Στο γραφείο μου έχω ένα λουλούδι

Ξέρεις, η ζωή μας είναι ένα λουλούδι. 
Γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε και σιγά-σιγά το σώμα μας αρχίζει να φθίνει. 
Και επιστρέφουμε στη γη για να αναγεννηθούμε στον ουρανό.

Τα λουλούδια ζουν για λίγο. 
Όμως, στο λίγο της ζωής τους ομορφαίνουν το χαλάκι της γης. 
Ευωδιάζουν κρυφά τον αέρα που αναπνέουμε.

Η ζωή των λουλουδιών είναι αθόρυβη.
Μπορεί να γεννηθούν, ν'ανθίσουν και στο φινάλε της πορείας τους 
να μαραθούν και κανείς να μη τ'αντιληφθεί.
Αλλά εκείνα ομορφαίνουν τη γη.
Μας ομορφαίνουν.

Στο γραφείο μου έχω ένα λουλούδι.
Να μου θυμίζει πως είμαι εφήμερος εδώ στη γη.
Να μου θυμίζει την ομορφιά των ανθρώπων που έφυγαν.
Να μου δείχνει τη γλύκα τ'ουρανού.
Και την υπόσχεση πως θα ζήσουμε για πάντα.

υγ1: Αφιερωμένο στο Γιάννη που έφυγε απ'αυτή τη ζωή. Και στην γλυκιά του οικογένεια. Να τον θυμάται. Να ελπίζει. Όλοι ευχόμαστε. Γιατί όλοι μαζί είμαστε μια αγκαλιά. Κοιτάζουμε ουρανό.
υγ2: Σαν συνέχεια αυτής της ανάρτησης. 

Ο τέλειος πίνακας

Παλεύεις και προσπαθείς. Δεν τα καταφέρνεις; Σ'αγαπάει και πάλι ο Θεός. Είσαι σαν ένας πίνακας τον οποίο παρατηρεί ο Θεός και βλέπει την προσπάθειά σου να συνεργαστείς με τη χάρη του και να πάρεις τα πινέλα του και να ζωγραφίσεις μες στην καρδιά σου το πρόσωπό του, το πρόσωπο του Θεού. Το πρόσωπο της αγάπης του Χριστού.
Δεν μπορείς. Κάνεις λάθη. Αλλού μουτζουρώνεις, αλλού τα σβήνεις, αλλού τα κάνεις όλα άνω κάτω. Και ο Θεός τι λέει;
"Στο τέλος περιμένω να δω τον τέλειο πίνακα. Δεν βιάζομαι. Ξέρω ότι σήμερα έκανες ένα λάθος. Ξέρω ότι σήμερα το σχέδιο είναι στην πορεία. Δε βγάζω συμπεράσματα για σένα. Σε σέβομαι. Δε σε συγκρίνω", λέει ο Θεός.  Ο Θεός δε μας συγκρίνει. Αγαπά τον καθένα τελείως προσωπικά.

απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα"

photo by Jane

Ακολουθώντας τις σταγόνες

...Να βλέπεις τα σημάδια που άφησε στο πέρασμά του, γιατί σημαίνει ότι από κει πέρασε και σίγουρα θα φτάσει προς την Ιθάκη. Τα βήματα αυτά... Κι ο δικός σου Οδυσσέας είναι ο Χριστός. Και τα σημάδια του Χριστού είναι το αίμα του. Στο δρόμο της ζωής σου να μην πατάς όπου να'ναι. Να μην πατάς σε λάσπες, σε παγίδες. Να κοιτάς εκεί που πάτησε ο Χριστός. Εκεί που άφησε ο Χριστός να στάξει το αίμα του και να βαδίζεις την οδό τη σίγουρη, την πεπατημένη που βγάζει στον Παράδεισο. Είναι σίγουρο!

Να σας πω κάτι; Αν ζούσαμε στην εποχή του Κυρίου κι είχε προπορευτεί η πορεία, η πομπή αυτή του Χριστού στο Γολγοθά κι εμείς είχαμε μείνει πολύ πίσω και είχαν φύγει όλοι και είχαμε μείνει μόνοι και βλέπαμε τις σταγόνες στο δρόμο και θέλαμε να πάμε στο Γολγοθά να δούμε το Χριστό. Αν ακολουθούσαμε αυτές τις σταγόνες, δε θα φτάναμε στο Γολγοθά; Αφού ήταν το αίμα του Χριστού. Δε θα φτάναμε; Θα φτάναμε! Να'το εδώ. Εδώ άλλη μια σταγόνα, εκεί πιο πολύ έχει χυθεί το αίμα του, να'το. Φτάσαμε στο Γολγοθά. Δηλαδή η πρόταση του Χριστού η οδός του Χριστού σε πάει σίγουρα στον Παράδεισο!

Αυτή την οδό, αυτή την πρόταση, αυτά τα λόγια του, αυτό το θέλημά του, αυτή την οδό που χάραξε ο Χριστός με τη ζωή του, με τα λόγια του, με τα θαύματά του να τα κοιτάς στο δρόμο της ζωής σου. Και να λες: Πάω καλά; Αυτό που κάνω το θέλει ο Χριστός; Συμφωνεί ο Χριστός;

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου -www.atheataperasmata.com