Disable_right_click


Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Ούτε εγώ σε καταδικάζω

Θυμάσαι που κάποτε έφεραν μπροστά στον Χριστό μια επ'αυτοφόρω μοιχαλίδα γυναίκα; 
Όλοι αμέσως έσπευσαν να την κατηγορήσουν. Δεν υπάρχει πιο απόλυτο και καταπιεστικό πράγμα απ'τον όχλο... Την αφήνουν καταρρακωμένη ψυχικά, ταπεινωμένη μπροστά Του και του λένε με ύφος εγωιστικά αυταρχικό και πειρακτικό ότι "τέτοιες γυναίκες ο Μωυσής λέει να τις λιθοβολούμε". Και περίμεναν το Χριστό (για να τον παγιδεύσουν με αυτό το δίλημμα) να τους απαντήσει. Κι εκείνος τους είπε: "Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος την πέτρα πάνω της". Και μετά (αφού έφυγαν όλοι οι κατήγοροί της) στράφηκε στη γυναίκα και της είπε: Ούτε και εγώ σε καταδικάζω. Πήγαινε και μην αμαρτάνεις πια.

Ο Χριστός ελευθερώνει, μα η αμαρτία φυλακίζει. Η ταπείνωση σε κάνει να πετάς, μα η κατάκριση σε τυφλώνει. Κάθε φορά που σπεύδω να αυτοδιοριστώ κριτής των άλλων, αμέσως μέσα μου κάτι πεθαίνει. Χάνω την δυνατότητα να πλησιάσω τον συνάνθρωπό μου. Διώχνω ασυλλόγιστα τη χάρη του Θεού που τόσο θα με γλύκαινε και θα με δρόσιζε.
Θυμάμαι, ακόμα, αυτό που λέει στο γεροντικό ότι, όποιος κατακρίνει και καταδικάζει τους άλλους, αυτός μετά πέφτει στα ίδια σφάλματα. Ο γέροντας Παΐσιος συχνά τόνιζε: Αν στραφούμε στον εαυτό μας, δε θα κατακρίνουμε.

Μακάρι, καλή μου ψυχή, να προσέχουμε πολύ και να σκεφτόμαστε διπλά πριν κατακρίνουμε και καταδικάσουμε τους γύρω μας... Αυτό δείχνει και το μέγεθος της αγάπης μας...


13 σχόλια:

  1. καλή σου μέρα σεβαχ.... αναρωτιέμαι καμιά φορά που πήγε η αγάπη που υπήρχε στον κόσμο παλιά....η μήπως δεν υπήρχε τελικά ποτέ και τώρα που τα πράγματα στην καθημερινότητα έγιναν αβάσταχτα δείχνουν όλοι αυτό που πραγματικά είναι..και η διαφορετικοί άνθρωποι σ αυτό τον βάρβαρο κόσμο ξεχωρίζουν......την καλημέρα μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα υπάρχει αγάπη, καλέ μου αδερφέ...
      Ποτέ δεν υπήρξε στιγμή που να εξέλειπε εντελώς.

      Απλά φαντάσου πως έρχονται κάποιες στιγμές που σκεπάζεται από το χιόνι των δυσκολιών και των θλίψεων και των αδικιών...

      Όμως, τελικά πάντα άνθιζε η αγάπη. Ανθίζει... Και θα ανθίζει!

      Να είσαι πάντα καλά και σ'ευχαριστώ :)

      Διαγραφή
  2. Κάθε φορά που σπεύδω να αυτοδιοριστώ κριτής των άλλων, αμέσως μέσα μου κάτι πεθαίνει..
    Τι όμορφα που το είπες!
    Καλημέρα Σεβάχ!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καμιά κριτική δεν πρέπει να μας αρέσει κι ούτε να επιδιώκουμε.Η κακή επειδή γίνεται από φθόνο και ζήλια κι η καλή από κολακεία.Όταν κρίνουμε χαρακτηρίζουμε τον εαυτό μας.Κι αυτό που είπε ο γέροντας "αν στραφούμε στον εαυτό μας δε θα κατακρίνουμε" με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.Καλημέρα με χαμόγελα Σεβάχ!:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να 'μαστε κριτικοί μόνο με τον κακό εαυτό μας!

      Καλή δύναμη αγκαθάκι μου :)

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα σας.
    Μου κάνει εντύπωση η ανεξικακία των Αγίων, όπως για παράδειγμα ο Άγιος Νεκτάριος που συνεχώς τον συκοφαντούσαν από φθόνο.
    Και ο Χριστός σιωπούσε απέναντι στους εχθρούς Του και είπε στον Πατέρα Του να τους συγχωρήσει γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.
    2=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω, σπουδαιότατο παράδειγμα έφερες, 2=1!
      Με συγκινεί βαθύτατα ο άγιος Νεκτάριος.
      Μακάρι να΄χουμε τη δύναμη να γινόμαστε καθημερινά ταπεινοί μιμητές του. Και αγωνιστές!

      Διαγραφή
  5. Οι πιο σκληροί επικριτές των άλλων, είμαστε στην πραγματικότητα αυτοί που χρειαζόμαστε τη μεγαλύτερη μετάνοια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτομεμψία δηλαδή!
      Καλή συνέχεια, Ευγένιέ μου. Σ'ευχαριστώ για τα σχόλιά σου :)

      Διαγραφή
  6. Καλέ μας φίλε Σεβάχ, σ΄ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μαζί μας, την ομορφιά της ψυχούλας σου!

    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα σας. Ναί, Σεβάχ, όπως το γράφεις, ο Κύριος ελευθερώνει..Με την κατάκριση, εσωτερική ή εξωτερική,και όλα τα παράγωγά της, όπως η ακατάσχετη φλυαρία κτλ, "πεθαίνει μέσα μας",η χάρις του Αγίου Πνεύματος,που μας χάρισε το άγιον Βάπτισμα. Είναι πραγματικός ασκητικός αγώνας η πάλη με την κατάκριση, με αυτό το δηλητήριο της ψυχής...Ας θυμηθούμε το αγιογραφικό " με όποιο μέτρο μετρά κανείς, με αυτό θα μετρηθούν και τα δικά του (λάθη)",(Λουκά 6,38).Καλή δύναμη στον αγώνα με τις πρεσβείες της Παναγίας μας πάντα! Yasemin

    ΑπάντησηΔιαγραφή