Disable_right_click


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απαιτήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απαιτήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

Να θυμάσαι τις κολώνες

...Με τους ανθρώπους όσο κοντά και να'ρθουμε δε μας βοηθά αυτό πάντα έτσι όπως το περιμένουμε. Και καμιά φορά πρέπει να κρατάμε και μια απόσταση απ'τους ανθρώπους. Δηλαδή να μην τους πνίγουμε κι εμείς, να μην τους καταπιέζουμε, να τους αφήνουμε και λίγο ν'ανασαίνουν ελεύθερα και να μας αγαπάνε όταν θέλουν.  Μη ζητάς να σ'αγαπά κάποιος με το ζόρι, επειδή έτσι σου αξίζει ή το δικαιούσαι ή το απαιτείς. Αυτό δε γίνεται με απαίτηση! Η αγάπη δεν απαιτείται, αλλά εμπνέεται.
Έχεις δει τις κολώνες που είναι μέσ'στην εκκλησία; Οι κολώνες είναι πολύ βασικές και στηρίζουν όλο το ναό. Αλλά καμιά κολώνα δεν είναι πάνω στην άλλη. Καμιά κολώνα δεν είναι κολλητή με άλλη. Υπάρχει μια απόσταση, υπάρχει ένας αέρας. Υπάρχει η ελευθερία. Αυτό. Είναι ωραίο αυτό. 
Άσε λίγη ελευθερία στον άλλον. Να νιώσει ωραία κοντά σου. Μη ζητάς να κολλήσει επάνω σου και να τον κάνεις ό,τι θέλεις, να τον έχεις του χεριού σου. Έτσι τον χάνεις τον άλλον! Πνίγοντάς τον, καταπιέζοντάς τον... Να θυμάσαι τις κολώνες...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου -www.atheataperasmata.com

Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Τι είν'αυτό που ζητάω;

Τι είν'αυτό που ζητάω; Ποια είναι τα αιτήματά μου; Όταν προσεύχομαι, όλο λέω "θέλω αυτό", "θέλω εκείνο", "θέλω", "θέλω"... Η προσευχή μου μοιάζει με λίστα σούπερ μάρκετ που την έγραψε κακομαθημένο παιδί. Φουσκώνουμε μ'ένα σωρό "θέλω" τα αιτήματά μας έτσι που η προσευχή μας αντί για απόσταγμα ευπρόσδεκτο θυμίζει περισσότερο εγωιστικό κατάλογο απαιτήσεων...
Γνώρισα μια γιαγιά σοφή που μου είπε: "Γιε μου, όταν ήμουν ακόμα νέα, ζητούσα επίμονα κάτι απ'τον Θεό. Το ζητούσα για δώδεκα ολόκληρα χρόνια! Ναι, δώδεκα! Όμως, Εκείνος ήξερε ότι δεν ήταν για το καλό μου. Έτσι, δεν μου το'δωσε! Και μετά από δώδεκα χρόνια κατάλαβα το γιατί".
Το διανοείσαι; Πέρασαν δώδεκα ολόκληρα χρόνια για να το αντιληφθεί... Δώδεκα χρόνια καθημερινής, έμπονης, καρδιακής προσευχής... Μοιάζει απίστευτο! Και συνέχισε η γιαγιά λέγοντας:
"Το θέλημα και το σχέδιο του Θεού ας ζητάμε να γίνεται στις ζωές μας. Εγώ πλέον δε ζητάω. Μονάχα Τον παρακαλώ να γίνεται το θέλημά Του και να μου δίνει τη δύναμη να το αντέχω. Αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος, γιε μου. Γιατί το ξέρω, το ξέρω ότι μ'αγαπάει..."