Για τον αγαπημένο άγιο Δημήτριο

Την λογχευθείσα σου πλευρά 

νοερά 
ασπάζομαι 
και ξεκουράζομαι
στην στοργική αγκαλιά
των πρεσβειων σου και της Χάρης σου της μεγάλης. 
Κι απ´ τα μύρα σου τα ευωδιαστά
μια σταλαγματιά
προσεύχομαι 
να στάξει 
και στη δικιά μου καρδιά
να τη γλυκάνει, 
Δημήτριε Μεγαλομάρτυς. 

Ποίημα του φίλου π.Η.Κ. 
26/10/24 

.

Άγιε Μεγαλομάρτυρα Δημήτριε!

Άγιε Μεγαλομάρτυρα Δημήτριε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών!
Βρήκα το ακόλουθο για τον άγιο (πηγή εδώ) και σας το μεταφέρω αυτούσιο. 
Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!

Ο 'Αγιος Δημήτριος είχε το βαθμό του χιλιάρχου σε ηλικία μόλις 22 ετών. 

Φύση φιλόμαθος και ερευνητική αναζήτησε το υψηλό και το αληθινό. 

Το βρήκε στη χριστιανική πίστη της οποίας έγινε διαπρύσιος κήρυκας. 

Σχημάτισε κύκλο νεαρών μαθητών και τους δίδασκε Αγία Γραφή. 'Εγινε ο κατηχητής της Θεσσαλονίκης στις υπόγειες στοές κοντά στα λουτρά. 

Σε μια τέτοια συνάθροιση συνελήφθη. 

Υπέμεινε αγόγγυστα τα βασανιστήρια προσφέροντας την πλευρά του και χύνει το αίμα του μιμούμενος το πάθος του Κυρίου. 

Από τη λογχισμένη πλευρά του τρέχει αίμα με το οποίο ποτίζει το αγλαόκαρπο δέντρο της εκκλησίσς.

Ο 'Αγιος περισκεπάζει όλη την οικουμένη και ιδιαίτερα την Θεσσαλονίκη που πολλές φορές γλίτωσε και προστάτεψε απο αλλεπάλληλες επιθέσεις Σλάβων , Αβάρων, Βουλγάρων και Αγαρηνών. 

Απαλλάσσει την πόλη από λιμούς και ασθένειες.

Ο Γρηγόριος ο Παλαμάς τον αποκαλεί διδάσκαλο και προφήτη.

Ο 'Αγιος Συμεών κήρυκα κηρύκων.

Ο 'Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης καταλύτη των αιρέσεων.

"Φρούρησον, πανεύφημε, την σε μαγαλύνουσαν πόλιν από τις εναντίον προσβολάς, παρρησίαν ως έχων προς Χριστόν, τον σε δοξάσαντα."

Μα κάνει στ'αλήθεια θαύματα;

Σήμερα ο άγιος Δημήτριος γιορτάζει! Η πόλη του, η Θεσσαλονίκη, η Ελλάδα και όλος ο κόσμος τιμούν τη μνήμη του...

Στο ναό του στη Θεσ/νίκη, πολλοί επισκέπτες προσέρχονται καθημερινά. Άλλοι να τον προσκυνήσουν και να προσευχηθούν. Άλλοι από περιέργεια, άλλοι από ιστορικό ενδιαφέρον, άλλοι γιατί δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν...

Καθημερινά πολλοί πηγαίνουν. "Μα κάνει στ'αλήθεια θαύματα;" ρωτούν πολλοί. Και σκέφτομαι το πόσο μας έχει φάει η ανούσια καθημερινότητα όλους μας. Χάνουμε την ουσία της ζωής, το νόημά της... Είμαστε ικανοί να πιστέψουμε σε διάφορα άλλα (άστρα, κάρμα,τύχη, όνειρα, κλπ),αλλά όμως όταν μας μιλούν για κάποιον άγιο, για τα θαύματά του, για τα μυστήρια της Εκκλησίας, τότε γινόμαστε σκεπτικιστές. Τότε θυμόμαστε πως μας φταίνε οι παπάδες, τα Βατοπέδια, τα χρυσά άμφια, κλπ...

Τι να πει κανείς; Ώρες-ώρες, γινόμαστε αξιολύπητοι. Ας κάνουμε μια στροφή 180 μοιρών και ας δούμε λίγο την καρδιά μας. Ας κοιτάξουμε τον ατακτοποίητο εσωτερικό μας κόσμο. Ας παρακαλέσουμε τον μέγα μυροβλήτη Δημήτριο να μας βοηθήσει ώστε να μαλακώσει λίγο η καρδιά μας... Να νικήσουμε τους Λυαίους μας, δηλαδή τα πάθη μας...

Άγιε του Θεού Δημήτριε πρέσβευε υπέρ ημών...

υγ: αναδημοσίευση από προπέρσινή μας ανάρτηση

Άγιος Δημήτριος

μια φίλη μας έστειλε το παρακάτω ποίημα και την ευχαριστούμε θερμά!

Ω, Άγιε μου Δημήτριε πόσο σε θαυμάζω!

Ο βίος σου είναι πρότυπο' χαίρω όταν διαβάζω.

Κατηχητής υπόδειγμα, ψυχές καλλιεργούσες

κι έφερνες πάντα στον Χριστό όλους, τους ευλογούσες.

Τι θαυμαστή η τόλμη σου και η υπομονή σου!

Πέταξες τ' αξιώματα, Χριστιανική η τιμή σου.

Στης φυλακής το υπόγειο σε είχαν σκλαβωμένο

κι εκεί σε τυραννούσανε παλληκάρι λαβωμένο.

Ο Άγγελος επρόβαλε και σου 'δωσε κουράγιο.

Η πίστη σου σε έκανε Μεγαλομάρτυ Άγιο.

Τον Νέστορα ευλόγησες να νικήσει τον Λυαίο

και θαύμα μέγα έγινε, τραύμα εχθρών, μοιραίο.

Κι όταν κακοί θελήσανε για να σε θανατώσουν,

σήκωσες τ' άγιο χέρι σου μ' ακόντια να σε λαβώσουν.

Έγινες όμως ένδοξος κι ανέβλυζε το μύρο

από το άγιο λείψανο. Τι ευωδία τριγύρω!

Κόκκινο είναι τ' άλογο μ' αυτό παντού πηγαίνεις.

Κι όσους σε αναζητούν θαυματουργείς, γιατρεύεις.

Πρέσβευε σε παρακαλώ μαζί με τους Αγίους

όλος ο κόσμος να σωθεί μιμούμενος Αγίων βίους!

Η Θεσσαλονίκη σ΄ευχαριστεί που πάντα προστατεύεις

κι η Μακεδονία χαίρεται που φύλακάς της μένεις.

Ήρθε το “Άξιον Εστί” για τα 100 τα χρόνια

της λευτεριάς μας εορτή, ας είναι και αιώνια!

                                                       Μαρία Π.Μ.

Πρόσφατο θαύμα του αγίου Δημητρίου

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον άγιο Δημήτριο... Ένας απ'τους πιο σπουδαίους αγίους των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Το θαυματουργό, χαριτόβρυτο λείψανό του βρίσκεται στον ναό του στη Θεσ/νίκη. Δε θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες του βίου του, αλλά θα σας μιλήσω για ένα θαύμα που έκανε σε μια φίλη μου πριν μερικά χρόνια.

Έπαιζε ανέμελη στον κήπο του σπιτιού της (στη Θεσσαλονίκη) και παρατήρησε λίγο μακρύτερα μια μεγάλη σφηκοφωλιά. Χωρίς να καταλαβαίνει και πολλά (ήταν πολύ μικρή ακόμη), πήγε και τη σκούντηξε μ'ένα ξύλο. Η φωλιά έσπασε σ'ένα σημείο και οι σφήκες αγριεμένες την κυνήγησαν. Εκείνη προσπάθησε να τρέξει να τις αποφύγει, αλλά την πρόφτασαν και την τσίμπησαν σχεδόν παντού. 

Κλαίγοντας και πονώντας, πήγε κατευθείαν στην μητέρα της. Εκείνη σοκαρισμένη δεν ήξερε τι να κάνει. Την παίρνει στην αγκαλιά της και τρέχει κατευθείαν στον άγιο. Ο ναός απέχει απ'το σπίτι της 4 λεπτά. Φτάνουν και με δάκρυα στα μάτια παρακαλεί τον άγιο γονατιστή για το παιδί της μπροστά στον μυροβλήτη.

Το παιδί απ'τον πόνο και το σοκ βγαίνει έξω απ'την εκκλησία. Η μάνα που δεν το αντιλαμβάνεται συνεχίζει να προσεύχεται... Μετά από 2-3 λεπτά βγαίνει έξω και βλέπει την κόρη της να κάθεται στο πεζούλι στην δεξιά πλάγια είσοδο του ναού αμέριμνη. Τρέχει κοντά της. Την κοιτάζει, την ψηλαφεί και δεν πιστεύει στα μάτια της! Τα στίγματα απ'τα τσιμπήματα και το πρήξιμο είχαν με τις μεσιτείες του αγίου θαυματουργικά εξαφανιστεί!

Τα δάκρυα λύπης μετατράπηκαν σε δάκρυα χαράς και δοξολογίας.

Να μεσιτεύεις, άγιε, για όλους μας!


υγ: το απόγευμα θ'αναρτηθεί ένα ποίημα που έλαβα στο mail για τον άγιο