χτες βράδυ

Χτες βράδυ κατάφερα κάτι το οποίο ήθελα πάρα πολύ καιρό: να πάω αγρυπνία στο εκκλησάκι του αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη στο λόφο Φιλοπάππου. 

Ήταν κάτι που ήξερα ότι θα μου έδινε χαρά. Όχι μόνο γιατί θα ήταν όμορφα, αλλά γιατί μερικές φορές είναι ωραίο να αναζητάς τον Θεό από πιο ψηλά, μέσα στη γλυκιά ησυχία του σκοταδιού και της νύχτας. Χωρίς άλλους περισπασμούς.

Καθώς ανέβαινα την ανηφόρα, δεξιά κι αριστερά μουσικοί του δρόμου ή παρέες γέμιζαν τη γλυκιά νύχτα με όμορφες, χαλαρές, δυναμικές, περίεργες ή γνωστές μελωδίες. 

Λίγο πιο πάνω, ακουγόταν η όπερα Τροβατόρε από το Ηρώδειο, προσθέτοντας ακόμη μια διαφορετική νότα στο πολύχρωμο νυχτερινό παζλ των μελωδιών. 

Καθώς συνέχιζα να περπατώ, μερικές ευχές παρακάτω -είναι όμορφο να μετράς το χρόνο με το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με"- άρχιζα να ξεχωρίζω τους ψάλτες να σιγοψέλνουν το "Άγιος ο Θεός" σε ήχο πρώτο. Γλυκά, απαλά. 

Μέσα στο μικρό εκκλησάκι απλωμένη μια γλυκιά γαλήνη. Το ένιωθες πως κάτι υπέρλογο συντελείται... Ο ιερέας -μεταρσιωμένος στο μέγα μυστήριο- να προφέρει με σεβασμό, σταθερότητα και ιερότητα τις ευχές της Θείας Λειτουργίας.

................................

Είναι ωραίο κάποιες φορές να ψάχνεις το Θεό ψηλά. Να κοιτάζεις ψηλά. Να είσαι υψιπέτης. Όπως ο προφήτης Ηλίας που σήμερα γιορτάζει. 

Είναι όμορφο ν'αναζητούμε στην αγάπη Του την πυξίδα για τον ουράνιο δρόμο μας. 

Άνω σχώμεν τας καρδίας.

Με λένε Ιορδάνη

Είναι ποίημα του π.Ανδρέα που το ανάρτησε στο facebook. Ευχαριστώ πολύ τη φίλη που μου το έστειλε!

Είδα μια όμορφη ταινία

και κατάλαβα 

ότι οι δακρυικοί μου πόροι

ακόμα λειτουργούν.

Κι ένιωσα 

των ματιών μου το νερό

σαν τη δροσιά

του Ιορδάνη.

Λες να 'ναι ασέβεια 

αυτό που λέω;

Πιστεύω πάντως 

πως το ίδιο άγιο Πνεύμα

που τότε άγγιξε τα ύδατα,

αυτό το Ίδιο

αγγίζει κάθε τι όμορφο που γίνεται

σ' αυτό τον κόσμο.

Μια τέλεια μελωδία

ή ζωγραφιά,

ένα ζεστό φαΐ που γίνεται μ' αγάπη

ένα φιλί που δίνεις στο παιδί σου 

πριν ξαπλώσει.

Είναι πολύ φτωχό για το Θεό

να Τον φαντάζομαι 

δραστήριο και ενεργό

μόνο την ώρα της Λατρείας

μία ή δυο ώρες τη βδομάδα δηλαδή.

Κι όλη την άλλη μέρα;

Αμέτοχος; Απόμακρος;

Κοιμάται; 

Τι κάνει;