Disable_right_click


Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Δάκρυ μακρινό

Δάκρυ μακρινό
που απρόσμενα σ'ένιωσα
καυτό να κυλάς σε ξένα
σ'άλλα βλέφαρα, αλλοτινά. 

Δάκρυ μακρινό
πού τρέχεις αναπάντεχο
στου πόνου τις αόρατες,
τις αναπάντεχες τροχιές;

Δάκρυ μακρινό
σαν ηχώ απέραντης ερημιάς
σε πρόσωπα πώς ανθίζεις
σε βλέφαρα αθώα, παιδικά;

Έλα, δάκρυ μακρινό
μην αργείς στα μάτια μου
τ'άγευστα και ξεχασμένα
έλα να ταξιδέψεις.

Έλα, δάκρυ μακρινό
γίνε η παρηγοριά μου
τα μάτια μου γίνε
και η φωτιά μου.

Έλα, δάκρυ μακρινό
φύγε απ'τα ξένα μάτια,
ξεδίψασε τις σκοτεινές μου
τις απότιστες γωνιές.

εμπνευσμένο από μια φωτογραφία ενός εξάχρονου κοριτσιού που οι ισραηλινές βόμβες του σφάλισαν τα γλυκά, αθώα του ματάκια.

2 σχόλια:

  1. Πανέμορφο Σεβάχ μου!
    Κάθε παιδί , κάθε ζωή που χάνεται άδικα και νωρίς είναι τραγικό!
    Καλησπέρα Σεβάχ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :ο((((
    οχι τα παιδακια....αυτα ειναι αθωα...... :'ο(

    πολυ ομορφο το ποιημα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή