Ποίημα-προσευχή στον Χριστό μας

 Χριστέ μου,

Είσαι το φως στη ζωή μου

όταν παντού γύρω και μέσα μου όλα σκοτεινιάζουν.

Είσαι η ελπίδα μου

όταν όλα εξασθενούν ή καταρρέουν.

Είσαι η παρηγοριά μου, το στήριγμά μου

όταν νιώθω σπασμένος.

Είσαι το καταφύγιό μου,

όταν νιώθω βαριές τις αμαρτίες μου να με πλακώνουν.

Είσαι ο οδοδείκτης μου

όταν αποπροσανατολίζομαι και χάνομαι.

Είσαι το οχυρό μου

όταν πολεμούσαν απ’τους λογισμούς του εχθρού.

Είσαι ο Πατέρας μου, ο Σωτήρας μου, ο Θεός μου!

Σε ευχαριστώ για όλα! 

Ένα ποίημα διαμάντι του π.Η.Κ.

Σε είδα,
νεαρή μητερούλα,
να κρατάς το παιδάκι σου
και να προσεύχεσαι
στην Παναγία.
Το πρόσωπο σου
ήταν φωτεινό
ολοφώτεινο
πανέμορφο.
Υποκλίθηκα νοερά
στην αγνή ομορφιά σου.
Την καρδιά σου
καθρέπτιζε
είμαι σίγουρος
και τη Χάρη
που
ενεργούσε μέσα σου
το μυστήριο
της μητρικής προσευχής.
Διακριτικά αποσύρθηκα
μη σε διακόψω
και με δέος
ψέλλισα το Αμήν.
Ευχαριστώ το Θεό
που σε είδα.

Ένα ποίημα του πολύ καλού φίλου π.Η.Κ. τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την ευλογία και την άδεια να αναρτήσουμε το μικρό αυτό διαμαντάκι γραφής στην γωνιά μας.

Σ'ευχαριστώ

Σ'ευχαριστώ που μου έδειξες

με τον μοναδικό σου τρόπο 

πως το χαμόγελο είναι ζωή,

είναι μονοπάτι διαμαντένιο, 

φως γεμάτο από αστέρια. 

Έχει το πρόσωπό σου 

αυτή τη γλυκιά λάμψη. 

Το φως μιας καρδιάς χαμογελαστής 

ακόμη κι αν είναι αποκαμωμένη 

απ'της μέρας τον αγώνα.

Σ'ευχαριστώ.

Που, χωρίς να μου λες τίποτα,

μού μιλά η απέραντη αγάπη σου.

Ψίθυρος γλυκός, μεθυστικός

σαν τα κύματα της ακροθαλασσιάς.

Μου μιλά η ευγένειά σου,

μου μιλούν τα μάτια σου,

η ύπαρξή σου ολόκληρη,

λουσμένη μ'ομορφιά.

Παίρνω τα χρώματά σου,
σαν θησαυρό σαν φυλαχτό

και το ταξίδι μου πια 

παράδεισος γίνεται.

Σ'ευχαριστώ.

υγ: Καλό υπόλοιπο Καθαράς Εβδομάδας, αδέρφια.

Να σου πω κάτι από την καρδιά μου

Σάββατο σήμερα. Κι ήθελα να σου πω κάτι και σκεφτόμουν να στο γράψω τη Δευτέρα. Αλλά η αγάπη σου μ'έκανε να βιαστώ να στο γράψω σήμερα.

Ήθελα να σ'ευχαριστήσω για όλα τα mail, τα σχόλια, τις ευχές, τις αντιρρήσεις και τις προτροπές σου. Ήθελα να σου πω πόσο με συγκινείς κάθε φορά, φίλε/η, με το ενδιαφέρον σου. Πραγματικά έχω μείνει άναυδος μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής σου και της αγάπης σου! 

Τι άλλο να πρωτοπώ δε ξέρω! Ποτέ μου δε φαντάστηκα πως θα τόσοι μα τόσοι πολλοί άνθρωποι θα εύχονταν για τη δικιά μου ψυχή. 

Νιώθω μια ασπίδα προστασίας πνευματικής να με προστατεύει, να με συντροφεύει σε κάθε μου βήμα. Αληθινά! (Όπως σου'χα γράψει π.χ. κι εδώ). Ένα πρωτόγνωρο άγγιγμα ψυχής. 

Μπορεί με τους πιο πολλούς να μη βρεθούμε ποτέ face to face, μα η αγάπη σου, άγνωστε καλέ μου φίλε/η, είναι αληθινή. Και τη νιώθω κάθε μέρα που μου ξημερώνει. Και χαμογελάω! Και είμαι ευτυχισμένος!

Για όλα αυτά,

σ'ευχαριστώ!

Ένα ωραίο ρητό που αλίευσα

Μην κλάψεις, επειδή κάτι τελείωσε. Πες "ευχαριστώ" που το έζησες.

Το λάθος και το ευχαριστώ

Καλημέρα. Και σήμερα, λοιπόν, ξύπνησα. Και συ ξύπνησες. Η ζωή συνεχίζεται. Και συ το ίδιο. Ζεις. Αναπνέεις...

Έχω άραγε αντιληφθεί το πόσο σημαντικό είναι αυτό; Ο Θεός μου χάρισε άλλη μια μέρα. Μια μέρα που μπορώ να την κάνω ό,τι θέλω. Χαοτικά λεύτερος... Μπορώ να τη ζήσω σαν περιπέτεια -ακόμη και αν μοιάζει ολόιδια με τη χτεσινή μέρα. Μπορώ να ξεκινήσω απ'την αρχή. Μπορώ να χαμογελάσω -ακόμη κι αν γύρω μου βλέπω τη θλίψη. Μπορώ να πω μια προσευχή -ακόμα και αν οι συνθήκες με δυσκολεύουν. Μπορώ να γνωρίσω καλύτερα τους γύρω μου. Τους συνανθρώπους μου. Μπορώ να κάνω τόσα και τόσα!

Ποτέ μου, όμως, να μη ξεχάσω να πω "ευχαριστώ". "Ευχαριστώ" που είμαι και σήμερα ζωντανός. Ας μη το θεωρώ αυτό δεδομένο. Κάνω το λάθος να θεωρώ πολλά πράγματα δεδομένα στη ζωή μου. Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει να έρθει η στιγμή να χάσω κάτι για να το εκτιμήσω;

Ανέτειλε και σήμερα μια καινούρια μέρα! Ας τη ζήσω όσο πιο ζωντανά και δυναμικά μπορώ! Και ξέρω πώς ν'αρχίσω: λέγοντας "ευχαριστώ".