Για τον Θεό μας όλα είναι απλά και εύκολα!

 Όταν προχώρησε πιο πέρα ο Ιησούς, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί που φώναζαν και έλεγαν: "Σπλαχνίσου μας, Υιέ του Δαβίδ!" Κι όταν έφτασε στο σπίτι, πήγαν κοντά του οι τυφλοί και ο Ιησούς τους λέει: "Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;" Του λένε: "Ναι, Κύριε". Τότε άγγιξε τα μάτια τους και είπε: "Όπως το πιστεύετε να σας γίνει". Κι ανοίχτηκαν τα μάτια τους.

 

Δύο πράγματα με εντυπωσιάζουν, αδέρφια μου: πρώτον, το πόση επιμονή είχαν στο αίτημά τους προς τον Κύριο οι τυφλοί! Στην αρχή τον έψαξαν (το ήθελαν όντως δηλαδή -διότι, αφού ήταν τυφλοί, έπρεπε να βάλουν & να υποχρεωθούν σε άλλους), μετά τον ακολούθησαν, μετά του φώναζαν, μετά του έλεγαν και, εν τέλει, όταν έφτασε -υποθέτω το τέλος της ημέρας- στο σπίτι που θα κατέλυε ο Ιησούς, εκείνοι πήγαν κοντά του!

Είδες επιμονή;; Είδες πίστη;;

 Και, στη συνέχεια, -εδώ δείτε τώρα- πολύ απλά ο Ιησούς μας, ο καλός, ο συμπονετικός πατέρας, τους έκανε απλά ΜΙΑ ερώτηση:  "Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;". Ε, αυτό ήταν! Αυτοί, επειδή το ήθελαν πολύ, το ζήτησαν πολύ, το ζητούσε η ύπαρξή τους αλλά και είχαν την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Ιησούς ΕΙΝΑΙ Θεός, δείτε τι λέει η Γραφή: "Όπως το πιστεύετε να σας γίνει". Κι ανοίχτηκαν τα μάτια τους.

Για τον Θεό μας είναι όλα εύκολα. Κι απλά. Ο Θεός μας μας αγαπά, μας γνωρίζει. Γι'αυτόν είναι παιχνιδάκι το να μας κάνει καλά. Το θέμα είναι εμείς να Τον πιστέψουμε. Να Τον ποθήσουμε. Να θέλουμε να ΕΙΜΑΣΤΕ όντως κοντά Του απροϋπόθετα. Το 'πώς' να είμαστε κοντά Του, μας το είπε: Να μετέχουμε στην άμπελό Του. Στα μυστήριά Του. 

 Καλή δύναμη σε όλες/ους μας, αδέρφια.

Βιωμένη αίσθηση

Πολλές φορές ο πόθος μας για το Χριστό είναι εγκλωβισμένος σε 'υπακοές' ψυχολογικού τύπου, για να νιώθουμε θρησκευτική εξάρτηση για το μελλοντικό παράδεισο. Αλλά ο παράδεισος, αν δεν είναι ζωντανή αίσθηση της Αναστάσεως του Χριστού, είναι ένας ψευδής παράδεισος.

π.Βαρνάβας Γιάγκου (απ'το βιβλίο του "Αμαρτωλών Εκκλησία")

υγ: Καλό μήνα, αδέρφια. Με δημιουργικότητα, ελπίδα, υπομονή καλή κι ό,τι άλλο όμορφο.
υγ2: Τα λαμβάνω τα μηνύματά σας. Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Προσπάθεια ατέλειωτη

Σας μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα απ'το βιβλίο "Βίος και Λόγοι" του γέρ.Πορφυρίου που με βοήθησε πολύ σε μια δύσκολη στιγμή:

Παρόλο που νιώθω έτσι αδύναμος και δεν έχω κατορθώσει αυτό που ποθώ, εντούτοις δεν απελπίζομαι. Με παρηγορεί το ότι δεν παύω από του να προσπαθώ διαρκώς. Όμως, δεν κάνω αυτό που θέλω. Κάνετε προσευχή και για μένα. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ ν'αγαπήσω το Χριστό χωρίς τη χάρη Του. 

Ο Χριστός δεν αφήνει να εκδηλωθεί η αγάπη Του, αν η ψυχή μου δεν έχει κάτι που να Τον τραβήξει. 

Καλή προσπάθεια, καλέ/ή μου φίλε/η... Σ'ευχαριστώ ακόμα και για όλα τα mail που μου στέλνεις και τα σχόλια που γράφεις...

Ο κόπος για το Χριστό

Στα πρώτα βήματα της προσπάθειάς μου να γνωρίσω το Χριστό, έκανα κάποιες φορές πράγματα για το Χριστό που μου έφερναν κόπωση, κούραση. Κάτι σαν σφίξιμο στην καρδιά. Πήγα τότε στον πνευματικό μου και του το είπα. Και μου είπε: "Παιδί μου, ο Χριστός είναι ελευθερία. Να μην κάνεις πράγματα για το Χριστό με το ζόρι". Και "έτυχε" να πέσει στα χέρια μου την ίδια μέρα το υπέροχο βιβλίο του γέρ.Πορφυρίου "Βίος και Λόγοι" και ξεφυλλίζοντας για πρώτη φορά τις σελίδες του, έπεσα στο παρακάτω απόσπασμα:

Όταν αγαπάεις το Χριστό, κάνεις κόπο, αλλά ευλογημένο κόπο. Υποφέρεις, αλλά με χαρά. Κάνεις μετάνοιες, προσεύχεσαι, διότι αυτά είναι πόθος, θείος πόθος. Και πόνος και πόθος και έρωτας και λαχτάρα και αγαλλίαση και χαρά και αγάπη. Οι μετάνοιες, η αγρυπνία, η νηστεία είναι κόπος που γίνεται για τον Αγαπημένο. Κόπος για να ζεις το Χριστό. Αλλ'αυτός ο κόπος δε γίνεται αναγκαστικά, δεν αγανακτείς. Ό,τι κάνεις αγγάρια, δημιουργεί μεγάλο κακό και στο είναι σου και στην εργασία σου. Το σφίξιμο, το σπρώξιμο φέρνει αντίδραση. Ο κόπος για το Χριστό, ο πόθος ο αληθινός είναι Χριστού αγάπη, είναι θυσία, είναι ανάλυσις(...). Ο έρωτας θέλει προσπάθεια;