Disable_right_click


Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Όπου και ν'ανήκεις, σ'αγαπώ!

Μπορεί αυτή η ανάρτηση να πληγώσει κάποιους ή να προβληματίσει κάποιους άλλους, όμως είναι απλά η δικιά μου άποψη. Διάβασέ την απλά και, αν σε στεναχωρήσει, απλά ξέχασέ την.

Αρκετές φορές έχω δει και έχω ζήσει πολλούς "χριστιανικούς" καυγάδες. Απ'τα μέσα και απ'τα έξω. "Εγώ είμαι της Α οργάνωσης", λέει ο ένας. "Εγώ ανήκω στη Β οργάνωση" λέει ο άλλος. "Η αλήθεια είναι αυτή της Γ κίνησης" ή "το σωστό είναι αυτό που λέει το Δ μοναστήρι" ή "Ο τάδε γέροντας μιλάει 100% ορθόδοξα" κ.ο.κ.
Και δώσ'του καυγάδες. Και δώσ'του διαδικτυακοί διαξιφισμοί.και απειλές και σχόλια να τρελαίνεσαι. Βλέποντας και έχοντας ζήσει τέτοιες καταστάσεις, θλίβομαι. Δε μου βγαίνει να λάβω το λόγο και να μιλήσω. Προτιμώ να σιωπώ... Γιατί;
Επειδή ξεχνάμε το βασικό: την αγάπη. Η αγάπη είναι ο κεντρικός άξονας της ζωής κοντά στο Χριστό. Το να είμαι μέσα στην εκκλησία Του (δηλαδή, στην κοινωνία Του) σημαίνει ότι κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσει και ο διπλανός μου. Να νιώσει άνετα. Να νιώσει ζεστά, οικεία, γλυκά. Να νιώσει ελεύθερα. 
Πώς μπορώ να λέω ότι την αλήθεια την έχει ο Α ή ο Β,κλπ; Το Χριστό τον ίδιο τον ρωτήσαμε; Ο ίδιος με την τόσο ανατρεπτική, ριζοσπαστική ζωή του έκανε παρέα με όλους! Μίλησε με όλους! Άγγιξε, θεράπευσε, βάδισε, είδε κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από κόμματα, παρατάξεις, τάξεις, κλίκες, κλπ.
Είσαι της τάδε οργάνωσης; Σ'αγαπώ! Ανήκεις στον πνευματικό χώρο του τάδε μοναστηριού ή ενορίας; Σ'αγαπώ! Δεν ανήκεις πουθενά; Σ'αγαπώ! Στο ιατρείο που λέγεται εκκλησία είμαστε όλοι μαζί! Όχι ο καθένας με το δικό του σκάφος. Ένα είναι το καράβι με καπετάνιο τον πιο δυνατό απ'όλους: τον σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό.

21 σχόλια:

  1. Κοίτα, αν κάποιοι βλέπουν την βασιλεία των ουρανών ως έπαθλο και τον χριστιανικό βίο ως διαγωνισμό, θα συνεχίζονται αυτά τα φαινόμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ανδρομέδα μου.
      Μακάρι να γνωρίσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το Χριστό μέσα μας. Να Τον ζήσουμε, να Τον αισθανθούμε...

      Και μετά, θ'αλλάξει όλη μας η ζωή!!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα Σεβαχ , Για να δεχτεί το φάρμακο ο ασθενής , πρέπει να αναγνωρίζει ότι πάσχει , και να εμπιστευτεί την θεραπεία του στον καλύτερο ιατρό .το Νοσοκομείο είναι η εκκλησία η οποία με τα μυστήρια της του παρέχουν τα μέσα .Δεν είναι αυτοσκοπός αυτά , είναι μέσα αγιασμού .Η Αλήθεια είναι μια όπως και ο Θεός και η εκκλησία του . Φυσικά και είμαστε όλοι παιδιά του Θεού , και η αγάπη του δεν είναι προσωπολήπτης , είναι για όλους . Η ποιότητα και η γνησιότητα της αγάπης σου φανερώνει πόσο Χριστό έβαλες στην καρδιά σου .Όμως η πιστή μου πρέπει να μείνει ατόφια , ακέραια , γνήσια … δεν είναι όλα ίδια και ίσα !!
    Ιωαννα_Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστά, Ιωάννα-Μαρία!
      Ειδικά αυτό που είπες "Η ποιότητα και η γνησιότητα της αγάπης σου φανερώνει πόσο Χριστό έβαλες στην καρδιά σου" είναι μάθημα για όλους μας...

      Καλημέρα :)

      Διαγραφή
    2. http://www.youtube.com/watch?v=tOwKt2HSHLg&list=FLjQvriyL44WrMwAcL1sSROQ ..πολύ ωραία ομιλία του Γεροντας Πορφυριος .. διαφωτιστική !!!! καλό βράδυ Σεβάχ ! Ιωαννα _ Μαρια

      Διαγραφή
  3. Πολύ ωραία ανάρτηση. Τα ίδια συνέβησαν με τους Αποστόλους και τους πρώτους Χριστιανούς. "Εγώ είμαι του Παύλου" " Εγώ είμαι του Απολλώ"..."εγώ είμαι του Χριστού"! Λες και όλα αυτά είναι διαχωρισμένα μεταξύ τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν υπάρχουν οργανώσεις, ούτε ομάδες, ούτε "αδελφότητες" μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, την Εκκλησία του Χριστού!

    Όλοι είμαστε ένα, όταν έχουμε κοινωνία με το Χριστό!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν πλησιάζουμε στο άγιο Ποτήριο, είμαστε όλοι ένα! Είμαστε σύναιμοι, σύμψυχοι και ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ.


      υγ: Δε μπορούμε, όμως, να'μαστε ισοπεδωτικοί κατά τ'άλλα. Το λέω και το τονίζω, γενικώς, ώστε ν'αποφευχθούν φαινόμενα (και σχόλια) σαν κι αυτά που περιέγραψα στην ανάρτηση!

      Διαγραφή
  5. Πίσω από οργανώσεις Σεβάχ κρύβονται τεράστια οικονομικά οφέλη.Το μεγαλύτερο παράδειγμα ειν΄ ο διαχωρισμός της θρησκείας γύρω απ΄ τον Χριστό σε τόσα κομμάτια(ορθόδοξοι, καθολικοί, προτεστάντες, διαμαρτυρόμενοι, χιλιαστές, κόπτες κ.λ.π.).Κι αφού όλοι-όπως λένε-υπηρετούν το λόγο του Χριστού, τότε γιατί "σφάζονται" μεταξύ τους;Ο χριστιανισμός ειν΄ η μοναδική θρησκεία στον κόσμο, που ΄χει τόσες πολλές φατρίες.Κι ο λόγος είναι ότι ο χριστιανισμός έχει τους περισσότερους πιστούς στη γη.Κι ο κάθε πιστός είναι άνθρωπος, που παρασύρεται βλέποντας βέβαια και τις θέσεις κι αντιδράσεις των ηγεσιών της κάθε φατρίας του!
    Όλ΄ αυτά βέβαια ποτέ δεν τα υποστήριξα κι ούτε τα καταλάβαινα, γιατί τέτοιες πρακτικές και νοοτροπίες μας πηγαίνουν πολλά χρόνια πίσω, αλλά και το βασικότερο χάνουμε τον προσανατολισμό μας που ΄ναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας, μ΄ αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν την ψυχή μας με μίσος!
    Χαρούμενη καλημέρα!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Σοφία μου!
      Το μόνο που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει ολόκληρη η αλήθεια. Τώρα για τα υπόλοιπα δε γνωρίζω κάτι. Εύχομαι ο κάθε άνθρωπος να γνωρίσει το Χριστό και να ακούσει τη φωνή Του...

      Καλή δύναμη :)

      Διαγραφή
  6. Συνυπογράφω χωρίς άλλο.
    Ειρήνη υμίν.
    Καλημέρα Σεβάχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οι αιρετικοί είναι λύκοι με ένδυμα προβάτου. Αν τους κάνεις χώρο να μπουν θα κατασπαράξουν το ποίμνιο γι'αυτό τους προδότες να προσέχουμε και να αποφεύγουμε.
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι αιρετικοί είναι άνθρωποι που δε γνώρισαν σωστά το Χριστό. Πρέπει να τους αγαπάμε! Ας ευχόμαστε γι'αυτούς όπως και για όλο τον κόσμο.

      Διαγραφή
  8. Καλησπέρα Σεβάχ,

    όμορφη και επίκαιρη ανάρτηση.
    Σίγουρα δεν είναι σωστό να απορρίπτουμε άτομα που ανοίκουν σε άλλες θρησκείες η χριστιανίκές οργανώσεις
    Χαρακτηριστική εδώ η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Ούτε ο ιερέας, ούτε ο Λευίτης που ήταν άτομα του θρησκευτικού χώρου έμειναν να βοηθήσουν τον καταπληγωμένο άνθρωοπο.
    Αντίθετα τον βοήθησε ένας Σαμαρείτης αλλοεθνής και εχθρός των Ιουδαίων. Δεν είναι τυχαία η τοποθέτηση των ατόμων σε αυτή την παραβολή απο τον ίδιο τον Χριστό.
    Μας δείχνει πώς συχνά οι άνθρωποι που προέρχονται από άλλες θρησκευτικές ομάδες είναι αυτοί που τηρούν καλύτερα τον λόγο του
    Θεού από εμάς που λεγόμαστε επίσημα παιδιά του. Πράγμα που επιβεβαιώνει και πάλι την ανάγκη της αγάπης σε όλους.
    Θα συμφωνήσω όμως και με κάποια από τις αναγνώστριες ότι δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα. Ειδικά για εμένα που ζώ σε ένα αρκετά αντίχριστιανικό και αθειστικό κράτος είναι μερικές φορές δύσκολο να κρατήσω τις ισορροπίες. Πρόσφατα κάποιος μου μιλούσε με εξεφτελιστικά λόγια για τον Χριστό .... Δεν πιάστηκα μαζί του αλλά ομολογώ πώς δεν θα ήθελα να τον ξαναδώ...
    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ με έβαλαν σε σκέψεις τα λόγια σου, Ελένη μου...

      Καλησπέρα, καλή δύναμη :)

      Διαγραφή
  9. Μία περίπτωση "αγάπης" προς αιρετικούς που κατέστρεψε ολόκληρη οικογένεια: Ήταν δύο φίλες, η μία αιρετική και πήγαινε στο σπίτι της χριστιανής για καφέ. Ο άνδρας της χριστιανής δεν την ήθελε. Αυτή επέμενε από αγάπη... στο τέλος η αιρετική τους χώρισε και την έκανε να προδώσει τον Χριστό, δυστυχώς έγιναν αιρετικοί αυτή και τα παιδιά της. Ποιός έφταιγε;
    Γι'αυτό τους αποφεύγουμε, αυτούς και τη δαιμονική διδασκαλία τους.
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο σ'αυτό που λες, Γιώργο. Υπάρχουν αρκετά φαινόμενα παρόμοια. Κι εγώ γνωρίζω κάποια.
      Αυτά αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι πρέπει να'μαστε προσεκτικοί. Πρέπει να γνωρίζουμε τις αλήθειες της πίστης μας [και να τις ζούμε!!]για να μη μας "τουμπάρουν" οι αιρετικοί.
      Όμως, άνθρωποι οι οποίοι έχουν εμπειρία Χριστού, βίωμα και γεύση, τότε είναι αδύνατο να απαρνηθούν την αλήθεια της Χάρης Του.
      Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό χαρακτήρα, ιδιοσυγκρασία, γνώσεις, αντιλήψεις, μορφωτικό επίπεδο, παιδεία, κλπ.

      Πάντως, τέτοια περιστατικά (κατά τη γνώμη μου) δεν αναιρούν τη γενική εντολή της αγάπης... Δε φταίει ο Χριστός και οι εντολές του για λάθη που εμείς κάνουμε. Έτσι νομίζω...

      Διαγραφή
  10. Δεν ανήκεις πουθενά; Σ'αγαπώ!

    Αυτό..

    Καλό ξημέρωμα φίλε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή