Άρνηση (Γ.Σεφέρης)

Στὸ περιγιάλι τὸ κρυφὸ

κι ἄσπρο σὰν περιστέρι
διψάσαμε τὸ μεσημέρι
μὰ τὸ νερὸ γλυφό.

Πάνω στὴν ἄμμο τὴν ξανθὴ
γράψαμε τ᾿ ὄνομά της
ὡραῖα ποὺ φύσηξεν ὁ μπάτης
καὶ σβήστηκε ἡ γραφή.

Μὲ τί καρδιά, μὲ τί πνοή,
τί πόθους καὶ τί πάθος
πήραμε τὴ ζωή μας· λάθος!
κι ἀλλάξαμε ζωή.

(Ένα απ'τα πιο αγαπημένα μου ποιήματα. Του Γιώργου Σεφέρη.)

υγ: Συγχωρέστε με που αργώ πολύ στην απάντηση των σχολίων. [Για τους φίλους bloggers: Nα με συγχωρέσετε που δεν επισκέπτομαι τους όμορφους ιστοχώρους σας. Μπαίνω πλέον σε μια φάση με υπερβολικά μειωμένο ελεύθερο χρόνο. Με το ζόρι βρίσκω χρόνο για να ανεβάζω αναρτήσεις για την αόρατη γωνιά... Έχει ο Θεός...)