Μερικές συμβουλές για τη νηστεία

 Η νη­στεία δια­κρί­νε­ται σε υλι­κή (απο­χή από συγ­κε­κρι­μέ­νες τρο­φές)
και σε πνευ­μα­τι­κή  (απο­χή από τα αμαρ­τή­μα­τα).

Όποιος νη­στεύ­ει υλι­κά και όχι πνευ­μα­τι­κά, δεν έχει κα­νέ­να όφε­λος.

Η πραγ­μα­τι­κή νη­στεία εί­ναι κατά 80% η πνευ­μα­τι­κή νη­στεία και κατά 20% εί­ναι το φα­γη­τό, η υλι­κή νη­στεία.

Όσοι νη­στεύ­ουν μόνο υλι­κά, εί­ναι σύγ­χρο­νοι Φα­ρι­σαί­οι.
Οι άρ­ρω­στοι δεν νη­στεύ­ουν υλι­κά, αλλά πνευ­μα­τι­κά.

Η πνευ­μα­τι­κή νη­στεία πρέ­πει να γί­νε­ται από όλους τους αν­θρώ­πους και να εί­ναι ισό­βια.

Με την νη­στεία ο άν­θρω­πος τιμά το Θεό, αφού η νη­στεία υπήρ­ξε η πρώ­τη εν­το­λή του Θεού στους Πρω­τό­λα­στους, όταν αυ­τοί βρί­σκον­ταν στον πα­ρά­δει­σο.

Ο άν­θρω­πος παίρ­νει Χάρη, όχι επει­δή κά­νει νη­στεία - τρώ­ει λίγο,
αλλά επει­δή κά­νει υπα­κοή στην εν­το­λή της νη­στεί­ας.

Την νη­στεία δεν την κά­νου­με για να χά­σου­με κιλά ή να κά­νου­με δί­αι­τα.

Γε­νι­κά για την σω­μα­τι­κή νη­στεία, θα πρέ­πει κα­νείς να ση­κώ­νε­ται από το τρα­πέ­ζι όχι χορ­τά­τος.

Χω­ρίς νη­στεία, καμ­μία προ­σευ­χή δεν γί­νε­ται δε­κτή από το Θεό.
Η πραγ­μα­τι­κή νη­στεία έχει σχέ­ση με την αγνεία του νοός.

+ Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος

 

τελικά, τι είναι εγκράτεια;

Στην ομάδα "Εκκωφαντική σιωπή" βρήκα το ακόλουθο ρητό του Αγ.Ιωάννη του Θεολόγου για την εγκράτεια που με συγκίνησε. Μέσα σε 2 προτάσεις τα λέει όλα!

Εγκράτεια δεν λέμε την ολοκληρωτική αποχή από τα φαγητά, διότι αυτό είναι βίαιη διάλυση της ζωής. Λέμε αυτή που αποβλέπει στην υποταγή του φρονήματος της σάρκας και κατευθύνεται προς το σκοπό της ευσέβειας μέσω της προσεκτικής αποχής από τις ηδονές.

Βιωμένη αίσθηση

Πολλές φορές ο πόθος μας για το Χριστό είναι εγκλωβισμένος σε 'υπακοές' ψυχολογικού τύπου, για να νιώθουμε θρησκευτική εξάρτηση για το μελλοντικό παράδεισο. Αλλά ο παράδεισος, αν δεν είναι ζωντανή αίσθηση της Αναστάσεως του Χριστού, είναι ένας ψευδής παράδεισος.

π.Βαρνάβας Γιάγκου (απ'το βιβλίο του "Αμαρτωλών Εκκλησία")

υγ: Καλό μήνα, αδέρφια. Με δημιουργικότητα, ελπίδα, υπομονή καλή κι ό,τι άλλο όμορφο.
υγ2: Τα λαμβάνω τα μηνύματά σας. Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Μια απίστευτη ιστορία!

Και βλέπεις, ο ταπεινός, και θαύματα να κάνει, πάλι δεν πιστεύει στον λογισμό του. Ήταν στην Ιορδανία ένας πολύ απλός παπάς που έκανε θαύματα. Διάβαζε ανθρώπους και ζώα που είχαν κάποια αρρώστια και γίνονταν καλά. Πήγαιναν και μουσουλμάνοι σ’ αυτόν, όταν έπασχαν από κάτι, και τους θεράπευε. Αυτός, πριν λειτουργήσει, έπαιρνε ένα ρόφημα με λίγο παξιμάδι και μετά όλη την ημέρα δεν έτρωγε τίποτε. Κάποτε έμαθε ο Πατριάρχης ότι τρώει πριν από την Θεία Λειτουργία και τον κάλεσε στο Πατριαρχείο. Πήγε εκείνος, χωρίς να ξέρει γιατί τον ζητάνε.Ώσπου να τον φωνάξει ο Πατριάρχης, περίμενε μαζί με άλλους σε μια αίθουσα. Έξω έκανε πολλή ζέστη· είχαν κλειστά τα παντζούρια και από μια τρυπούλα περνούσε μια ακτίνα. Αυτός νόμισε ότι είναι σχοινί. Επειδή είχε ιδρώσει, βγάζει το ράσο του και το κρεμάει πάνω στην ακτίνα.Όταν το είδαν οι άλλοι που κάθονταν εκεί στην αίθουσα, τα έχασαν.