Ημερολογίου βραδινού συνέχεια, αδέρφια μου αγαπημένα, και σκεφτόμουν το τι έχουμε εμείς να προσφέρουμε στον Θεό. Το πρωί άκουγα στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας το τι βασανιστήρια υπέστη ο άγιος Βλάσσιος για την αγάπη του Χριστού. Κι όχι μόνο αυτός. Το ίδιο και ο άγιος Χαράλαμπος χθες. Μα και όλοι οι μάρτυρες. Τους πόνους, τα αίματα, τα βάσανα και τόσα άλλα. Ή και οι άλλοι άγιοι, οι ασκητές που επέμεναν καθημερινά με σκληρό -αδυσώπητο- αγώνα κατά των παθών και υπέρ της Παν-αγάπης του Θεού μας πατέρα!
Εμείς, στην ασφάλεια μιας χώρας που δεν πλήττεται -τουλάχιστον επιφανειακά- από πολέμους ή από περιορισμούς στην πίστη, τι έχουμε να προσφέρουμε στον Θεό; Κάνουμε έστω λίγο αγώνα; Πόσο μειώνουμε το 'εγώ' μας; Πόσο περιορίζουμε τα πάθη μας; Πόση πείνα και δίψα έχουμε για τον Χριστό;
Χριστιανός δεν είναι αυτός που ασκεί περιοριστικά κάποιους τύπους. Χριστιανός είναι αυτός που, παρόλο που εφαρμόζει τον τύπο, ενσκύπτει σε μια άλλη πραγματικότητα: αυτή της ουσιαστικής προσπάθειας για ένωση καθημερινή με τον Θεό. Αυτός που αγαπά τον Θεό πραγματικά.
Και ποιος αγαπά πραγματικά τον Θεό; Μας το απαντά ο ίδιος ο Θεός μέσα απ'τα λόγια του τα ίδια: "(...) Εκείνος που κρατάει τις εντολές μου και τις εκτελεί, αυτός με αγαπάει. Κι αυτός που με αγαπάει θ'αγαπηθεί απ'τον Πατέρα μου κι εγώ θα τον αγαπήσω και θα του φανερώσω τον εαυτό μου(...)" (κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, κεφ.14 στ.21).
Μένεις, Σεβάχ, κοντά στον Θεό; Τηρείς τις εντολές Του; Αν όχι, πώς περιμένεις τότε να έρθει η ευλογία Του στη ζωή σου; Καθημερινά σε περιμένει ο Θεός, φτωχέ Σεβάχ. Μέσα από χίλιες δύο ευκαιρίες. Στο πρόσωπο των κοντινών σου προσώπων. Ή του φτωχού ζητιάνου της γειτονιάς σου. Ή τους γονείς σου.
Ναι, Θεέ μου. Θέλουμε να μένουμε κοντά Σου. Γιατί, το είπες άλλωστε: "Εγώ είμαι το αληθινό κλήμα κι ο Πατέρας μου είναι ο αμπελουργός. (...) Μείνετε ενωμένοι μαζί μου. Τότε θα'μαι κι εγώ ενωμένος μαζί σας. Όπως η κληματόβεργα δεν μπορεί να καρποφορήσει από μόνη της, αν δεν είναι ενωμένη με το κλήμα, το ίδιο κι εσείς δεν μείνετε ενωμένοι μαζί μου(...)" (κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, κεφ.15 στ.1-2, 4-5). Και μας έδωσες και τους τρόπους της ένωσης μαζί Σου: τα μυστήρια σου. Εξομολόγηση ειλικρινής. Θεία Λειτουργία. Θεία Κοινωνία. Ένωση μαζί Σου! Τι ωραία!!
Ιδού καιρός για αγώνα, Σεβάχ. Ταπεινώσου σαν τον Τελώνη. Μετανόησε και επέστρεψε σαν τον Άσωτο. Να θυμάσαι ότι εδώ δεν είναι το τέρμα. Δώσου στην ατέλειωτη αγάπη Του για να δεις τι γλύκα έχει η ζωή κοντά στον Θεό μας!
Ναι, Θεέ μου. Θα προσπαθούμε να σου προσφέρουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε. Βοήθα μας να σε γνωρίσουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου