Πόσο δύσκολο ή.... πόσο όμορφο!

Πόσο δύσκολο είναι ν'αντέχεις τις συκοφαντίες με ειρήνη στην καρδιά...

Πόσο δύσκολο είναι να'χεις ταπείνωση όταν όλα δεν...σου πάνε όπως θα'θελες...

Χμμ. Μα τι λέω!;; Το αλλάζω πάραυτα!

Πόσο όμορφο είναι ν'αντέχεις τις συκοφαντίες με ειρήνη στην καρδιά...

Πόσο όμορφο είναι να'χεις ταπείνωση όταν όλα δεν...σου πάνε όπως θα'θελες...

Πόσο στ'αλήθεια είναι όμορφο να παλεύεις εναντίον του ίδιου του εγωισμού σου;

Η πνευματική ζωή έχει ομορφιά όταν ΑΝΤΙΛΗΦΘΩ ότι είμαι αμαρτωλός. 

Όταν αποδεχτώ ότι χωρίς Θεό δεν είμαι παρά χώμα και λάσπη...

Η αγία Θεοδώρα της Βάστας Αρκαδίας ζούσε τον Χριστό τόσο αληθινά. Τόσο βιωματικά. Τόσο έμπονα. Και η ζωή της ήταν υπόδειγμα αγιότητας, υπόδειγμα παρθενίας, συγχωρητικότητας, υπομονής, εγκαρτέρησης.

Και μαρτύρησε για να διαφυλάξει την αγάπη του Χριστού και του συνανθρώπου.

Μακάρι ν'αποκτήσουμε έστω και το ένα εκατομμυριοστό απ'τις αρετές της!

Ας την έχουμε ως πρότυπο! Ως υπόδειγμα αγώνα και αρετής!

Ας μεσιτεύει για όλους μας, αδερφή/έ.

Άμα αγαπάεις

 (...) Αυτή είναι η θρησκεία μας. Εκεί πρέπει να πάμε. Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος, παιδιά μου. Τι είναι ο Παράδεισος; Ο Χριστός είναι. Από δω αρχίζει ο Παράδεισος. Είναι ακριβώς το ίδιο. Όσοι ζουν εδώ στη γη τον Χριστό, ζουν τον Παράδεισο.

(...) Άμα αγαπάεις, ζεις στην Ομόνοια και δεν ξέρεις ότι βρίσκεσαι στην Ομόνοια. Ούτε αυτοκίνητα βλέπεις ούτε κόσμο βλέπεις ούτε τίποτα. Είσαι μέσα σου με το πρόσωπο που αγαπάεις. Το ζεις, το ευχαριστιέσαι, σε εμπνέει. Δεν είναι αληθινά αυτά; Σκεφθείτε αυτό το πρόσωπο που αγαπάτε να είναι ο Χριστός. Ο Χριστός στον νου σου, ο Χριστός στην καρδιά σου, ο Χριστός σε όλο σου το είναι, ο Χριστός παντού.

άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

(Απ'το υπέροχο βιβλίο "Βίος και Λόγοι του γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου", εκδ. Χρυσοπηγής, Χανιά Κρήτης)

 

Τα γενέθλια της Παναγίας μας

 

Σήμερα είναι τα γενέθλια της Παναγίας μας!
Την τιμήσαμε στις ορθόδοξες εκκλησιές όλης της γης!

Και αυτή μας σκεπάζει, μας προσέχει σαν στοργική μάνα.

Νέα ξεκινήματα!

 Πόσο λατρεύω τα νέα ξεκινήματα!

Τους στόχους που θέτω. Τις γενναίες αποφάσεις που λαμβάνω. Τα όνειρα που μου γεννιούνται. Τις ιδέες που θέλω να πραγματοποιήσω. Επειδή πολύ μ'αρέσει να γράφω και να κρατώ ημερολόγιο (στη φωτογραφία στο τέλος), έγραψα πολλές (μα πολλές!) σελίδες αυτό το καλοκαίρι για το τι θα ήθελα να πραγματοποιήσω αυτή τη νέα χρονιά. Όρεξη να έχουμε, υγεία, να είμαστε κοντά στον Θεό και ό,τι έρθει ευλογημένο να'ναι!

Το να έχουμε νέους στόχους και ιδέες είναι κάτι το όμορφο, το αληθινό, το ανθρώπινο και το θεϊκό. Η εκκλησία μας άλλωστε ευλογεί τα ξεκινήματα. Ευλογεί τον αγώνα, τη μετάνοια (=την αρχή και την αλλαγή της ψυχής μας προς τον Θεό). Γι'αυτό και κάθε μήνα τελούνται μυστήρια του αγιασμού στις εκκλησίες μας. Αλλά και σε δομές (σχολεία, γραφεία, επιχειρήσεις, ομάδες, κλπ). Την πρώτη του κάθε Σεπτεμβρίου όμως, στην εκκλησία μας γιορτάζουμε και την αρχή της νέας εκκλησιαστικής χρονιάς. Την αρχή της Ινδίκτου όπως λέγεται στα αρχαία Ελληνικά. 

Πάμε λοιπόν! Ας κάνουμε μαζί όλοι μια αρχή! Σαν αδέρφια που είμαστε όλοι στην εκκλησία. Είμαστε υπάρξεις με ψυχή και σώμα! Ας αποτινάξουμε κάθε πάθος, κάθε αμαρτία, κάθε σκουπιδάκι από τις ψυχές μας. Ας ενεργοποιήσουμε και τα σώματά μας (η γυμναστική, ο αθλητισμός, μια νέα αρχή στην παραμελημένη δίαιτα, κλπ). 

Έτοιμη; Έτοιμος; Πάμε!

Καλή αρχή! Καλό ξεκίνημα, καλό αγώνα, αδερφή/έ!

 

Βιβλιοπρόταση

 Κάποιες φορές είναι ξεκάθαρο ότι είμαστε χοϊκοί. Περαστικοί. Δίχως την ψευδαίσθηση του άτρωτου.  Κάποιες άλλες αυτό δεν είναι τόσο ευδιάκριτο. 

Στο βιβλίο της Αλέκος Ρίτσου με τίτλο ‘Ο αγγελιοφόρος’ των εκδόσεων Αρμός απλώνονται εμπρός μας πέντε ιστορίες όπου η αδυναμία και το μοιραίο ή το τέλος αμβλύνονται, μεταμορφώνονται, μεταστοιχειώνονται από την παρουσία ενός Αγγελιοφόρου. 

Η παρουσία του ιδιότυπα, διακριτικά, με αγάπη και τρυφερότητα έρχεται να γαληνέψει να ανακουφίσει και να γλυκάνει τις στιγμές πέντε ανθρώπων. 

Πραγματικά το λάτρεψα το βιβλίο και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Για να ελπίζεις

Για να ελπίζεις πρέπει να'χεις στη βάση σου το φως.

Πώς αλλιώς θα βρίσκεις το δρόμο σου όταν όλα θα είναι ή θα μοιάζουν σκοτεινά;

 

Αδερφή/έ μου, 

κάνε βάση της ζωής σου τον Χριστό. Εμπιστεύσου Τον μέσα από τη βίωση των μυστηρίων Του (εξομολόγηση, Θ.Κοινωνία, εκκλησιασμός). Έτσι, πάντα θα έχεις ένα φως να σου δίνει δύναμη όταν όλα τα υπόλοιπα θα δείχνουν ανήμπορα να σε βοηθήσουν να βρεις το κουράγιο σου. Έτσι, θα έχεις ένα χέρι να σε κρατήσει αν πας να βουλιάξεις απ'τις τρικυμίες που θα σε βρουν.

 

Ο Χριστός είναι ο δρόμος. "Εγώ ειμί η οδός". 

Αυτός η αλήθεια.

 

Αυτός και η Ζωή.

 

Έλα να πορευτούμε και να ζήσουμε μαζί Του. 

 

 

Ελπίδα στον Θεό

Τρισευτυχισμένος και ευλογημένος είναι ο άνθρωπος που έχει την ελπίδα του στον Θεό και δεν έριξε τα μάτια του στον μάταιο πλούτο, στη δόξα, στις μανίες και έξαλλες ψευδοπροφητείες μάγων και μάντεων.

Ψαλμός 39ος, στίχος 5

Βοήθησέ μας, Κύριε!

 Ανία και πλήξη με κυρίεψαν,
με τα δικά σου λόγια τόνωσέ με.

Από της αδικίας τον δρόμο κράτα με μακρυά,
μέσ' απ'τον Νόμο σου δείξε μου την αγάπη σου.

Αυτά έλεγε ο μεγάλος προφήτης και βασιλιάς Δαβίδ...
Πόσα μα πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε. Κι όμως. Η ανθρώπινη φύση ήταν και είναι ίδια. Στο βάθος μας έχουμε καλοσύνη. Μα οι πράξεις μας πολλές φορές δείχνουν πως είμαστε επιρρεπείς στο κακό, Στην αμαρτία. 

Βοήθησέ μας, Κύριε. Βοήθησέ μας να μένουμε κοντά Σου. Να θέλουμε να μένουμε κοντά Σου. Να επιθυμούμε την ένωση μαζί Σου. Τι θα ήμασταν χωρίς Εσένα; Τι θ'απογινόμασταν αν δεν είχαμε στραμμένο το βλέμμα και την ελπίδα μας στην στοργική Σου πατρική αγκαλιά; Πώς θα μπορούσαμε να πορευτούμε αν δεν είχαμε τις γεμάτες αγάπη εντολές Σου;

Βοήθησέ μας, Κύριε. Βοήθησέ μας.

Στην κοίμηση της Παναγιάς μας

Παναγιά μας!

Μάνα μας!

Στοργική μας μάνα!

Στην κοίμησή σου συνερχόμαστε και προσευχόμαστε όλοι. 

Γιατί είσαι μάνα όλων μας.

Μη μας αφήσεις ποτέ!

(αφήνω ένα υπέροχο ηχητικό βίντεο και μια εικόνα)

Βιβλιοπρόταση!

 Αδερφή/έ μου,

πραγματικά δεν θυμάμαι πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που πραγματοποίησα την τελευταία βιβλιοπρόταση-βιβλιοπαρουσίαση... Αν βρω λίγο χρόνο μετά, ίσως από καθαρή περιέργεια να το ερευνήσω!

Ωστόσο, με αυτές τις λίγες γραμμές δεν θέλω να σπαταλήσω τον πολύτιμο χρόνο σου. Οπότε, μπαίνω κατευθείαν στον τίτλο της βιβλιοπρότασής μου: "Μάξιμος". Το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός και το έχει συγγράψει η πολυτάλαντη συγγραφέας Αλέκα Ρίτσου.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει τη ζωή του αγίου Μάξιμου του Ομολογητή με έναν τρόπο μοναδικό, πρωτότυπο, γλαφυρό. Φωτίζει τόσο την αγιότητά του όσο και την χοϊκότητά του. Περιγράφει τόσο τους θεολογικούς του αγώνες όσο και τις απλές, καθημερινές στιγμές του ως απλός πολίτης της Βασιλεύουσας όσο και ως ασκητής και περιπλανώμενος υπαρασπιστής των δογματικών αληθειών της πίστης μας.

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, νιώθεις πως είσαι κι εσύ, ο αναγνώστης, εκεί δίπλα στον άγιο. Δίπλα σε κάθε του βήμα. Ζεις τις ιστορικές στιγμές που έζησε τόσο η βυζαντινή αυτοκρατορία όσο και τους θλιβερούς, επαίσχυντους δρόμους που ακολούθησαν πολιτικοί και εκκλησιαστικοί άρχοντες. Μέσα από την ανάγνωση των σελίδων του βιβλίου, θα γνωρίσεις σπουδαίες προσωπικότητες όπως τον Σωφρόνιο, τον πάπα Μαρτίνο και αρκετές ακόμη που δεν θέλω να στις πω από τώρα.

Θα μπορούσα να γράφω πολλές, πολλές ακόμη παραγράφους. Μα δεν έχει νόημα. Αναζήτησε το βιβλίο και διάβασέ το. Εμένα με συγκλόνισε. Τόνισε και στερέωσε την πίστη μέσα μου. Με βοήθησε πολύ.

Ο Θεός μαζί σου, αδερφή/έ.
Καλό Δεκαπενταύγουστο.

Μια μικρή φευγαλέα σκέψη

Μια μικρή φευγαλέα σκέψη. Μια μικρή περιήγηση σε ηλεκτρονικούς ιστότοπους που παλιά είχαν ζωή. Που οι όμορφες σκέψεις, οι άδολες λέξεις έδιναν μια ομορφιά γνήσια και απέριττη. Τώρα μόνο ερημιά, σιωπή. Ακινησία. Μηδέν.

Όχι ότι η σιωπή περικλείει μέσα της πάντα κάτι το αρνητικό. Ίσα-ίσα. Απλώς, θες οι αναμνήσεις, θες η γλυκιά, εξιδανικευμένη αναπόληση, αναρωτιέμαι πώς θα ήταν αν όλα αυτά τα ηλεκτρονικά σπιτάκια έσφυζαν ακόμα από ζωή. 

Συγκεντρώσου, Σεβάχ.

Η ζωή συνεχίζεται. Ο Θεός μας χαρίζει ακόμη μια μέρα. Δοξολόγησέ Τον. Ευχαρίστησέ Τον. Και αφέσου υπάκουος στο θέλημά Του. Γιατί, όπως το λέει ο άγ.Μάξιμος ο Ομολογητής αλλά και πολύ άγιοι και αγίες ακόμα, αν αφεθείς γλυκά και ταπεινά στον Θεό, ο Θεός το ίδιο με εσένα θέλει!

Συνέχισε να γράφεις με όμορφα πράγματα το βιβλίο της ζωής σου. Και, αν δεις ότι πάει να θαμπώσει με πάθη και αμαρτίες το είναι σου, τρέχα στο εξαγνιστικό, αναζωογονητικό πετραχήλι του πνευματικού σου! Και συνέχισε και πάλι! Και πάλι! Και πάλι! 

Καλό αγώνα, αδερφή/έ.

Άγιε του Θεού, Παΐσιε!

 Άγιε του Θεού, σ'ευχαριστούμε!

Άγιε του Θεού, είσαι μαζί με τον Χριστό μας!

Άγιε του Θεού, μεσίτευσε για μας εδώ στη γη αυτή!

Άγιε του Θεού Παΐσιε, πρέσβευε υπέρ ημών!

Τὸν ὑπόλοιπον χρόνον της ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ μετανοίᾳ ἐκτελέσαι, παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα

 αλιευμένο απ΄το διαδίκτυο

 

Ευτυχία δεν είναι το ζάλισμα, που δίνουν οι πολυμέριμνες ηδονές και απολαύσεις, αλλά η ειρήνη της ψυχής και η σιωπηλή αγαλλίαση της καρδιάς. Όποιος έχει χάσει τον εαυτό του, έχει χάσει την ευτυχία. Μ’ αυτό το βύθισμα στον εαυτό του βρίσκει ο άνθρωπος τον Θεό. Γι’ αυτό είπε ο Χριστός: «Ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως: ουδέ ερούσιν, ιδού ώδε, ή ιδού εκεί. Ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί».

Ταπεινή και ήσυχη ζωή, θα πεί αληθινή ζωή. Κάθε στιγμή της ζωής είναι πολύτιμη για τον άνθρωπο. Ζώντας με τον εαυτό μας, δεν γινόμαστε εγωιστές, όπως θα πούνε κάποιοι που κρίνουνε ξώπετσα. Ίσια – ίσια, μ’ αυτόν τον τρόπο ανθίζει μέσα μας ένα πάντερπνο περιβόλι, γεμάτο αγάπη για τους άλλους, κι η καρδιά μας πίνει από τη δροσερή πηγή που έβαλε ο Θεός μέσα μας. Εκείνος είπε: «Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας». Και τι άλλο είναι η βασιλεία του Θεού, παρά η αληθινή ζωή; «Ότι παρά Σοι πηγή ζωής. Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως». «Σε Σένα, λέγει, βρίσκεται η πηγή της ζωής». ..

Καλότυχος είναι όποιος ξεμάκρυνε από τον κόσμο κι από την απατηλή ταραχή του, και προσέχει μοναχά στον εαυτό του. Όποιος δεν ένοιωσε την ειρήνη, δεν ένοιωσε πως ζει.

Πόσο έμορφο πράγμα είναι να μη σε ξέρει κανένας, να σ’ έχουνε όλοι λησμονημένον! Ο ταπεινός αγαπά τη σιωπή και τη λησμονιά. Η ευτυχία βρίσκεται μέσα μας. Μέσα μας είναι ο θησαυρός. Όποιος ζει εσωτερικά, ζει αληθινά. Αναπαύουμαι μοναχά με δυό – τρεις ανθρώπους απλούς και καλοκάγαθους, που έχουνε αγάπη μέσα τους και ειρήνη στην καρδιά τους. Δεν θέλω μήτε θαυμασμούς, μηδέ δόξες, μήτε άλλες τέτοιες συμφορές, θέλω να είμαι ξεχασμένος κι ασήμαντος. Ω λησμονιά, τι μπάλσαμο είσαι για όσους ποθούνε την ειρήνη! Κατάρα είναι η δίψα που έχουνε οι άνθρωποι να κατασταθούνε ξακουσμένοι, να τους δοξάζει ο κόσμος και να βασανίζουνται μέσα στη ματαιότητα κι εκείνοι που θαυμάζουνται κι εκείνοι που θαυμάζουνε.

Ο αγέρας μοσχοβολά… Σιγοσαλεύουνε τα κλαδιά κι οι κορφές των δέντρων… Το μυστήριο του κόσμου το νοιώθω και μέσα μου κι απέξω. Μυστικές θύρες ανοίγουνε από παντού. Το κάθε δέντρο, το κάθε χορτάρι, το κάθε λουλούδι, σαν να με βλέπει… Κι εγώ μαζί μ’ αυτά ζω ευτυχισμένος, μέσα στην ησυχία και στην ειρήνη της ταπείνωσης. Δεν θέλω να είμαι άνθρωπος, το πονηρότατο αυτό πλάσμα, που από την πονηριά, από τη φιλοδοξία κι από την αχορταγιά, δεν έχει καιρό να ζήσει, κι είναι ολοένα φουρτουνιασμένος!

Κανένας δρόμος δεν βγάζει στην ειρήνη της καρδιάς, παρά μόνο ο Χριστός, που σε καλεί πονετικά και που σου λέγει: «Εγώ ειμί η οδός».

Φώτης Κόντογλου 

Ζωή με το Χριστό

(αλιευμένο από το διαδίκτυο)

Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία, να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία, να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου, να δίνεις ελεημοσύνη, να ακούς ομιλίες θεολογικές, να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.

Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους. Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρείς.

Να μην ικανοποιείσαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις, να νιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος, ανικανοποίητος με όλα και όλους, να βρίσκεσαι συνέχεια σε αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.

Αυτό σημαίνει δεν ζεις Χριστό. Όσο και αν μιλάς για Χριστό. Αυτό μυρίζει Θάνατο. 

 

Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;

Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.

 

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης