Η φωτογραφία της εβδομάδας

Φωτογραφία της εβδομάδας και σήμερα! Από το Λιμένι της Μάνης! Πανέμορφο μικρό, πέτρινο χωριουδάκι που είναι κατοικίσιμο κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Καλημέρα σας :)

Η ομιλία της εβδομάδας

Μικρή διαφοροποίηση σήμερα! Δεν ανεβάζουμε ομιλία, αλλά την ακολουθία του Αποδείπνου μαζί και με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας. Είναι η βραδινή ακολουθία που κάνουμε πριν κοιμηθούμε. Η συγκεκριμένη είναι ηχογράφηση απ'την Ιερά Μονή Μαχαιρά στην Κύπρο κι έχει στο τέλος και μερικούς ύμνους. Διαβάζουν και ψάλλουν οι Πατέρες εκεί της Μονής. 

Του βίου του αγίου της ημέρας

Σήμερα, γιορτάζει και ο άγιος Αυξέντιος. Ο Κύπριος άγιος που δεν είναι και πολύ γνωστός. Από εδώ βρήκαμε τα παρακάτω στοιχεία της εν γη ζωής του: 

  Άγνωστος στους Συναξαριστές, γνωστός όμως και θαυματουργός στην εκκλησία της Κύπρου. Ο Όσιος αυτός ήταν Γερμανός στην καταγωγή και κατά την εποχή των σταυροφοριών, όταν οι σταυροφόροι πλησίασαν την Κύπρο, αυτός έγινε μοναχός μαζί με άλλους 300 στρατιώτες (Άγιοι Αλαμανοί). 

   Αφού περιήλθε το νησί, κατέληξε σε μια σπηλιά στην περιοχή της Καρπασίας μεταξύ των χωριών Κώμης Κεπήρ και Επτακώμης όπου έζησε θεοφιλώς.

Υμνολογίας στιγμή

Του αγίου Καλλίστρατου σήμερα. Μάρτυρας σπουδαίος της ορθροδοξίας μας. Υπέμεινε τους πειρασμούς καρτερικά. Καρτερικά! Και τα πάντα στην εν γη ζωή του είχαν ως πυξίδα την αιωνιότητα. Γι'αυτό και χοροί αγγέλων πανηγύρισαν την στιγμή που έγινε πολίτης του Παραδείσου!

Γράμμα σε σένα

Αγαπημένε φίλε, αγαπημένη φίλη,

  θα'θελα και πάλι να σου μιλήσω (όχι με λόγια δικά μου) για την λύπη, για την απώλεια της ελπίδας και πώς αυτά σχετίζονται μεταξύ τους. Θ'αφήσω και πάλι τον λόγο τον γραπτό του π.Ηλία Κουτραφούρη να μας μιλήσει και να μας κατηχήσει. 

  Λέει ο παππούλης: "Και στο πνεύμα της λύπης όταν ενεργεί, αν κοιτάξεις προσεκτικά, θα διακρίνεις την ίδια ενέργεια «της ταραχώδους ηδονής», πράγμα θα έλεγε κανείς θαυμαστό και παράδοξο... Τι είδους ηδονή μπορεί να υπάρχει στη λύπη; Κι όμως θα εκπλαγείς... Προκειται για την ηδονή μιας αυτοαπασχόλησης αυτοκαταστροφικής, μιας κεκρυμμένης αλαζονείας, και μιας καλά αυτοδικαιούμενης ραθυμίας. Συνισταμένη των πιο πάνω η επίμονη άρνηση της ελπίδας. Τεκμήριο επήρειας δαιμονικής. Βάλε το μυαλό σου να δουλέψει εν προσευχή, ξαναδιάβασε τα πιο πάνω στοχαστικά και θα με θυμηθείς..."

  Καλή δύναμη! Πολλές ευχές για μια ημέρα γεμάτη ελπίδα Χριστού! Καλημέρες πολλές!

Σελίδες ημερολογίου

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

  η συμφιλίωση είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Ίσως, είναι ένα απ'τα εισιτήρια του Παραδείσου. Είναι μία νέα σχέση, μια σχέση καινούρια ανάμεσα σε δύο συγκρουόμενα μέρη όπως λέει και ο μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ.

  Η συμφιλίωση κρύβει μέσα της το 'συν'. Δηλαδή, είναι (έτσι τουλάχιστον το νιώθω) το προστάδιο της εν Θεώ ενότητας. Στο ίδιο βαγόνι με τις λέξεις 'εμείς', 'αγκαλιά', 'κοινωνία'.

  Θεέ μου, θα'θελα πάντα να προσπαθώ γι'αυτήν. Ακόμη κι όταν η ψυχή μου δυσκολεύεται να το αποδεχτεί. Ακόμη κι όταν οι λογισμοί θα επιμένουν ζοφώδεις και ολοσκότεινοι. Ο Παράδεισος είναι για όσους έμαθαν να ανέχονται και να μετανοούν. Κίνηση ένθεη, φωτεινή, ενωτική.

Απομαγνητοφωνώντας

  "Όταν, λοιπόν, λέμε θεολογική συζήτηση που θα κάνουμε με πάρα πολλή ταπείνωση και με μια διάθεση μάθησης και βίωσης, θα εμβαθύνουμε στο περιέχομενο της πίστης μας. Θα το σκαλίσουμε το περιεχόμενο της πίστης μας για να δούμε τι μπορούμε από εκεί να αντλήσουμε. 

  Η θεολογική, ακόμα, συζήτηση πρέπει να γίνεται προς οικοδομήν και όχι προς βλάβην ή σκανδαλισμό. Πολλές φορές, όταν κανείς έμαθε μερικά πράγματα, αλλά δεν έχει την διάκριση, μπορεί να πει στους άλλους θεολογικά πράγματα και τελικά να τους σκανδαλίσει. Γιατί δεν είναι σε θέση, έχοντες μια απλότητα, να αντιληφθούν εκείνα τα οποία θα τους πει αυτός ο κάποιος. (...)Γι'αυτό θέλει πάντα προσοχή και πάντα προς οικοδομή κι όχι προς βλάβη. Σε μία τέτοια συζήτηση είναι αδιανόητος ο διαπληκτισμός ή η έρις (...)".

απομαγνητοφώνηση της αόρατης γωνιάς από ομιλία του μακαριστού π.Αθανασίου Μυτιληναίου για τον πρωτομάρτυρα Στέφανο

Η φωτογραφία της εβδομάδας

Φωτογραφία από ένα Hall (σαν κάστρο). Βρίσκεται στο Cambridge. Φωτογραφία που τραβήχτηκε πριν περίπου 1,5 μήνα. Είναι επιβλητικό, στοιβαρό και ξεχωρίζει γύρω απ'το γρασίδι, τους θάμνους και τα δέντρα αριστερά και δεξιά του. Καλή Κυριακή σε όλους!

Η ομιλία της εβδομάδας

Μιας και το ζήτησε ένας φίλος της αόρατης γωνιάς μας, ως σημερινή ομιλία της εβδομάδας ανεβάζουμε την ομιλία του μητροπολίτη Λεμεσού, γέροντα Αθανάσιου. Με αφορμή τη μελέτη του κειμένου της Θείας Λειτουργίας (τις διακονικές αιτήσεις), μάς μιλά για τις θλίψεις και την οργή. Καλή ακρόαση, αδέρφια! Καλή αυριανή!

Του βίου του αγίου της ημέρας

Σήμερα είναι η ημέρα που γιορτάζει, μεταξύ άλλων, κι ο άγιος Πλάτων ο Αϊβαζίδης. 

Ο Άγιος Πλάτωνας Αϊβαζίδης γεννήθηκε στην Πάτμο το 1852 μ.Χ. και ανατράφηκε με τα χριστιανικά ιδεώδη. Στα 15 του χρόνια έγινε δόκιμος στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή.

Το 1892 μ.Χ. έγινε Διάκονος του Μητροπολίτη Λήμνου και αργότερα πήγε για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί γνώρισε τον Μητροπολίτη Καστοριάς, Γερμανό Καραβαγγέλη, του οποίου έγινε βοηθός.

Όταν ο Γερμανός έγινε Μητροπολίτης Αμάσειας στην περιοχή του Πόντου, ο Πλάτωνας τον ακολούθησε. Εκεί κατηγορήθηκε από τους Τούρκους ότι είχε υποκινήσει επανάσταση των Ελλήνων και τελικά κρεμάστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 μ.Χ.

πηγή εδώ

Υμνολογίας στιγμή

Ο άγιος Ευστάθιος ο μεγαλομάρτυρας που σήμερα γιορτάζει, ήταν πολύ σπουδαίος άγιος. Πέρασε πολλά, πάρα πολλά.  Το τροπάριο τα λέει σχεδόν όλα... Παράδειγμα για όλους εμάς που ταλαιπωρούμαστε λιγότερο ή περισσότερο. Όμως, έμεινε σταθερός στην πίστη του και τώρα μεσιτεύει για όλους μας...

Γράμμα σε σένα

Αγαπημένε φίλε, αγαπημένη φίλη,

  στην εκκλησία μας έχω βιώσει την απόλυτη χαρά! Την απόλυτη ομορφιά της ενότητας! Το αληθινό πρόσωπο της ολοκληρωτικής ελευθερίας και της ατέλειωτης ελπίδας. Ό,τι κι αν σου πουν, αν δεν μυρίζει ελπίδα αληθινή, δεν είναι του Θεού. Το πένθος και η χαρά έχουν την δική τους ξεχωριστή θέση στην εκκλησία μας. 

  Παραθέτω ένα απόσπασμα του π.Ηλία Κουτραφούρη: " Μη νομίσεις ότι η εν Χριστώ χαρά και το κατά Θεόν πένθος της μετανοίας είναι αντίθετα μεταξύ τους. Πολλοί έτσι νόμισαν και έγιναν ή χαζοχαρούμενοι ή καταθλιπτικοί χριστιανοί. Εν Χριστώ χαρά και κατά Θεόν πένθος μετανοίας δεν είναι αντίθετα μεγέθη αλλά ανάλογα. Όσο πιο βαθιά και αληθινή είναι η μετάνοια σου, τόσο πιο βαθιά και αληθινή θα είναι η χαρά σου. Και τανάπαλιν. Να το γράψω καλύτερα να το δεις. Όσο πιο βαθιά και αληθινή είναι η χαρά σου, τόσο πιο βαθιά και αληθινή είναι η μετάνοια σου. Πίστεψε με".

Σελίδες ημερολογίου

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

  χρειάστηκε ν'ανοίξω κάποιες κούτες με πράγματα που είχα αφήσει στο πατάρι λόγω έλλειψης χώρου. Κι ανοίγοντας την κούτα που ήθελα, βρήκα μεταξύ άλλων και κάποια βιβλία πολύ αγαπημένα, πολύ παλιά. Από τότε που ήμουν παιδί. Υπέροχα.

  Πολύ όμορφο το αίσθημα. Σε κάνει σαν να γυρνάς πίσω στο χρόνο και να ξαναζείς εκείνες τις στιγμές. Ένιωσα σαν παιδί. Τα ίδια υπέροχα συναισθήματα.

  Τελικά είναι μεγάλη ευλογία τα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Κι ακόμη μεγαλύτερη το να έχεις τους γονείς σου ακόμη δίπλα σου. Ο χρόνος είναι μυστήριο πράγμα. Πράγμα (δημιούργημά του Θεού) αλλά και μυστήριο...

Απομαγνητοφωνώντας...

" (...) Είπαμε ότι η Εκκλησία είναι ένα ιατρείο, ένα νοσηλευτήριο, ένα νοσοκομείο που είμαστε μέσα όλοι μας. Και είμαστε όλοι αδύνατοι άνθρωποι και είμαστε όλοι εμπαθείς και τραυματισμένοι και άρρωστοι, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο. Άλλος από τη μια αρρώστια και άλλος από την άλλη αρρώστια. (...) Κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει τον άλλον γιατί πχ είναι πιο πολύ άρρωστος από τον άλλον ή γιατί δεν έχει την ίδια αρρώστια με σένα. Άρρωστοι είμαστε όλοι.

  Σ'αυτό το νοσοκομείο, σ'αυτό το ιατρείο, πρέπει να γνωρίζουμε και να το καλλιεργήσουμε στην ψυχή μας ότι δεν υπάρχει περίπτωση ο άνθρωπος να πεθάνει. Ακόμη και τα πτώματα, αυτοί που έχουν πεθάνει ή που νομίζουν ότι έχουν πεθάνει, ακόμη κι αυτοί έχουν ελπίδα ζωής. Γιατί αυτός ο αρχίατρος του νοσοκομείου έχει τη δύναμη να ζωοποιήσει ακόμη και τα πτώματα σε αποσύνθεση. Κι έτσι κι εμείς που είμαστε πτώματα και πεθαμένοι εδώ και καιρό μέσα στις αμαρτίες μας και μέσα στα πάθη μας και μέσα στα κόμπλεξ και τα συμπλέγματά μας, τις μικρότητες και τα χίλια δυο που συνθέτουν την ταλαιπωρία της ανθρώπινής μας υπόστασης, έχουμε ελπίδα. Και ελπίδα μας είναι ο Χριστός. Δεν έχουμε ελπίδα στα καλά μας έργα. Ούτε έχουμε ελπίδα στον εαυτό μας (...).

απομαγνητοφώνηση της αόρατης γωνιάς από ομιλία του π.Αθανασίου, μητροπολίτη Λεμεσού (βλ. εδώ)