Για τη συνείδηση

(...) Ας φροντίσουμε λοιπόν, αδερφοί μου, μα φυλάμε τη συνείδησή μας, όσο ακόμα βρισκόμαστε σε αυτόν τον κόσμο, χωρίς να την προκαλούμε να μας ελέγξει για κάποιο πράγμα, χωρίς να την καταπατούμε σε τίποτα απολύτως ούτε και στο ελάχιστο. Γιατί ξέρετε καλά ότι από τα μικρά αυτά και ασήμαντα, φτάνουμε να καταφρονούμε και τα μεγάλα. 

Γιατί όταν αρχίσει να λέει κανείς: "Τι σημασία έχει αν πω αυτό τον λόγο; Τι σημασία έχει αν φάω λιγάκι; Τι σημασία έχει αν δώσω προσοχή σ'αυτό εδώ το πράγμα;". Από το "τι σημασία έχει αυτό και τι σημασία έχει εκείνο", αποκτάει κανείς κακή και διεστραμμένη διάθεση και αρχίζει να καταφρονεί και τα μεγάλα και βαρύτερα και να καταπατά την ίδια τη συνείδησή του. Και έτσι προχωρώντας σιγά-σιγά κινδυνεύει να πέσει και σε τέλεια αναισθησία.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του αββά Δωροθέου "Έργα ασκητικά", εκδ. Ετοιμασία

Σου δίνω αγάπη επειδή σ'αγαπώ!

Σας δίνω αγάπη, επειδή σας αγαπάω, όχι επειδή περιμένω να με αγαπήσετε. Αν δίνω επειδή περιμένω κάποια ανταπόδοση, σίγουρα θα γίνω δυστυχισμένος. Όταν λες καλημέρα σε κάποιον, το κάνεις επειδή θέλεις να το πεις και όχι επειδή περιμένεις κάτι. Αν περιμένεις κάποια ανταπόδοση και δεν πάρεις, τότε στεναχωριέσαι: "Το 'ξερα ότι δεν έπρεπε να του πω καλημέρα".

Μερικές φορές βγαίνω και λέω καλημέρα σε κάποιον και αυτός -έχουμε φτάσει πραγματικά σ'αυτό το σημείο- γυρίζει και με ρωτάει: "Γνωριζόμαστε"; "Όχι", του λέω, "αλλά δε θα ήταν ωραίο;". Καμιά φορά λένε όχι. Δικαίωμά τους. Εγώ, όμως, έκανα αυτό που ήθελα. Είπα καλημέρα. Κι αυτοί έκαναν αυτό που ήθελαν είτε ανταποδίδοντας είτε όχι.

Αν δεν προσδοκούμε τίποτε, έχουμε τα πάντα. Αγάπα επειδή θέλεις να αγαπάς. Δίνε επειδή θέλεις να δίνεις. Τα λουλούδια ανθίζουν επειδή έτσι είναι  η φύση τους, όχι επειδή τα θαυμάζουν οι άνθρωποι! Ζήσε και αγάπα επειδή θέλεις. Επειδή αυτή είναι η φύση σου.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια "να ζεις, ν'αγαπάς και να μαθαίνεις", εκδ.Γλάρος

photo by Seirios