Disable_right_click


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χάρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χάρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 24 Ιουνίου 2017

του αγ.Ιωάννη

Σήμερα, στη γιορτή του αγ.Ιωάννη του Προδρόμου, η αόρατη γωνιά έχει την τιμή να φιλοξενεί ένα ποίημα του π.Η.Κ.

Στα γενέθλιά σου σήμερα

θα περάσω

να με κεράσεις

ένα ποτήρι από τη χάρη σου

να ξεδιψάσω.

Κι αν λίγο επιμείνεις

από ευγένεια τέτοια μέρα 

δεν μπορώ να αρνηθώ

ποτήρι το ποτήρι

να με μεθύσεις

με το παλιό καλό κρασί της μετανοίας 

το ιορδάνειο,το δυνατό.

Για να ξεχάσω όσα θυμάμαι

να θυμηθώ όσα ξεχνώ. 

Δευτέρα 12 Ιουνίου 2017

Είναι βράδυ. Περασμένες δύο.

Είναι βράδυ. Περασμένες δύο... Έξω το πηχτό σκοτάδι εξασθενεί απ'τα φώτα της μεγάλης πόλης. Ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βλέπω ψηλά το φεγγάρι θαμπό. Γύρω του, ολόγυρά του μερικά αστέρια κι αυτά θαμπά. Θες η υγρασία, θες η θολή ατμόσφαιρα, δεν διακρίνονται με όλη τους τη λεπτομερή ομορφιά. Κρύβονται κάπως από μας. Ή μήπως εμείς δε τα βλέπουμε; Εξαιτίας του τρόπου ζωής μας;

Γύρω μας τόσες ευκαιρίες για αλήθεια. Για φως. Γι'αγάπη, ρε φίλε. Μα εμείς επιμένουμε στα πρόσκαιρα, στα ψεύτικα, στα περαστικά. Πώς γίνεται και μπερδευόμαστε τόσο πολύ;

Σβήνω τη φως του μπαλκονιού. Και κλείνω μόνο το τζάμι. Θέλω το φως του φεγγαριού να με τυλίγει καθώς θα κοιμάμαι. Σαν τις προσευχές που ακόμη δεν έκανα -μα πάντα η ψυχή μου θα διψά. 

Απόψε, πριν κλείσω τα μάτια μου, θα'θελα να θυμηθώ όλες αυτές τις ευεργεσίες σου, Θεέ μου. Θα'θελα να σ'ευχαριστήσω. Θα'θελα να μετράει η ανάσα μου, τις γλυκές παροχές της Αγάπης σου.

Θα'θελα να δίνω ονόματα στ'αστέρια. Ένα για κάθε αδερφό και φίλο που για κάτι πονάει, για κάτι υπομένει κι ελπίζει. Ένα αστέρι για κάθε καρδιά που έχει ανάγκη από ένα θεϊκό χάδι και μια αγκαλιά.

Θεέ μου, αυτό το βράδυ, άκουσε τη πενιχρή φωνή της καρδιάς μου. Δώσε μας και σήμερα τη Χάρη σου. Παρ'όλες τις βρωμιές μας. Έλα κοντά μας. Μείνε μαζί μας, Θεέ μου.

Σάββατο 27 Μαΐου 2017

Ο μέσα μου κόσμος

Έμαθα ν'αναγνωρίζω τα χρώματα
τον αέρα
Έμαθα να ξεχωρίζω
των λουλουδιών την ευωδία
απ'τα καυσαέρια και τις βρωμιές.

Μα ακόμη πασχίζω
-πόσο δύσκολο, Θεέ μου-
να γνωρίσω
τον μέσα μου κόσμο.
Ν'ακούω τους ψίθυρους,
τις κινήσεις της καρδιάς.

Τα σκοτάδια μου φώτισε,
τη γλυκιά σου Χάρη στείλε,
χωρίς εσένα, Χριστέ μου,
τίποτα,
τίποτα δεν είμαι

24.05.2017

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Στη χώρα και τη σκιά του θανάτου


Είναι βαριά η σκιά του θανάτου 
και σαν ταφόπλακα σκεπάζει τις καρδιές. 
Απέκαμαν να τη βαστάζουν 
οι κάτοικοι της χώρας των θνητών. 
Κι απέμειναν καθισμένοι
να αντικρύζουν την αναπόφευκτη μοίρα τους
με βλέμμα απλανές. 
Απελπισμένοι μελλοθάνατοι
στημένοι στον τοίχο της ακηδείας
ήδη εκτελεσμένοι από την απόγνωση
με τις σφαίρες των σκοτεινών λογισμών
των δημίων 
των μυρίων σκιών
του διασπασμένου νοός 
που πηγαινοέρχονται 
μακάβρια 
στα άγια των αγίων 
της ανθρώπινης ύπαρξης.
Μα αλήθεια 
πού αλλού θα μπορούσε να ανατείλει το φώς Σου 
παρά σε μάς τους βυθισμένους σε τέτοιο σκοτάδι;
Και η Χάρη; 
Πού αλλού θα μπορούσε να λάμψει 
παρά στον Άδη 
μιας τέτοιας εξουθένωσης 
όπου εξατμίζεται κάθε ψευδαίσθηση 
αξιομισθίας;
Στους αμαρτωλούς και στους τελώνες
φανέρωσες το φως Σου 
πλουσιοπάροχα, 
εκπληκτικά ιλαρό 
και γλυκύτατο. 
Μα μπρος στα μάτια τα φαρισαϊκά 
σμικρύνεσαι 
σε διαστάσεις σχεδόν αδιόρατες,
αυτές που καθορίζει επακριβώς 
η δική τους προαίρεση. 
Όσο για μένα; Φευ...
«Ει ουν το φως το εν σοι 
σκότος εστί,
το σκότος πόσον;»
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν 
φώτισόν μου το σκότος...
Φώτισόν μου το σκότος...
φώτισόν μου το σκότος...

π.Η.Κ.

Τρίτη 1 Μαΐου 2012

Όλα η αγάπη

Ίσως έχει καταντήσει κοινοτοπία ή και λόγος ξύλινος, μα είναι αληθινός πέρα για πέρα! Όλα ξεκινάνε, βιώνονται και τελειώνουν με την αγάπη. Η αγάπη μπορεί να αλλάξει το τρόπο σκέψης μας, να διαποτίσει το εσωτερικό μας και να καταφέρει να μας ανοίξει τα μάτια! Και τότε... Και τότε γινόμαστε άλλοι άνθρωποι! Αλλαγμένοι! Πώς το λένε και ο Φίλιππος Πλιάτσικας με τον Δημήτρη Μητροπάνο (ας είναι αναπαυμένη η ψυχούλα του) σ'ένα του τραγούδι "Όλα η αγάπη μπορεί να τα αλλάξει"...

Μην περιμένεις να νιώσεις Θεό χωρίς την αγάπη. Γιατί η χάρη του αναπαύεται ζωοδοτική μόνο όπου πνέει, όπου μυροβλύζει η αγάπη.

Αγάπα και κάνε ό,τι θες!

υγ: 1.Καλή Πρωτομαγιά! Μύρισε επιτέλους άνοιξη παντού!
    2. Μην ξεχάσετε να ψηφίσετε στην δημοσκόπηση! (είναι δεξιά πάνω στη σελίδα!)