αλλά να αναχθείς. Που; Στο ύψος του σταυρού που ψηλώνει την ψυχή, που δαμάζει το νου, που καθαρίζει την σάρκα, που γκρεμίζει αυταπάτες…
Αυτό είναι η Εκκλησία: Μια αδελφοσύνη όλων. Μιας πραγματικότητας που υπάρχει αιώνια, που συγχωρεί αδιακρίτως και προσκαλεί με διάκριση «όστις θέλει…».
Εκκλησία δεν είναι βία, είναι μια σιγή μέσα στους αιώνες, είναι μια γαλήνια επανάσταση που φτάνει στην θυσία, στην αδοξία, στην άκρα ταπείνωση.
Εκκλησία είναι ο Χριστός...τίποτα λιγότερο, τίποτα φθηνότερο, τίποτα πιο ανθρώπινο από τον Θεάνθρωπο.
Μόνο όσοι γεύτηκαν αυτό το κάλλος, όχι νοησιαρχικά αλλά βιωματικά, μπορούν να βεβαιώσουν την αυτήν την αλήθεια. Διότι πολλοί ήταν αυτοί που ήρθαν αλλά έφυγαν αμέτοχοι του κάλλους· γιατί παρέμειναν εγκλωβισμένοι σε μίση και εμπάθειες, σε λογικές αναλύσεις και κατακρίσεις.
Στην Εκκλησία έρχεσαι όπως είσαι, όχι όμως για να μείνεις όπως είσαι. Αλλιώς δεν έχει νόημα να έρθεις. Όπως δεν έχει νόημα να πας σε ένα νοσοκομείο εάν θέλεις να παραμείνεις ασθενής.
Να έρθεις, αλλά έχοντας γκρεμίσει το αυτοείδωλό σου, έτοιμος να αφεθείς στην χαρά της μετάνοιας και της συγχώρεσης, χωρίς δικαιολογίες, χωρίς αλαζονεία, χωρίς εγωισμό.
Έλα με απλότητα και πίστη, με ταπείνωση και ελπίδα και η Χάρις θα σε διδάξει για τα παρακάτω. Και τότε η καρδιά σου θα γεμίσει φως, το πρόσωπό σου χαρά και η ζωή σου ολάκερη την εύλαλη σιωπή της ειρήνης.

 

Σάββατο 11 Ιουνίου 2022

Μας αγαπάει όλους!

 Ο καλός μας Θεός μας αγαπάει όλους. Να το θυμάσαι αυτό πάντα! Ειδικά όταν νιώθεις απογοητευμένος ή σε αδιέξοδο! Μας αγαπάει ειλικρινά, ατελείωτα, δίχως όριο! Ακόμα κι όταν επιλέγουμε να είμαστε μακρυά Του. 

Μας αγαπάει όλους είτε είμαστε καλοί είτε είμαστε κακοί. Δεν αγαπάει ‘μόνο τους καλους ανθρώπους’… Βρέχει επι δικαιους και αδίκους. 


Γι’αυτό, να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου ώστε να μένεις κοντά Του. Να μένεις στο καράβι Του. Να μένεις πιστός στις εντολές Του.


Και να Τον κοινωνάς, αδερφή/έ μου.

Δεν ‘κολλαει’ η Θ.Κοινωνία! Είναι ο ίδιος ο Θεός! 

Να τον κοινωνάς για να είσαι ένθεος! Για να είσαι γεμάτος φως! 

Όταν είσαι κοντά του έμπρακτα, με ταπείνωση, με ζέση ψυχής και σώματος, όλα γίνονται όμορφα! Φωτεινά! Όλα μεταστοιχειώνονται!


Καλό βράδυ, αδερφή/έ.


 

Δευτέρα 23 Μαΐου 2022

Μια μικρή συμβουλή για την προσευχή

 


Να προσεύχεσθε στον Θεό
με λαχτάρα κι αγάπη,

μέσα σε ηρεμία, με πραότητα,
μαλακά, χωρίς εκβιασμό.



άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης




Πέμπτη 19 Μαΐου 2022

Για τη μελέτη της Αγ.Γραφής και των Πνευμ.βιβλίων

 Όλοι οι Πατέρες της εκκλησίας μας και οι Άγιοί μας όλοι τονίζουν τη μεγάλη σημασία της καθημερινής μελέτης της Αγ.Γραφής και των πνευματικών βιβλίων. Διάβαζα σήμερα στο βιβλίο "Βίος και λόγοι του γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου":

"Μέσα από την Αγία Γραφή βγαίνουν όλα. Πρέπει να τη διαβάζετε συνεχώς, για να μάθετε τα μυστικά του αγώνα του πνευματικού".

Η εντρυφή με την Αγία Γραφή είναι πηγή Φωτός, είναι η πηγή της Αιώνιας Ζωής και της αληθινής Αγάπης. Δύο σελίδες πιο μετά ο άγιος γέροντας Πορφύριος λέει γεμάτος ένθεη αγάπη και χαρά:

"Χριστέ μου, είσαι η αγάπη μου!
Δεν σκέπτομαι τον θάνατο. Ό,τι θέλει ο Κύριος. Εγώ θέλω να σκέπτομαι τον Χριστό. Ανοίξτε και σεις τα χέρια σας και ριχθείτε στην αγκαλιά του Χριστού. Τότε ζει μέσα σας. Κι όλο νομίζετε ότι δεν Τον αγαπάτε πολύ και θέλετε πιο πολύ να Τον πλησιάσετε και να είστε ένα μαζί Του
".


Άγιε Πορφύριε, βοήθησέ μας να αγαπήσουμε τον Χριστό και τον συνάνθρωπο!
Μεσίτευσε για όλους μας στον Θεό που τόσο αγάπησες και αναπαύεσαι κοντά Του!

Καλημέρα, αδερφή/έ.




Παρασκευή 13 Μαΐου 2022

 Ένα ατέλειωτο μωσαϊκό χρωμάτων η γη μας. Όλος ο κόσμος μας. 

 

Μα και ο κόσμος μέσα μας το ίδιο. Μια ατέλειωτη σύνθεση κάθε λογής σκέψεων, χρωμάτων, αρετών, παθών, στιγμών χαράς και στιγμών πόνου. Ευτυχίας και δυστυχίας. Ειρήνης και πολέμων.

Αυτά σκέφτομαι τώρα πίνοντας τον καφέ μου. Όχι, όχι αυτόν της φωτογραφίας. Ωραία θα ήταν να είχα τέτοιο υπόβαθρο κάτω από την κούπα μου.

 

Και σκέφτομαι πως μέσα στην γαλήνη και στην τρικυμία που νιώθει η ψυχούλα μας, είναι άλλοτε ευκολότερο κι άλλοτε δυσκολότερο να αντιληφθούμε τη λεπτή πνοή αύρας της παρουσίας του Θεού μας. Αλλά η ουσία είναι να μην σταματήσουμε ποτέ να Τον ζητούμε. Ξέρει πόσο αδύναμοι είμαστε. Όμως, γι'αυτό μας έδωσε το δώρο της προσευχής! Και τα θεία του Μυστήρια: την εξομολόγηση, την θεία Κοινωνία! Για να ξαποσταίνει, να γλυκαίνεται, να χαίρεται η ψυχή μας και να συνεχίζουμε.


Μ'αυτά και μ'αυτά, πάλι ξέφυγα χρονικά. Πρέπει να επιστρέψω στη δουλειά.

Καλημέρα, φίλη/ε.

Τετάρτη 27 Απριλίου 2022

Χριστός ανέστη!

 Αδέρφια, 

Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά!
Συγχωρέστε με για την αργοπορία, πολλές οι υποχρεώσεις και ελάχιστος ο ελεύθερος χρόνος.

Να είστε όλοι γεροί, δυνατοί και πάντα με αγαθή και ειλικρινή διάθεση να στρεφόμαστε πάντα στον αναστημένο Χριστό μας! Ν'απλώνουμε το χέρι μας να μας σηκώνει πάντα ολόρθους!





Δευτέρα 11 Απριλίου 2022

Έλα να πάμε μια νοητή επίσκεψη

Έλα, έλα να πάμε μια σύντομη νοητή βόλτα. Ξέρω. Τρέχεις κι εσύ. Πολύ. Μα επειδή καταλαβαινόμαστε, λαμβάνω το θάρρος να σου προτείνω να πάμε παρέα. Πάρε το κομποσκοίνι σου και ξεκινάμε.

Πάμε να επισκεφθούμε τις οικογένειες που παλεύουν να τα φέρουν βόλτα.

Τα παιδάκια και όλους τους ασθενείς που πονούν πολύ στα νοσοκομεία και στις κλινικές.

Έλα να επισκεφθούμε και τους ανθρώπους που είναι ξεχασμένοι, απομονωμένοι, μονάχοι. Αυτούς που δεν έχουν πού να πουν τον πόνο τους και σιγοσβήνουν χωρίς ελπίδα.

 Να κάνουμε -έλα, αδερφή/έ μου- έναν κόπο να πάμε να επισκεφθούμε όλους αυτούς που έχουν χάσει συγγενικά τους πρόσωπα. Που νιώθουν σαν δέντρα κατακαμμένα.

Πάμε διακριτικά να επισεκφθούμε και όλους αυτούς τους ανθρώπους που η προσφυγιά, ο πόλεμος και οι κάθε λογής αντιξοότητες τους έφεραν στην πατρίδα μας. Τι πόνος κι εκεί...

Αδερφή/έ μου,

όλοι μας κουβαλάμε τον Σταυρό μας... Ο καθένας τον δικό του. Μα, η αγάπη μας κάνει να βλέπουμε και πιο πέρα από τα δικά μας βάσανα. Και να αφήσουμε τα δάκρυά μας, τον πόνο μας, τις δυσκολίες μας στην Πατρική Του αγκαλιά. Αυτός, ο Θεός Πατέρας μας, που καταδέχθηκε να γίνει άνθρωπος και να μας δείξει στο έπακρο και έμπρακτα τι σημαίνει ΑΓΑΠΗ. 

Έλα να λουστούμε στο λυτρωτικό Του Φως. Να αναπαυθούμε.

Καλό μεσημέρι, αδερφή/έ. Εύχου.


Τετάρτη 6 Απριλίου 2022

Θεέ μου

 Θεέ μου,

πόσες φορές μέσα στη μέρα σε χάνω... 

Το νιώθω όταν αρχίζω να κλείνομαι στον εαυτό μου ή όταν δε ζω την κάθε στιγμή όπως θα'θελα ή όπως μου έδειξες Εσύ.


Θεέ μου, 

πόσες φορές μέσα στη μέρα νομίζω ότι Σε ακολουθώ. Μα, τελικά απλά ακολουθώ το δικό μου θέλημα. Απλώς ερμηνεύω όπως ο εγωισμός μου θέλει τον κόσμο γύρω μου και μέσα μου.


Θεέ μου,

πόσες ατέλειωτες φορές με έχεις σώσει! Κι εγώ ο αναίσθητος ούτε που το κατάλαβα... Πόσο τυφλός είμαι... Πόσο απρόσεχτος και 'χοντρός' για να καταλάβω την λεπτής αύρας πνοή Σου...


Θεέ μου,

μη με εγκαταλείπεις. Εσύ ξέρεις ότι πάντα κοντά Σου θέλω να ζω. Πάντα στην πατρική Σου στοργή βρίσκω ανάπαυση. Γαλήνη. Ευτυχία. 


Δώσε μου, Θεέ μου, Πατέρα μου, 

μια ακόμη ευκαιρία να μετανοήσω. Να εξομολογηθώ. Να μεταλάβω Εσένα με τη Θεία Κοινωνία. Να γεμίσω και πάλι όλος Φως. Το Φως Σου.



Πέμπτη 31 Μαρτίου 2022

Η μικρή Δαυιδούλα!

 Θέλεις να μάθεις πώς είναι να ζεις τον Παράδεισο από τώρα;
Θέλεις να μάθεις πώς η αγάπη παρακάμπτει κάθε λογική εγκόσμια;

Θα ήθελες να ψηλαφίσεις την χαρά την απίθανη, την ανεκλάλητη, την αληθινή;
Θες να μάθεις αν οι άγιοί μας είναι παρόντες στη ζωή μας;

Ε, δεν χρειάζεται να ψάξεις μακρυά.
Δες την Δαυιδούλα και την οικογένειά της.



Τρίτη 15 Μαρτίου 2022

Η φύση διδάσκει!

 Η φύση μπορεί να μας εμπνεύσει! Να μας διδάξει!  Να μας γεμίσει ελπίδα, χαρά, φως.

Μπορεί να μας ηρεμήσει, να ανανεώσει την ψυχή αλλά και το σώμα μας.

Πόσο πολύ μιλούσαν για τη φύση οι άγιοί μας! Όλοι τους!

Όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις σου, φίλε/η, και οι υποχρεώσεις σου, να περπατάς στη φύση. 

Περπάτα κι εύχου.

Καλημέρα :)