Disable_right_click


Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Πώς να προσεύχεσαι

...Να γονατίζουμε και να προσευχόμαστε με πολλή ταπείνωση. Σε κάθε μετανοημένη ψυχή δίδεται λόγος, της δίδεται φωτισμένη προσευχή. Αυτό το βλέπουμε στην πόρνη του Ευαγγελίου κατά τη Μεγάλη Τρίτη. Πού ήξερε αυτή, μια γυναίκα του δρόμου να κάνει προσευχή; Αφ'ης στιγμής, όμως, αποφάσισε να μετανοήσει και άρχισε να κλίνει προς το φως και προς την αλήθεια, της δόθηκε πνεύμα προσευχής. Πόσο ωραία είναι τα λόγια της μπροστά στο Σωτήρα! Εξέφρασε με όλη την καρδιά την μετάνοιά της (...). Είδε ότι μόνο ο Ιησούς, ο Χριστός, είναι αυτός που θα της δώσει το φως, την ανακούφιση, την χαρά και την άφεση των πολλών της εγκλημάτων...

(απόσπασμα απ'το βιβλίο του γερ.Εφραίμ Φιλοθεΐτη, "Η τέχνη της σωτηρίας", εκδ. Ι.Μ.Φιλοθέου) 

How to pray

,,, When we pray we should be modest. Every soul that feels sorry,received a bright prayer. We see that to happens at the prostitute of the Holy Bible at Big Tuesday.. How did such a woman know how to pray? But when she decided to change life she received the spirit of praying. How nice are her words in front of the Saver! She expressed with all her heart how sorry she felt. She saw that only Jesus is the One who will give her love, joy and forgiveness for all her sins.

monk Efraim Filotheitis (Arizona)

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Ένα χάδι που είχες καιρό να αισθανθείς...


Ο Θεός έρχεται και βρίσκει το βάθος της ψυχής και ξέρει γιατί κάνεις ό,τι κάνεις. Και προσπαθεί να κάνει ο Θεός αυτό που δεν κάνεις εσύ. Τι; Να σε δικαιολογήσει! Και να βρει μια αγάπη που σου λείπει. Να βρει ένα φιλί που δεν έχεις λάβει. Μια αγκαλιά που έχεις στερηθεί. Ένα χάδι που είχες καιρό να αισθανθείς. Μια κατανόηση που έχεις καιρό να βρεις. 
Λέει ο Χριστός: "Θα σ'αγαπώ όπως και αν ζεις. Θα σ'αγαπώ και όταν αμαρτάνεις". Και λες εσύ: "Μα πώς θα μ'αγαπάς όταν αμαρτάνω;". "Μα, θα σ'αγαπώ και όταν αμαρτάνεις, γιατί αυτή είναι η φύση μου. Αυτή είναι η βασική μου ιδιότητα. Η ΑΓΑΠΗ! Για να σε βοηθήσω. Για να σε χορτάσω. Για να σε ξεδιψάσω. Για να μην πεινάς και πας μετά να ικανοποιηθείς με την αμαρτία. Γιατί, αν χορτάσει απ'τη δική μου αγάπη που δεν έχεις νιώσει, ΔΕ θα θελήσεις να αμαρτήσεις!"
Γιατί, τι είναι αμαρτία; Είναι μια δίψα και μια πείνα για χαρά και για ευτυχία σε λάθος δρόμο. Σε λάθος τραπέζι πας να φας. Γι'αυτό και μένει μετά στο τέλος ένα κενό, ένα ανικανοποίητο και μια πλήξη, ένα πράγμα πικρό...

(απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου -www.atheataperasmata.com)

A touch that you have not felt for a long time now...

God comes and finds at the depth of your soul and knows why you are doing what you are doing. And he does what you are not doing. What? To excuse you. And to find a love that is missing from you. To find a kiss that you have not received. A hug that was not given to you. A touch that you have not felt for a time now. The God says "I will love you for as long as you live, even if you are falling into sins". But how Lord? "Because this is my nature, to Love you an help you"! To give you food. In order not to be led by your hunger to the sin. Because a sin is a need to erase your thirst and a need not to be hungry anymore and for happiness.. but in a wrong way. You are going to eat at a wrong table. That's why at the end you feel that you are not satisfied. That; why at the end you feel a bitterness

p.Andreas Konanos (www.atheataperasmata.com)


Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Όσο πιο δυνατά μπορεί να φωνάξει η ψυχή μου

Όταν υπάρχει πολύς πόνος γύρω σου, μένεις άφωνος. Κοιτάζεις,προσπαθείς να "μπεις" στα γεγονότα, μα δεν αντέχεις. Δεν αντέχεται τόσος πολύς πόνος... Δεν είσαι Θεός. Δεν μπορείς με κάποιο τρόπο να τα επαναφέρεις όλα στη προηγούμενη χαρούμενη κατάσταση...
Στην πιο ανθρώπινη στιγμή του πόνου βρίσκεται η αλήθεια. Βρίσκεται ένα καθαρό, πηγαίο αίσθημα αυθεντικότητας που σε κάνει να έρχεσαι πιο κοντά με τους άλλους. Να συμπάσχεις, να ελπίζεις. Να ελπίζεις...
Να ελπίζεις, παρόλο που δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Κάποια ενέργεια. Κάτι δραστικό... Τότε, τι να κάνεις, φίλε μου, φίλη μου; Πώς μπορείς να μείνεις όρθιος και να μη λυγίσεις; Πες μου. Πες μου τι είναι αυτό που σε κάνει να μένεις όρθιο...
Δε ξέρω πώς να αντιδράσω... Νιώθω τόσο αδύναμος. Γη και σποδός... Νιώθω πολύ μικρός. Χώμα... Σε μια τόσο αληθινή στιγμή, νιώθω την πραγματικότητα του άπειρου πόνου που υπάρχει γύρω μου να με συνθλίβει. Το μόνο που μου μένει είναι να δώσω όλο μου τον λυγμό της καρδιάς στο Θεό. Να Του πω να βοηθήσει Αυτός. Να δείξω την αγάπη μου και να μεταποιήσω το δάκρυ μου, τη θλίψη μου σε προσευχή... Να προσευχηθώ... Να πω όσο πιο δυνατά μπορεί να φωνάξει η ψυχή μου: "Έλα Θεέ μου. Έλα και δώσε λίγη χαρά. Δώσε κουράγιο και ελπίδα"...

The louder your soul can scream...

When there is so much pain around you, you remain speechless. You look and you try to get into the facts, but you cannot sustain. That pain is not sustained... You are not God. You cannot return the things at their original situation... At the time that pain is at the peak, the truth is situated. What is situated is a clear feeling of originality which makes you to come nearer to others. To feel them, to hope. To hope, despite the fact  that you cannot do something. Some energy. Something drastic... Then, what to do my friend? How can you remain stood up? Tell me.What makes you to remain stood up...I don't know how to react... I feel so weak. I feel so  small. At that real time I feel the surrounding pain to squeeze me. The only that remains, is to give my cry to the God.To ask him to help. To transform my cry to prayer... To pray the louder that my soul can scream.: " Come my God. Come and give some happiness. Give courage,give hope".

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Τα κακά παιδιά είναι τα καλύτερα!

...Τα κακά παιδιά είναι τα καλύτερα! Τα κακά παιδιά αγαπάει ο Θεός! Τους κακούς ανθρώπους αγαπάει ο Θεός! Δεν τους καταπιέζει. Και γι'αυτό, αυτή είναι η μόνη πιθανότητα να αλλάξει ένας κακός, όταν δεν τον καταπιέσει ο Θεός. Ούτε εσύ -που υποτίθεται είσαι το στόμα του Θεού, που υποτίθεται ότι είσαι ο άνθρωπος που διδάσκει τα του Θεού...  Όταν μαλώνεις τον άλλον, όταν αποπαίρνεις τον άλλον, όταν τον κάνεις να αντιδρά, να ακούει τη φωνή σου σαν καταπίεση στην ψυχή του, πώς να πλησιάσει το Θεό; Πετυχαίνεις ακριβώς το αντίθετο! 
Να σου πω. Αν πάει ένας άνθρωπος αμαρτωλός και πει στον Θεό: "Θεέ μου, αμάρτησα και έκανα την τάδε αμαρτία. Τιμώρησέ με". Θα πει ο Θεός: "Γιατί έκανες αυτή την αμαρτία;" "Επειδή είμαι αμαρτωλός". "Γιατί είσαι αμαρτωλός;". 
Ο Θεός ξέρεις ποιος είναι; Είναι αυτός που λέει το "γιατί" των πράξεών μας και πάει στο βάθος. Για να βρει κάτι πολύ καθαρό. Να βρει κάτι πολύ αθώο που μας λείπει. (....) Αυτή την έλλειψη ψάχνει να σου επισημάνει ο Θεός όταν βλέπει ένα αμάρτημά σου. ΔΕΝ μένει σ'αυτό. ΔΕΝ μένει σ'αυτό...

(απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου -www.atheataperasmata.com)

The bad children are the best!

... The bad children are the best. The God loves them. The God loves the bad people!  He does not oppress them.And for this reason there is a possibility for a bad person to change his life. When you criticise someon,when you make him to object when he hears your voice as an oppression into his soul, how is then possible to approach the God? You achieve exactly the opposite. If a sinner man goes to the God and tells him: My Lord I have made a sin. Punish me". Then the God will say, "Why did you make that sin?" "Because I am a sinner Master". "Why you are a sinner"? Do you know what the God id? Is the One who identifies the cause and goes deeper. To find something really pure. [...] He is looking to identify to you that cause, when He sees a sin you have made. He is not focusing on the sin. He is NOT...

from f.Andreas Konanos -www.atheataperasmata.com

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

Τι θα πει να νιώθεις παιδί του Θεού

Πόσο όμορφα είναι ο χριστιανός να νιώθει τον εαυτό του σαν παιδί του Θεού, να αισθάνεται τον Θεό σαν Πατέρα του αληθινό! Τότε ακριβώς, τον εγκαταλείπει ο φόβος του θανάτου. 

Αντί αυτού, νιώθει πλούτο εμπιστοσύνης, διότι ο πατέρας του είναι ο Κριτής, ο πατέρας του είναι εκείνος που θα του δώσει τη βασιλεία του. Έλεγε ο αββάς Παμβώ: "Εάν κολλήσει ο ουρανός με τη γη, φόβος δε θα εισέλθει μέσα στην ψυχή μου". Και τούτο, διότι ένιωθε την αγάπη του Θεού.

(Απόσπασμα απ'το βιβλίο του γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτη 'Η τέχνη της σωτηρίας", εκδ. Ι.Μ.Φιλοθέου, Αγ.Όρος) 

How nice is to feel a child of the God

How nice is for the Chistian to feel a child of the God, to feel the God like a true Father!  Only then,the fear of the death is extinguished. Instead of this, he feels wealth of trust, because his Father is the Judge,his father is the One who offer His Kingdom to him. Saint Pamvos used to say' Even if the sky will match with the earth I will not feel any fear" That is because he felt the love of the God

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Μια καταπληκτική ιστορία...

Μιὰ μέρα, ὁ Γέροντας Πορφύριος πῆρε τρία πνευματικά του παιδιά, γιὰ νὰ τελέσει ἕναν Ἑσπερινὸ σὲ κάποιο μοναστήρι.Ἀρχικά, εἴπανε νὰ πᾶνε μὲ τὰ πόδια· ἀφοῦ, ὅμως, περπάτησαν κάποια ἀπόσταση καὶ ἐπειδὴ ὁ Γέροντας ἦταν κουρασμένος, ἀπoφάσισαν νὰ πάρουν ΤΑΞΙ.Ἀμέσως φάνηκε ἕνα ΤΑΞΙ καὶ τὰ πνευματικά του παιδιὰ εἶπαν νὰ τοῦ κάνουν νεῦμα νὰ σταματήσει.
- Θὰ σταματήσει μόνος του ὁ ὁδηγός· ἀλλὰ ὅταν μποῦμε μέσα, μὴ μιλήσει κανένας στὸν ὁδηγό. Μόνον ἐγὼ θὰ τοῦ μιλάω, εἶπε ὁ Γέροντας Πορφύριος.
Πράγματι, σταμάτησε χωρὶς νὰ τοῦ κάνουν νεῦμα. Μόλις ξεκίνησε, ἄρχισε ὁ ὁδηγὸς τοῦ ΤΑΞΙ νὰ καταφέρεται ἐναντίον τῶν κληρικῶν καὶ νὰ τοὺς κατηγορεῖ γιὰ 1002 πράγματα.
- Ἔτσι δὲν εἶναι βρὲ παιδιά; Τί λέτε κι’ ἐσεῖς; ἔλεγε ὁ ὁδηγὸς τοῦ ΤΑΞΙ στὰ παιδιά, ἀλλὰ ἐκεῖνα, ὅμως, «τσιμουδιά», κατὰ τὴν ἐντολὴ τοῦ Γέροντος Πορφυρίου.
Ἀφοῦ, λοιπόν, εἶδε καὶ ἀποεῖδε ὅτι δὲν τοῦ ἀπαντοῦσαν τὰ παιδιά, στράφηκε στὸ Γέροντα:
-Ἔτσι δὲν εἶναι παππούλη; Τί λὲς κι’ ἐσύ; Δὲν εἶναι ἀλήθεια αὐτὰ τὰ πράγματα ποῦ τὰ γράφουν κι οἱ ἐφημερίδες;
Τοῦ λέει, τότε, ὁ Γέροντας Πορφύριος:
-Παιδί μου, θὰ σοῦ πῶ μιὰ μικρὴ ἱστορία. Θὰ σοῦ τὴν πῶ μία φορά· δὲν θὰ χρειαστεῖ δεύτερη.
Ἦταν ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ τάδε μέρος (τὸ ἀνέφερε), ποὺ εἶχε ἕναν ἡλικιωμένο γείτονα, ὁ ὁποῖος εἶχε ἕνα μεγάλο κτῆμα.Μιὰ νύχτα, τὸν σκότωσε καὶ τὸν ἔθαψε. Στὴ συνέχεια, μὲ διάφορα πλαστὰ χαρτιά, πῆρε τὸ χτῆμα τοῦ γείτονά του καὶ τὸ πούλησε.Καὶ ξέρεις τί ἀγόρασε μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα πῆρε πουλώντας αὐτὸ τὸ χτῆμα;Ἀγόρασε ἕνα… ΤΑΞΙ !!! Ὁ ὁδηγός, συγκλονισμένος, σταματᾶ στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου.
-Μὴν πεῖς τίποτε παππούλη· μόνο ἐγὼ κι’ ἐσὺ τὸ ξέρουμε…
-Ὄχι, παιδί μου· τὸ ξέρει κι’ ὁ Θεός! Καὶ νὰ φροντίσεις ἀπὸ ἐδῶ καὶ μπρὸς ν’ ἀλλάξεις ζωή!

A marvelous story.

One day monk Porfyrios took three spiritual children with him in order to make a liturgy at a monastery. Initially, they said to go on foot but when Father orfyrius got tired they decided to call a taxi. Immediately a taxi appeared and the team decided to make a signal to the taxi driver t stop. - Monk Porfyrius told them not to make any signal for the axi driver would have stopped on his own, moreover he told them to remain silent in the taxi and that he himself could speak. Indeed the taxi driver stopped. When they got into the taxi, the taxi driver started to accuse the priests and the monks in general. None replied, as they were obeying to Father Porfyrios who told them not to speak at all. The taxi man asked Father Porfyrios for his opinion. Then Father Porfyrios said, my child, I would tell you a short story.Once upon a time there was a man from that place (Father Porfyrios said specifically the place) who had an old neighbour  large piece of land. One night he killed his neighbour and he buried him. After that having committed forgery took the land of this neighbour and he sold it. At the time, the driver was shocked. He stopped the taxi and said. Don't say anything Father, only you and me we know. No, he said, Lord also knows, so you have to change your life from now and on. 

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Ο σκανδαλοποιός

Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων , για να γίνη Μοναχός.

Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που ήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα.
Επειδή εκείνος αναπαυόνταν στην Σκήτη, παρακάλασε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένη ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά. 



Έτσι λοιπόν πέρασε την ζωή του με ραθυμία και αμέσως μέχρι την ώρα του θανάτου του που έπεσε πια στο κρεβάτι και ψυχοραγούσε. Οι Πατέρες όμως του συμπαραστέκονταν και βρίσκονταν συνέχεια κοντά του. 
Μια μέρα ο ετοιμοθάνατος είχε έρθει σε έκσταση και έκανε νοήματα. Οι Πατέρες απορούσαν τι να συμβαίνει! Όταν συνήλθε τους διηγήθηκε το εξής φοβερό: 
Είδα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μ' ένα χαρτί στα χέρια του, που είχε όλες τις αμαρτίες μου, και μου είπε: 
«Βλέπεις, αυτά εδώ τα έκανες όλα , γι' αυτόν ετοιμάσου να πας στην κόλαση» 
Τότε εγώ του λέω:

The scandal maker

Once upon a time, a man visited the skiti of Kafsokalivia, to become a monk.

The fathers of the skiti did not accept him because, he was lazy, negligent and he was responsible for many issues that happened. However, because this man liked the place begged the Fathers to accept him not as a monk but as a permanent visitor who worked there sometimes. 

He lived there with laziness and the time of his death arose. He was laying in the bed waiting to die. The Fathers were next to him and supported him. One day he started waving his hands in the air. The Fathers didn't know what has happened. When he was at a state that he was able to talk he narrated the following; I saw the Archangel Michael holding a paper with all my sins written upon it. "Do you see all those you have done, so prepare to go to hell". Then I said to Archangel. Please, check if the sin of judging others is included. The Archangel replied "No"! "Then I told him, so I should not go to the hell according to what Lord  said: "don't judge so as not to be judged". Then the Archangel torn the paper. So,  Fathers I will now go to heaven. When you told me that I am not good enough to become a monk and I stayed here with you, I went to the church on Sundays and I heart the "don't judge not  to be judged" from the Bible. And then I said to my self "Poor man at least follow this rule, and finally this rule saved me from the hell" When he finished those words he gave his soul to Archangel Michael