Disable_right_click


Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Αυτής της νύχτας


Τώρα, έξω, έχει σκοτάδι πηχτό. Μα θα το πίστευες -αν δε το'χες ζήσει- πως, πιο πριν, ο ήλιος βασίλευε σκορπώντας τα πιο μαγικά του χρώματα;

Καλό ξημέρωμα. Με θυμάσαι όταν η καρδιά σου εύχεται; Να με θυμάσαι.

12 σχόλια:

  1. Κι όμως σε θυμόμαστε φιλαράκο. Σα να έχουμε πιει μαζί δεκάδες καφέδες.
    Όπως και ότι ο ήλιος έλαμπε μέχρι το μεσημέρι, αλλά το ξεχάσαμε όσο κοιτούσαμε μπροστά.
    Κάπου χάνουμε, μα και κερδίζουμε κάπου όμως.. στη θύμηση.

    Καλό ξημέρωμα Σεβάχ
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημέρα Σεβάχ μετά απο ένα όμορφο καληνύχτισμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Νικόλα μου!
      Τώρα μόλις καταφέρνω ν'απαντήσω.

      Διαγραφή
  3. Πόσο λιτή και όμορφη γεμάτη ουσία ανάρτηση Σεβάχ μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι όταν ξημερώσει κι η μέρα προχωρήσει, πάλι τα χρώματα θα ξεχυθούν να χρωματίσουν και να φωτίσουν και τις πιο σκοτεινές γωνιές...

    Καλό βράδυ, Σεβάχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, καλή μου Ρούλα!
      Πολύ όμορφο αυτό που γράφεις :)

      Διαγραφή