Disable_right_click


Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

Ελπίζω...



" - Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή.


Πιστεψέ με. Αξίζει να τη ζεί κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές.


Σε νιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλ' αυτά;


Μα να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα.


Δε σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο της ψυχής τους.


Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι.


Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει, και πάλι απο την αρχή.


Τωρα έχεις φουρτούνα εσύ, και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Φύλαξέ τα όμως στο μυαλό σου αυτά που ακούς. Δεν σου κάνω το δάσκαλο. Ένας γερο-ξεκούτης είμαι. Μα αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται. Το ξέρω καλά. Αν θέλεις να φύγεις, φύγε.


Κανείς δεν μπορεί να σε κρατήσει. Προχώρα , όρθιος  όμως ... Έτσι; ...  "
(  Αλκυόνη Παπαδάκη - Συλλογή  " Το χρώμα του φεγγαριού  "  )

απ'το blog Οδεύοντας (http://odevontas.blogspot.gr/2013/01/blog-post_10.html)

υγ: Σας ευχαριστώ για χτες βράδυ

1 σχόλιο:

  1. Πολύ όμορφα λόγια...αξίζει να τα κρατήσουμε :)))
    Καλή δύναμη στον αγώνα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή