Βραδινών σκέψεων συνέχεια. Πώς είστε; Εύχομαι να έχετε ειρήνη στην ψυχή, ελπίδα στην καρδιά και φλόγα για αγώνα!
Τι ωραίες που είναι οι στιγμές όταν μόνος, μόνω Θεώ, προσπαθείς να επικοινωνήσεις μαζί Του. Σίγουρα όχι εύκολες. Διότι είμαι αμαρτωλός κι ανάξιος. Ομως, ο ίδιος ο Θεός μας, σαν στοργικός μας Πατέρας θέλει (το είπε ο ίδιος!) να ‘τολμούμε’ να Του μιλούμε.
Αδέρφια μου, αφήνω αυτό το χθεσινοπαογευματινό τροπάριο (απόστιχο) του Εσπερινού της Α’ Κυριακής Νηστειών. Το αντιγράφω στην αρχαία ελληνική:
‘Δεύτε εκκαθάρωμεν εαυτούς, εν ελεημοσύναις και οικτιρμοίς πενήτων, μη σαλπίζοντες, μη δημοσιεύοντες ημών την ευποιΐαν. Μη επιγνώτω η αριστερά, της δεξιάς το έργον. Μη σκορπίση η κενοδοξία, τον καρπόν της ελεημοσύνης. Αλλ’εν κρυπτώ, τω τα κρυπτά ειδότι κράξωμεν: Πάτερ, άφες τα παραπτώματα ημών, ως φιλάνθρωπος’.
Μα πόσο υπέροχα, ποιητικά, γεμάτα Θεό, είναι τα του Τριωδίου τα τροπάρια!
Ετσι, αγαπημένα αδέρφια, ας πορευτούμε!
