Disable_right_click


Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Στα αδιέξοδα, περιμένει!

Γι'αυτό ακριβώς, όπου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν  η χάρις. Ο αιώνας αυτός είναι ο αιώνας του Θεού. Ο αιώνας της εκκλησίας. Ο αιώνας της μετανοίας! Ο αιώνας της προκλητικής αγάπης του Θεού. Ο αιώνας της επιστροφής των ασώτων και παραστρατημένων στο μεγάλο μας Πατέρα. Στην αγία μας εκκλησία που είναι η αγκαλιά του Χριστού. Όλοι μια αγκαλιά θέλουνε. Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουνε. Ε, αυτή είναι του Χριστού η αγκαλιά. Ο οποίος τη στήνει στα τρίστρατα της ζωής μας. Και στα αδιέξοδα περιμένει! 
Και τότε, απελπισμένοι απ'όλους και απ'όλα, και απ'τον εγωιστή εαυτό μας, πέφτουμε στην αγκαλιά του Θεού (τουλάχιστον οι καλοπροαίρετοι) άνευ όρων και ορίων. Και παραδινόμαστε στην αγάπη του Θεού. Και αυτό είναι θαύμα. Δεν αφήνει τον κόσμο του ο Θεός! Δεν αφήνει ο Χριστός. Μας έχει πληρώσει με το αίμα του και τη ζωή του!

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανανία Κουστένη




ΥΓ: Να μας συγχωρείτε για την αργοπορία ανεβάσματος σήμερα!!!

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Αληθινή σύζυγος


Η Βάσω και ο Τάκης παντρεύτηκαν νέοι, όμως η Βάσω ήταν πολύ καλή και θρησκευόμενη, ενώ ο Τάκης πολύ καλός, αλλά αδιάφορος θρησκευτικά. Η Βάσω βλέποντας τον ωραίο χαρακτήρα του του φερόταν με πολλή αγάπη, όμως και εκείνος χαιρόταν πάρα πολύ για την αγάπη της γυναίκας του. Μια μέρα ο Τάκης ρώτησε την γυναίκα του:

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Οι άγιοι να γίνουν το παράδειγμά μας...


...Ο αγώνας, λοιπόν, έχει σημασία. Όχι πάντα η έκβασή του... Κανένας δεν μπορεί να πει ότι "σε αυτόν τον αιώνα έφτασα στην τελειότητα". Γιατί; Επειδή κανείς μας δεν είναι τέλειος. "Αλλά και αν ακόμα -λέει ο άγιος- κάποιος έχει σχεδόν ενωθεί με τον Θεό, η αμαρτία πάντα ακολουθεί από πίσω του¨.
Οι άγιοι επολεμούντο από τον σατανά, από τα καθημερινά προβλήματα και πολεμούσαν. Εμείς, λοιπόν, επιτρέπεται να αμελούμε; Για μας δεν χρειάζεται ένας αγώνας; Οι άγιοι προστάτευαν με την ταπείνωση τον εαυτό τους απ'τις παγίδες του διαβόλου και μεις φερόμαστε από την άγνοιά μας... Δεν ξέρουμε τίποτα... Κάνουμε κάτι και αμέσως αναζητούμε το στεφάνι. Γνωρίσουμε, βιώνουμε κάτι μικρό και αμέσως καυχώμαστε ότι εμείς το κάνουμε. Κάνουμε μία προσευχή, μία δέηση και θέλουμε αμέσως να εκπληρωθεί. Αμέσως, τώρα! Ενώ οι άγιοι τι έκαναν; Πολεμούσαν σε όλη τους τη ζωή...

απόσπασμα από ομιλία του γέροντος Ελισσαίου, ηγουμένου της Ι.Μ.Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Ο άγιος Λουκάς και η παράκλησή του

Αν δεν γνωρίζεις τον άγιο Λουκά τον ιατρό, σε παραπέμπω στην ανάρτηση της 15/07/2011. Τα θαύματα που επιτελεί ο άγιος Λουκάς είναι πολλά και καθημερινά γίνονται και νέα γνωστά αυξάνοντας έτσι την ευλάβεια και το σεβασμό των ανθρώπων στον θαυματουργό άγιο.
Μέσω της ιεράς παράκλησης (που μπορείς να την προμηθευτείς από οποιοδήποτε χριστιανικό βιβλιοπωλείο) γίνεται πολύ πιο εύκολη η αναζήτηση της χάρης και της ευλογίας του αγίου Λουκά. Αν, λοιπόν, έχεις κάποιον γνωστό σου που είναι άρρωστος ή είναι να χειρουργηθεί ή βρίσκεται σε κίνδυνο η υγεία του, ή αν είσαι εσύ αυτός που χρειάζεται βοήθεια, ο άγιος Λουκάς είναι μέγας ιατρός! Είναι μέγας βοηθός! Όσο μπορείς να προσφεύγεις στην μεσιτεία του... Κάνε την παράκληση στον άγιο και έχε εμπιστοσύνη στο Θεό...

αφιερωμένο στους φίλους μας που είναι άρρωστοι...

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Charlotte Nott

Η 3χρονη Charlotte Nott κατάφερε να σωθεί από την βαριά μηνιγγίτιδα. Οι γιατροί αγωνίστηκαν για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου. Είχε γάγγραινα που προήλθε από σηψαιμία και για να σωθεί της ακρωτηρίασαν τα πόδια και τα χέρια. Ευτυχώς, κατάφεραν να σώσουν τους αγκώνες της και τα γόνατά της. Παρά τα άσχημα που της συνέβησαν η τρίχρονη μικρούλα δεν το έβαλε κάτω. Με απίστευτο θάρρος, ζει και απολαμβάνει την καθημερινότητάς της, δίνοντας σε όλους μας ένα μάθημα ζωής! Η Charlotte ζωγραφίζει με το στόμα της και παίζει με την πλαστελίνη με τα χεράκια της. Προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα και δεν το βάζει κάτω!

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Μόνο να...

Μόνο να αντιλαμβανόμασταν πόσο υπέφερε απ'τα ραπίσματα δεν θα το ξαναραπίζαμε! Μόνο να αντιλαμβανόμασταν πόσο αποδοκιμάστηκε με τους εμπτυσμούς δεν θα τον ξανα-αποδοκιμάζαμε! Μόνο να αντιλαμβανόμασταν πόσο ταπεινώθηκε με τη Σταύρωση δε θα τον ξανα-ταπεινώναμε! Μόνο να αντιλαμβανόμασταν πώς έπαθε, σταυρώθηκε και νεκραναστήθηκε για μας θα λέγαμε το "μνήσθητι". Κι ύστερα λένε πως ο άνθρωπος είναι λογικό ον...

(ευχαριστούμε το φίλο που το έστειλε...)

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Κι αυτό μια ευκαιρία είναι


Και η σημερινή μέρα να μην περάσει απλώς έτσι, αλλά να κοιτάξεις να πάρεις τα στοιχεία και τα περιστατικά που θα σου φέρει ο Θεός να ωριμάσεις. Σήμερα θα δεις. Από το πρωί έχουν γίνει περιστατικά, αλλά δεν κατάλαβες το μάθημα. Θα σου στείλει ο Θεός μαθήματα τα οποία θα θέλουν να κάνουν την ψυχή σου πιο δυνατή. Μαθήματα υπομονής. Το'χασες το πρωί, γιατί έχασες, ας πούμε, το λεωφορείο και νευρίασες. Μάθημα ταπείνωσης. Το'χασες κι αυτό, γιατί σου μιλήσανε στη δουλειά παράξενα και παό μέσα σου έβριζες. Μάθημα αγάπης. Το κέρδισες, γιατί είδες κάποιον στο δρόμο, στα φανάρια και ενώ είχες δώσει στα προηγούμενα φανάρια, είπες: "Θα δώσω και σ'αυτόν. Δεν πειράζει". Μαθήματα είναι αυτά. Μαθήματα, που μακάρι να μην πηγαίνουν χαμένα. Για όλους μας.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Δυνάμωσε την ψυχή σου", εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Βιβλιοπροτάσεις

Οι γκουρού, ο νέος και ο γέροντας Παΐσιος
Το 2001 στη Θεσσαλονίκη εκδόθηκε ένα καταπληκτικό βιβλίο. Μια περιπέτεια που σου κόβει την ανάσα. Ο συγγραφέας περιγράφει πώς περιπλανήθηκε στα σκοτεινά μονοπάτια του ινδουισμού, του πνευματισμού, των γκουρού, κλπ και πώς γλίτωσε από ολοκληρωτική καταστροφή χάρη στις ένθερμες και έμπονες προσευχές του μεγάλου γέροντα Παϊσίου. 
Από την πρώτη σελίδα του, αυτό το θαυμάσιο βιβλίο σε αιχμαλωτίζει. Σε βάζει στο κέντρο της ιστορίας. Θα δεις πώς ο Θεός έχει το δικό του τρόπο να σώζει τις ψυχές μας. Θα δεις πόσο ο διάβολος μάς πολεμάει λυσσαλέα. Θα διαπιστώσεις το πόσο μεγάλο κακό μπορεί να προξενήσει ο ινδουισμός, οι γκουρού και κάθε λογής μυστικιστικές παραθρησκείες. Περιπέτεια που σου κόβει την ανάσα και σε κρατά σε εγρήγορση ως και το τέλος.

Δεν χωράει συζήτηση! Το βιβλίο αυτό πρέπει να το διαβάσεις.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Γίνε αόρατος!


"Θα στο ξαναπώ άλλη μια φορά. Μάθε να σιωπάς.Μην αφήνεις να βλέπουν οι άλλοι τι κρατάς στα χέρια σου. Δουλεύεις για τον Αόρατο. Ας είναι και το έργο σου αόρατο. Όταν σκορπίζει κανείς γύρω του ψίχουλα, μαζεύονται τα πουλιά που στέλνει ο διάβολος, λένε οι άγιοι. Πρόσεξε την αυτοϊκανοποίηση. Γι'αυτό οι άγιοι δίνουν την συμβουλή: Να ενεργείς με διάκριση.Βρίσκεσαι κάπου και σου προσφέρουν κάτι. Διάλεξε το μικρότερο κομμάτι. Αν, όμως, κάποιος ή κάποιοι βλέπουν τι θα κάνεις, τότε προτίμησε ν'ακολουθήσεις τη μέση οδό που θα προκαλούσε την πιο μικρή αίσθηση στους άλλους.
Προσπάθησε, δηλαδή, με κάθε τρόπο να μένεις αφανής. Να περνάς όσο πιο πολύ μπορείς απαρατήρητος.Να το έχεις αυτό σαν ένα κανόνα πάντοτε. Μη μιλάς για τον εαυτό σου, πώς κοιμήθηκες, τι ονειρεύτηκες, τι σου συνέβη. Μη λες τη γνώμη σου ευκαίρως ακαίρως χωρίς να ρωτηθείς. Μην κάνεις λόγο για τις ανάγκες σου και τις υποθέσεις σου. Όταν διαρκώς μιλάς γι'αυτά, τρέφεις απλούστατα τον ναρκισσισμό σου με την αυτοαπασχόλησή σου."
Μάθε να γίνεσαι αόρατος!

απόσπασμα απ΄το βιβλίο του Τ.Κολλιάντερ "Ο δρόμος των ασκητών", εκδ. Ακρίτας

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Αντιμετώπιση των δυσκολιών

Να μην πιστέψεις πως δε θα σε βρουν δυσκολίες στη ζωή σου. Να είσαι κάθε στιγμή έτοιμος! Να ξέρουμε πως η ζωή μας θα περάσει μέσα απ'αυτά τα πράγματα. Όλων των ανθρώπων! Και των πιστών και των απίστων. Και των νέων και των γέρων. Και των φτωχών και των πλουσίων και των αγίων και των αμαρτωλών. Το θέμα είναι το πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες. Αυτή είναι η τέχνη.
Αν μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε με υπομονή, με καρτερία, με προσευχή, με πίστη στο Θεό, τότε η δυσκολία εκείνη θα μεταποιηθεί μέσα μας σε παρηγοριά. Τότε δε θα βουλιάξουμε, αλλά θα ανέβουμε. Τότε δε θα είναι σκοτάδι μέσα στη ψυχή μας, αλλά το φως. Το ιλαρό φως του Χριστού μας θα είναι αδιαλείπτως μέσα στην ύπαρξή μας. Γιατί όπου ο Θεός είναι παρών, εκεί τα πάντα είναι γεμάτα παρηγοριά, γεμάτα αγάπη. Αυτό είναι το σημαντικό. Ο Χριστός είναι το κλειδί.

απόσπασμα από ομιλία του π.Αθανασίου, μητροπολίτη Λεμεσού

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Τι θα'θελα...

Θα 'θελα να σιωπούσα. Να σταματούσα να σου γράφω... Να μη λέω πολλά. Ή μάλλον να μη λέω τίποτα. Τι σημασία έχουν τα λόγια; Σημασία έχει μονάχα η καρδιά. Να προσεύχεται η καρδιά. Να μιλάει η ψυχή. Έτσι απλά. Με την προσευχή. Χωρίς να το ακούει και να το βλέπει κανείς.
Στην εκκλησία, σε ένα δωμάτιο ή ακόμα και στο δρόμο. Αλλά να κάνω προσπάθειες να ψάχνω για το Χριστό. Να μην περιμένω να έρθει η ώρα της κυριακάτικης Λειτουργίας (ουφ, κουράγιο τελειώνει! υπομονή, μισή ώρα έμεινε ακόμα). Αλλά να ψάχνω, να αναζητώ τον Θεό...
Έχεις δει αγίους ανθρώπους; Μοναχούς, ασκητές, αγιορείτες ακόμα και ανθρώπους απλούς, οικογενειάρχες; Οι άγιοι άνθρωποι δε λένε πολλά. Δε μιλάνε πολύ. Και "καλημέρα" να σου πουν, αυτό εντυπώνεται στην ψυχή σου. Ελκύεσαι, μαλακώνεις, παίρνεις χάρη, Φωτίζεσαι... Έτσι πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε, να γινόμαστε.
Όχι πολλά λόγια και θεωρίες και ωραίες έξυπνες φράσεις και κουβέντες... Αυτά δεν έχουν νόημα. Χάνονται, ξεθωριάζουν, σβήνουν, ξεχνιούνται. Μια προσευχή, όμως, ποτέ δε χάνεται. Ποτέ δε σβήνεται...
Εύχομαι να γίνεις και συ άνθρωπος τέτοιος. Άνθρωπος προσευχής! Να εύχεσαι και συ για μένα...

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Για τις αποτυχίες...


- Την αποτυχία την βρίσκετε απαραίτητη για να συνέλθει ο άνθρωπος;

- Ο Θεός απ'την μεγάλη του αγάπη για τον άνθρωπο πρέπει να τον εκπαιδεύει σιγά-σιγά. Άλλον τον εκπαιδεύει με μια αποτυχία ερωτική, άλλον με ένα χάσιμο μιας απ'τις διάφορες αισθήσεις, άλλος αρρωστά και μένει στο κρεβάτι ενάμιση χρόνο και σκέπτεται "άραγε τι είναι η ζωή μου και πώς...". Σ'εκείνους που αλήθεια μπορούν να πάρουν μαθήματα στη ζωή υπάρχουν όλα αυτά τα μέσα για την εκπαίδευση. Αλλά τα κάνει με τόση αγάπη ο Θεός που δεν καταλαβαίνουμε... Δεν καταλαβαίνουμε...

(από απομαγνητοφωνημένη συνομιλία με τη γερόντισσα Γαβριηλία)

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Ζούμε σε πολύ ωραία εποχή!

Η εποχή μας είναι πάρα πολύ ωραία. Παρόλο που είναι πολύ αμαρτωλή, εδώ πέρα "υπερεπερίσσευσεν η χάρις". Πλεονάζει η αμαρτία, αλλά και υπερπερισσεύει η χάρις του Θεού.Γϊνονται φοβερά πράγματα. Αλλοιώσεις ψυχών. Άνθρωποι που αγαπούν την αγιότητα, που αγαπούν την προσευχή. Που έχουν πόθο ν'αφιερώσουν τη ζωή τους στο Χριστό, μέσα απ'την οικογένεια που θα κάνουν, μέσα απ'τα παιδιά που θα κάνουν, μέσα απ'το σπίτι που θ'αγοράσουν, μέσα απ'τις δουλειές τους. Ωραίο πράγμα. Άνθρωποι που έχουν ξεκάθαρη πίστη, ξεκάθαρους στόχους, που διαβάζουν πνευματικά βιβλία... Ζούμε σε πάρα πολύ ωραία εποχή! Από απόψεως πνευματικής προσφοράς. Έχουμε πολλές δυνατότητες. Εσύ, αν είσαι τώρα μεγάλος, πενήντα χρονών, εξήντα, θυμάσαι στα νιάτα σου να υπήρχαν τόσες δυνατότητες στην εκκλησιαστική ζωή; Τόσες πολλές δεν υπήρχαν. Ραδιοφωνικοί σταθμοί, βιβλία, πατερικά κείμενα, απίστευτες εκδόσεις, υπέροχες εκδόσεις, υπέροχες εκδόσεις, αλλά και εμφανισιακά ωραίες αλλά...και τα νοήματα που αναπτύσσουν, αγγίζουν πολύ τις ψυχές. Ζούμε σε πα΄ρα πολύ ωραία εποχή. Που μας την δίνει ο Θεός αυτή την ευλογία, να πάρουμε δυνάμεις.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Δυνάμωσε την ψυχή σου", εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Για πάντα!


Είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε χαρούμενοι! Για να ζούμε ευτυχισμένοι! Για να συμμετέχουμε στη χαρά που δεν τελειώνει ποτέ!

Μπορείς εύκολα να το καταλάβεις από τον εαυτό σου. Όταν τελειώνει μια χαρούμενη στιγμή, μια στιγμή ευτυχίας, αγάπης, χαράς, τότε τι λες; "Αχ... Μακάρι να κρατούσε αυτή η στιγμή για πάντα..."

Είναι μέσα στη φύση μας το να θέλουμε το αιώνιο, το ατέλειωτο. Αυτό που μας έχει ετοιμάσει ο Θεός. Ας μην επιζητούμε τη χαρά σε λάθος μέρος, σε λάθος χρόνο, σε λάθος πλευρά...

Ζήσε την κάθε στιγμή σου εδώ στη γη όσο πιο αληθινά μπορείς. Ζήσε τη στιγμή σ'αυτή τη γη! Μα, μη σταματάς να σκέφτεσαι τον χρόνο αντίστροφα! Ετοιμάσου ώστε να ζήσεις ατέλειωτα μέσα στην ατέλειωτη χαρά στην άλλη ζωή! Την πραγματική!
Ωραία δεν θα'ναι;

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Βιβλιοπροτάσεις

Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός
Η μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής εξέδωσε το 2009 αυτό το βιβλίο του μητροπολίτη της, π.Νικολάου Χατζηνικολάου. Είναι διαφορετικό από πολλά χριστιανικά βιβλία για πολλούς λόγους. Γιατί; Επειδή "μέσα από απλά γεγονότα, διαλόγους, προβληματισμούς περιγράφει την πάλη του ανθρώπου να αποκαλύψει το πρόσωπο του Θεού εκεί που το σκεπάζει η λογική αυτού του κόσμου". Η αόρατη γωνιά το διάβασε και σας το συνιστά για το άμεσο του λόγου του, το υπερβατικό των σκέψεών του, τη γλαφυρότητα και ζωντάνια των ιστοριών του και τη μεγάλη θεϊκή δυνατότητα εξύψωσης του ανθρώπου μέσα απ'την σκιαγράφηση ανθρώπων που έζησαν και ζουν στον πόνο. 
Παρόλο που ασχολείται με θέματα που φαινομενικά πολλοί θα επέλεγαν (λόγω του πόνου) να προσπεράσουν, σου εμφυσεί παρηγοριά και αναδίδει οσμή ελπίδας. 

Αξίζει να το προμηθευτείτε!

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Ξεκόλλα!

Κάποιος άλλος μου έλεγε ότι τις ελεύθερες ώρες του μπαίνει στα λεωφορεία, κάνει σύντομο κήρυγμα και μοιράζει στους επιβάτες θρησκευτικά έντυπα που μιλούν για την εξομολόγηση. 
Μου είπε επίσης ότι έχει πρόβλημα με τα παιδιά του, γιατί ντρέπονται με την ιεραποστολή που κάνει. Του είπα ότι είναι καλά αυτά, αλλά υπερβολικά,γιατί σήμερα πρέπει να ψάξουμε και να βρούμε νέους τρόπους ιεραποστολής, όχι όπως την εποχή του πολέμου που οι χριστιανοί νέοι τραγουδούσαν στους δρόμους και τα λεωφορεία χριστιανικά τραγούδια και μοίραζαν έντυπα. 


Τον σημερινό άνθρωπο πρέπει να τον πλησιάσεις με διαφορετικό τρόπο. Ο χριστιανός πρέπει να ομολογεί τον Χριστό όχι με λόγια, αλλά με έργα, με το παράδειγμα και την ζωή του.


(γέροντας Παϊσιος)

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Η γιορτή της!

Η γιορτή της Παναγίας μας! Της μητέρας του Κυρίου μας. Η αιτία της αιτίας της σωτηρίας μας... Η μάνα πάνω από κάθε άλλη μάνα. Όλη η Ελλάδα, όλος ο χριστιανικός κόσμος σήμερα γιορτάζει! Την κοίμησή της και την μετάστασή της. Ο άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός, όταν πήγε (εν ζωή) στον Παράδεισο, έψαξε, αλλά δεν βρήκε πουθενά την Παναγία. Τότε ρώτησε τον άγγελο που τον οδηγούσε: "πού είναι η Παναγία;" και ο άγγελος απάντησε: "Δεν είναι εδώ. Είναι κάτω στη γη και βοηθάει όσους έχουν βοήθεια".

Τέτοια είναι η αγάπη της. Νομίζω πως εμείς οφείλουμε να της μιλάμε όσο πιο πολύ μπορούμε. Με τους Χαιρετισμούς, με τις Παρακλήσεις της, με το κομποσκοίνι μας ("Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς" ή "Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών").

(Η εικόνα είναι η Παναγία Ιεροσολυμίτισσα, αχειροποίητη εικόνα και πάρα πολύ θαυματουργή)

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Είδαμε τα μαλλιά σου. Να δούμε και τα κόκκαλά σου.

Διαξιφισμοί με τοίχους


"ΕΙΔΑΜΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΣΟΥ".


- Τι είναι αυτό; Αναρχικός το είπε; Κανά φρικιό; Πολύ μακάβριο!...
- Εξαρτάται... Αυτοί, είναι, πάντως, και πολύ αισιόδοξοι να ξέρεις, όσοι το λένε.
- Αναρχικοί;
- Μόνο; Οι πιο κορυφαίοι αναρχικοί και οι πιο συνεπείς που το ρίχνουν έξω τελείως και παίρνουν τα βουνά.
- Τι λες, ρε παιδί, υπάρχουν και τέτοιοι;
- Σαφώς! Φοράνε ρούχα κουρελιασμένα ή εν πάση περιπτώσει πάρα πολύ απλά, κοιμούνται πολύ λίγο, ξενυχτάνε πάρα πολύ, χλευάζουν την κοινωνία, αδιαφορούν για τις ευπρέπειες και τους καθωσπρεπισμούς...
- Σοβαρά;
- Βεβαίως!
- Τα σπάνε;
- ΟΛΑ!
- Με το κατεστημένο;
- Το'χουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια...
- Με τα πλαστικά χρήματα, με τις καταθέσεις, με τα Χρηματιστήρια, Συστήματα, Κυβερνήσεις και εξουσίες, Συμμαχίες, Κεφάλαιοκλπ;
- Τους έχουν βγει μπροστά! Κανένας δεν τους πιάνει! Έχουν καταργήσει πέρα για πέρα το κατεστημένο!!
- Τι λες ρε παιδί!... κάτι είπες για μαλλιά...
- Μαλλιά, γένια, φουλ!
- Με ενδιαφέρει άμεσα η περίπτωση. Όμως, δεν μου εξηγείς ακριβώς το slogan;
- Κοίταξε να δεις: όταν κανείς εντάσσεται στην παρέα τους, του κόβουνε μια τούφα μαλλιά.
- Και μετά; Τι σημαίνει αυτό;
- Ότι κόβουνε τη σχέση με το φιάσκο του κόσμου και τον εμπαιγμό και ότι σφραγίζονται για τη δική τους παρέα και για τη δική τους ζωή.

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Θεραπεία από οξεία λευχαιμία -Ένα σύγχρονο θαύμα

Γράφει ο Παν. Ζουπίδης (παρ. Δήμητρας, Καλλιθέα Αλεξ/πολης): Πάσχα του 2003 μοναχοπαίδι τότε η 4ετής Ιωάννα μας αρρώστησε με υψηλό πυρετό και ωτίτιδα. Με τα δυνατά αντιβιοτικά σε δύο δόσεις έπεσε η άμυνα του οργανισμού. Στις 23/5 μας ξύπνησε με κλάματα, διπλωμένη στα δύο στο κρεβατάκι της. Μετά από αλλεπάλληλες εξετάσεις μας παρέπεμψαν στο Νοσοκομείο, κι από εκεί στη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα, διότι μόνο σε οργανωμένα νοσοκομεία των δύο πόλεων θα μπορούσαν να της κάνουν μυελόγραμμα. Στις 2.6.03 έγινε εισαγωγή στο αιματολογικό-ογκολογικό του ΑΧΕΠΑ. Φρικτό το θέαμα τόσων παιδιών! Της έκαναν αλλεπάλληλες αιμοληψίες και τελικά μυελόγραμμα. Την επομένη η Διευθύντρια-Καθηγήτρια κ. Φανή Αθανασιάδου μας ενημέρωσε ότι το παιδί μας έχει διπλότυπη οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία μεικτών τύπων- πληθυσμών (Τ και Β) με κυριαρχία των (Β), σπάνια περίπτωση. 
» Έπρεπε να υπογράψουμε, να αρχίσει χημειοθεραπεία, που ίσως δε θα την άντεχε....
»Υπογράψαμε. Την πρώτη κιόλας μέρα η μικρή μας είπε:
–Μπαμπά είδα τον παππούλη.
–Ποιόν παππούλη;
–Είδα τον παππούλη τον Νικόλαο. 

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Βιβλιοπροτάσεις

Δυνάμωσε την ψυχή σου
Ο π.Ανδρέας Κονάνος που τόσο μας ωφελεί με τις ζωντανές, ελπιδοφόρες ομιλίες του που αγγίζουν την ψυχή κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο. Αποτελείται από 8 ομιλίες του, απομαγνητοφωνημένες και αποτυπωμένες στις 275 σελίδες του βιβλίου που ονομάζεται "Δυνάμωσε την ψυχή σου". Θα κυκλοφορήσουν και άλλοι τόμοι με άλλες ομιλίες. Το βιβλίο συνοδεύεται και από το αντίστοιχο CD. Τα έσοδα δαιτίθενται για την ανέγερση και ολοκλήρωση του ησυχαστηρίου που ετοιμάζει ο π.Ανδρέας στο Γαλαξείδι. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες και στο site του, http://www.atheataperasmata.com/pandreas/ . 
Η αόρατη γωνιά οφείλει πάρα πολλά στον π.Ανδρέα, ο οποίος προσωπικά μας βοήθησε και μας καθοδήγησε στην προσπάθειά  μας για παρουσία στον ιστοχώρο και μας βοηθά με τις προσευχές του και τις υποδείξεις του. 
Αξίζει να αγοράσετε αυτό το βιβλίο για να ωφεληθείτε και να ενισχύσετε (μ'αυτό τον τρόπο) και την ανέγερση του κτιζόμενου ησυχαστηρίου της Παναγίας Γάλαξας της Θαλασσοκρατούσας.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Οι αόρατοι ασκητές

Ίσως έχετε ακούσει και σεις για τους γυμνούς ασκητές κάποιος φορές.(...) Τότε τον ρωτάω (σσ:τον γέροντα Παϊσιο): - Γέροντα να μου πεις. Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν;
Και με κοιτάζει με το βλέμμα του αυτό και μου λέει:
- Εσύ τι λες;
- ε, γέροντα αφού υπήρχαν παλιά, ο άγιος Πέτρος ο Αθωνίτης, ο άγιος Μακάριος ο Ρωμαίος, ο άγιος Ονούφριος, γιατί να μην υπάρχουν και σήμερα;
Σταμάτησε λιγάκι, με κοιτάζει στα μάτια και λέει:
- Όταν σε ρωτούν, να βεβαιώνεις ότι υπάρχουν.
- Πόσοι είναι γέροντα; Δώδεκα ή εννέα;
- ούτε δώδεκα ούτε εννέα. Εφτά είναι.
- Και πού βρίσκονται;
Μου λέει:
- Γύρω απ'τον Άθωνα.
- Γυμνοί;
- Ολόγυμνοι.
- Και τι τρώνε;

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Τι σου προσφέρει η Εκκλησία


Η Εκκλησία είναι όλοι εμείς. Δεν είναι οι δέκα γιαγιάδες που τρέχουν στους εσπερινούς. Δεν είναι μόνο οι δυο παππούδες που θα τους βρεις να σε κοιτάνε "κάπως" επειδή δεν τους αρέσει το κούρεμά σου. Εκκλησία είναι όλοι οι άνθρωποι. Είτε πηγαίνουν κάθε Κυριακή στην εκκλησία είτε όχι. Δες τον Χριστό. Συναναστρεφόταν με όλους τους ανθρώπους! Χωρίς διακρίσεις, χωρίς επιλογές και κριτήρια και υποθέσεις. Σε όλους μιλούσε! Άρα, ξεκινάμε με αυτή τη βάση.
Η Εκκλησία λειτουργεί με τα μυστήρια. Δηλαδή δρα για να μας σώσει όλους απ'την πρώτη μας κιόλας μέρα σ'αυτή τη γη. Είναι ένα νοσοκομείο που μπαίνουμε για να θεραπευθούμε. Δεν είναι η Εκκλησία μόνο οι άγιοι και οι ασκητές και οι μοναχοί και οι παπάδες. Στην Εκκλησία μπαίνω όχι επειδή είμαι άγιος, αλλά επειδή προσπαθώ να βρω τη χαρά. Επειδή προσπαθώ να διορθωθώ. Να ελαττώσω τα πάθη μου και τις αμαρτίες μου. Προσπαθώ να ψηλαφίσω και να γνωρίσω τον Θεό. Όχι τον απόμακρο και απρόσωπο, αλλά τον αληθινό, τον προσωπικό.

Η Εκκλησία, φίλη και φίλε μου, σου δίνει την ΕΛΠΙΔΑ! Αν θες να στο δώσω εντελώς ωμά να το καταλάβεις, πάμε σε έναν τάφο. Εκεί μπροστά σε ρωτώ: "Τελειώνεις ή αρχίζεις;" Ο Χριστός θυσιάστηκε για μας, ώστε να...αρχίσουμε! Απ'αυτό τον τάφο, πηγάζει η ευτυχία. Η χαρά. Ο αληθινός λόγος για να ζεις. Πηγάζει η ελπίδα.

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Ο έγκλειστος διάκονος


Σ'ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας, πολιτικός φυγάς, με την οικογένειά του. Ο διάβολος, λοιπόν, τα έφερε έτσι που να πέσει σε αμαρτία ο διάκονος με μία απ'τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις.
Ο φταίχτης, όμως, μετανόησε ευθύς. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ'ένα γείτονά του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Ο γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ο διάκονος το γνώριζε. Τον παρακάλεσε, λοιπόν, να του την παραχωρήσει. Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ο θάνατος!
Έτσι και έγινε. Ο αμαρτωλός κλείστηκε στον σκοτεινό του τάφο. Ο γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα.Πέρασαν χρόνια. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Στο τέλος το λησμόνησαν.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Πού ποντάρει ο Χριστός

Λέει ο π.Παϊσιος, ότι ήταν εκεί στο άγιον Όρος ένας γέροντας που είχε παλιά γνωρίσει. Ήταν πολύ σκληρός. Είχε μια θέση στο μοναστήρι, και είχε πολύ ύφος, πολύ ύφος, έτσι εξουσιαστικό. Είχε αρκετό εγωισμό ο άνθρωπος. Δεν τον κατηγορούσε (ο π.Παϊσιος), αλλά το έλεγε. Δεν τολμούσες να του πεις τίποτα. Και ούτε ποτέ παρακαλούσε. Όλο ζητούσε απαιτητικά. Θα κάνεις αυτό, θα γίνει εκείνο. Ύφος απαιτητικό και πολύ εγωιστικό. Και αυτός -λέει- έπαθε καρκίνο και τον διακονούσα και τον βοηθούσα. Να δείτε πώς έκανε ο καρκίνος την ψυχούλα του! Πώς τον ταπείνωσε ο Θεός αυτόν τον άνθρωπο. Πόσο με δίδασκε με αυτό που πέρασε! Και αυτός ο σκληρός, ο απότομος, ο απόλυτος, ο παράξενος, μου έλεγε: "Μου δίνεις λίγο νεράκι; διψάω. Και του έδινα λίγο νεράκι με το ποτήρι και μετά μου έλεγε: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, την ευχή μου να έχεις!". Άκου -λέει- πράγματα! Αυτός, να λέει ευχαριστώ! Μόνο ζητούσε. Ποτέ δεν ευχαριστούσε. Ποτέ δεν μιλούσε ευγενικά. Πώς τον έκανε έτσι η αρρώστιά του.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Η γερ.Γαβριηλία μιλά για τη δευτέρα Παρουσία


- Για τη δευτέρα Παρουσία τι μπορείτε να μου πείτε; 
- (...) Γιατί μας είπε ο Κύριος ότι "θα ξανάρθω". Και, εφόσον μου λέει αλήθεια, ό,τι πει είναι η αλήθεια! "Εγώ θα ξανάρθω. Και τότε θα κριθούν οι άνθρωποι σύμφωνα με τη ζωή τους, σύμφωνα με την ψυχική τους κατάσταση" κλπ... Τίποτ'άλλο δεν μπορώ να ξέρω περισσότερο, γιατί τόσο μονάχα είπε. Μην ξεχνάτε ότι ο Κύριος άφησε πάρα πολλά μυστήρια τα οποία πολύ συχνά οι άγιοι τα είδαν με το φως του Πνεύματος, αλλά δεν τους δόθηκε να τα εξηγήσουν περισσότερο απ'ότι μας τα εξήγησε ο ίδιος ο Κύριος. Γι'αυτό λέει "μακάριοι οι μη ειδόντες και πιστεύσαντες" και εγώ βάζω πάντα μια γραμμούλα "διότι θα ίδωσι".

(απόσπασμα από συνομιλία με τη γερόντισσα Γαβριηλία)

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Γίνε σαν τον πίνακα

Ο αθώος δεν θυμάται τα κακά. Ο αθώος έχει καθαρό μυαλό. Σαν τον πίνακα που τελειώνει το μάθημα και ένα παιδί σηκώνεται, τα σβήνει όλα. Τώρα, τι γράψαμε, τι είπαμε, τι κάναμε, περάσανε αυτά. Πέρασε αυτή η μέρα. Έσβησε. Απλή ψυχή. Καθαρή καρδιά. Σβήσαν όλα. Delete. Πατάμε το delete στον υπολογιστή και σβήνουν όλα. Και χάνεις αυτά τα αρχεία τα δυσάρεστα, τα σκοτεινά. Μετά, πας και στην εξομολόγηση -αν είσαι μεγάλος- τα βγάζεις, τελειώσανε αυτά. Δεν ξανασκαλίζεις. Ο νέος, ο μικρός, ο ωραίος. Έχει αγαθούς λογισμούς. Καλούς. Τα βλέπει όλα καλά. Τα μεταφράζει όλα μέσα του καλά. Αυτό είναι! Να κάνεις την καλή μετάφραση...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Τα δύο τείχη


- Ποια είναι η μεγαλύτερη σοφία που προστατεύει τον άνθρωπο από κάθε αμαρτία και σε οδηγεί στον Παράδεισο;
- Να έχει την ευχή του Ιησού στο νου και στην καρδιά. Η αγία Γραφή λέει ότι πρέπει να βαδίζουμε ενώπιον του Θεού χωρίς παρεκκλίσεις. Ούτε προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά. Για να βαδίσει, όμως, κάποιος ευθεία πρέπει να υπάρχουν δύο τείχη. Αλλά όχι από τούβλα. Ούτε από πέτρα, τσιμέντα ή ξύλο. Δύο πνευματικά τείχη! Δεξιά σου τον φόβο του Θεού και στ'αριστερά το φόβο του θανάτου. Η αγία Γραφή λέει ότι με το φόβο του Θεού μπορεί ο άνθρωπος να διώξει το κακό. Αυτός που έχει το φόβο του Θεού στα δεξιά του και  το φόβο του θανάτου στα αριστερά του, βαδίζει ευθεία ενώπιον του Θεού!
γέροντας Κλεόπας

(απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας από http://www.youtube.com/watch?v=v6iz7A95QsI&feature=player_embedded)

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Εμείς όμως;

Στο τέλος μιας παράκλησης στην ενορία του, ο πνευματικός μου μας είπε: 

"Παιδιά μου, η  Παναγία ήταν και είναι πάντα μαζί μας. Είναι η μεσίτρια μας. Η μάνα μας η στοργική. Είναι διαρκώς δίπλα μας για να μας βοηθάει, να μας φροντίζει και να μεσιτεύει με θέρμη στον Υιό της για μας. Η Παναγία θα είναι πάντα κοντά μας, παιδιά μου. Πολλές φορές οι πράξεις μας, όμως, και η ζωή μας γενικότερα είναι αντίθετη με το θέλημα του Υιού της. Και αυτό την στενοχωρεί. Γι'αυτό, ας αναρωτηθούμε τώρα, παιδιά μου... Εμείς, όμως,είμαστε μαζί της; Καλή αρχή! Καλή Παναγιά!" 

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Για τον έρωτα...


- Μιλήστε μας λίγο για την αγάπη, για τον έρωτα...
- Η αγάπη, ο έρωτας είναι το ωραιότερο πράμα! Που πρωτοβγαίνει στη ζωή του ανθρώπου όπως ένα λουλούδι που ανθεί γιατί ακόμα δεν ξέρει τι του γίνεται. Δηλαδή, μπερδεύει μέσα του την αγάπη που πρόκειται να δώσει στον Θεό, την δίνει σ'έναν άνθρωπο. Αυτή είναι η πρώτη αγάπη.  Πρώτη αγάπη είναι αυτό, γιατί δεν αγαπάει τον άνθρωπο. Μπορεί αυτός να είναι μ'όλα τα ελαττώματα του κόσμου..Δεν βλέπει! Ήρθε αυτός ο άνθρωπος, γιατί ήταν έτοιμη η ψυχή μου ν'αγαπήσει! Αγαπά αυτό το πρόσωπο, γιατί αγαπά την αγάπη. Και κατά βάθος, αγάπη είναι ο Θεός.

(από απομαγνητοφωνημένη συνομιλία με τη γερόντισσα Γαβριηλία)

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Βιβλιοπροτάσεις

"Η κραυγή μου προς Σε ελθέτω" -Για να εισακούονται οι προσευχές μας
Ένα απ'τα πιο αγαπημένα βιβλία της αόρατης γωνιάς. Εκδόθηκε απ'τις εκδόσεις "Σωτήρ" το 2005. Ο συγγραφέας, π.Αστέριος Χατζηνικολάου, ξετυλίγει μέσα απ'τις σελίδες του βιβλίου το μυστήριο αυτό της προσευχής. Βιβλίο γεμάτο παραδείγματα, τρόπους πρακτικούς. Χωρισμένο σε τρεις ενότητες. Πρώτον, Ο Θεός δέχεται τις προσευχές μας; δεύτερον, Πώς πρέπει να προσευχόμαστε; και, τρίτον,  "Γιατί κάποτε ο Θεός δεν απαντά". Με απλό, απέριττο, λιτό τρόπο γραφής, κατανοητό. Για κάθε ηλικία. Ένα βιβλίο που πρέπει να μη λείπει από κανένα σπίτι.

Σας το προτείνουμε!


Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Το χαμόγελο της αγάπης

Axil Kollist. Σου λέει τίποτα το όνομα; Είναι ένα παιδί όπως όλα τ'άλλα. Ζει στη Χαβάη. Το 2007 κέρδισε το βραβείο "Little Humanitarian of the year". Τον 11χρονο (πλέον) Axil τον ονόμασαν μικρό φιλόσοφο. Γιατί;
Όταν ο Axil ήταν μόλις 6 χρόνων, η μητέρα του (νοσηλεύτρια και μουσικός) εξηγούσε στον Axil πως πρέπει να'ναι ευχαριστημένος που έχει τόσα αγαθά, διότι υπάρχουν τόσα παιδιά στον κόσμο που πεινούν. Ο Axil παραξενεμένος ρώτησε τη μητέρα του τι σήμαινε αυτό και εκείνη του έδειξε φωτογραφίες σκελετωμένων παιδιών απ'το internet και αυτό σημάδεψε τον μικρό που αποφάσισε να κάνει κάτι για όλα αυτά τα παιδιά.
Με την αθώα παιδική του ψυχή άρχισε να ψάχνει τρόπους να βοηθήσει πρακτικά... Έτσι, αφού έφτιαξε ένα κιόσκι στην αυλή του σπιτιού του, άρχισε να πουλάει αναψυκτικά και να στέλνει τα χρήματα για τα παιδιά που το είχαν ανάγκη. Με τον καιρό, το κιόσκι της αγάπης μετατρέπεται σε μια παγκόσμια ανθρώπινη αγκαλιά που προωθεί την παγκόσμια ειρήνη και τον ανθρωπισμό.Επίσης, άρχισε να προσεύχεται για τα παιδιά-θύματα των πολέμων και της πείνας.