Disable_right_click


Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

άτιτλο

  Και είναι κι αυτές οι φορές που, ενώ όλα πήγαιναν χάλια, κάτι γίνεται στο τέλος και -με κάποιο ανεξήγητο τρόπο- καταλήγεις μ'ένα πλατύ χαμόγελο ευτυχίας στο πρόσωπό σου.

  Γιατί, τελικά, δεν είναι το παν οι κανόνες ούτε οι εξαιρέσεις. Αλλά αυτή η διάθεση της καρδιάς. Που θα χτυπάει αθόρυβα είτε τα πας καλά είτε όχι. Είτε έχει ήλιο είτε βρέχει. Όσες μέρες κι αν κυλήσουν.

  Και τις νύχτες, που οι σιωπές σου παίρνουν σχήμα και μορφή, μπορείς ν'αναζητήσεις μέσα στην ησυχία εκείνη την αγκαλιά της Παναγιάς. Που με το ολόγλυκο φως της ντύνει τον ουρανό. Και που μπορεί να απλώσει την ελπίδα στη δική σου την καρδιά.

3 σχόλια:

  1. Οι νυχτες ειναι δυσκολες! Χαίρομαι που οι δικες σου έχουν άλλο χρωμα, πιο φωτεινο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όλοι μας έχουμε το..μαύρο και το άσπρο, το φως και τη σκοτεινιά..το θέμα είναι να κρατάς μέσα σου τη σιγουριά ότι..όλα θα πάνε καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή