Disable_right_click


Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Το πρελούδιο της χαράς της ατέλειωτης

Τι κοιτάζεις; Πες μου.

Όλ'αυτά που επιθυμείς


που βλέπεις


που ορέγεσαι


κάποτε θα γίνουν στάχτη


που θα χαθεί


στο σούρουπο της νύχτας.




Είσαι φτιαγμένος για τα ουράνια


κι όμως σκορπίζεσαι


παλεύεις


για τα ψεύτικα χθόνια.


Για το τίποτα.




Είσαι κάτι ανώτερο


απ'της βουλιμίας σου


το ατέλειωτο βάσανο.


Καμωμένος είσαι σοφά


απ'το άπειρο 


γαλάζιο τ'ουρανού.

Κι από αγάπη .




Νιώσε το.


Αγκάλιασέ το.


Και θα πετάς.


Ευτυχισμένος.

Αιώνια.



6 σχόλια:

  1. Κι είναι όμορφο το να πετάς...!!:-)
    Ευχαριστούμε πολύ Σεβάχ!!
    Καλή μέρα να έχεις!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξερει κανεις τι ειμαστε τελικα..
    Καλημερα Σεβαχ μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό, Μαρία μου...
      Μπορεί ούτε κ μεις οι ίδιοι!

      Διαγραφή