(...) Ο Χριστιανισμός δεν είναι μια κοινοπραξία για καλά έργα(...).
Η ουσία βρίσκεται στο ότι ο Χριστός Ανέστη!
Σκληρές εικόνες ίσως.
Ίσως η αγάπη περνάει και ανθίζει ανεπαίσθητα, διακριτικά και αθόρυβα, μέσα απ'τον διπλανό σου...
Η ουσία βρίσκεται στο ότι ο Χριστός Ανέστη!
Σκληρές εικόνες ίσως.
Του φίλου μας π.Η.Κ.
Διανύουμε ήδη την εβδομάδα της κορύφωσης του πάθους του Κυρίου μας. Την Μ.Εβδομάδα Του. Την Μ.Εβδομάδα μας. Εκτός από τον εκκλησιασμό και την προσευχή, βοηθά και η ακρόαση ομιλιών σχετικών με την περίοδο αυτή.
Καλό υπόλοιπο Μ.Εβδομάδας, αδέρφια!
Ο Θεός είναι αγάπη. Κι όποιος ζει μέσα στην αγάπη, ζει μέσα στον Θεό κι ο Θεός μέσα σ'αυτόν. Έτσι καταλαβαίνουμε πως η αγάπη έχει ολοκληρωθεί μέσα μας: όταν αντιμετωπίζουμε την ημέρα της κρίσεως με θάρρος. Γιατί κι εμείς ζούμε σ'αυτόν τον κόσμο όπως έζησε εκείνος. Όποιος αγαπάει δεν φοβάται. Η τέλεια αγάπη διώχνει τον φόβο. Γιατί ο φόβος σχετίζεται με την τιμωρία κι όποιος φοβάται την τιμωρία δείχνει πως δεν έχει φτάσει στην τέλεια αγάπη. Εμείς αγαπάμε τον Θεό γιατί εκείνος πρώτος μας αγάπησε. Αν κάποιος πει 'αγαπώ τον Θεό', μισεί όμως τον αδερφό του, είναι ψεύτης. Γιατί, πραγματικά, αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του, τον οποίον βλέπει, πώς μπορεί να αγαπάει τον Θεό, τον οποίον δεν βλέπει; Αυτή την εντολή μας έδωσε ο Χριστός: Όποιος αγαπάει τον Θεό πρέπει να αγαπάει και τον αδερφό του.
Από την Καινή Διαθήκη, Επιστολή Α' Ιωάννου, κεφ.4 στ.16-21
Διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη χτες, έπεσα σε μια παράγραφο που, νομίζω, συμπυκνώνει όλη την ουσία της πνευματικής (και όχι μόνο!) ζωής! Μια συμβουλή που μπορεί να είναι σωστική. Χωρίς περιττά λόγια, την παραθέτω. Είναι από την Α' επιστολή Ιωάννου κεφ.3, στίχοι 11-18:
Πραγματικά, η παραγγελία πυο ακούσατε εξαρχής είναι αυτή: Να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Δεν πρέπει να γίνουμε σαν τον Κάιν.Αυτός ήταν γέννημα του διαβόλου και έσφαξε τον αδερφό του. Και γιατί τον έσφαξε; Γιατί τα δικά του έργα ήταν πονηρά, ενώ του αδερφού του ήταν δίκαια. Γι'αυτό, δεν πρέπει, αδερφοί μου, να απορείτε που ο κόσμος σάς μισεί. Εμείς ξέρουμε πως από τον θάνατο έχουμε περάσει στη ζωή. Κι αυτό το ξέρουμε επειδή αγαπάμε τους αδερφούς μας. Αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του παραμένει στον θάνατο. Όποιος μισεί τον αδερφό του είναι ανθρωποκτόνος και ξέρετε πως κανένας φονιάς δεν έχει συμμετοχή στην αιώνια ζωή. Να πώς μάθαμε τι είναι αγάπη: Εκείνος πρόσφερε τη ζωή Του για χάρη μας. Έτσι, οφείλουμε κι εμείς να προσφέρουμε τη ζωή μας για χάρη των αδερφών μας. Αλλά αν κάποιος που έχει τα πλούτη του κόσμου δει τον αδερφό του σε κατάσταση ανάγκης και δεν τον σπλαχνιστεί, πώς ο άνθρωπος αυτός να έχει μέσα του αγάπη για τον Θεό; Παιδιά μου, ας μην αγαπάμε με λόγια και ωραίες φράσεις, αλλά με έργα κι αγάπη αληθινή.
Το της ψυχής ημών, εν τη νηστεία ιλαρόν,
δεικνύντες μη στυγνάσωμεν,
την των πεποθημένων ημερών εναλλαγήν,
ως εκλάμπουσαν ημίν, της ευσεβείας τα κατορθώματα.
Στον απόηχο της χτεσινής ημέρας, ας συνεχίσω τον αγώνα μου. Κι αν χτες δεν ένιωσα ότι δεν αγωνίστηκα όσο επιθυμούσα, ας το πράξω σήμερα. Με ταπείνωση. Μυστικά. Αχ, ψυχή μου... Αν ήξερες πόσο πολύ χαίρεται ο καλός Θεός όταν αγωνιζόμαστε χωρίς να το κάνουμε...'βούκινο'! Αγάπα, προσπάθησε, νήστευσε, δώσε χαρά στην καθημερινότητά σου αφήνοντας τον Θεό να λάμψει στα σκοτάδια και τις δυσκολίες σου.
Τι γλυκιά που μπορεί να γίνει η Σαρακοστή! Μια ολοκάθαρη ανάσα υπαρξιακή!