Disable_right_click


Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

να ξεχάσεις τη χώρα της λήθης..

Κατάφερα να ανοίξω τα μάτια μου μετά από καιρό...
Φτάνει ένα σημείο που καταλαβαίνεις ότι δεν πάει άλλο, 
ότι πρέπει να γυρίσεις,
να ξεχάσεις τη χώρα της λήθης...

λίγες φράσεις ενός πολύ καλού μου φίλου

18 σχόλια:

  1. Αναρωτιέμαι αν είναι δύσκολο να ξεχαστεί η χώρα της λήθης... Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Πέτρα μου.
      Καλή η απορία σου...
      Καλό βράδυ να'χεις :)

      Διαγραφή
  2. καλημέρα όλη μέρα υπό σκέψη .... με έβαλες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τελικά ποιό είναι το ζητούμενο,να ξεχνάς ή να ξεχνάς πως ξέχασες;Και πρέπει όντως να ξεχνάμε;
    Μπερδεύτηκα λίγο!Είναι καλό κάποιες φορές να ξεχνάς,μα και κάποιες άλλες που προσπαθείς να ξεχάσεις ίσως είναι λάθος κι έτσι αποφασίζεις να γυρίσεις στη μνήμη!Νομίζω πως εξαρτάται από την κάθε περίπτωση!

    Καλό μας αγώνα! :) :)


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Άννα-Μαρία μου!
      Βάζεις τη συζήτηση σε ακόμη νέα μονοπάτια ;)

      Διαγραφή
  4. Υπάρχουν πράγματα που δεν ξεχνιούνται φίλε όσο και να θες..και ίσως δεν θα έπρεπε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αχτίδα μου... Ίσως... Ίσως να'ναι έτσι...
      Μετά από μια εξαντλητική μέρα (κ νύχτα) δουλειάς, καληνυχτώ :)

      Διαγραφή
  5. Μου θύμισες... «όταν ήμουν παιδί / είχα βρει έναν κήπο / για να κρύβομαι εκεί / απ' τη ζωή όταν λείπω»...
    ...Νομίζω ότι την πρώτη κιόλας στιγμή που συνειδητοποιεί κανείς πως δεν είναι πια παιδί... εγκαταλείπει τον κήπο του και τη χώρα της λήθης.

    Καλό Σαββατοκύριακο, Σεβάχ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμ, Ρούλα μου, πολύ σοφό...
      Καλό Σ/Κ να΄χεις!
      Πάω για ύπνο, είμαι πολύ κουρασμένος :)

      Διαγραφή
  6. Να γυρισεις και να ξυπνησεις!
    Καλό Σαββατοκύριακο
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσο συχνά τυφλωνόμαστε άραγε, αλλά νομίζω πως κάθε φορά που ξυπνάμε βλέπουμε όλο και πιο καθρρά! Δόξα τω Θεώ!!!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα γίνονται αν τον εμπιστευτούμε... Αν τον προσπαθήσουμε να τον γνωρίσουμε...
      Καλή Κυριακή, Χριστίνα μου!

      Διαγραφή
  8. Γιατί "πρέπει" να γυρίσεις....δεν είναι ωραία στην χώρα της λήθης;
    Δεν ξέρω αν θέλω να θυμάμαι...τις περισσότερες φορές πονάει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, Ωραιοζήλη μου. Δε ξέρω αν έχει άμεση σχέση μ'αυτό που γράφεις, αλλά ίσως το βήματα μπροστά συνήθως κρύβουν το ρίσκο του αβέβαιου. Με την έννοια ότι το παρελθόν -όσο κι αν πονάει- μας προσέφερε ό,τι ήταν να προσφέρει. Από εδώ και πέρα χρειάζεται να κοιτάζουμε εμπρός.

      Διαγραφή