Είναι ποίημα του π.Ανδρέα που το ανάρτησε στο facebook. Ευχαριστώ πολύ τη φίλη που μου το έστειλε!
Είδα μια όμορφη ταινία
και κατάλαβα
ότι οι δακρυικοί μου πόροι
ακόμα λειτουργούν.
Κι ένιωσα
των ματιών μου το νερό
σαν τη δροσιά
του Ιορδάνη.
Λες να 'ναι ασέβεια
αυτό που λέω;
Πιστεύω πάντως
πως το ίδιο άγιο Πνεύμα
που τότε άγγιξε τα ύδατα,
αυτό το Ίδιο
αγγίζει κάθε τι όμορφο που γίνεται
σ' αυτό τον κόσμο.
Μια τέλεια μελωδία
ή ζωγραφιά,
ένα ζεστό φαΐ που γίνεται μ' αγάπη
ένα φιλί που δίνεις στο παιδί σου
πριν ξαπλώσει.
Είναι πολύ φτωχό για το Θεό
να Τον φαντάζομαι
δραστήριο και ενεργό
μόνο την ώρα της Λατρείας
μία ή δυο ώρες τη βδομάδα δηλαδή.
Κι όλη την άλλη μέρα;
Αμέτοχος; Απόμακρος;
Κοιμάται;
Τι κάνει;
