Η πι'όμορφη αλλαγή!

Απόσπασμα απ'αυτήν την ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου με θέμα "Μετάνοια, η πιο μοντέρνα κίνηση"

...Δηλαδή μερικές φορές μετάνοια θα πει να σ'αφήσω ήσυχο. Μετάνοια θα πει να πάψω να είμαι ο βραχνάς της ζωής σου. Να σου γίνομαι εμπόδιο. Να σου γίνομαι καταπίεση, να σου γίνομαι ενόχληση. Να με βλέπεις και να νιώθεις ότι θ'αρχίσω το κήρυγμα... Αυτό είναι μετάνοια εκ μέρους μου.

Κι αν θες να μετανοήσεις, να μετανοήσεις εσύ. Κι αν θες να διορθωθούν οι άλλοι, να διορθωθείς εσύ. Και να σταματήσεις να ασχολείσαι με τη γυναίκα σου, με τον άντρα σου, με το παιδί σου με σκοπό να τους φτιάξεις. 

Δε στο ζητάει κανένας ν'αλλάξεις τον άλλον. Η μετάνοιά σου είναι να πάψεις να θέλεις ν'αλλάζεις τους άλλους...

Να θυμάσαι τις κολώνες

...Με τους ανθρώπους όσο κοντά και να'ρθουμε δε μας βοηθά αυτό πάντα έτσι όπως το περιμένουμε. Και καμιά φορά πρέπει να κρατάμε και μια απόσταση απ'τους ανθρώπους. Δηλαδή να μην τους πνίγουμε κι εμείς, να μην τους καταπιέζουμε, να τους αφήνουμε και λίγο ν'ανασαίνουν ελεύθερα και να μας αγαπάνε όταν θέλουν.  Μη ζητάς να σ'αγαπά κάποιος με το ζόρι, επειδή έτσι σου αξίζει ή το δικαιούσαι ή το απαιτείς. Αυτό δε γίνεται με απαίτηση! Η αγάπη δεν απαιτείται, αλλά εμπνέεται.

Έχεις δει τις κολώνες που είναι μέσ'στην εκκλησία; Οι κολώνες είναι πολύ βασικές και στηρίζουν όλο το ναό. Αλλά καμιά κολώνα δεν είναι πάνω στην άλλη. Καμιά κολώνα δεν είναι κολλητή με άλλη. Υπάρχει μια απόσταση, υπάρχει ένας αέρας. Υπάρχει η ελευθερία. Αυτό. Είναι ωραίο αυτό. 

Άσε λίγη ελευθερία στον άλλον. Να νιώσει ωραία κοντά σου. Μη ζητάς να κολλήσει επάνω σου και να τον κάνεις ό,τι θέλεις, να τον έχεις του χεριού σου. Έτσι τον χάνεις τον άλλον! Πνίγοντάς τον, καταπιέζοντάς τον... Να θυμάσαι τις κολώνες...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου -www.atheataperasmata.com

Πρόσθεσε λίγη τρέλα στη ζωή σου!

Πολλοί άνθρωποι επιμένουν να καταπιέζουν μέσα τους το πνεύμα της χαράς έχοντας τη λαθεμένη αντίληψη ότι η ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. (...) Καλλιεργούμε τους εκλεπτυσμένους τρόπους και την τυπικότητα σε βάρος του αυθορμητισμού και της διασκέδασης. 

Μέσα μας υπάρχει ένα απόθεμα χαρούμενης ελευθερίας ή τρέλας, αν θέλετε. Είναι ένα φυσικό θαυμάσιο αντιστάθμισμα στη σοβαρή, κοινωνικά παραδεκτή στάση, το οποίο μας επιτρέπει να καταργούμε πότε-πότε τους κανόνες της ευγένειας. Γιατί να μη χαρούμε λίγο μέσα στην τρέλα μας; 

Σ'ένα κόσμο που επικρατεί η ανοησία δεν πρέπει να διστάζουμε να προσθέτουμε, όλο ευτυχία και κέφι, τη δική μας πινελιά της τρέλας.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια "Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο", εκδ. Γλάρος