Να καθαριστούμε και να πορευτούμε!

Βραδινών σκέψεων συνέχεια. Πώς είστε; Εύχομαι να έχετε ειρήνη στην ψυχή, ελπίδα στην καρδιά και φλόγα για αγώνα!

Τι ωραίες που είναι οι στιγμές όταν μόνος, μόνω Θεώ, προσπαθείς να επικοινωνήσεις μαζί Του. Σίγουρα όχι εύκολες. Διότι είμαι αμαρτωλός κι ανάξιος. Ομως, ο ίδιος ο Θεός μας, σαν στοργικός μας Πατέρας θέλει (το είπε ο ίδιος!) να ‘τολμούμε’ να Του μιλούμε.

Αδέρφια μου, αφήνω αυτό το χθεσινοπαογευματινό τροπάριο (απόστιχο) του Εσπερινού της Α’ Κυριακής Νηστειών. Το αντιγράφω στην αρχαία ελληνική:

‘Δεύτε εκκαθάρωμεν εαυτούς, εν ελεημοσύναις και οικτιρμοίς πενήτων, μη σαλπίζοντες, μη δημοσιεύοντες ημών την ευποιΐαν. Μη επιγνώτω η αριστερά, της δεξιάς το έργον. Μη σκορπίση η κενοδοξία, τον καρπόν της ελεημοσύνης. Αλλ’εν κρυπτώ, τω τα κρυπτά ειδότι κράξωμεν: Πάτερ, άφες τα παραπτώματα ημών, ως φιλάνθρωπος’.

Μα πόσο υπέροχα, ποιητικά, γεμάτα Θεό, είναι τα του Τριωδίου τα τροπάρια! 

Ετσι, αγαπημένα αδέρφια, ας πορευτούμε!

Κενοδοξία, θυμός και ιεραποστολή

Αν κάποιος δεν έχει ειρήνη, αν μόλις του πεις κάτι, θυμώνει αμέσως, καταλαβαίνεις ότι ζει κενόδοξα, μάταια. Ένα στοιχείο που δηλώνει την κενοδοξία είναι ο θυμός. Αν θυμώνεις έστω και για πνευματικά (ζητήματα), είσαι ένας κακός ιεραπόστολος. Είσαι ένας δαίμονας και δεν το'χεις καταλάβει με το ένδυμα του καλού χριστιανού που θέλει να σώσει τους άλλους. 

Αν θέλοντας να σώσεις τους άλλους γίνεσαι οργίλος, έχεις πρόβλημα. Είσαι άρρωστος. Κυριαρχείσαι απ'το δαιμονικό πνεύμα. Ο Θεός δεν ταράσσεται. Κάνουμε τόσες βλακείες και δεν ταράσσεται. Και συ, είσαι πάνω κι απ'τον Θεό και ταράσσεσαι για τον άλλον που λέει τη βλακεία του; Και χάνεις την ειρήνη σου; "Μα εγώ το κάνω για τα παιδιά μου! Για να τα σώσω!" Και ποιος σου είπε ότι είσαι Θεός για να τα σώσεις τα παιδιά σου; Ο θυμός που βγαίνει από μέσα σου δε μαρτυρεί κάτι άλλο παρά το δικό σου πάθος. Τη δική σου αναπηρία, τη δική σου κενοδοξία...

απόσπασμα από ομιλία του π.Βαρνάβα Γιάγκου -Ι.Ν.Παναγίας Λαοδηγήτριας Θεσ/νίκης (www.iomilia.net)