Εμπρός, ψυχή μου!

Ο θάνατος άρχεται εκδειματούσθαι 

την προς αυτόν σου άφιξίν, Χριστέ, αισθόμενος.

Ως ζωή γαρ φρούδον αυτόν δείξεις τοις πέρασιν.

Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τα Πάθη του Χριστού. Ο θάνατος, ο άδης, χαίρονται ακόμη νομίζοντας πως η εξουσία τους θα συνεχίσει να είναι αιώνια! Να, όμως, που σιγά-σιγά όλα θ'αλλάξουν. Το τρίστιχο στην αρχή (που είναι από τον Όρθρο της σημερινής ημέρας) αναφέρεται στον Λάζαρο. Η κοίμησή του θα είναι η αρχή του τέλους για το βασίλειο της φθοράς και τους σκότους!

Εμπρός, λοιπόν, ψυχή μου! Σκύψε λίγο παραπάνω στα νοήματα των ημερών. Μη μένεις ρηχή, ξερή, τυπική, αμέθυστη. Έντεινε τον αγώνα σου! Πλάτυνε τη συγχωρητικότητά σου! Αύξησε την προσευχή σου! Πλάτυνε την καρδιά σου!

Σε λίγο μπαίνουμε Μ.Εβδομάδα. Και μετά η Ανάσταση!! 

Αγαπάμε τον Θεό γιατί εκείνος πρώτος μας αγάπησε

 Ο Θεός είναι αγάπη. Κι όποιος ζει μέσα στην αγάπη, ζει μέσα στον Θεό κι ο Θεός μέσα σ'αυτόν. Έτσι καταλαβαίνουμε πως η αγάπη έχει ολοκληρωθεί μέσα μας: όταν αντιμετωπίζουμε την ημέρα της κρίσεως με θάρρος. Γιατί κι εμείς ζούμε σ'αυτόν τον κόσμο όπως έζησε εκείνος. Όποιος αγαπάει δεν φοβάται. Η τέλεια αγάπη διώχνει τον φόβο. Γιατί ο φόβος σχετίζεται με την τιμωρία κι όποιος φοβάται την τιμωρία δείχνει πως δεν έχει φτάσει στην τέλεια αγάπη. Εμείς αγαπάμε τον Θεό γιατί εκείνος πρώτος μας αγάπησε. Αν κάποιος πει 'αγαπώ τον Θεό', μισεί όμως τον αδερφό του, είναι ψεύτης. Γιατί, πραγματικά, αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του, τον οποίον βλέπει, πώς μπορεί να αγαπάει τον Θεό, τον οποίον δεν βλέπει; Αυτή την εντολή μας έδωσε ο Χριστός: Όποιος αγαπάει τον Θεό πρέπει να αγαπάει και τον αδερφό του.

Από την Καινή Διαθήκη, Επιστολή Α' Ιωάννου, κεφ.4 στ.16-21

Σου αξίζει η χαρά

Σώσον με, σώσον με, η τον Σωτήρα τέξασα. 

Ίδε την θλίψιν μου Αγνή, 

ην η πληθύς των αμετρήτων μου κακών, 

εμποιεί καθ'ημέραν, τη αθλία μου ψυχή, 

εξ απογνώσεως.

Καλημέρα.

Να θυμάσαι πως για τον Θεό είσαι ξεχωριστός, ξεχωριστή. Ο καθένας μας είναι. Σου αξίζει η χαρά. Σου αξίζει να ζεις. Γι'αυτό έπλασε τον Παράδεισο ο Θεός μας. Και ξέρεις ποιο είναι το τέλειο; Ότι μπορούμε από τώρα, από αυτή εδώ την σύντομη παρουσία μας στη γη, να ζούμε εν Παραδείσω. Μην περιμένεις άλλο. Αγκάλιασε τα μυστήριά Του για να ζεις κι εσύ. Σε περιμένει. Όλους μας περιμένει.
__________________________________________

υγ: Το πεντάστιχο στην αρχή είναι τροπάριο για την Παναγία από τον σημερινό Όρθρο.

Λόγια ζωής από τον απόστολο της αγάπης, τον άγιο Ιωάννη.

 Διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη χτες, έπεσα σε μια παράγραφο που, νομίζω, συμπυκνώνει όλη την ουσία της πνευματικής (και όχι μόνο!) ζωής! Μια συμβουλή που μπορεί να είναι σωστική. Χωρίς περιττά λόγια, την παραθέτω. Είναι από την Α' επιστολή Ιωάννου κεφ.3, στίχοι 11-18:

Πραγματικά, η παραγγελία πυο ακούσατε εξαρχής είναι αυτή: Να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Δεν πρέπει να γίνουμε σαν τον Κάιν.Αυτός ήταν γέννημα του διαβόλου και έσφαξε τον αδερφό του. Και γιατί τον έσφαξε; Γιατί τα δικά του έργα ήταν πονηρά, ενώ του αδερφού του ήταν δίκαια. Γι'αυτό, δεν πρέπει, αδερφοί μου, να απορείτε που ο κόσμος σάς μισεί. Εμείς ξέρουμε πως από τον θάνατο έχουμε περάσει στη ζωή. Κι αυτό το ξέρουμε επειδή αγαπάμε τους αδερφούς μας. Αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του παραμένει στον θάνατο. Όποιος μισεί τον αδερφό του είναι ανθρωποκτόνος και ξέρετε πως κανένας φονιάς δεν έχει συμμετοχή στην αιώνια ζωή. Να πώς μάθαμε τι είναι αγάπη: Εκείνος πρόσφερε τη ζωή Του για χάρη μας. Έτσι, οφείλουμε κι εμείς να προσφέρουμε τη ζωή μας για χάρη των αδερφών μας. Αλλά αν κάποιος που έχει τα πλούτη του κόσμου δει τον αδερφό του σε κατάσταση ανάγκης και δεν τον σπλαχνιστεί, πώς ο άνθρωπος αυτός να έχει μέσα του αγάπη για τον Θεό; Παιδιά μου, ας μην αγαπάμε με λόγια και ωραίες φράσεις, αλλά με έργα κι αγάπη αληθινή.

Όλα στοχεύουν στην Ανάσταση

Ο τοις Πάθεσι τοις σοις, πάσιν απάθειαν διδούς, τα πάθη της σαρκός μου, 

νεκρώσας τω Σταυρώ, τω θείω και καταξίωσον, ιδείν και την σεπτήν, 

Ανάστασίν σου Κύριε, ίνα λάβωμεν πλουσίως το μέγα έλεος*.

Όλα στοχεύουν σε Σένα, Κύριε. Στην Ανάστασή Σου. Πόσο θα'θελα η ψυχή μου να συμπαρασύρεται προς τα άνω, προς την ένωση με Σένα. Χωρίς Εσένα, Χριστέ μου, πώς να γαληνέψει η ύπαρξή μου; Πώς να γεμίζει χαρά η καρδιά μου; Πώς να καταπραΰνονται, πώς να κοιμίζονται τα πάθη και τα σκοτάδια μου;

Με Σένα, Χριστέ μου, Πατέρα δεν φοβάμαι πια. Θέλω να με βλέπεις που προσπαθώ (όσο λίγο κι αν είναι αυτό), θέλω να με στηρίζεις γιατί πέφτω εύκολα. Σαν παιδάκι που προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του βηματάκια.

Σκέπασέ μου την αμαρτία, συγχώρα μου τα λάθη και αγκάλιασέ με, Κύριε. Ούτως ώστε να μπορέσω αυτές τις μέρες να αισθάνομαι την παρουσία Σου πιο ενεργή, πιο άμεση. Ούτως ώστε να αναστηθώ κι εγώ μαζί Σου την Κυριακή του Πάσχα. 

Φως. Αγώνας. Χαρά.

Ανάσταση.

* Το τρίστιχο στην αρχή είναι από τον σημερινό όρθρο της Καθαράς Παρασκευής.

Για μια...ανάσα :)

 Το της ψυχής ημών, εν τη νηστεία ιλαρόν, 

δεικνύντες μη στυγνάσωμεν, 

την των πεποθημένων ημερών εναλλαγήν, 

ως εκλάμπουσαν ημίν, της ευσεβείας τα κατορθώματα.

Στον απόηχο της χτεσινής ημέρας, ας συνεχίσω τον αγώνα μου. Κι αν χτες δεν ένιωσα ότι δεν αγωνίστηκα όσο επιθυμούσα, ας το πράξω σήμερα. Με ταπείνωση. Μυστικά. Αχ, ψυχή μου... Αν ήξερες πόσο πολύ χαίρεται ο καλός Θεός όταν αγωνιζόμαστε χωρίς να το κάνουμε...'βούκινο'! Αγάπα, προσπάθησε, νήστευσε, δώσε χαρά στην καθημερινότητά σου αφήνοντας τον Θεό να λάμψει στα σκοτάδια και τις δυσκολίες σου. 

Τι γλυκιά που μπορεί να γίνει η Σαρακοστή! Μια ολοκάθαρη ανάσα υπαρξιακή!

Νέα περίοδος! Ας γίνουμε ξανά καινούριοι άνθρωποι!

Φαιδρώς εισδεξώμεθα, της Νηστείας την είσοδον πιστοί.

Και μη σκυθρωπάσωμεν, αλλά νίψωμεν τα πρόσωπα ημών,

απαθείας τω ύδατι, ευλογούντες και υπερυψούντες, Χριστόν εις τους αιώνας

Στο΄χω πει πως μου αρέσουν πολύ τα νέα ξεκινήματα; 

Αλήθεια είναι. Σε κάθε περίσταση που μου δίνεται 'ξεκινάω' από την αρχή. Κι αυτό συμβαίνει μάλλον διότι είμαι αμελής και λίγο τεμπέλης.

Παρ'όλα αυτά, η καλή μας εκκλησία φροντίζει ακόμα και για τους τεμπέληδες σαν και του λόγου μου!

Νέα περίοδος τώρα! Αρχίζει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή! Περίοδος αγώνα, ταπείνωσης, νηστείας, εγκράτειας, χαλιναγώγησης των κακών μας συνηθειών, τιθάσευσης του 'εγώ' και των παθών.

Σεβάχ, ιδού η νέα ευκαιρία που έψαχνες. Ιδού η αφορμή για να προσπαθήσεις και πάλι. Και δεν είσαι μόνος σου στον αγώνα. Ο Θεός, η Παναγιά μας, οι άγιοι, οι μάρτυρες, οι άνθρωποί μας στην άλλη ζωή, όλοι είναι στο πλευρό σου!

Τι τέλεια που τα έχει δημιουργήσει ο Θεός! Κάθε μέρα, κάθε στιγμή και μια νέα ευκαιρία να γεμίσει θεϊκό φως η ύπαρξή μας όλη!

Καλή αρχή, καλή Σαρακοστή, αδέρφια!

Ψυχοσάββατο σήμερα, Σεβάχ

Χώμα είμαστε και στο χώμα θα επιστρέψουμε. All we are is dust in the wind. Αυτό ισχύει για το σώμα μας. 

Η ψυχή μας, όμως, θα συνεχίσει στην άλλη ζωή.

Ψυχοσάββατο σήμερα και θυμόμαστε όλους όσους δεν είναι ζωντανοί αυτή τη στιγμή. Προσευχόμαστε γι'αυτούς που ίσως ποτέ δεν είχαν κάποιον να τους νοιάζεται. Για εκείνους που έχασαν τη ζωή τους με βίαιο τρόπο: πολέμους, θλίψεις, τραγωδίες. Προσευχόμαστε για όλους εκείνους που ξέραμε. Που μάθαμε. Που ζήσαμε. Που μεγαλώσαμε ίσως μαζί. Οι προσευχές μας είναι σαν γράμματα που αποστέλλονται μέχρι το θρόνο του Θεού.

Ψυχοσάββατο σήμερα, Σεβάχ.

Και αξίζει να μάθεις να σκέφτεσαι και πέρα από τον εαυτό σου. Το ίδιο δεν θα'θελες και συ; Να υπάρχει κάποιος μετά από χρόνια να μνημονεύει το όνομά σου όταν πλέον θα είσαι κεκοιμημένος; Τα μνημόσυνα είναι μεγάλη ξεκούραση και χαρά για τις ψυχούλες όσων πια δεν είναι κοντά μας και σωματικά.

Ψυχοσάββατο σήμερα, Σεβάχ.

Να θυμάσαι ότι στην άλλη ζωή, την αιώνια, θα ζεις αιώνια. Γι'αυτό, αγωνίσου. Προσπάθησε. Μετανόησε. Σκέψου τα λάθη σου, τα πάθη σου και ξεφορτώσου τα στο πετραχήλι της εξομολόγησης.

Μπορούμε να γίνουμε φωτεινοί. Ολοφώτεινοι. Αρκεί να μάθουμε να προσπαθούμε ν'ακολουθούμε το παράδειγμα του στοργικού Θεού Πατέρα μας.

Σαν το ρομποτάκι της NASA

Πριν από λίγες μέρες έφτασε στον πλανήτη Άρη το ρομποτάκι της NASA ονόματι Perseverance. 

Το παρακολουθούσα κι εγώ ήδη από πριν, από την προετοιμασία από την επιστημονική του ομάδα, διότι από μικρός μου άρεσε το διάστημα και η αστρική εξερεύνηση.

Για να ετοιμαστεί αυτό το ρομποτάκι, για να υλοποιηθεί σαν σχέδιο απαιτήθηκαν άπειρες ώρες προετοιμασίας, δουλειάς, έρευνας, σχεδίων, προσπάθειας. 

Ας κάνουμε κι εμείς κάτι αντίστοιχο για το δικό μας.....'ρομποτάκι': την ψυχή μας! Κάποτε θα φύγουμε από αυτή την πρόσκαιρη ζωή και θα πάμε στην άλλη: την αληθινή, την αιώνια! Εκείνη για την οποία είμαστε φτιαγμένη με άπειρη πατρική αγάπη από τον Θεό μας για να ζήσουμε.

Ας προετοιμαζόμαστε! Ας προσπαθούμε! Ας επενδύουμε με στιγμές προσευχής καρδιακής, έμπονης και αληθινής! Ας δημιουργούμε χώρο στην ψυχή μας ώστε να πλαταίνει και να αγαπά όλο και πιο πολύ!

Και, ποια καλύτερη περίοδος από αυτή του Τριωδίου;

Λοιπόν, καλή αρχή, αδέρφια! Ας γίνουμε κι εμείς σαν....το ρομποτάκι της ΝASA!

Αφήστε την ελπίδα να σας καθοδηγεί

Ετοιμαστείτε, λοιπόν, πνευματικά και μείνετε άγρυπνοι. Αφήστε την ελπίδα να σας καθοδηγεί πλήρως στη σωτηρία που σας προσμένει, όταν φανερωθεί ο Ιησούς Χριστός. Αφού έχετε πάρει την απόφαση να υπακούετε στο Θεό, μην αφήνετε να ρυθμίζουν τώρα τη ζωή σας οι επιθυμίες που είχατε πριν τον γνωρίσετε. Αντίθετα, όλη σας η συμπεριφορά να είναι άγια, όπως άγιος είναι και ο Θεός που σας κάλεσε. Γι'αυτό λέει η Γραφή: να γίνεται άγιοι γιατί κι εγώ είμαι άγιος.

Καινή Διαθήκη, Ά Πέτρου, κεφ1, στ13-16

Όπως ανασαίνεις στο δάσος

Σίγουρα θα έχεις βρεθεί σε δάσος κατάφυτο με πεύκα και έλατα! Θα έχεις ακούσει τον άνεμο τον αρχοντικό να περνά μέσα από τα ψηλά δέντρα αφήνοντας μια απίστευτη, μαγευτική μελωδία. Σίγουρα θα έχεις κλείσει τα μάτια, θα έχεις σηκώσει ψηλά το βλέμμα σου και θα έχεις ρουφήξει αυτόν τον ζωογόνο αέρα. 

Θα έχεις νιώσει την καθαρότητά του να εισέρχεται στα πνευμόνια σου.

Κάπως έτσι είναι και η προσευχή για την ψυχή. Είναι ζωογόνος. Είναι ένδειξη υγείας. Είναι ανάγκη της ψυχής μας. Η προσευχή μας ανεβάζει ψηλά. Μας ενώνει με όλη τη φύση, με τους ανθρώπους, με τον Θεό.

Θυμάμαι που κάποιοι άγιοι έλεγαν ότι αξίζει να προσεύχεσαι τόσο συχνά όσο ανασαίνεις. Απίστευτα δύσκολο, ε;

Εμείς μπορούμε απλά να θυμόμαστε αυτή την ομορφιά του κατάφυτου δάσους. Κι έτσι να παίρνουμε και καμιά ανάσα ευχαριστώντας τον Θεό. Παρακαλώντας τον. Δοξολογώντας τον. Όλα τα έφτιαξε τέλεια! Και τα έφτιαξε για μας!

Σκέψεις πρωινές του χειμώνα

Καλημέρα, αδερφή/έ μου. 

Σχεδόν όλη η Ελλάδα είναι ντυμένη στα λευκά σήμερα! Κρύο πολύ! 

Θυμάμαι που, μικρό παιδάκι, πετούσα από τη χαρά μου όταν οι γονείς μου μας πήγαιναν στα χιόνια! Ένα αίσθημα, μια γλυκιά ευτυχία που συνεχίζεται και τώρα αμείωτη :)

Όμως, η μελωδία του χρόνου και της ζωής συνεχίζεται. Έτσι, λοιπόν, με ρυτίδες στο μέτωπο, μέσα στη ζεστασιά και στην ασφάλεια του σαλονιού μου, κρατώντας και μια ζεστή κούπα καφέ στα χέρια μου, σκεφτόμουν πως θα'ταν εξαιρετικό αν μπορούσαμε να κάνουμε προσευχούλα για όλη τη φύση που δεν έχει κάποιο ζεστό καταφύγιο αυτές τις στιγμές. Για τους άστεγους συνανθρώπους μας. Για τα ζωάκια τ'αδέσποτα. Αλλά και για τα δέντρα και τα φυτά! 

Η αγάπη μας και ο σεβασμός μας ας είναι αδιάκριτοι και καθολικοί. Ας σκεπάζουν όλη την Πλάση του καλού μας Θεού.

υγ: Έχε μαζί σου ένα-δύο παραπάνω μπουφάν στο αυτοκίνητο ή στη μηχανή σου. Κι αν δεις κάποιον συνάνθρωπό μας άστεγο, χάρισέ του το. Κέρασέ τον κι ένα ζεστό ρόφημα. 

υγ2: Ίσως ο Κύριος στην άλλη ζωή να μη μας ρωτήσει πόσες μετάνοιες κάναμε ή πόσες νηστείες κρατήσαμε, αλλά πόσους συνανθρώπους μας βοηθήσαμε βγαίνοντας από το δικό μας βόλεμα...

Μεταμεσονύκτιες σκέψεις

Σε κάθε νύχτα που κυλάει, κλείνει ο κύκλος μιας ημέρας. Μιας ημέρας γεμάτης ή άδειας. Που είχε κοσμηθεί με στιγμές αγώνα καλού αλλά και από στιγμές ίσως εμπαθείς. Η χαρά του να είσαι ανθρώπινος ολοκληρώνεται στη συνειδητοποίηση ότι μπορείς να γίνεις ένθεος. Γι'αυτό και η βίωση της έμπονης -αγωνιώδους κάποιες φορές- προσπάθειας για Θεό, σε κάνει πρώτα βαθιά ανθρώπινο. 

Αντιλαμβάνεσαι ότι η αδυναμία, τα πάθη, η αμαρτία είναι καταστάσεις που συμβαίνουν σε όλους μας. Γι'αυτό και όταν πλησιάζουμε τον συνάνθρωπο και τον Θεό, πλαταίνει η ύπαρξή μας ολάκερη! Μεγαλώνει η ματιά της ψυχής μας και ζεσταίνει η αγκαλιά μας. 

Γι'αυτό, ας αφήσουμε πίσω μας κάθε τι που μας βαραίνει. Ας αποθέσουμε στο πετραχήλι του παπά τις αμαρτίες μας. Ας συγχωρήσουμε καρδιακά κάθε άνθρωπο. 

Και ας κάνουμε το βήμα εμπρός στην νέα στιγμή. Στην ελπίδα του Κυρίου μας. Στη χαρά που περιμένει να την βιώσουμε. 

Αυτή τη νύχτα ας αφήσουμε την ύπαρξή μας να ποτιστεί από την μονολόγιστη ευχή 'Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με'. Και ο καλός Θεός Πατέρας μας θα μας ξημερώσει αύριο μια νέα μέρα.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με. 

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με. 

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με. 

Η προπόνηση είναι πάντα καλή!

Στον ουρανό οι άγγελοι συνεχώς δοξολογούν τον Θεό! Συνεχώς προσεύχονται, χαίρονται, ψάλλουν για Εκείνον! Υμνούν τα μεγαλεία Του, θαυμάζουν και η ύπαρξή τους αγάλλεται ασταμάτητα!

Ο ουρανός, η αιώνια ζωή είναι φτιαγμένη και για μας! Για τα παιδιά Του!

Οπότε, ας ξεκινήσουμε (ας ξεκινούμε κάθε μέρα μας) με προσευχή! Με δοξολογία! Με χαρά για το σπίτι μας -τη γη μας- που ο καλός Θεός για μας δημιούργησε! Κι αν καμιά φορά ξεχνάμε να προσευχόμαστε το πρωί που σηκωνόμαστε από το κρεβάτι, τουλάχιστον ας Τον θυμηθούμε την ώρα που θα ετοιμάζουμε τον πρωινό μας καφέ :)  Ο καλός Θεός κοιτάζει την προαίρεσή μας, τη θέλησή μας!

Ας ξεκινήσουμε να προπονούμαστε στην αγάπη, στην καθημερινή εξύμνηση του Κυρίου μας! Ας προσπαθούμε να αγαπούμε τον συνάνθρωπό μας!

Από αυτή τη ζωή και για πάντα!

Καλημέρα, αδερφή/ε μου!