Disable_right_click


Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Τίποτα δεν είναι τυχαίο

Απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου. Μιλάει για την τύχη. Για όσους δεν τον έχουν ακούσει ποτέ, αυτό το μικρό απόσπασμα είναι μια καλή ευκαιρία.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Dress code

Καλή μου ψυχή, σήμερα θα'θελα να σου μιλήσω για τον εσωτερικό μας κόσμο.
Όταν σου γράφω dress code, αναφέρομαι όχι στον τρόπο που ντύνεσαι, αλλά στον ψυχικό σου κόσμο που ντύνει την ύπαρξή σου. Την ψυχή σου. Με ρωτούσε μια παρέα παιδιών πριν λίγο καιρό πώς πρέπει να ντύνονται και ειδικότερα τι ρούχα πρέπει να φοράνε στην εκκλησία.
Και τους απάντησα ότι δεν υπάρχει "πρέπει" στην εκκλησία. Ο Χριστός μίλησε με το παράδειγμά του και ενδιαφέρθηκε για το μέσα μας. Όχι για το έξω μας. Μίλησε για τάφους εξωτερικά ωραίους που, όμως, από μέσα ήταν αηδιαστικοί και δυσώδεις. Προσπάθησα να μιλήσω στα παιδιά εξηγώντας τους ότι ο Θεός δεν εξαναγκάζει. Άρα, δεν υπάρχει "πρέπει". Και θυμήθηκα το γέροντα Πορφύριο που έλεγε: "Τίποτα να μην κάνετε για το Χριστό με το ζόρι". 
Καλή μου ψυχή,
ο Χριστός μας αγαπάει όπως είμαστε: είτε πολύ αμαρτωλοί είτε λιγότερο, είτε προσπαθώντας να βελτιωθούμε είτε κυλιόμενους στο βούρκο. Η αγάπη Του η ασύνορη υπερβαίνει τη λογική μας. 
Έλα στην εκκλησία όπως αισθάνεσαι. Ντύσου όπως θες. Όταν, όμως, νιώσεις λίγη απ'τη Χάρη Του, τότε θα πάρεις απάντηση. Μόνος/η σου. Προσωπικά θα απευθυνθείς στο Χριστό κι Εκείνος προσωπικά θα σου απαντήσει. Αρκεί να το αποζητήσεις ειλικρινά. 
Στο εύχομαι.... 

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Ξύπνα τον ήρωα μέσα σου!

Συγκινήθηκα πολύ προχτές όταν είδα ένα παλικάρι με δάκρυα στα μάτια να σταματάει για λίγο έξω απ'το εκκλησάκι του νοσοκομείου. Έσκυψε το κεφάλι, μάλλον προσευχήθηκε, έκανε το σταυρό του και ανέβηκε στην αριστερή πτέρυγα του νοσοκομείου.

Ποιος ξέρει τι δυσκολίες θα'χε. Αλλά αυτό μου θύμισε πως όλοι έχουμε προβλήματα. Όλοι βασανιζόμαστε λίγο ή πολύ. Αλλά να θυμάσαι, αδερφή/έ μου, ότι είμαστε όλοι μαζί! Ο πόνος μάς ενώνει. Η θλίψη σου είναι και θλίψη μου. Το δάκρυ σου είναι δάκρυ μου. Θα'θελα να τρέξουν στο δικό μου μάγουλο λίγα απ'τα δάκρυά σου. Αγωνιζόμαστε μαζί, πονάμε μαζί, προσευχόμαστε μαζί.

Όσα εμπόδια και αν ορθώνονται μπροστά σου, εσύ μη χάνεις το κουράγιο σου. Είσαι δυνατός, γιατί έχεις το Χριστό. Είσαι αγωνιστής, γιατί ξέρεις ότι είσαι φίλος με τον πιο δυνατό απ'όλους. Ξύπνα τον ήρωα μέσα σου! Αυτόν που δε λυγίζει! Που δεν τα παρατάει ποτέ! Και έλα να προσευχηθούμε. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο δυνατό στον κόσμο απ'τη δύναμη της προσευχής που βγαίνει από μια πονεμένη, ειλικρινή καρδιά. Μια καρδιά που παλεύει. 

Μην χάνεις το κουράγιο σου! Μην απελπίζεσαι, αδερφή/έ! Έλα μαζί να προσπαθήσουμε. Έλα και θα δεις.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Ο βυθός

Έχω χαρά; Πόση χαρά αισθάνομαι; Αφού η χαρά είναι τόσο ωραίο συναίσθημα, γίνεται να'μαι μόνιμα χαρούμενος; 
Έψαχνα καιρό για μια πειστική απάντηση. Ειλικρινά στο λέω! Αλλά πλέον βρήκα ικανοποιητική απάντηση. Η αρχή της απάντησης ξεκίνησε καθώς διάβαζα το βιβλίο της αγαπημένης Μάρως Βαμβουνάκη "Ο παλιάτσος και η άνιμα". Εκεί βρήκα μια αράδα που είναι απίθανη! Διότι αν υπάρχουν σοβαρές αιτίες να λυπάσαι, ακόμα και -έστω για λίγο- να απελπίζεσαι, δεν είναι περισσότερο υγιές να υποφέρεις παρά να είσαι μέσα στην καλή χαρά; Ο ίδιος ο Χριστός φτάνει να ψιθυρίζει: "Περίλυπος είναι η ψυχή μου έως θανάτου...". Να κλαίει όταν πληροφορείται ότι ο φίλος του ο Λάζαρος είναι νεκρός. Κι ας ξέρει για την Ανάσταση, κι ας ξέρει για την μετά θάνατον ατελεύτητο ζωή. Ακόμα κι ας ξέρει, Εκείνος πονάει, κλαίει και αιμορραγεί. Και ένας σοφός άνθρωπος, μου είπε την ίδια μέρα: Η καρδιά μας ας μοιάζει με τη θάλασσα: μπορεί επιφανειακά να είναι άστατη, τρικυμισμένη, αλλά στο βυθό πάντα υπάρχει μια αδιατάραχτη γαλήνη. Έτσι και η ζωή μας: μπορεί να λυπούμαστε, να κλαίμε, να στεναχωριόμαστε, αλλά κατά βάθος έχουμε την ακλόνητη ελπίδα και χαρά του Χριστού και της Ανάστασής του.
Μετά από τα δύο εκείνα γεγονότα, μετά από εκείνα τα γεμάτα φρεσκάδα λόγια, πλέον είμαι χαρούμενα και σταθερά σίγουρος:
Η χαρά έχει βάσεις απίθανες και απέραντες και προεκτάσεις αιώνιες και σαρωτικές!

υγ: Σήμερα είναι του αγ.Ιωάννη του Θεολόγου, του μαθητή της αγάπης! Γιορτάζει μαζί του και η αόρατη γωνιά που 'χει θεμέλιό της την αγάπη :)

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Τα μάτια μου τα σφαλισμένα

Τελικά ποια είναι η αιτία που μας οδηγεί στο να κάνουμε αμαρτίες;

Λες ότι δεν πιστεύεις στη ζωή μετά το θάνατο. Εντάξει, το σέβομαι αν και πονάω. Όμως, ας περάσω στο δικό μου πεδίο σκέψεων και στα ενδότερά μου: στον εαυτό μου. Αφού πιστεύω στη ζωή μετά το θάνατο... Αφού πιστεύω πως αυτή η ζωή είναι ψεύτικη, ένα πέρασμα για την άλλη την πραγματική... Αφού κάποτε ένιωσα το χάδι του Θεού στη ψυχούλα μου...

...Πώς, λοιπόν, ακόμα κάνω αμαρτίες; Πώς τολμώ να γεμίζω καρφιά το πανάχραντο σταυρωμένο του θεϊκό σώμα; Πώς χτυπάω Εκείνον που το μόνο που μου δίνει είναι Αγάπη; Πώς; 

Κάνε μια προσευχούλα και για μένα. Να μου ανοίξει ο Θεός τα μάτια μου τα σφαλισμένα...

υγ: Άμα δε βαριέσαι, δες εδώ και εδώ.

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Σκέψεις για την αγάπη

Σε μια απ'τις καλοκαιρινές μου αποδράσεις του Αυγούστου, φόρτωσα το καγιάκ μου στο αυτοκίνητο και κατευθύνθηκα προς τη θάλασσα. Το πρωί η θάλασσα είναι τόσο γαλήνια. Σε ηρεμεί....

Καθώς κωπηλατούσα σταθερά μέσα στο απέραντο γαλάζιο, σκεφτόμουν πως κάπως έτσι είναι και η αγάπη. Ταξιδεύεις (ένα ταξίδι είν' η ζωή...) και όλο περιμένεις, ελπίζεις πως θα αχνοφανεί η αγάπη στο βάθος του ορίζοντα. Κυλάει η ζωή σου, περνάει χωρίς ίσως καν να το αντιληφθείς... Τόσο αθόρυβα όπως το καγιάκ μου που διέσχιζε τα ήσυχα νερά της θάλασσας.

Μα και αν ακόμα τη δεις στο βάθος, πώς μπορείς να είσαι σίγουρος ότι δεν είναι μια ακόμα αυταπάτη; Ένα δημιούργημα της αδημονίας σου;

Μεγάλο κεφάλαιο η αγάπη... Όσα και να πεις, θα'ναι απλά λευκές αράδες στις σελίδες του βιβλίου της καρδιάς...

υγ: Σήμερα γιορτάζει και η Παναγιά η Μυρτιδιώτισσα! Δες εδώ.  
       Μια πολλή ζεστή καλημέρα :)

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Αγάπα και προσπάθησε

Αυστηρός στον εαυτό σου, χαλαρός στους άλλους. Χωρίς, βέβαια, να νερώνεις τα πιστεύω σου. Το άκουσα σε μια ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου. Δεν είναι πολύ ωραίο;

Δηλαδή να μην ζητάς απ'τους άλλους, αλλά να είσαι γλυκός, διακριτικός. Να μην απαιτείς. Κατανόησε, χαμογέλα, αγάπα! Το πρόβλημα της κρίσης που βιώνουμε μπορεί να ξεπεραστεί σε μεγάλο βαθμό αν όλοι μας γίνουμε λιγάκι πιο καλοί με τους γύρω μας. Με τους συν-ανθρώπους μας. Μου κάνει εντύπωση μια κυρία που δουλεύει στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου που είναι σχεδόν πάντα χαμογελαστή. Πηγαίνω με το καλάθι τα πράγματα να τα χτυπήσει και χαμογελάει! Χαμογελάει! Σε όλους! Ε, είναι δυνατόν να μη σε επηρεάσει θετικά αυτό; Σου λέω αλήθεια, τέτοιους ανθρώπους χαμογελαστούς (όχι τα ψεύτικα χαμόγελα, αλλά τα αληθινά!) μέσα στην καρδιά μου τους έχω. Εκπέμπουν μια άγνωστη, απρόσμενη δροσιά που με δυναμώνει.

Εύχομαι, καλέ μου φίλε, καλή μου φίλη, σήμερα να χαμογελάσεις πιο πολύ! Να προσπαθήσεις πιο πολύ! Να αγαπήσεις πιο πολύ!  

Καλημέρα :)

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ένα περιστατικό που με συγκίνησε πολύ

Χρειάστηκε να μεταβώ σε δυο απ'τις παλιές μου πόλεις για μερικές μέρες. Είχα σοβαρές υποχρεώσεις που δεν έπαιρναν αναβολή. Τηλεφώνησα σε μερικούς γνωστούς που ήξερα από παλιά για να τους πω ότι θα έρθω και έμεινα έκπληκτος! Τέτοια ανταπόκριση δεν την περίμενα!

Άλλοι μου πρότειναν να με φιλοξενήσουν, άλλοι να'ρθουν να με παραλάβουν απ'το αεροδρόμιο, άλλοι με κάλεσαν για δείπνο στο σπίτι τους, κλπ. Σας λέω έμεινα έκπληκτος! Άγγιγμα ψυχής που θα μείνει βαθιά χαραγμένο...

Τελικά η αγάπη φαίνεται στην πράξη. Όχι στα λόγια και στις θεωρίες. Η αγάπη πραγματώνεται μέσα στις μικρές, απλές, καθημερινές στιγμές της ζωής μας. Κι όταν γίνεσαι δέκτης τόσης αγάπης, είναι δυνατόν να μη συγκινηθείς; Είναι δυνατόν να μη πλημμυρίσει και η δικιά σου ψυχή από αγάπη;

Η αγάπη είναι το πιο όμορφο συναίσθημα σ'όλο τον κόσμο. Το πιο όμορφο...

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Απόδειξέ μου ότι υπάρχει Θεός!

Με ρώτησες πώς μπορώ να σου αποδείξω ότι υπάρχει Θεός. Και, αν υπάρχει, πώς ξέρω ότι ο δικός μου Θεός είναι ο αληθινός. Και σου απάντησα με μια ερώτηση: Σε νοιάζει η απάντηση; Ή απλά το ρωτάς από φιλολογικό ενδιαφέρον; Ή απλά για να με πικάρεις;

Πόσο δύσκολα ερωτήματα... Μα και πόσο αληθινά, υπαρκτά, καθημερινά, αλλά με διαστάσεις αιώνιες...

Και σου είπα -το θυμάσαι- ότι ο Θεός δεν είναι θέμα φιλοσοφικών σκέψεων και επιχειρημάτων. Ο Θεός είναι κάτι που το ζεις. Τον ζεις. Τον βιώνεις, τον αισθάνεσαι, τον νιώθεις μέσα σου βαθιά. Η πίστη μας στον αληθινό Θεό είναι εμπειρία και βίωμα. Αν θες να σου λυθούν οι απορίες πρέπει να διώξεις τον εγωισμό από μέσα σου. Να γονατίσεις και να προσευχηθείς. Να Του πεις: "Θεέ μου, έλα στην καρδιά μου. Έλα, Θεέ μου, και δείξε μου ότι υπάρχεις. Σε ψάχνω και το ξέρεις ότι σε ψάχνω στ'αλήθεια".

Αλλά και πάλι μη νομίσεις ότι επειδή έκανες μια προσευχή, θα φανερωθεί ο Θεός σαν με μαγικό τρόπο. Ο Θεός γνωρίζει εσένα καλύτερα απ'τον καθένα. Ακόμα και απ'τον εαυτό σου. Και θα σου φανερωθεί όταν εκείνος το θελήσει. Εσύ, μονάχα μείνε σταθερός στην προσευχή σου, στην ελπίδα. Κάθε μέρα και κάθε ώρα. Γιατί ο Θεός ακούει.... Πάντα ακούει... Εμείς, όμως, έχουμε τις προϋποθέσεις να τον ακούσουμε;

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Ακόμα και όταν είσαι άσωτος

(Ο Θεός μας αγαπά) όχι μόνο όταν πάμε καλά, αλλά και όταν δεν πάμε καλά. Μας αγαπά και όταν κάνουμε λάθη και όταν πέφτουμε. Ακόμα και όταν είσαι άσωτος και τότε σ'αγαπάει ο Θεός.

Έχεις και τότε αξία στα μάτια του, όχι επειδή είσαι καλός ή επειδή είσαι κακός, αλλά επειδή είσαι πλάσμα της αγάπης του, το πλάσμα των χειρών του. Έχεις αξία και έχεις μια πορεία που παλεύεις και αγωνίζεσαι.

Και δεν σε κρίνει ο Θεός. Γιατί ξέρει ότι αυτό που σήμερα είσαι, είναι ένα στιγμιότυπο, μια φάση της ζωής σου, είναι ίσως μια δυσκολία της ζωής σου. Παλεύεις και προσπαθείς. Δεν τα καταφέρνεις; Σ'αγαπάει και πάλι ο Θεός.

απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. Σωματείο "Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα"

photo by Mariela

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Μάσκες και ταμπέλες

Πόσο ψεύτικοι είμαστε... Φοράμε όλοι τη μάσκα μας, το προσωπείο μας κι έτσι κυκλοφορούμε στο δρόμο. Δείχνοντας ένα άλλο, ξένο πρόσωπο απ'αυτό που έχουμε. Άλλο προφίλ. Έτσι, είμαστε κλεισμένοι στον εαυτό μας, αποκλεισμένοι απ'τους άλλους και οι άλλοι από μας. Ο καθένας ακίνητος και δέσμιος των λανθασμένων επιλογών του στον δικό του προσωπικό πύργο της Βαβέλ. Ίσως να ταιριάζει εδώ το "δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους. Όσο και να παίζουν με τα χρώματα είναι όλοι τους μαύροι" του Γιώργου Σεφέρη. Ίσως πάλι και όχι...
Κλαίω μέσα μου κάποιες φορές, μα έξω δείχνω το προσωπείο του δυνατού. Νιώθω αμήχανα, μα φοράω αδέξια το πανωφόρι της αυτοπεποίθησης. Κι όπως λέει και μια καλή φίλη κανείς δε γεννήθηκε από ατσάλι φτιαγμένος! Η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της. Ας μάθουμε να είμαστε ειλικρινείς! Πρωτίστως με τον εαυτό μας.Πονάς; Κλάψε. Νιώθεις χαρά; Γέλα! Άνοιξε τα χέρια σου, κοίτα τον ουρανό και εκφράσου! Και προσευχήσου... Ό,τι και να πω για τη δύναμη της προσευχής είναι λίγο... 
Πόσο διψάω να κάνω νέα αρχή και να δείξω αυτό που είμαι (ή που νομίζω πως είμαι). Ίσως έτσι καταφέρω να αγγίξω την αύρα της ελπίδας. Ίσως, ψηλαφήσω στ'αλήθεια μια άλλη πτυχή του κόσμου αυτού. Ίσως, έτσι σεργιανίσω σ'έναν κόσμο χωρίς ταμπέλες και ψευτιά.

υγ: Χρόνια πολλά σε όσες γιορτάζουν σήμερα!!
Χρόνια πολλά Σοφία! Χρόνια πολλά Ελπίδα! Πάντα χαμογελαστές και γεμάτες Χριστό!

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Πες το "σ'αγαπώ", δείξε το "σ'αγαπώ"

Καλημέρα σου. Εύχομαι (εσύ ευχήθηκες; προσευχήθηκες;) να είναι μια καλή μέρα η σημερινή για σένα, καλέ μου φίλε/η. Καλέ μου άνθρωπε. 
Ζω και σήμερα, ζεις και συ. Και μπήκες εδώ στη συντροφιά μας. Δεν έχω τίποτα άλλο να σου πω, μόνο αυτό: κάνε ό,τι περνάει απ'το χέρι σου ώστε να νιώσεις πραγματικά ζωντανός. Κάνε ό,τι μπορείς για να είσαι χαρούμενος. Μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάς. Ακόμα και με τους ανθρώπους που φαίνονται  απόμακροι ή εχθρικοί. Σήμερα. Σήμερα που έχεις αυτή τη δυνατότητα. Αυτό το δώρο.
Πάρε στα χέρια σου τη ζωή σου αφήνοντάς την στα χέρια Του. Τα χέρια Του τα σταυρωμένα. Και άσε τα χέρια αυτά τα θεϊκά να αγκαλιάσουν τη μέρα σου. Άσε αυτά τα χέρια να σε οδηγήσουν. Και καθώς έτσι θα περπατάς και η μέρα σου θα κυλάει, ό,τι μα ό,τι και αν σου συμβεί δυσάρεστο, θα ξέρεις ότι Εκείνος βλέπει. Προσέχει. Αγαπά. Σήμερα! Και όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον.
Και να λες το "σ'αγαπώ" χωρίς δισταγμό. Να δείχνεις το "σ'αγαπώ" στην πράξη. Σε όλους. Δύσκολο, μα αξίζει...

Καλή σου μέρα όπου και να'σαι.

υγ: Και χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν! Μεγάλη η δύναμη του Σταυρού! Κάποια στιγμή θα σας ετοιμάσω μια ανάρτηση από ένα θαύμα του τιμίου Σταυρού που έζησα και είδα.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Βιβλιοπροτάσεις

Σαν δυο σταγόνες βροχής

Ένα απ'τα πιο υπέροχα παραμύθια για την αγάπη. Ένα βιβλίο τόσο μικρό που χωράει ακόμα και σε τσέπη, μα τόσο μεγάλο που μπορεί να γεμίσει κάθε γωνιά της καρδιάς. Αγγίζει τόσο τους μικρούς όσο και τους μεγάλους. Ο Δημήτρης Γκαλημανάς με τόσο σαγηνευτικό τρόπο μας μιλά για δυο σταγόνες βροχής και το σιωπηλό, μα θεαματικό και γόνιμο, ταξίδι τους προς τη γη και την αγάπη. Όχι την ψεύτικη, πρόσκαιρη αυταπάτη της, αλλά την γνήσια, ειλικρινή, πηγαία, βαθιά αγάπη. Σε όλη της την έκταση και στο βάθος της το άμετρο. 

Με συγκινεί βαθύτατα και, όσες φορές και αν το διαβάσω, είναι σα να το ανακαλύπτω ξανά και ξανά. Σε εικονογράφηση της Λένας Μουρελάτου. Κυκλοφορεί απ'τις εκδόσεις Αρμός. Σχετικά παλιό βιβλίο, μα το καρδιακό (σχεδόν εξομολογητικό) του τέμπο δε θαμπώνει απ'το πέρασμα των χρόνων. Μπορείτε να το προμηθευτείτε για σας ή να το χαρίσετε σε πρόσωπα που αγαπάτε πολύ. Η αόρατη γωνιά σας το προτείνει ένθερμα!

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Ο τέλειος πίνακας

Παλεύεις και προσπαθείς. Δεν τα καταφέρνεις; Σ'αγαπάει και πάλι ο Θεός. Είσαι σαν ένας πίνακας τον οποίο παρατηρεί ο Θεός και βλέπει την προσπάθειά σου να συνεργαστείς με τη χάρη του και να πάρεις τα πινέλα του και να ζωγραφίσεις μες στην καρδιά σου το πρόσωπό του, το πρόσωπο του Θεού. Το πρόσωπο της αγάπης του Χριστού.
Δεν μπορείς. Κάνεις λάθη. Αλλού μουτζουρώνεις, αλλού τα σβήνεις, αλλού τα κάνεις όλα άνω κάτω. Και ο Θεός τι λέει;
"Στο τέλος περιμένω να δω τον τέλειο πίνακα. Δεν βιάζομαι. Ξέρω ότι σήμερα έκανες ένα λάθος. Ξέρω ότι σήμερα το σχέδιο είναι στην πορεία. Δε βγάζω συμπεράσματα για σένα. Σε σέβομαι. Δε σε συγκρίνω", λέει ο Θεός.  Ο Θεός δε μας συγκρίνει. Αγαπά τον καθένα τελείως προσωπικά.

απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα"

photo by Jane

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Χόρχε Μπουκάι μας συμβουλεύει


Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μη τους κοστίσει τίποτα και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν άλλοι που βιάζονται τόσο να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς και αυτοί να ευχαριστηθούν τίποτα. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν τον χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Ανακαλύπτουν και απολαμβάνουν την κάθε γωνιά, το κάθε βήμα. Ξέρουν πως δε θα είναι δωρεάν, αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις, αξίζει τον κόπο.


απόσπασμα απ'το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι "Βασίσου πάνω μου"

(Αντιγράψαμε απ'το προφίλ μιας φίλης. Ζωή, σ'ευχαριστούμε πολύ!)

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Για να μην είσαι φτωχός...



Η μεγαλύτερη φτώχεια είναι η έλλειψη της αγάπης και κανείς δεν είναι φτωχός αν έχει Θεό...


από κάπου στον ιστοχώρο....

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Το χαμόγελο -Δημ.Παπαμιχαήλ

Ένα απ'τα αγαπημένα μου τραγούδια. Γεμάτο ελπίδα, υπομονή, όρεξη για τη ζωή. Δημήτρης Παπαμιχαήλ "Το χαμόγελο" (απ'την ταινία "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια")

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Σκόρπιζε αγάπη!

Ένα απόσπασμα απ'τον χαμογελαστό και αγαπημένο άγιο γέροντα Πορφύριο:

Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η Χάρη του Θεού δε θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. 

Ας μη ζητιανεύουμε την αγάπη. Επιδίωξή μας να'ναι ν'αγαπάμε και να προσευχόμαστε με όλη μας την ψυχή για όλους τους ανθρώπους.

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Μη φοβάσαι τις αποτυχίες

Μη φοβάσαι τις αποτυχίες! Οι αποτυχίες είναι η συνταγή της επιτυχίας. Κάθε φορά που νιώθεις ότι δεν τα κατάφερες, οπλίσου με κουράγιο και δύναμη. Να σκέφτεσαι ότι κάθε φορά που τα κάνεις θάλασσα είναι μια ακόμα πιθανότητα για την μελλοντική σου επιτυχία.
Θυμάμαι κάπου είχα ακούσει για τον Έντισον ότι για να πετύχει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα απέτυχε 1000 φορές. Η λάμπα λειτούργησε σωστά την 1001! Τι θα'χε γίνει αν είχε σταματήσει τις προσπάθειες; 

Τίποτα δε χαρίζεται. Υπομονή και επιμονή είναι τα χαρακτηριστικά της επιτυχίας. Και ισχυρή θέληση! Έχεις δει κανέναν άγιο, κανέναν αγωνιστή, κανέναν επιτυχημένο καλλιτέχνη με κλαψιάρικο πνεύμα; Όχι! Όλοι οι δυναμικοί άνθρωποι έχουν πνεύμα αγωνιστικό. Πνεύμα νικητή!

Όσα εμπόδια και αν συναντήσεις, κάνε μέσα σου προσευχή και προσπάθησε να τα υπερνικήσεις με τη βοήθεια του Θεού. Πάρε τη ζωή στα χέρια σου και γίνε πρωταγωνιστής της
Κουράγιο και καλή προσπάθεια!

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Απελπίστηκες; Είσαι μακάριος!

Είναι προνόμιο το να έχεις απελπιστεί! 
Όταν απελπιστείς απ'τον εαυτό σου, είναι η πιο γόνιμη και πιο κατάλληλη στιγμή να ελπίσεις στον Θεό σου. Είναι ωραίο να απελπίζεσαι απ'τον εαυτό σου. Τότε στρέφεσαι στο Θεό.
Ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης θεωρεί ότι για να αγαπήσεις το Χριστό και να στηριχτείς στο Θεό και να πιστέψεις σ'αυτόν, απαραίτητη και βασική προϋπόθεση είναι να απελπιστείς πρώτα απ'τον εαυτό σου. Και μετά να αρχίσεις να ελπίζεις. Πού; Στο Χριστό.

διασκευασμένο -για τις ανάγκες της αόρατης γωνιάς- απόσπασμα απ'το δεύτερο τόμο του βιβλίου του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα 

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Οι...επιλογές


Η ζωή μας τι είναι; Ένα δώρο! Το καταλαβαίνεις αυτό; Το νιώθεις; Και έχουμε την ελευθερία να επιλέγουμε. Να διαλέγουμε. Σαν ζυγαριά καλού και κακού. Ελευθερία σημαίνει επιλογή. Επιλέγω πού θα γέρνει κάθε φορά η ζυγαριά μου. Ζυγαριά είναι η καρδιά και οι ενέργειες μου. Οι πράξεις μου ή οι απραξίες μου.
Φίλη μου, φίλε μου, ας μην διαιρείς την αγάπη σου. Ας φροντίζεις πάντα η ζυγαριά να γέρνει προς το καλό! Άλλωστε τι λέει ο άγιος Ιωάννης; "Η ψυχή μας δεν είναι όλη απ'τη φύση της ούτε αγαθή ούτε κακή, αλλά γίνεται και το ένα και το άλλο με την προαίρεσή μας, με την ελεύθερη εσωτερική εκλογή και απόφασή μας".

(αναδημοσίευση από περσινή μας ανάρτηση! 
Αν θες, επίσης, μπορείς στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας να γράψεις στην "αναζήτηση" τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και να ξαναδιαβάσεις σχετικές αναρτήσεις)

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Εναλλακτικό καλωσόρισμα της νέας χρονιάς

Ένας φίλος με προέτρεψε να βάλω το παρακάτω κειμενάκι εδώ στην αόρατη γωνιά. Είναι απ'τη σελίδα του π.Ανδρέα Κονάνου και ταιριάζει πολύ και με την έναρξη της νέας χρονιάς.

Και η ζωή συνεχίζεται...
Καλή συνέχεια στα έργα σου, 
καλή ένταξη πάλι στη δουλειά σου, καλό κουράγιο στην ανεργία σου, 
και στον όποιο σταυρό σηκώνεις εδώ και καιρό. 
Δεν το καταλαβαίνεις, μα δεν είσαι όπως παλιά.
Όλοι ωριμάζουμε, αλλάζουμε, πλουτίζουμε, 
ομορφαίνουμε, 
ακόμα και μέσα απ' τις ¨ασχήμιες¨ της ζωής.
Όλα δύσκολα. Όλα καλά. 
Δόξα τω Θεώ.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012