Disable_right_click


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παρέα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παρέα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Οκτωβρίου 2017

Η καλύτερη παρέα

Το βίντεο το ανακάλυψα μέσα απ'τον π.Χαράλαμπο Παπαδόπουλο. Στο βίντεο μπορείς να δεις τον π.Ανανία Κουστένη να μιλά για την μετάνοια. Για τον Χριστό. Για την παρουσία Του, για την αγάπη Του. Για την παρέα Του. 
Καλή εβδομάδα, αδέρφια!

Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017

Ο κύκλος του Χριστού

Φαντάσου:
ούτε ένας παπάς 
της εποχής εκείνης, 
δεν ήταν φίλος 
του Χριστού, 
και δεν περπάταγε 
μαζί Του!...

Οι μαθητές του Χριστού, εκείνο τον καιρό, ήταν μια απλή ομάδα ανθρώπων που δεν έλεγε κάτι σε κανέναν, δεν ήταν τίποτα ραβίνοι ή ιερείς. Εμείς τώρα τους τιμούμε κλπ, μα τότε, ήταν η απλή παρέα του Χριστού. Ασημαντότητες. Ψαράδες. 
Αν ζούσε σήμερα ο Χριστός, και περπατούσε ανάμεσά μας, το πιθανότερο να έτρεχα κοντά Του, νομίζοντας πως το δικαιούμαι και θα με δεχτεί στους κοντινούς και κολλητούς Του.
Και θα το πάθαινα το ελαφρύ εγκεφαλικό μου, αν Τον έβλεπα να μιλάει με άτομα άσχετα με μένα, με παιδιά των Εξαρχείων, παιδιά από συναυλίες, αλητείες, νυχτερινή ζωή, ναρκωτικά, ουσίες, χαλκάδες, μαλλιάδες, με σκουλαρίκια και τατουάζ.
Και θα ‘σπρωχνα να περάσω να χωθώ μπροστά, να βρω τη θέση που μου αξίζει.
Και θα με κοίταγε και μένα ο Χριστός και θα μου έλεγε ¨Αντρίκο μου, τι θες εσύ εδώ;.. Για πού το ‘βαλες παλικάρι μου; Γιατί τόση βιασύνη και άγχος; Και γιατί σπρώχνεις τους φίλους και τις φίλες μου;…¨
Και δεν θα ‘ξερα τι να πω, μόνο θα απορούσα που κι ο ίδιος ο Θεός

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015

Αν κάποιες φορές νιώθουμε μόνοι μας

Diving into the existence of light,
starting to believe I'm just an autumn leaf

Ναι, υπάρχουν τόσα προβλήματα στις ζωές μας. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Μα ίσως οι πιο μεγάλες δυσκολίες είναι που χρειάζονται τις πιο μεγάλες καρδιές. Ίσως τότε είναι που ο ουρανός αποκτά σχήμα, όρια και ύπαρξη μέσα μας. Μια γαλαξιακή γέννηση -αθέατη μα παρούσα.

Θα'ταν λες παράδοξο αν καθένας από μας ήταν κι από ένα αστέρι; Αυτά που βλέπουμε εκείνη τη στιγμή καθώς κοιτάζουμε ψηλά, έξω απ'το παράθυρο του δωματίου μας;

Θα'θελα να γνωρίσω πώς ζωγραφίζουν τα μάτια σου τη μυσταγωγία τ'ουρανού. Ξέρεις πότε εννοώ. Όταν όλοι οι άλλοι έχουν πέσει για ύπνο και τυχαίνει να'σαι μόνο εσύ ξύπνιος. Εσύ και οι σκέψεις που πλημμυρίζουν τα τρίσβαθα της καρδιάς σου. 

Μα να σου πω κάτι; Πάντα δίπλα από κάθε αστέρι υπάρχει κι ένα άλλο. Ίσως πιο ζωντανό, ίσως λιγότερο λαμπερό. Μα όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου, πάντα θα δεις αστέρια να συνυπάρχουν. Μέσα στο διαμαντένιο νυχτερινό πέπλο.

Ίσως, τελικά να'μαστε κι εμείς αστέρια... Και είμαστε πάντα ο ένας κοντά στον άλλον. Κι αν κάποιες φορές νιώθουμε μόνοι μας, είναι που χρειάζεται λίγο να κοιτάξουμε δίπλα μας: το φως κάποιας διπλανής καρδιάς θα'ρθει, άμα το ζητήσουμε, να μας ζεστάνει. 

Ευχή και προσευχή για καληνύχτα από ένα πολύ μικρό δωμάτιο.
υγ1: Το δίστιχο στην αρχή είναι στίχοι από ένα παλιό μου τραγούδι
υγ2: Η φωτογραφία είναι πίνακας του Pablo Milan.


Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Η ομορφιά της συντροφιάς


Είναι ωραίο να πηγαίνεις στο πάρκο μόνος σου και να κοιτάζεις τα δέντρα, 
αλλά πόσο πιο συναρπαστικό είναι να έχεις μαζί σου κάποιον που να σου λέει: 
«Κοίτα αυτά τα κόκκινα», ενώ εσύ κοιτάζεις τα μπλε κι έτσι να μη χάνεις ούτε τα μπλε ούτε τα κόκκινα! 
Μη χάνεις αυτό το αίσθημα της συντροφιάς, γιατί είναι δικό σου και μπορείς να το νιώσεις!

Λέο Μπουσκάλια

υγ: Ευχαριστώ πολύ τον καλό φίλο Αντώνη που το επιμελήθηκε και το έστειλε! KAΛΟ ΜΗΝΑ!!

Τετάρτη 16 Μαΐου 2012

Να έχεις παρέα

Λοιπόν, νέε μου, σαν βγεις στον πηγεμό για την Ιθάκη να έχεις παρέα. Να μην είσαι μόνος σου.
Η λέξη φιλία είναι πολύ ωραία λέξη! Είναι η φιλία αναγκαία στη ζωή μας. Η φιλία, η παρέα η συναναστροφή... Στο δρόμο της ζωής δεν είμαστε μόνοι. Είναι πολύ ωραίο αυτό! 
Έχουμε ανάγκη αυτή την ατμόσφαιρα της παρέας. Γι'αυτό ο Θεός μάς άφησε την εκκλησία, γι'αυτό ο Χριστός μας έκανε 12 αποστόλους. Να έχουν παρέα μεταξύ τους. Να αλληλοστηρίζονται. Να αλληλοπαρηγορούνται. (Έτσι κι εμείς) να βοηθάμε  ο ένας τον άλλο, να στηρίζει ο ένας τον άλλο και να ανεβαίνουνε μαζί. Είναι πολύ σημαντικό αυτό...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)