Disable_right_click


Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Στον κύκλο της ζωής

-
όλα σοφά, όλα ευλογημένα τα'χεις φτιάξει, Θεέ μου
-
κάθε μου ανάσα έχει τη δική της ξεχωριστή αξία
-
όσο κι αν μένω κολλημένος, Εσύ πάντα με βλέπεις σαν παιδί Σου
-
Αγαπάς τον κόσμο όλο
-
Αγαπάς και μένα! Αγαπάς και μένα!
Να'ναι πάντα δοξασμένο το όνομά Σου, Θεέ μου.
_

Κι η ζωή θα συνεχίσει να κυλά κι εγώ πάντα θα ελπίζω πως όταν θα'ρθει η στιγμή το πρόσωπό Σου γλυκά θα αντικρύσω. 
Μα όσο κατοικώ εδώ, σ'αυτή τη γη, θέλω για Σένα να ζω. Να γελώ και να ονειρεύομαι.
Με Σένα, Θεέ μου, οδηγό στον κύκλο της ζωής.



Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

άτιτλο

του π.Παύλου Παπαδόπουλου
Σαν συνέχεια των αγιογραφιών στέκει και μνημονεύει ονόματα κεκοιμημένων και ζωντανών. Το λιγοστό φως του αρκεί. Όσο διαρκεί ο όρθρος αυτός στέκει εκεί και μνημονεύει. Ψελλίζει τα ονόματα που διαβάζει στα μικρά χαρτάκια των προσκυνητών. Κλείνει τα μάτια του και μνημονεύει και από στήθους όσους θυμάται. Όλοι ενώνονται. Σε λίγο όλοι θα γίνουν ένα με τον Χριστό. 
-------------------------------------
Μερικοί πατέρες ψέλνουν ήρεμα και απλά, χωρίς κορώνες. Όλα στην ακολουθία κυλούν ομαλά. Μερικοί άλλοι πατέρες κάθονται στο στασίδι τους με το κομποσχοίνι στο χέρι τους. Προσκυνητές δεν υπάρχουν. Το καθολικό είναι σχεδόν άδειο. Η Θεία Λειτουργία τελείται ευλαβικά, χωρίς βιασύνη, χωρίς όμως και περιττές καθυστερήσεις. Όλα γίνονται με τάξη. Δεν γίνονται για το θεαθήναι. Δεν γίνονται για τα μάτια του κόσμου. Ο ιερέας δεν φορά την καλή του στολή για να τον δούνε οι άνθρωποι και να τον θαυμάσουν, την φορά για να τιμήσει το λειτούργημά του. Οι ψάλτες δεν ψέλνουν περίτεχνα –λες και ο ναός είναι συναυλιακό χώρος- για να τους επικροτήσουν οι ακροατές-πιστοί αλλά ψέλνουν συναισθανόμενοι τα τεκταινόμενα. Οι πατέρες δεν έχουν τα κομποσχοίνια στα χέρια τους για να τους δούνε οι λαϊκοί και να συγκινηθούν για την προσευχητική τους διάθεση αλλά για να κρατιούνται σε εγρήγορση προσευχητική. Όλα γίνονται από καρδιάς και όχι για το «δήθεν». 
Η ακολουθία θα συνεχιστεί έτσι και θα τελειώσει όπως άρχισε. Απαλά. Ως ένα χάδι του ουρανού προς την γη.
-------------------------------------
Κάποιος προσκυνητής που ήταν έξω στην αυλή ούτε που κατάλαβε ότι στο Καθολικό τελούνταν Θεία Λειτουργία. Ανυποψίαστος περιδιάβαινε το δρομάκια του μοναστηριού. Τόσο ήσυχα ήταν. Μόνο όταν η πόρτα του καθολικού άνοιξε και άρχισαν οι πατέρες να βγαίνουν από το ναό κατάλαβε ότι τόση ώρα γινόταν ακολουθία στο ναό.
-------------------------------------
Οι πατέρες βγήκαν και ο καθένας πήγε στο κελί του. Σε μερικά λεπτά θα ξαναβγούν για να πάει ο καθένας στο διακόνημά του. Τα πρόσωπά τους είναι ήρεμα, λες και ακόμα βρίσκονται μέσα στο ναό, λες και ακόμα λειτουργούνται.
Έτσι θα περάσει η ημέρα μέχρι να έρθει η επόμενη και η μεθεπόμενη...
-------------------------------------
Και ο κόσμος ανυποψίαστος να συνεχίζει την ζωή του μέσα στην βαβούρα, μέσα στις φωνές, μέσα στις περιττές μέριμνες, μέσα στα πάθη και τα λάθη, μέσα στην οδύνη των αμαρτιών του, ανυποψίαστος ότι κάποιοι προσεύχονται γι’αυτόν, ότι κάποιοι λειτουργούν γι’αυτόν.
-------------------------------------
Αυτό είναι το μεγαλύτερο έργο που προσφέρει στην ανθρωπότητα ο μοναχισμός, οι μοναχοί. Το ότι κάποιοι αγρυπνούν γι’αυτούς που κοιμούνται, κάποιοι κλαίνε γι’αυτούς που δεν μετανοιώνουν, κάποιοι προσεύχονται για τους αδιάφορους, κάποιοι νηστεύουν για τους λαίμαργους, κάποιοι παρθευνεύουν για τους σαρκικούς, κάποιοι υπακούουν για τους ανυπάκουους, κάποιοι ταπεινώνονται για τους εγωιστές, κάποιοι ξεβολεύονται για τους βολεμένους, κάποιοι γονατίζουν ευλαβικά-καθημερινά για όλους εκείνους που στέκουν ως αλαζόνες εναντίον του Θείου Θελήματος...
-------------------------------------
Και οι ημέρες περνούν, και τα χρόνια περνούν, και οι αιώνες περνούν και ο μοναχισμός στέκει ως φάρος ζωής για όλους, ως εύοσμο θυμίαμα θυσίας και αυταπάρνησης, ως ύψιστος κανόνας αυτογνωσίας και αυτομεμψίας, ως απήχημα μετανοίας και ταπείνωσης και αγιασμού. Κι ας πολεμιέται συνεχώς, ας εμπαίζεται ακατάπαυστα, ας συκοφαντείται διαχρονικά...
-------------------------------------
Και ο ιερέας θα μνημονεύει, θα λειτουργεί ταπεινά και απλά. Οι μοναχοί θα προσεύχονται μέσα στην σιωπή και την ησυχία, θα ερμηνεύουν τα βυζαντινά μελωδήματα που εξυπηρετούν την Θεία Λατρεία και όχι την φιλαυτία τους.
Προσεγμένα και με υπακοή θα τελούν τα μυστήρια, θα ζούνε μυστηριακά, θα πεθαίνουν μυστηριακά. Θα έρχονται και θα φεύγουν γράφοντας το όνομά τους στο χιόνι που τώρα είναι και αύριο δεν είναι. Ως ανύπαρκτοι, ως περαστικοί που το μόνο που θέλησαν ήταν να αγαπήσουν, να θυσιαστούν, να εξαφανιστούν για τους άλλους. 
-------------------------------------
Θα έρχονται και θα φεύγουν ως ένα χάδι ερωτικό προς τον κόσμο τούτο. Ως ερωτευμένοι που τα δώσανε όλα για όλα. Ως ερωτευμένοι που πόθησαν και διεκδίκησαν τα πάντα, παραιτούμενοι από τα πάντα.
-------------------------------------
Μα οι περισσότεροι άνθρωποι ανυποψίαστοι θα ζούνε. Ανυποψίαστοι ότι κάπου υπάρχουν κάποιοι που τους αγαπούν γνήσια και θεάρεστα. Ανυποψίαστοι ότι κάπου υπάρχει ένας τόπος όπου οι άνθρωποι θάψανε τα δικαιώματά τους και τις διεκδικήσεις τους και ανθίζουν πάνω στον σταυρό τους ως άνθη που μπολιάστηκαν πάνω στο ζωοποιό ξύλο της ταπείνωσης.
-------------------------------------
Και οι ημέρες θα περνούν. Τα ονόματά τους θα ξεχαστούν από τον κόσμο. Μα οι θυσίες τους θα ναι αιώνιες...η αγάπη τους δεν θα ξεχαστεί από τον Αιώνιο.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

Για μια νέα χρονιά

Οι ημέρες όλες αυτές των γιορτών κύλησαν πολύ γρήγορα. Δεν είχα τον ήρεμο χρόνο να σου ευχηθώ. Μιας που τώρα, όμως, υπάρχει ένα ευλογημένο διάλειμμα, ήθελα να σου πω ότι παρόλο που γύρω μας υπάρχει πολύς πόνος, ταυτόχρονα υπάρχει και μια πλούσια Χάρη: η Χάρη η δική Του. Η Χριστού Χάρη. Και γι'αυτό, παίρνω το θάρρος, να σου ευχηθώ ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Γιατί όσο ελπίζουμε στο Χριστό, όλα είναι δυνατά!

Όσο τον ζούμε, όλα είναι κατορθωτά!

Όσο τον κοινωνούμε, όλα μεταστοιχειώνονται γλυκά!

Σε προσκαλώ να κάνουμε μια αρχή νέα. Πάλι. Όπως και πέρσυ. Να ευχόμαστε περισσότερο. Να μιλούμε λιγότερο. Να προσευχόμαστε με περισσότερη πίστη και ζέση (=θερμότητα). Να αμαρτάνουμε λιγότερο και να χαμογελούμε περισσότερο.

Καλή κι ευλογημένη χρονιά να έχουμε, αδερφή/έ μου.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Η μοναδική ανατρεπτικότητα της (με Χριστό) αγάπης

Σήμερα το πρωί στην εκκλησία από το πρωί. Λιγοστοί, ελάχιστοι οι συνάνθρωποι. Με το ζόρι στεκόμασταν στην αρχή. Πολύ κρύο και σκοτάδι: σκηνικό νύχτας ακόμη. Μα λίγο-λίγο, τα μάτια άρχιζαν να μην κλείνουν. Η καρδιά ν'ανοίγει στη νέα μέρα. 

Και σήμερα, ένας ακόμη σπουδαίος άνθρωπος στο προσκύνιο. Άνθρωπος της καθημερινότητας, όπως εσύ κι εγώ. Άνθρωπος που πάλευε να σπάσει τα δεσμά της καθημερινότητας και της βολής. Ο Διονύσιος.

Ο Διονύσιος που συγχώρεσε τον φονιά του αδερφού του! Και τον έσωσε από βέβαιο θάνατο. Ο Διονύσιος συνέχισε και μετά να αγωνίζεται. Ώσπου ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του. Κι ο Διονύσιος έγινε άγιος! Έγινε υπέρλαμπρος δίπλα στην αιώνια Αγάπη Του.

Τι υπέροχα παραδείγματα κρύβει η καθημερινότητα της εκκλησίας μας! 
Τι ανατρεπτικά, τρελά (ναι, τρελά!) παραδείγματα ανθρώπων! 
Ψυχές που τις ζέσταινε η αγάπη του Χριστού!
Και με την Αγάπη αυτή κατάφεραν κι έκαναν πράγματα που για μας φαντάζουν σχεδόν ακατόρθωτα!

Άγιε Διονύσιε, δώσε μας δύναμη. Να προσπαθούμε να υπερνικούμε τα δικά μας λάθη, πάθη και τις αδυναμίες μας. Δείχνε μας το Φως Του. Το Φως αυτό το υπέροχο, το ολόγλυκο που θα γεννηθεί σε μια ταπεινή Φάτνη, σ'έναν άσημο αχυρώνα της Βηθλέεμ σε λίγες μέρες. 

Σε λίγες ημέρες. 

Ψυχή μου, ετοιμάσου. 

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Όλα για την αγάπη

Μονάχα δύο φορές ζούμε. 
Μια εδώ, προσωρινή, παροδική, με μάτια θολωμένα.
Και μια άλλη, αιώνια, αληθινή, με μάτια καθαρά.

Και οι δυο είναι αληθινές.
Μοναδικές. Σημαντικές.

Μα μονάχα στην εδώ ζωή έχουμε τη δυνατότητα να μετανοήσουμε, να πράξουμε πραγματοποιώντας είτε το καλό είτε το κακό. 
Ας συνειδητοποιήσουμε αυτό το τεράστιο, χαοτικό δώρο της ελευθερίας που ο Πλάστης μας μας έδωσε από αγάπη.

Ας δρούμε από αγάπη.
Ας προσευχόμαστε γεμάτοι αγάπη.
Ας κάνουμε μόνο το καλό με αγάπη.
Ας μετανοούμε για την αγάπη!

Για όλα να'χουμε τη δική Του την αγάπη ως εφόδιο, ως τρόπο ζωής, ως δώρο, ως όπλο.
Ως κλειδί για την χαρά μας.

Καλημέρα, αδέρφια!

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Μα ποια είναι η ουσία;

Αδερφέ/ή μου,

ασχολούμαστε με χίλια μύρια πράγματα εδώ στη γη αυτή. Μας ταλαιπωρούν ένα σωρό προβλήματα. Τα πιο πολλά είναι πραγματικά, είναι δύσκολα, είναι πολύ δύσκολα. Οικογενειακά, οικονομικά, επαγγελματικά, πάθη, δυσκολίες, αμαρτίες. Χίλια δύο σύννεφα....

Μα, μην ξεχνιόμαστε! Έχουμε τον Πατέρα μας! Τον Θεό μας! Έχουμε την Παναγιά, τη μητέρα μας! Έχουμε τους αγίους μας και τον άγγελό μας ως προστάτη και συνεχόμενο κολλητό μας φίλο! 

Μην εγκαταλείπεις τη μάχη και τον αγώνα, αδερφέ/ή μου. Κάνε κουράγιο. Πού και πού, να γυρνάς σ'αυτούς το βλέμμα της ύπαρξή σου. Να προσεύχεσαι. Να τους λες μια καλημέρα, μια καλησπέρα με το είναι σου! Και θα δεις πώς όλα αλλάζουν! Πώς όλα μετουσιώνονται τότε!

Ποια είναι η ουσία;;; Η ουσία είναι να'μαστε ένα με τους ουράνιους φίλους μας και με τους ανθρώπους εδώ στη γη. Ουσία είναι ο αγώνας. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά Του! Ας Τον εμπιστευόμαστε :) 
Αδερφέ/ή μου, άνοιξε τα φτερά σου κι αγωνίσου! Είμαστε όλοι μαζί στον αγώνα αυτόν.

Καλή δύναμη!

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Φως κι αγάπη

Σαρακοστή αυτές τις μέρες. 
Ετοιμάζεσαι, ψυχή μου, για την ημέρα της Γέννησής του; Κρύο γύρω μας πολύ. Στον αέρα, στη φύση αλλά και στην ψυχή μας...
Όσο, λόγω δουλειάς, ακούω τον πόνο των συνανθρώπων μου, δε μου μένει παρά να θέλω να παραμένω στην αγάπη του Θεού γαντζωμένος.
Δεν γίνεται αλλιώς... Μακρυά Του δεν υπάρχει καμία μα καμία ελπίδα. 

Ψυχή μου, να αγαπάς. Να υπομένεις. Να προσεύχεσαι δυνατά κοιτάζοντας τον Πατέρα μας που είναι όλος φως κι αγάπη...

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Κάθε νέα μέρα

Κάθε μέρα έχει κάποια στοιχεία ίδια και κάποια στοιχεία διαφορετικά. Ο ήλιος θα ανατέλει κάθε πρωί και κάθε βράδυ θα δύει. Αυτό είναι δεδομένο, είναι σταθερό. Όμως, υπάρχουν κι ένα σωρό στοιχεία απρόβλεπτα. 
Στη ζωή μας, κάθε μέρα είναι δώρο Θεού. Ακόμη κι αν έχει πόνο ή λύπη. Κάθε νέα μέρα είναι διαφορετική απ'την προηγούμενη. Είναι ευκαιρία για μας. Να ερχόμαστε πιο κοντά στον Πλάστη μας αλλά και προς τον διπλανό μας. Να προσευχόμαστε με ειλικρίνεια αλλά και με τη σιγουριά ότι ο παντοδύναμος Θεός Πατέρας μας ακούει τα λόγια της προσευχής μας. 

Κάθε νέα μέρα είναι και μια δυνατότητα να αγαπάμε περισσότερο. Είναι και μια αφορμή να θυμόμαστε τις ευεργεσίες του Θεού σε μας και στον κόσμο μας. Κάθε νέα μέρα είναι και μια αφορμή να μετέχουμε στα μυστήρια της εκκλησία μας. Να υπομένουμε με ελπίδα και να αγαπάμε με ειλικρίνεια.

Καλημέρα, αδέρφια!

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Μικρή αυτοσχέδια προσευχή

Παναγιά μου, μάνα μου
αγκαλιά μου στοργική

γαλήνεψε τον πόνο μου
ηρέμησε την ψυχή μου

Πολλά τα πάθη μου,
τυφλός είμαι, ανήμπορος

Πώς να δω το φως Σου;
Πώς ν'ατενίσω τον Υιό Σου;

Πώς να σε παρακαλέσω,
όταν ζοφώδες με κυκλώνει 
το χάος της αθυμίας μου;

Παναγιά μου, μάνα μου,
αγκαλιά μου στοργική,

γαλήνεψε τον πόνο μας
ηρέμησε τις ψυχές μας.

Παιδιά σου είμαστε
κι ας το ξεχνούμε.

Υπεραγία Θεοτόκε,
Δέσποινα αειπάρθενε,
φύλαξέ μας, σώσε μας.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Τις όμορφες αναμνήσεις

Είναι καλό είναι τις όμορφες αναμνήσεις μας να μην τις αφήνουμε να ξεθωριάζουν.
Τις θυμόμαστε, τις έχουμε σε πρώτη προβολή μόνιμα στην καρδιά μας και μας δίνουν δύναμη όταν θα βιώνουμε δυσκολίες. 
Σας παραθέτω το κάτωθι ηχητικό από μια αγρυπνία αγιορείτικη. Εκεί όπου οι καρδιές τείνουν να κοιτάζουν τον Θεό κι Εκείνος ευλογεί τις φιλότιμες ψυχές που Τον αναζητούν.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Μια ευκαιρία ακόμα!

Μιας και ο χειμώνας σιγά-σιγά έρχεται και αρχίζει το κρύο να γίνεται πιο αισθητό, βλέπω τους ανθρώπους να προμηθεύονται: άλλος ξύλα για το τζάκι του, άλλος να βάζει πετρέλαιο, σκεφτόμουν πως ο χειμώνας είναι μια καλή εποχή για να δώσουμε και στην ψυχή μας μια ευκαιρία να γλυκαθεί. 

Ο Χριστός μας, σαν φιλόστοργος Πατέρας, μάς έχει δώσει τα μυστήρια της Εκκλησίας για να είμαστε πάντα κοντά Του. Με την εξομολόγηση, με την θεία Κοινωνία, η ψυχή ζεσταίνεται, γλυκαίνεται, ομορφαίνει, έχει φως κι ελπίδα!!


Αδερφή/έ μου, ας δώσουμε την ευκαιρία στην ψυχή μας να ζεσταθεί και τούτο τον χειμώνα που έρχεται!



Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Η φωτογραφία της εβδομάδας

Για σήμερα, έχουμε φωτογραφία (τραβηγμένη πριν περίπου 1,5 μήνα) από τον φίλο Παναγιώτη. Από την όμορφη Κω! Πίνοντας καφέ αντικρίζοντας το υπέροχο γαλάζιο και με φόντο την Τουρκία στο βάθος (διακρίνονται κάποια κτίρια). Πολλές καλημέρες! Χρόνια πολλά για την διπλή γιορτή σήμερα!

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

Η ομιλία της εβδομάδας

Για σήμερα έχουμε μια ξεχωριστή ομιλία της γερόντισσας Θεοξένης (της Μονής της Χρυσοπηγής στην Κρήτη) για την Παναγία μας που αύριο γιορτάζουμε την Σκέπη της. Η συγκεκριμένη ομιλία έγινε στον Ι.Ν.Αγ.Νικολάου στο Τορόντο, το 2015. 

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018

Άγιε Μεγαλομάρτυρα Δημήτριε!

Άγιε Μεγαλομάρτυρα Δημήτριε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών!
Βρήκα το ακόλουθο για τον άγιο (πηγή εδώ) και σας το μεταφέρω αυτούσιο. 
Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!


Ο 'Αγιος Δημήτριος είχε το βαθμό του χιλιάρχου σε ηλικία μόλις 22 ετών. 
Φύση φιλόμαθος και ερευνητική αναζήτησε το υψηλό και το αληθινό. 
Το βρήκε στη χριστιανική πίστη της οποίας έγινε διαπρύσιος κήρυκας. 
Σχημάτισε κύκλο νεαρών μαθητών και τους δίδασκε Αγία Γραφή. 'Εγινε ο κατηχητής της Θεσσαλονίκης στις υπόγειες στοές κοντά στα λουτρά. 
Σε μια τέτοια συνάθροιση συνελήφθη. 
Υπέμεινε αγόγγυστα τα βασανιστήρια προσφέροντας την πλευρά του και χύνει το αίμα του μιμούμενος το πάθος του Κυρίου. 
Από τη λογχισμένη πλευρά του τρέχει αίμα με το οποίο ποτίζει το αγλαόκαρπο δέντρο της εκκλησίσς.
Ο 'Αγιος περισκεπάζει όλη την οικουμένη και ιδιαίτερα την Θεσσαλονίκη που πολλές φορές γλίτωσε και προστάτεψε απο αλλεπάλληλες επιθέσεις Σλάβων , Αβάρων, Βουλγάρων και Αγαρηνών. 
Απαλλάσσει την πόλη από λιμούς και ασθένειες.
Ο Γρηγόριος ο Παλαμάς τον αποκαλεί διδάσκαλο και προφήτη.
Ο 'Αγιος Συμεών κήρυκα κηρύκων.
Ο 'Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης καταλύτη των αιρέσεων.
"Φρούρησον, πανεύφημε, την σε μαγαλύνουσαν πόλιν από τις εναντίον προσβολάς, παρρησίαν ως έχων προς Χριστόν, τον σε δοξάσαντα."