Συζητώντας με φίλο

- Ναι, βρε παιδί μου. Το βαρέθηκα αυτό το πράγμα! Νιώθω πως είμαι σ'ένα βάλτο και ασφυκτιώ...Όλο τα ίδια και τα ίδια! 

- Πωω... Συμφωνώ... Είναι ζόρι το να μην έχεις μια διέξοδο...

- Αποφάσισα να κάνω κάθε μέρα και από κάτι διαφορετικό.

- Όπως; 

- Ο,τιδήποτε! Ένα ανεβαστικό μουσικό κομμάτι το πρωί, μια βόλτα με την οικογένεια όταν με τα μικρά τελειώσουμε τα διαβάσματα, εναλλακτική διαδρομή μέχρι τη δουλειά, κλπ...

- Χμ... Καλό! 

- Έλεγα να ξεκινήσω και jogging photography.

- E;; Τι είν' τούτο πάλι;

- Σε μια ταινία το'χα δει παλιότερα. Κάνεις jogging σε ωραία μέρη και τραβάς φωτογραφίες ταυτόχρονα!

- Φάση πρέπει να'χει. Εγώ πάλι προτιμώ το ποδήλατο. Παραλία πιο πολύ... Και κανα 5x5 αραιά και πού. 

- Αχαχαχα. ΟΚ. Ξεκινάμε και βλέπουμε πώς θα πάει το πράγμα!

- Σωστός. Πώς λέει κ το slogan; Ζήσε κάθε μέρα τη ζωή σου σα να'ναι μοναδική.

- Έτσι!! 

(Σήμερα είπα να βάλω κάτι διαφορετικό και ελαφρύ. Όχι όλο τα ίδια. Το παρόν κείμενο είναι από διάλογο με φίλο. Παρέλειψα κάποια τμήματα της συζήτησης που'ταν πιο προσωπικά και άλλαξα λίγο τη ροή του λόγου χάριν blogging)

Κάποιος σε χρειάζεται

Τόλμησε να απλώσεις το χέρι σου στο σκοτάδι, για να τραβήξεις ένα άλλο χέρι στο φως– Norman B. Rice

 Μια σιλουέτα ανθρώπου στέκεται μπροστά σου.
Ίσως ένας φίλος. Ίσως ένας εραστής. Ίσως ένας τελείως άγνωστος.
Πρέπει να συνδεθείς μαζί τους.
Σε χρειάζονται για να μοιραστούν αυτή τη στιγμή.
Σε χρειάζονται να…
Ενδιαφερθείς χωρίς να σχολιάσεις.
Εκτιμήσεις χωρίς να συγκρίνεις.
Ακούσεις χωρίς να διακόψεις.
Ρωτήσεις χωρίς να φέρεις αντίρρηση.
Προκαλέσεις χωρίς να κοροϊδέψεις.
Συζητήσεις χωρίς να κριτικάρεις.
Χαμογελάσεις χωρίς δισταγμό.
Δώσεις χωρίς προσδοκία.
Είσαι άνετος χωρίς να πεις ψέματα.
Οδηγήσεις χωρίς να παραπλανήσεις.
Συγχωρήσεις χωρίς δυσαρέσκεια.
Αναπαυτείς χωρίς να κρίνεις.
Σε χρειάζονται να είσαι – ακριβώς όπως πραγματικά είσαι!

πηγή: ζωντανό Ιστολόγιο