Ναι, θα το'θελα πολύ...

Στον εαυτό τους κλειδωμένοι οι άνθρωποι κατοικούν στη θάλασσα της μοναξιάς, ερημικα κοχύλια, 
μες στα γαλάζια βάθη τους τη νύχτα προσδοκούν και το κοράλλι της καρδιάς 
δεν άνθησε στα χείλη. 
Γιάννης Ρίτσος (Διέξοδος)

Θέλω να κάνω την πιο δύσκολη προσπάθεια.
Να βγω απ'τον εαυτό μου.
Ναι, θα το'θελα πολύ.

Να σηκώσω αυτή τη βαριά πέτρα
που, σα φόρτωμα σκοτεινό,
πιέζει το χώμα της ψυχής μου.

Θέλω να μάθω ν'αγαπώ.
Χωρίς "γιατί", χωρίς αφορμή.
Κίνηση αόρατη της καρδιάς.

Σαν πλεούμενο στο πέλαγος
να μάθω να κυλώ 
ανάμεσα στους συνανθρώπους.

Να πετάξω μ'ένα φύσημα
τ'αποκαΐδια της παλιάς ζωής.
Ν'αφεθώ στη νέα. Τη λαμπερή.

Θέλω να κάνω την πιο δύσκολη προσπάθεια.
Να βγω απ'τον εαυτό μου.
Ναι, θα το'θελα πολύ...

Φοβάμαι

Φοβάμαι 
μη κλειστώ στις ιδέες μου πεισματικά και αυτές με φυλακίσουν.

Φοβάμαι 
μη γίνει ο λόγος μου πατημένο χορτάρι της μοναξιάς.

Φοβάμαι 
μήπως η φωτιά της απονιάς κάψει το δάσος της καρδιάς μου.

Φοβάμαι 
μήπως η ζωή μου γίνει αφορμή να χαθούν ψυχές.


Φοβάμαι 
μη μιλήσω τόσο πολύ που στο τέλος να μη μ'ακούει κανείς.