Disable_right_click


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απαγορεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απαγορεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Ιουλίου 2017

Ο έρωτας μέσα απ'τα μάτια της εκκλησίας


Ένα κείμενο του π.Παύλου Παπαδόπουλου από εδώ. Με συγκίνησε πολύ κι είπα να το μοιραστώ μαζί σου. Πολλές καλημέρες!

Πόσο χυδαίο είναι να κατηγορείται η Εκκλησία ως πολέμια του έρωτα. 

--------------------------

Αυτό γίνεται απ΄ αυτούς που έχουνε μπερδέψει τον έρωτα με την σεξομανία. Γίνεται απ'αυτούς που προτιμούν τις καμπύλες του σώματος απ’ τα μάτια, την “ανταλλαγή υγρών” από την κοινωνία προσώπων, την σαρκική πύρωση από το εσωτερικό σκίρτημα της καρδιάς. 
--------------------------
Κατηγορούν την Εκκλησία οι σεξομανείς. 
--------------------------
Σε μια κοινωνία που θεοποίησε τις ηδονές -με κορυφαία την σαρκική ηδονή- έρχεται η Εκκλησία και με στεναρή φωνή μας λέγει: ερωτευτείτε γιατί χανόμαστε!
--------------------------
Κι άλλη μια φορά θα σκανδαλιστούν πολλοί παρθένοι με χυδαία μυαλά με τα παραπάνω λόγια. Μα ο έρωτας -ως έννοια και οντολογικό γεγονός- πάντα θα είναι παρεξηγημένος. 
--------------------------
Τόσο παρεξηγημένος όσο το να αγκαλιάσει ένας ιερέας μια κοπέλα ή ένα παλικάρι και να την/τον φιλήσει σταυρωτά. Το σκάνδαλο αμέσως θα γεννηθεί στις καρδιές εκείνες που κάθε άγγιγμα είναι πονηρό και κάθε φιλί εμπαθή.
--------------------------
Εάν υπάρχει λοιπόν ένας χώρος όπου ο έρωτας δεν έχει αλλοτριωθεί, αλλά διαφυλάττει το κάλλος του δεν είναι οι καρδιές των ηθικιστών που αυτοαναγνωρίζονται ως "άνθρωποι της Εκκλησίας" αλλά είναι η ίδια η Εκκλησία, ο τόπος δηλαδή όπου ο έρωτας δεν σταματά στην φθορά των συναισθημάτων ή των γεννετήσιων ορμών, ούτε δαιμονοποιείται, αλλά γεννά ποίηση στις καρδιές των ερωτοχτυπημένων και τραγούδια σταυροαναστάσιμα.
--------------------------
Τι τραγικό να φοβάσαι το έρωτα. Τι τραγικό να νομίζεις ότι το να ερωτευτείς είναι αμαρτία!
Τι φοβερό να θεωρείς τον έρωτα ως κάτι το απαγορευμένο!
--------------------------
Μα ταπεινά θα σου πω κι εγώ: Να ερωτεύεσαι. Διότι μόνο τότε μπορεί να σωθείς. 
--------------------------
Στις καρδιές των ερωτευμένων πάντα υπάρχει χώρος για τον Χριστό. Γιατί μόνο στις ερωτευμένες καρδιές υπάρχει χώρος για ποίηση, για σταυρό, για τον άλλον. Σ’αυτές τις καρδιές μπορεί να καρποφορήσει ο Λόγος της Αλήθειας, σ’αυτές τις καρδιές μπορεί να γεννηθεί η αγάπη.
--------------------------
Μόνο οι ερωτευμένοι είναι έτοιμοι να ζήσουνε ακόμα και στη κόλαση αρκεί να βρίσκονται μαζί με τον άλλον· και δεν υπάρχει πιο ιερό και θεομίμητο απ’αυτό.

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016

Ένα βήμα μένει

...Μια ζωή γεμάτη απαγορεύσεις. Να μην κάνεις λάθη, να μην προχωράς χωρίς να διπλοσκεφτείς τις συνέπειες. Να μην γελάς δυνατά. 

Και περιμένεις στο σταθμό των τραίνων.

Να μην κερδίζεις. Να μη χάνεις. Να μην κοιμάσαι. Να μη ζεις. Να μη σε δουν να κλαις. Να φαίνεσαι πάντα δυνατός. Ποτέ. Ποτέ.

Και περιμένεις στο σταθμό των τραίνων.

Να μη χάνεις χρόνο ακούγοντας τον άνεμο. Να μην ακούς τη θάλασσα. Έχεις δουλειά. Έχεις τρέξιμο. Έχεις τόσα να κάνεις. Τι θα πει ο κόσμος.

Μα, μια φωνούλα μέσα σου, σού ψιθυρίζει: Μήπως σπατάλησες τη ζωή σου πριν καν το αντιληφθείς;

Το τραίνο πλησιάζει. Αισθάνεσαι τον όγκο του να τραντάζει την προβλήτα που περιμένεις. Η φωτιά μέσα σου δυνατή. Η ελπίδα θέλει να πετάξει. Ανοίγει το πορτάκι απ'το κλουβί, απ'τη φυλακή της καρδιάς σου. Σφίγγεις στα χέρια τη βαλίτσα. Όχι, δεν είσαι μόνος σου. Μένει ένα βήμα για να ξεκινήσεις. 

Ώρες μετά, κοιτάζεις απ'το μεγάλο παράθυρο του τραίνου. Εύχεσαι. Αφήνεσαι στο ρυθμό απ'τις ράγες του. Ίσως, ο Παράδεισος είναι το πιο θαυμάσιο ταξίδι για όσους δεν έπαψαν να ονειρεύονται.