Καλημέρα, καλή Παρασκευή, αδέρφια! Σας παραθέτω ένα περιστατικό που δείχνει τη δύναμη του Σταυρού! Ας θυμόμαστε να φοράμε σταυρό (όχι κοσμήματα αφαιρετικής τέχνης ή λοιπά αντικείμενα που προσομοιάζουν λίγο ή πολύ με σταυρό). Και, κυρίως, να ζούμε ζωή μετανοίας, κοντά στα μυστήρια της Εκκλησίας μας για να μπορεί η δύναμη του Σταυρού να μας συντροφεύει.
Ίσως η αγάπη περνάει και ανθίζει ανεπαίσθητα, διακριτικά και αθόρυβα, μέσα απ'τον διπλανό σου...
Disable_right_click
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άγ.Παΐσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άγ.Παΐσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026
Μικρή ιστορία για τη δύναμη του Σταυρού!
Το σταυρουδάκι
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης είχε κάποτε γνωρίσει μια γυναίκα, πιστή χριστιανή, που ήταν δυστυχισμένη, γιατί ο άντρας της είχε μπλέξει με μάγους. Επειδή, λοιπόν, δεν ήθελε ούτε Σταυρό να φορέσει, εκείνη, για να τον βοηθήσει, έραψε κρυφά στο γιακά του σακακιού του ένα σταυρουδάκι.
Μια μέρα ο άντρας της χρειάστηκε να περάσει ένα ποτάμι. Μόλις πάτησε στο γεφύρι, που ένωνε τις δύο όχθες, άκουσε μια φωνή να του λέει:
– Τάσο! Τάσο! Βγάλε το σακάκι, για να περάσουμε μαζί το γεφύρι.
Ευτυχώς, έκανε κρύο. Γι’ αυτό ο Τάσος απάντησε:
– Πώς να το βγάλω; Κρυώνω!
– Βγάλ’ το, βγάλ’ το, να περάσουμε! ακούστηκε πάλι η φωνή.
Ήταν ο διάβολος και ήθελε να ρίξει τον Τάσο στο ποτάμι, αλλά δεν μπορούσε, γιατί είχε πάνω του το σταυρουδάκι. Τελικά κατάφερε και τον έριξε σε μιαν άκρη, πάνω στο γεφύρι. Εκεί τον βρήκαν πεσμένο οι δικοί του, που τον έψαχναν όλη τη νύχτα. Αν είχε βγάλει το σακάκι, θα τον είχε ρίξει ο διάβολος στο ποτάμι. Τον φύλαξε ο σταυρός, που ήταν ραμμένος στο πέτο του.
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026
Νηστεία και φιλότιμο
Εντόπισα εδώ τα παρακάτω λόγια του αγίου Παϊσίου για τη νηστεία και απλώς αντιγράφω αυτούσια τμήμα αυτών για να τα διαβάσουμε [και να τα ξαναδιαβάσουμε :)].
Είπε ο Άγιος: " Μὲ τὴν νηστεία ὁ ἄνθρωπος δείχνει τὴν προαίρεσή του. Κάνει ἀπὸ φιλότιμο μιὰ ἄσκηση καὶ ὁ Θεὸς βοηθάει. Ἄν ὅμως ζορίζη τὸν ἑαυτό του καὶ πῆ «τί νὰ κάνω; εἶναι Παρασκευή, πρέπει νὰ νηστέψω», θὰ βασανίζεται. Ἐνῶ, ἄν μπῆ στὸ νόημα καὶ νηστέψη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, θὰ χαίρεται. «Αὐτὴν τὴν ἡμέρα, νὰ σκεφθῆ, ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε· οὔτε νερὸ δὲν Τοῦ ἔδωσαν νὰ πιῆ· ξίδι Τοῦ ἔδωσαν. Κι ἐγὼ δὲν θὰ πιῶ νερὸ ὅλη τὴν ἡμέρα». Ἄν τὸ κάνη αὐτὸ, τότε θὰ νιώθη ἀνώτερη χαρὰ μέσα του ἀπὸ αὐτὸν ποὺ πίνει τὰ καλύτερα ἀναψυκτικά!"
Ας κάνουμε, λοιπόν, όλοι μας, αδέρφια, όσο αγώνα μπορούμε. Έξυπνο αγώνα. Με φιλότιμο. Με γνώση της δικής μας ανεπάρκειας αλλά και πίστη στην αγάπη του φιλόστοργου Θεού Πατέρα μας. Πάντα με υπακοή στον πνευματικό μας (ώστε να έχουμε ευλογία Θεού κι όχι εγωισμού αύξηση).
Καλή δύναμη σε όλες/ους μας! Καλό αγώνα!
Σάββατο 17 Μαΐου 2025
Σημεία των καιρών 666
Του κ.Λυκούργου Μαρκούδη, διευθυντή του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Πειραϊκής Εκκλησίας
Ανάγνωση του ιδιόχειρου κειμένου του Αγίου Παϊσίου "Τα Σημεία Των Καιρών". Γραμμένο από τον Άγιό μας στην Καλύβη της Παναγούδας, στο Άγιο Όρος, το Σάββατο της Α' εβδομάδας των Νηστειών του 1987. Χωρίς επιπλέον σχολιασμό. Επίκαιρο όσο ποτέ. Αποκαλυπτικό όσο η Χάρις του Θεού επέτρεψε. Στην εποχή του προσωπικού αριθμού... Αγωνιστικό φρόνημα, προσοχή και προσευχή!
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος μᾶς ἔχει προειδοποιήσει μέ τὸ χειρόγραφο φυλλάδιό του «Σημεῖα τῶν Καιρῶν».
«Πίσω λοιπόν καὶ ἀπὸ τὸ τέλειο σύστημα “κάρτας ἐξυπηρετήσεως” ἀσφαλείας κομπιοῦτερ, κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία, ἡ σκλαβιά τοῦ Ἀντιχρίστου»
«Μετά λοιπόν ἀπὸ τὴν κάρτα, καὶ τὴν ταυτὸτητα, “τὸ φακέλλωμα” γιὰ νὰ προχωρήσουν πονηρά στὸ σφράγισμα»
«Τί θά μᾶς πεῖ ὁ Χριστὸς; “ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπο τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τά δἐ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύναστε γνῶναι;” Ματθ. κεφ. β’, 5 !»
Και σχόλιο του ιδίου του κ.Μαρκούδη:
Το πιο εύκολο είναι να κρίνουμε τον άλλο. Αναφέρομαι σε εμένα, μην παρεξηγηθώ. Ζούμε με αγωνία, συχνά με πόνο, πίκρα και παράπονο, όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα δεν ξέρεις τι να πιάσεις και τι να αφήσεις. Ακριβώς εδώ λοιπόν χρειάζεται η μετάνοια. Ας παρακαλέσουμε τον Θεό να μας χαρίσει μετάνοια. Και σε εμάς που κρίνουμε και στα πρόσωπα που κρίνουμε. Το κείμενο του Αγίου, που δυστυχώς πολλοί σημερινοί εξ αποστάσεως και εκ του ασφαλούς κρίνουν και αμφισβητούν, είναι ξεκάθαρο. Για εμάς είναι ένας οδοδείκτης. Για άλλους μπορεί να μην είναι τίποτα. Όλοι (κι εμείς και οι άλλοι) είμαστε μέσα στην Εκκλησία και μας ανέχεται ΟΛΟΥΣ ο Κύριος και Θεός μας. Ζούμε στην εποχή της σύγχυσης, κυρίως της πνευματικής. Λυπηρό φυσικά. Αλλά διατηρούμε αμείωτη την πίστη στον Τριαδικό Θεό μας. Κρατάμε την ελπίδα μας στο πρόσωπο της κοινής Μητέρας, της μεγάλης Μεσίτριας, της Πλατυτέρας των Ουρανών, της Υπεραγίας Θεοτόκου. Και εκζητούμε την βοήθεια δια πρεσβειών των Αγίων της Εκκλησίας μας, των ολοζώντανων φορέων της Χάριτος και συνεχιστών της αγιοπατερικής Ορθοδόξου Παραδόσεως. Αντιγράφω ακριβώς αυτό που από το 1987 έγραψε στο κείμενό του ο Άγιος Παΐσιος: "Το παράξενο όμως, και πολλοί πνευματικοί άνθρωποι εκτός που δείνουν δικές των ερμηνείες, φοβάνται και αυτοί το κοσμικό φόβο του φακελλώματος, ενώ έπρεπε να ανησυχούν πνευματικά, και να βοηθήσουν τους Χριστιανούς με την καλή ανησυχία, και να τους τονώνουν στην πίστη, να νιώθουν θεϊκή παρηγοριά.
Απορώ! Δεν τους προβληματίζουν όλα αυτά τα γεγονότα; γιατί δεν βάζουν έστω ένα ερωτηματικό για της ερμηνείες του μυαλού τους; Κι αν επιβοηθούν τον αντίχριστο για το σφράγισμα, πως παρασύρουν και άλλες ψυχές στην απώλεια; Αυτό εννοεί· “…το αποπλανάν, ει δυνατόν και τους εκλεκτούς”. Μάρκ. ιγ’ ”.
Θα πλανεθούν, αυτοί που τα ερμηνεύουν με το μυαλό"
Σχόλιο δικό μας:
Το ότι ο άγιός μας, ο άγιος Παΐσιος, ο τόσο ταπεινός και γεμάτος Χάρη Θεού, επέλεξε να ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ τις τόσο σοφές, διορατικές σκέψεις τους για ΑΥΤΟ το συγκεκριμένο θέμα, πρέπει να λέει πολλά. Διότι πολλοί δυστυχώς καπηλεύονται για ιδίους λόγους και συμφέροντα το όνομα του αγίου και του προσδίδουν πράγματα που δεν είχε πει ή επιλεκτικά απομονώνουν φράσεις του (οδηγούμενοι σε τελείως άλλες θέσεις, κλπ). Άρα, το γεγονός ότι αποδεδειγμένα, ρητά, σαφέστατα και αδιαμφισβήτητα έχουμε ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ τις σοφές του, ένθεες σκέψεις πρέπει να μας προβληματίζει θετικά! Πρωτίστως, να μας οδηγεί σε μετάνοια ώστε να αποφεύγουμε να πέφτουμε στις παγίδες που ο παγκάκιστος πονηρός τις αφήνει απλόχερα παντού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)