Καλησπέρα αδέρφια. Μου'ρθε πριν λίγο ένα λυπηρό sms. Ο πατέρας ενός καλού φίλου διαγνώστηκε σήμερα με οξεία λευχαιμία. Δεν του δίνουν πολλές πιθανότητες και χρόνο. "Μπορεί να μην τον ξέρουν τον κυρ-Γιώργο, αλλά είναι μια ψυχή που ζει ανάμεσά μας" μου'γραφε στο τέλος του μηνύματος.
Ο Θεός να δώσει... Αδέρφια, αγάπη στην πράξη. Να, τώρα. Ο πόνος του διπλανού μας ας γίνει και δική μας έγνοια. Κι αγώνας. Και προσευχή.