Disable_right_click


Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Συγχώρα μας...

Να μπορούσα να πάρω τα μικρά σου χεράκια, γλυκό μου αγγελούδι. Να τα φιλήσω.
Πάρε τα φτερούδια σου και πέτα ψηλά, γλυκό μου. Εκεί που πια θα χαμογελάς και θα'σαι χαρούμενο. Συγχώρα μας... Δε ξέρω τι άλλο να πω... Μόνο δάκρυα... 

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Βιωμένη αίσθηση

Πολλές φορές ο πόθος μας για το Χριστό είναι εγκλωβισμένος σε 'υπακοές' ψυχολογικού τύπου, για να νιώθουμε θρησκευτική εξάρτηση για το μελλοντικό παράδεισο. Αλλά ο παράδεισος, αν δεν είναι ζωντανή αίσθηση της Αναστάσεως του Χριστού, είναι ένας ψευδής παράδεισος.
π.Βαρνάβας Γιάγκου (απ'το βιβλίο του "Αμαρτωλών Εκκλησία")

υγ: Καλό μήνα, αδέρφια. Με δημιουργικότητα, ελπίδα, υπομονή καλή κι ό,τι άλλο όμορφο.
υγ2: Τα λαμβάνω τα μηνύματά σας. Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Ελεύθερος

Πόση σοφία κρύβεται στην απεραντοσύνη της φύσης.
Πόση ομορφιά.
Ελευθερία.
Αγάπη.

Όλα είναι τόσο σοφά φτιαγμένα 

κι είμαι τόσο μικρός για να τα κατανοήσω.
Βάζω τα φτερά της αγάπης. 
Αυτής που μου έδειξε Εκείνος. 
Ο Ένας. 
Όταν για μένα σταυρώθηκε στο Γολγοθά. 

Μπορώ να γίνω πια τμήμα της ομορφιάς.

Να φωτιστούν τα σκοτάδια μέσα μου.
Η καρδιά μου ευρύχωρη.
Ανεκτικότερη.

Η απέραντη ελευθερία που μου χάρισε Εκείνος,

να σπάσει τα δεσμά του σκοταδιού μου.
Να δώσει καινούρια ζωή στις ανάσες μου. 
Στη ματιά μου.
Στο χαμόγελό μου.
Τώρα μπορώ να'μαι ευτυχισμένος.

Ελεύθερος.

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Είμαστε όλοι στην ακροθαλασσιά


Σε προαισθήσεις δεν πιστεύω και προλήψεις
Δε φοβάμαι. Δε φοβάμαι μήτε τη συκοφαντία
μήτε το δηλητήριο. Θάνατος δεν υπάρχει. 
Αθάνατοι όλοι. Αθάνατα όλα.
Δεν πρέπει να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεφτά
μήτε στα εβδομήντα.
Δεν υπάρχει θάνατος ούτε σκοτάδι.
Υπάρχει μόνο φως κι αλήθεια.
Είμαστε όλοι στην ακροθαλασσιά κι εγώ
ένας απ’ αυτούς που ξετυλίγουνε τα δίχτυα
καθώς η Αθανασία περνάει σαν κοπάδι.
Andrei Tarkovsky 
μτφρ. Γιώργος Μολέσκης
@David Seymour(1951)
(το βρήκα στο fb)

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Ένα κοπάδι αστέρια

Πολλές καλησπέρες. 
Εύχομαι καλή δύναμη. Καλή αυριανή. Καλή Παναγιά! Η μητρική της απέραντη αγάπη να δίνει φως στα όνειρά σου κι ελπίδα στη ματιά σου.
Σε αφήνω μ'αυτό το πανέμορφο παραμύθι της Δώρας Πρωτόπαπα.

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Σαν τα καράβια

Να προσέχεις τη λέξη 'θέλω'. Είναι σαν τα καράβια. Μπορούν να μείνουν ακίνητα σε λιμάνια. Μπορούν, όμως, ν'ανοίξουν πανιά και να δαμάσουν πέλαγα.
from my twitter account

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Δεν έχω πολλά να πω

Δεν έχω πολλά να πω. 
Κοιτάζω τον κόσμο μέσα απ'ένα στρογγυλό παράθυρο.
Παρέα με τον άνεμο, πετώ. 
Ξέρω πως η ζωή μου είναι σταγόνα της βροχής. 
Κόκκος άμμου. 
Στιγμή στο άπειρο του σύμπαντος.

Δεν έχω πολλά να πω. 

Σβήνω λίγο-λίγο κάθε μέρα 
τη συνήθεια απ'τις ματιές μου. 
Ξέρω πως η ταπείνωση είναι το κλειδί στην ομορφιά. 
Στην άπλα της ζωής. 

υγ: Σας ευχαριστω πολυ για τις ευχες σας, τα μέηλ σας, τα σχόλιά σας. Ευχή μου να μη παύετε ποτέ να προσπαθείτε ν'αγαπάτε.


Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Της νύχτας

Καλό μήνα, σου εύχομαι. Καλή δύναμη.
Να εύχεσαι με την καρδιά και να μιλάνε τα μάτια σου. Αυτός ο μήνας, ο μήνας της Παναγιάς, ας δώσει λίγο φως στα σκοτάδια τα μέσα μας. Να πάρουμε κομμάτια ατόφιου ουρανού να γευτούμε τι σημαίνει αληθινή ομορφιά. Αληθινή ευτυχία. Χωρίς δοσοληψίες και κακομοιριές. Απογείωση με ταπείνωση. Ευχή γλυκιά σαν κόμπος κομποσχοινιού στο χέρι ασκητή.
Και η ζωή συνεχίζεται...

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Η φωτογραφία της εβδομάδας

"Μέσα στις μήτρες 
όλων των δέντρων μου
ρέει ο Θεός"

Μέσα στη δροσιά του καλοκαιριού. Ταΰγετος. Μερικές μέρες πιο πριν. 

υγ: Ευχαριστώ πολύ το φίλο Γ. για την όμορφη φωτογραφία και τις πληροφορίες που μας έστειλε!
υγ2: Το τρίστιχο είναι τμήμα απ'το ποίημα του Νικηφ.Βρεττάκου "Το μεγάλο έργο" απ'την ποιητική του συλλογή "Ο διακεκριμένος πλανήτης".

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Κομμάτια ατόφιο γαλάζιο

Όλ'αυτά που νιώθεις,
όλ'αυτά που βλέπεις, που αναζητάς
όλ'αυτά που θέλουμε,
που αγωνιζόμαστε να καταφέρουμε,
Όλα,
είναι κομμάτια του ίδιου ουρανού.

Κι αν δεν το καταλαβαίνουμε,
είναι γιατί πιέσαμε τα πράγματα πολύ.
Είναι γιατί εστιάσαμε υπερβολικά σε ασήμαντες λεπτομέρειες
και πιστέψαμε γεμάτοι βιασύνη
πως ο κόσμος είναι αυτό που εμείς βλέπουμε μονάχα.
Σα μαγνήτης η υπερβολή μάς τράβηξε
και χάσαμε τη μαγεία του ορίζοντα.
Ξεχάσαμε πώς είναι να θαυμάζεις σαν παιδί
το ανεκτίμητο γαλάζιο τ'ουρανού.

Δώσε μου το χέρι.
Πάμε να κάνουμε μερικά βήματα πίσω.
Να δούμε τον ουρανό ν'αλλάζει χρώματα.
Να ταξιδέψει μαγεμένη η καρδιά στο γαλάζιο άπειρο.
Να νιώσουμε πως τα κομμάτια ουρανού
που -σα θησαυρούς κι έννοιες- έχουμε μέσα μας,
κατά βάθος ενώνονται.
Μ'έναν τρόπο μυστικό, αληθινό.
Απελευθερωτικό.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Μ'ένα φύσημα του μπάτη

   Δε μου το βγάζεις απ'το μυαλό πως αυτό που εμείς αποφασίσαμε να το ορίζουμε ως θάλασσα δεν είναι παρά μια τεράστια υγρή, διάφανη αποθήκη από γράμματα. Γράμματα που συνεχώς πέφτουν από ψηλά μέσα στην ατίθαση αγκαλιά της. Γράμματα από διάφορα αλφάβητα, από διάφορες γλώσσες. Από διάφορες ευχές, καρδιές, όνειρα. Τόσο σοφά ανακατεμένες στο απέραντο γαλάζιο που ανάλογα με τα κέφια της σχηματίζουν καινούριες λέξεις. Καινούρια μονοπάτια στον ορίζοντα μιας βαρετής καθημερινότητας.
   Πώς αλλιώς θα δικαιολογηθεί το ότι πάνω της γλιστράνε τόσοι πόθοι, τόσοι πόνοι, τόσες προσδοκίες; Μάτια σαν χάντρες, καρδιές σαν βαριές βαλίτσες, χέρια και πόδια σαν φάροι νοτισμένοι απ'την αλμύρα. Δισεκατομμύρια πλεούμενα, μικρά και μεγάλα, φορτωμένα μ'έναν αθόρυβο φόβο για το αύριο που είναι παντελώς άγνωστο ή ολοκληρωτικά προκαθορισμένο.
    Μ'ένα φύσημα του μπάτη, αμέσως καινούριες λέξεις σχηματίζονται. Καινούρια νοήματα. "Μοίρα", επιλογές, βήματα, σκιρτήματα. Όλα μεταστοιχειώνονται. Γίνονται καράβια με φουσκωμένα πανιά που ρίχνονται μ'ορμή στην περιπέτεια. Στα απόμακρα λημέρια των ανέμων. Στο τέρμα του ορίζονται. Στα λησμονημένα δωμάτια της καρδιάς.

   Πόσο δίκιο έχει ο Πόε...Όσα βλέπουμε σ'αυτόν εδώ τον κόσμο είν'ένα όνειρο ατέλειωτο, κρυμμένο μέσα σ'άλλο...

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Νυχτερινό.

Κάποιες φορές το μόνο που εύχεσαι είναι να φυσήξει δυνατός αέρας στη ζωή σου. Για να προχωρήσεις. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να υποστείς τρικυμίες. 

υγ1: Screenshot taken from here. By Edouard Boubat

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Για μια κρυμμένη δυναμική...

Την λες την ευχή; Να τη λες. Υπάρχει μια κρυμμένη δυναμική σε κάθε κόμπο του κομποσχοινιού. Κάθε κόμπος κι ένας πλανήτης. Κάθε Κύριε ελέησον κι ένα διαγαλαξιακό ταξίδι. Από την καρδιά σου στο υπέροχο άπειρο. Από μένα σε σένα κι από σένα σε μένα. Μέσα από το δρόμο της ελευθερίας. Μέσα από αυτή την υπεροχή διαφορετικότητα του καθενός μας.

Την λες την ευχή; Να τη λες. Τότε είναι που η αγάπη αρχίζει να ενεργοποιείται. Δίνει νόημα στο φως, στη θάλασσα, στις στιγμές. Δίνει ομορφιά στα ακατανόητα σκοτάδια μου, στις αναπάντεχες ήττες μου. Στις πιο ευτυχισμένες μου ανάσες. Μια υπαρκτή συνέχεια μέσα απ'το ταξίδι του κάθε κόμπου.