Από Σένα πηγάζει η ζωή

 

(...) γιατί από Σένα πηγάζει η ζωή,

βλέπουμε φως μέσα στο φως Σου (...).

[Ψαλμός 35ος, στ.10]

Το μυστικό της χαράς

"Χαρά σ'αυτόν που του συμπαραστέκεται ο Θεός του Ιακώβ
 και που στηρίζει την ελπίδα του στον Κύριο, τον Θεό του,
σ'εκείνον που δημιούργησε τα ουράνια και τη γη,
τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ'αυτά,
σ'εκείνον που τηρεί πάντα τις υποσχέσεις του,
που υπερασπίζεται αυτός το δίκιο των αδικημένων
και που στους πεινασμένους δίνει τροφή".

απόσπασμα απ'τον Ψαλμό 145 του Δαβίδ

Τις ελπίδες μου

Πρωί πρωί, κάνε με να νιώσω πόσο μ'αγαπάς

γιατί σε Σένα ελπίζω.

Δείξε μου, Κύριε, τον δρόμο για να πορευτώ,

γιατί σε Σένα εναποθέτω τις ελπίδες μου.

(Απόσπασμα απ'τον Ψαλμό Δαβίδ 142)

 

 

Μ'ελευθερία απόλυτη!

(αποσπάσματα απ'τον Ψαλμό 118, στ.41-47 του Δαβίδ)

 

Ας φτάσει ως εμένα η ευσπλαχνία σου, Κύριε
η σωτηρία σύμφωνα με την υπόσχεσή σου.

Έτσι, θα έχω λόγια στους χλευαστές μου ν'αποκριθώ,
γιατί στα λόγια σου στηρίζω την ελπίδα μου.

(...)

Ζούσα μ'ελευθερία απόλυτη,
γιατί τις εντολές σου αποζητούσα.

(...)

Τις εντολές σου μελετούσα
που πολύ τις αγάπησα.

 

Δοξολογία!

 Οδήγησέ με, Κύριε, στον δρόμο σου

και μέσα στην αλήθεια σου θα πορευθώ.

Χαρά να νιώθω μέσα μου

καθώς θα σε λατρεύω.

Μ'όλη μου, Κύριε Θεέ μου, την καρδιά θα σε δοξολογώ,

για πάντα τ'όνομά σου θα δοξάζω,

γιατί μεγάλη ήταν για μένα η ευσπλαγχνία σου

και τη ζωή μου γλύτωσες από τα τρίσβαθα του άδη.

απόσπασμα από τον 85ο Ψαλμό του Δαβίδ σε μετάφραση (εκδ.Ελληνική Βιβλική Εταιρία)

Στην κοιλάδα του θανάτου

Ακόμα και αν πορευτώ στην κοιλάδα των σκιών του θανάτου, δε θα φοβηθώ, διότι εσύ είσαι μαζί μου.

Αντιλαμβάνεσαι το νόημα της φράσης; Ή μάλλον: Έχεις τη ψυχική δύναμη να το βιώσεις ως εμπειρία;

Εκεί που ο θάνατος/το κακό/οι δυσκολίες θα είναι έτοιμα να σε γονατίσουν, εσύ θα έχεις τη δύναμη να στυλώσεις το βλέμμα σου στο Θεό; Σ'αυτόν που σε αγάπησε άπειρα πιο πολύ απ'όσο εσύ;

Είτε το δεχόμαστε είτε όχι,ο Θεός μας αγαπά. Μας αγαπά. Ακόμα και αν εμείς δεν τον αγαπάμε. Ακόμα και αν εμείς λέμε ότι τον αγαπάμε, αλλά στρεφόμαστε στο κακό. Αθέλητα έστω...

Ναι. Θα ξανασηκωθώ όταν οι δυσκολίες με γονατίσουν. Θα φτύσω το αίμα του θανάτου κατευθείαν  περιφρονώντας τον (αυτό είναι το μεγάλο μυστικό) και θα στραφώ στο Χριστό, το γλυκύτατο Ιησού με το όπλο της ταπείνωσης. Και γύρω μου άπειρες σκοτούρες θα ορμούν λυσσαλέα καταπάνω μου, μα Εκείνος είναι πιο πάνω απ'όλα. Πιο πάνω...

Εκείνος είναι βοηθός μου. Ελπίδα μου.