Disable_right_click


Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Για εκείνο το αθέατο αστεράκι

Θα υπάρξουν φορές στη ζωή σου που θα προτιμούσες από πριν να γνώριζες τι θα σου συνέβαινε. Θα'θελες να μπορείς να ελέγχεις τα πιο πολλά -αν όχι όλα- απ'αυτά που θα σου συνέβαιναν. Μα η ζωή έχει άλλα σχέδια. Και στο δείχνει κάθε μέρα.

Οπότε; Τι κάνεις; 

Δεν αξίζει να μοιρολατρείς. Δεν αξίζει να τα βάφεις μαύρα. Δεν αξίζει να απελπίζεσαι. Θυμάμαι έναν παππούλη, ένα γεροντάκι εκεί στο Όρος που κάθε βράδυ κοιτούσε τ'αστέρια κι έκανε το σταυρό του. Κάθε βράδυ. Για να θυμάται πως η ζωή, η Δημιουργία, το φως, το σκοτάδι είναι όλα ένα θαύμα. Και η επίγνωση αυτή, έκανε τα γλυκά γεροντικά του μάτια να γίνονται δροσερές πηγές ευχαριστίας.

Μη φοβάσαι, καλέ μου φίλε. Θα'χεις δυσκολίες. Θα'χεις στιγμές που αλλιώς τα υπολογίζεις και αλλιώς ίσως έρθουν τα πράγματα. Μα, να θυμάσαι Εκείνον. Η βοήθειά Του είναι ένα γλυκό φωτάκι, ένα αθέατο σχεδόν αστεράκι. Που θα φέγγει στα σταυροδρόμια σου. 
υγ: 
Photo by Tamás Rizsavi

6 σχόλια:

  1. Αγαπητέ Σεβάχ καλή κι ευλογημένη χρονιά! Οι αναρτήσεις σας είναι πραγματικά μια γλυκιά όαση στη καθημερινότητα μας! Συνεχίστε την υπέροχη δουλειά. Σας στέλνω την αγάπη μου και την εκτίμηση μου. Με εγκάρδιους χαιρετισμούς Μαρία Νικ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με την βοήθειά Του ας έχουμε μία καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλη χρονια!
    Διωχνουμε φοβους και προχωραμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή κι ευλογημένη χρονιά φίλε μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλή χρονιά με υγεία Σεβάχ... Όμορφο και πάντα επικαιρο το κείμενό σου... Δυστυχώς δεν μπορούμε να γυρήσουμε πίσω τον χρόνο και ούτε όσα χάθηκαν δεν μπορούμε να τα επιστρέψουμε...
    Κάποιες φορές η σκέψη ότι "έτσι ήταν να γίνουν όλα" βοηθάει άλλες φορές πάλι όχι... Βρισκόμαστε σε μιά χρονική στιγμή του τώρα και ζούμε είτε το θέλουμε είτε όχι με τις συνέπειες των επιλογών που κάναμε...
    Παραδόξως η ζωή μας επιστρέφει με τον ένα ή άλλο τρόπο πίσω στα μέρη και στους ανθρώπους που γνωρίσαμε για να δούμε με άλλα μάτια τις τότε επιλογές μας... Αλλά επιστρέφουμε σαν θεατές σε ένα έργο...
    Είναι στιγμές που το "Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα" μιάζει με αστέρι μακρινό σε έναν παράλληλο ουρανό...
    και δεν μπορούμε να το δούμε....

    Χαιρετισμούς από τον κρύο βορρά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πολυ ομορφη και εμψυχωτικη η αναρτηση σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή