Disable_right_click


Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Κάτι που με εντυπωσίασε

Χτες είχα πάει μια βόλτα μ'ένα φίλο που είχα αρκετό καιρό να τον δω. Αφού είπαμε τα βασικά, ξαφνικά μου λέει:
- Ρε συ, κάτι περίεργο μου συμβαίνει.
- Τι;
- Πριν μερικές μέρες άρχισα να αντιλαμβάνομαι διαφορετικά τον χρόνο.
- Δηλαδή;
- Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη.
- Για το χρόνο που περνάει;
- Ναι. Και όχι μόνο. Για παράδειγμα, βγαίνω για μια δουλειά με το αμάξι, κάπου μακρυά. Και αισθάνομαι ευλογημένος που έχω μεταφορικό μέσο ενώ άλλοι για να πάνε κάπου μακρυά πρέπει να περπατήσουν χιλιόμετρα.
- Αυτό είναι πολύ τέλειο!
- Ή καμιά φορά που πεινάω, αγοράζω σάντουιτς και συγκινούμαι.
- Ε;
- Ναι. Βλέπω φτωχούς που ψάχνουν στα σκουπίδια και λέω: "κοίταξέ τους. Αυτοί ψάχνουν για αποφάγια. Κι εγώ; Αν πεινάω, αγοράζω και όλα μια χαρά".
- Φίλε, δεν έχω λόγια. Θυμάμαι τον άγιο γέρ. Πορφύριο που άκουγε τα πουλιά στο δάσος να κελαηδούν και δάκρυζε από ευγνωμοσύνη. Όλα τα'βλεπε έτσι...
- Ναι. Μα εμείς είναι πολύ απίθανο να φτάσουμε το γέροντα.
- Ναι. Όντως...
- Πάντως το θεωρώ μια καλή αρχή.
- Ποιο; 
- Το να μην κυνηγάμε ό,τι μας γυαλίζει το μάτι.
- Εννοείς από υλικά πράγματα;
- Και όχι μόνο. Είναι κάτι καλό. Δε νομίζεις;

Κάπως έτσι έγινε ο ανάμεσά μας διάλογος και σας τον μεταφέρω. Γιατί πραγματικά ωφελήθηκα πολύ.

Και κάτι σχετικό που άκουσα απ'τον π.Ανδρέα Κονάνο: "Η ευγνωμοσύνη είναι μεγάλη υπόθεση. Δείχνει ευαίσθητη ψυχή, λεπτό άνθρωπο που βρίσκει αφορμές χαράς. Είναι μια τόνωση για την ψυχή. Δίνει υγεία, επιπλέον χαρά και σε ανεβάζει. Και ψυχικά και σωματικά".
Λοιπόν, βάζουμε στόχο να "μάθουμε" την ευγνωμοσύνη; 
Καλημέρα αδέρφια :)

6 σχόλια:

  1. Πολύ φοβάμαι πως, η ανθρώπινη φύση μας κάποιες φορές λειτουργεί και εγωιστικά, αμυνόμενη: "ευτυχώς που δεν έχει συμβεί σε μένα, αλλά σε κάποιον άλλον", γιατί -αντικειμενικά- αν υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που πεινάνε, δεν μπορούμε να πορευόμαστε ήσυχα, επειδή η δική μας ζωή δεν έχει επηρεαστεί (ακόμα). Ελπίζω να κατάλαβες ότι το σχόλιο μου δεν έχει προσωπική χροιά (σε σχέση με το κείμενο σου) απλά βρήκα ευκαιρία να τα πω!! :)). Η φωτογραφία είναι πανέμορφη. Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η ευγνωμοσυνη ειναι το καλυτερο δωρο! και στον εαυτο μας και στους αλλους! δε διδασκεται, νοιωθεται!

    να εισαι καλα! καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σαν πρώτο βήμα για τον στόχο είναι σωστό αναμφισβήτητα. Δε μου κάνει εντύπωση τόσο όσο παλιότερα, όπως σε παλιότερο σχόλιο είχα γράψει κάτι παρόμοιο στην περίπτωσή μου, όπου κάποια μεταμεσονύκτια ώρα ξάπλωνα στο κρεβάτι μου και ασυναίσθητα σκεφτόμουν πόσο δύσκολα και άδικα μπορεί να νιώθει ο άστεγος μέσα στο κρύο, χωρίς σκεπάσματα και θαλπωρή και ένιωθα ευλογημένος για αυτό.

    Ξέρεις, στη ζωή οφείλουμε να αναζητούμε το λογικό και το ανθρώπινο. Να ευγνωμονείς τον Θεό για ό,τι σου προσφέρει και σε ευλογεί, είναι κάτι που μιλούν και εκπαιδεύουν όλοι οι Άγιοι, οι ασκητές και οι ιερείς μας. Το πόσο θα θυμόμαστε τις κουβέντες τους (όπως θυμήθηκες τον Αγ. Πορφύριο) και σε τί επίπεδο θα νιώσουμε την έννοια αυτών για να γίνει πράξη, είναι το ανθρώπινο δυνατό που ο καθένας μας οφείλει να ψάξει σε κάθε περίπτωση τί τον εμποδίζει και δεν το κάνει ή πότε το εφαρμόζει.

    Αν και φτάνω στα όρια της κατάκρισης χωρίς να το επιδιώκω (και εγώ), σημαντικότερο αισθάνομαι να είναι, το γιατί όλοι μας περνάμε στο επίπεδο να παρασυρόμαστε από "ό,τι μας γυαλίζει το μάτι". Πώς μας αρέσουν οι ωραίες φράσεις και οι συναισθηματισμοί της στιγμής, αλλά στις πράξεις είμαστε το αντίθετο όσων διαβάζουμε; Πώς ενώ γνωρίζαμε την φαινομενική ευρωστία της οικογένειάς μας και της χώρας μας ξεχάσαμε τους ιερούς Λόγους και αναλωθήκαμε στη γνωστή πρακτική που οδήγησε στα παράπονα δυσκολίας της ζωής, όταν μειώθηκε ο μισθός (για όποιον είχε);
    Το πώς φτάνει κάποιος να αναρωτηθεί αν είναι ευγνώμων για ό,τι έχει, που σίγουρα έχει-όσα δεν είχαν οι γονείς του μια γενιά πριν αλλά τα ξέχασε-, είναι προσωπικό θέμα. Καλό σαν πρώτο επίπεδο, αλλά δεν φτάνει.

    Θυμάσαι που λένε οι Γραφές ότι στους έσχατους καιρούς θα παρασυρθούμε (σε πολλαπλά επίπεδα) πολύ πιο εύκολα από όσο θεωρούμε και όταν κάποτε αντιληφθούμε την πλάνη, σε όποιο επίπεδο, θα παρακαλάμε για λύτρωση αλλά δε θα παίζει να τη βρίσκουμε εύκαιρη;
    Η κρίση καλώς ή κακώς, έβγαλε στην επιφάνεια τη χειρότερη εκδοχή τού σύγχρονου ανθρώπου (της χώρας μας εν προκειμένω). Υπερέβαλλε στη συμπεριφορά, υιοθέτησε τη τσιγκουνιά, πολλαπλασίασε την παραβατική συμπεριφορά, ανέδειξε τη σαπίλα της ψυχής όλων μας.

    Για άλλη μια φορά, καλό είναι το βήμα του συναισθηματισμού όταν βλέπουμε το καλύτερο ή το πρέπον, αλλά δυστυχώς για μας δεν φτάνει. Οφείλουμε να "πετάξουμε τον Παλαιό Άνθρωπο" κατά τον γ. Παΐσιο. Και αν το σκεφτείς, είναι παρακμή μετά από όλα αυτά που έζησαν μόνο οι 2 γενιές πριν από μας, μετά από όσα βιώνουμε φτάνοντας ήδη στο 2014, ακόμα να είμαστε στο βήμα της αναζήτησης ευγνωμοσύνης. Έχουμε δρόμο μπροστά, τί λέτε...

    υγ: Με την ευκαιρία της αλλαγής λογικής και πρακτικής ευγνωμοσύνης, τυχαίνει σήμερα να υπάρχει μια συνέντευξη καλαθοσφαιριστή του Παναθηναϊκού. Λέγεται Ραμέλ Κάρι, είναι αμερικανός, χριστιανός και σε κάθε του συνέντευξη απαντά στις ερωτήσεις ποιά η σχέση του με τον Θεό. Αναζητήστε (για παράδειγμα) στο prasini.gr τις σημερινές δηλώσεις του.

    Καλημέρες αδέρφια :)
    Με συγχωρείτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι υπέροχο θέμα η ευγνωμοσύνη Σεβάχ μου!
    Και πόσο δύσκολα τη νιώθουν οι περισσότεροι.
    Ακόμα και για το γεγονός ότι έχουμε ζωή και αναπνέουμε θα έπρεπε να νιώθαμε ευγνωμοσύνη!
    Και κάπου εκεί μπαίνει η αχαριστία και δηλητηριάζει τις ψυχές μας!
    Καλησπέρα Σεβάχ μου!
    Χάθηκα , το ξέρω, πού να τα προλάβω όλα!
    Χαίρομαι που πέρασα σε τόσο γαλήνια δημοσίευση
    Καλό ξημέρωμα να έχεις !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ σε όλα γιατί όπως λέω συχνά το είχαμε...παρατραβήξει! Εγώ πάλι νοιώθω και κάποιες ενοχές που έχω ίσως κάποια απαραίτητα βέβαια μα..που λείπουν σε άλλους.Έπαψα να κάνω αναρτήσεις στο μπλοκ μαγειρικής μου γιατί..απλά αισθάνομαι άσχημα με περίπλοκες πλούσιες συνταγές...Πάντα πίστευα ότι..ουδέν κακό αμιγές καλού..η κρίση έφερε στο κόσμο και την αυτογνωσία των απαραίτητων και των πρωτεραιοτήτων μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή