Disable_right_click


Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Dress code

Καλή μου ψυχή, σήμερα θα'θελα να σου μιλήσω για τον εσωτερικό μας κόσμο.
Όταν σου γράφω dress code, αναφέρομαι όχι στον τρόπο που ντύνεσαι, αλλά στον ψυχικό σου κόσμο που ντύνει την ύπαρξή σου. Την ψυχή σου. Με ρωτούσε μια παρέα παιδιών πριν λίγο καιρό πώς πρέπει να ντύνονται και ειδικότερα τι ρούχα πρέπει να φοράνε στην εκκλησία.
Και τους απάντησα ότι δεν υπάρχει "πρέπει" στην εκκλησία. Ο Χριστός μίλησε με το παράδειγμά του και ενδιαφέρθηκε για το μέσα μας. Όχι για το έξω μας. Μίλησε για τάφους εξωτερικά ωραίους που, όμως, από μέσα ήταν αηδιαστικοί και δυσώδεις. Προσπάθησα να μιλήσω στα παιδιά εξηγώντας τους ότι ο Θεός δεν εξαναγκάζει. Άρα, δεν υπάρχει "πρέπει". Και θυμήθηκα το γέροντα Πορφύριο που έλεγε: "Τίποτα να μην κάνετε για το Χριστό με το ζόρι". 
Καλή μου ψυχή,
ο Χριστός μας αγαπάει όπως είμαστε: είτε πολύ αμαρτωλοί είτε λιγότερο, είτε προσπαθώντας να βελτιωθούμε είτε κυλιόμενους στο βούρκο. Η αγάπη Του η ασύνορη υπερβαίνει τη λογική μας. 
Έλα στην εκκλησία όπως αισθάνεσαι. Ντύσου όπως θες. Όταν, όμως, νιώσεις λίγη απ'τη Χάρη Του, τότε θα πάρεις απάντηση. Μόνος/η σου. Προσωπικά θα απευθυνθείς στο Χριστό κι Εκείνος προσωπικά θα σου απαντήσει. Αρκεί να το αποζητήσεις ειλικρινά. 
Στο εύχομαι.... 

25 σχόλια:

  1. Καλημέρα σεβαχ μου ...ας έχουμε μια μέρα με υγειά και όσο μπορούμε με χαμόγελα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αδερφέ μου :)
      Εύχομαι να'σαι δυνατός και αισιόδοξος.

      Διαγραφή
  2. καλημερα κι απο μενα! η σημερινη σου αναρτηση μονο με τη λεξη αγαλλιαση θα μπορουσε να παρομοιωθει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα φίλη :)
      Υπάρχει μια ζωγραφιά που μου την είχε δώσει πριν καμια 20ριά περίπου χρόνια η γιαγιά μου που δείχνει το Χριστό να κοιτάζει προς την γαλήνια λίμνη της Γεννησαρέτ... Αυτή η ζωγραφιά, νομίζω, μπορεί να αποτυπώσει τη γαλήνη, την αγαλλίαση...
      Την ανάπαυση που μπορεί να μας χαρίσει, αν του χαρίσουμε τον κακό μας εαυτό και τα λάθη μας μα και τον αγώνα μας.

      Διαγραφή
  3. Ο Χριστός μίλησε με το παράδειγμά του και ενδιαφέρθηκε για το μέσα μας. Όχι για το έξω μας!
    Με κάλυψες απόλυτα!
    Καλημέρα Σεβάχ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Αριστέα!
      Αυτή η στάση του Χριστού (που μιλούσε με το παράδειγμά του)μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια...
      Να μας βοηθήσει να βγούμε απ'το βόλεμα, τον ωχαδερφισμό, την κακομοιριά που μας κυκλώνει.

      Να'σαι καλά :)

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα!Νομίζω πως κάποιες φορές πρέπει να ξεκινάμε να κάνουμε κάποια πράγματα με το "ζόρι",ίσως χωρίς πολλή διάθεση κι ύστερα με τον καιρό έρχεται κι η βοήθεια του Θεού και αυτή η πράξη που κάνουμε(ή οτιδήποτε άλλο) μας γίνεται βίωμα και το γίνεται αβίαστα ή έστω με λιγότερο κόπο!
    Όσο για το ντύσιμο το εξωτερικό κι ανάμεσα σε εμάς τους χριστιανούς βλέπω πολλές πολλές διαφορές.Νομίζω πως ο Θεός δε θα ήθελε ούτε υπερβολές,ούτε όμως και χαλαρότητα!Και δε μιλώ μόνο για το ντύσιμο στην εκκλησία,αλλά γενικά.Προσωπικά δε μου αρέσει να διαχωρίζω το ντύσιμο εντός κι εκτός εκκλησίας!
    Καλη συνέχεια σε ό,τι κάνετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Άννα-Μαρία!
      Όπου υπάρχει αγάπη, τα πρέπει υποχωρούν, συστέλλονται.
      Ξεκινάμε με λίγο ζόρι["δεν είμαστε λαπάδες!" που λέει και μια γλυκιά ψυχή], μα τελικά μεταστοιχειώνεται το ζόρι σε φιλότιμο. Σε αγάπη! Σε ειλικρινό ζήλο που ευωδιάζει από ταπείνωση!
      Καλό απόγευμα :)

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ με την΄Αννα-Μαρία. Ο άνθρωπος που είναι Χριστιανός (όχι της ταυτότητας), αγαπά τον θεό και ανήκει στην οικογένεια Του, ζει με τον "κώδικα ντυσίματος" του Ευαγγελίου και όχι των οίκων μόδας. Αρέσκεται να κάνειμε χαρά, όχι αναγκαστικά, αυτό που ευαρεστεί τον Θεό. Στην Επιστολη Α΄Πέτρου 3:4 διαβάζουμε για το ντύσιμο των γυναικών (το ίδιο ισχύει και για τους άνδρες): "Των οποίων ο στολισμός ας είναι όχι ο εξωτερικός, αυτός με το πλέξιμο των τριχών και της περίθεσης των χρυσών αντικειμένων ή της ένδυσης των ιματίων, αλλά ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς, κοσμημένος με την αφθαρσία τού πράου και ησύχιου πνεύματος, το οποίο μπροστά στον Θεό είναι πολύτιμο". Και το σεμνό ντύσιμο δεν είναι μόνο για το χώρο της εκκλησίας αλλά και στην καθημερινή μας ζωή. Σε όλα πρέπει να υπάρχει το μέτρο, γιατί αν το χάσουμε θα κάνει ο καθένας ότι του αρέσει.
      Γ.Σ.Κ. http://www.nikites.eu

      Διαγραφή
    3. "Χρειάζεται μέτρο": πολύ σωστό...

      Καλημέρα :)

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα Σεβάχ....πολύ σωστά μας τα λές....τίποτα δε πρέπει να κάνουμε επειδή ΠΡΕΠΕΙ αλλά επειδή εμείς νιώθουμε την ανάγκη να συμπεριφερθούμε σωστά και με τρόπο που να ελκύουμε και τους άλλους......καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ μαζί σου, Περιπλανητή μου!
      Όπου μπει ο Χριστός (που είναι αγάπη), τότε όλα γίνονται φως, χαρά έλεγε ο αγαπημένος γέροντας Πορφύριος. Τότε (χωρίς να το επιδιώκουμε και να το αποζητάμε) ελκύουμε τους άλλους, αφού η ψυχή μας περιβάλλεται και εκπέμπει φως Χριστού.

      Καλή συνέχεια, φίλε :))

      Διαγραφή
  6. καλημέρα...ακόμη μια ανάρτηση γεμάτη αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Δελφινάκι!
      Ευχαριστώ για το ακόμη ένα σχόλιό σου γεμάτο αγάπη :))

      Καλή δύναμη, να εύχεσαι και για μένα.

      Διαγραφή
  7. http://4.bp.blogspot.com/_N205SwBFig8/SwVapfsL4YI/AAAAAAAAATE/2ui0SUELevI/s1600/Jesus1.jpg

    Καληνύχτα ....ακόμη μια ανάρτηση γεμάτη αγάπη....

    Καληνύχτα...

    Ελένη / Μόναχο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ελένη!
      Ναι! Αυτή ακριβώς έλεγα :)
      Σ'ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  8. Θαλασσινέ, ακόμη μια υπέροχη ανάρτηση! Ο Θεός σέβεται απόλυτα την ελευθερία μας. Δεν μας λέει ΠΡΕΠΕΙ να ντύνεσαι έτσι, να προσεύχεσαι, να νηστεύεις, να κοινωνείς, να εξομολογείσαι. Μας λέει... όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Όστις θέλει αράτω τον σταυρό αυτού! Όστις θέλει θα αγωνιστεί για να βρίσκεται κοντά Του. Ο Κύριός μας απλώς μας είπε τους τρόπους.

    Δεν είμαστε όλοι για όλους τους τρόπους, ειδικότερα δεν έχουμε όλοι τις ίδιες δυνάμεις στον αγώνα. Μα αρκεί να αγωνιζόμαστε. Και κάθε αγώνας προϋποθέτει κάποιο κόπο. Αλλά υπάρχει και ο κόπος που γίνεται με χαρά... Ελεύθερα εμείς αποφασίζουμε κι εμείς πράττουμε.

    Κάποτε άκουσα πως κάποιος άγιος προσευχόταν στον Θεό «Σώσε με Κύριε καν θέλω καν μη θέλω!». Μια προσευχή που νομίζω μεταφράζεται κάπως έτσι: σώσε με Κύριε τώρα που νιώθω την ανάγκη να σωθώ και να 'μαι αιώνια μαζί σου! Σώσε με ακόμη κι αν έρθουν στιγμές που θα Σε αρνηθώ ή που θα υποχωρήσω από αδυναμία. Σου δίνω Κύριε την άδεια να επέμβεις στη ζωή μου ακόμη κι αν έρθουν στιγμές που δεν θα θέλω, γιατί η βαθύτερη ύπαρξή μου μονάχα Εσένα ποθεί ;)

    Καλή κι ευλογημένη ημέρα στην υπέροχη τούτη γωνιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ευγένιε!
      Το σχόλιό σου μου άρεσε πολύ! Ίσως το κάνω ξεχωριστή ανάρτηση...

      Καλημέρα, καλό αγώνα :)

      Διαγραφή
  9. Κι αν θέλουν να ρθούνε με μαγιώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα ανώνυμε :)
      Αν θέλουν να'ρθουν με μαγιώ σημαίνει ότι προσπαθούν να προκαλέσουν. Οπότε δεν θέλουν να αποκτήσουν πραγματική σχέση με το Χριστό...

      Υπάρχει τεράστια διαφορά...

      Διαγραφή
  10. Πόσο όμορφο....πόσο απλό....πόσο αληθηνό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ όμορφη ανάρτηση, γεμάτη αγάπη κι αυτή. Καλό ξημέρωμα Σεβάχ. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή