Disable_right_click


Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Το "εγώ" και το "εμείς"

...Μα γιατί κι εσείς κι εγώ είμαστε πρόσωπα. Πρόσωπα με τα χαρίσματα, δοσμένα από το Θεό και όχι δικά μας. Πρόσωπα με τις πτώσεις, την αμαρτωλότητα, την αδυναμία μας, κι ας το ξεχνάμε, καθώς είναι λιγότερο επώδυνο να παρατηρούμε το κάρφος στο μάτι του πλησίον μας, όπως και του κόσμου. Είμαστε πρόσωπα που αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε ελπίδες, να χτίσουμε σχέσεις, να μοιραστούμε, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Γιατί στην Εκκλησία το πρόσωπο δεν εκμηδενίζεται, αλλά και δεν θεοποιείται. Με τη θέλησή του ό,τι έχει προσθέσει με τον μικρό ή μεγάλο κόπο του στα τάλαντα που ο Θεός του έχει δώσει, τα αντιπροσφέρει στον Δεδωκότα και στους αδελφούς του. Κι έτσι διασώζει το «εγώ» μέσα στο «εμείς». Το «εγώ» διακονεί το «εμείς», αλλά και το «εμείς» τρέφεται από το «εγώ» του καθενός μας. Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος, αλλά είναι μοναδικός. Στην διαφορετικότητά του.
π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

απόσπασμα από εδώ

5 σχόλια:

  1. ωραίο.
    αυτό το "Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος" το πίστευα κι εγώ μέχρι που έλειψα μια βδομάδα από τη δουλειά μου. Χάος.
    Καταπίεση κι αυτή το αναντικατάστατο!
    θα προτιμούσα η ρήση να ίσχυε παντού και πάντα.
    καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχα κι αυτά τα λόγια Σεβάχ!
    Κανένας άνθρωπος δεν είναι αναντικατάστατος, αλλά μοναδικός στη διαφορετικότητά του και γι΄ αυτό κάθε άνθρωπος πάντα κάτι φοβάται, κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει.
    Χαρούμενη καλημέρα και καλή σου δύναμη!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όμορφη η φράση σου, Σοφία μου, και αρκετά καλή τροφή για περαιτέρω σκέψη!
      Ευχαριστώ :)

      Διαγραφή
    2. Μοναδικός στην διαφορετικότητα του... Πολύ ωραία φράση! Καλό Σαββατοκύριακο :-)

      Διαγραφή