Ευχή για το 2016

Είμαστε ικανοί για το καλύτερο 

και το χειρότερο. 

Μπορούμε να χαρίσουμε ομορφιά 

ή να σπείρουμε κόλαση. 

Είμαστε άνθρωποι.

Σ'ένα κόσμο που διαρκώς αλλάζει,

ας κρατηθούμε απ'την αγκαλιά Του. 

Που τυλίγει τα σύμπαντα 

μέσα στην ατέλειωτη αγάπη. 

Που γλυκαίνει και παρηγορεί.

Καλή χρονιά κι ευλογημένη.

Στην αγκαλιά Του 

που ποτέ δεν αρνήθηκε κανέναν.

Δεν έχω πολλά να πω

Δεν έχω πολλά να πω. 
Κοιτάζω τον κόσμο μέσα απ'ένα στρογγυλό παράθυρο.
Παρέα με τον άνεμο, πετώ. 
Ξέρω πως η ζωή μου είναι σταγόνα της βροχής. 
Κόκκος άμμου. 
Στιγμή στο άπειρο του σύμπαντος.

Δεν έχω πολλά να πω. 
Σβήνω λίγο-λίγο κάθε μέρα 
τη συνήθεια απ'τις ματιές μου. 
Ξέρω πως η ταπείνωση είναι το κλειδί στην ομορφιά. 
Στην άπλα της ζωής. 

υγ: Σας ευχαριστω πολυ για τις ευχες σας, τα μέηλ σας, τα σχόλιά σας. Ευχή μου να μη παύετε ποτέ να προσπαθείτε ν'αγαπάτε.

Περπατάμε τόσο ανάλαφρα

Μα κάθε μέρα, νέο είναι το ταξίδι
και το πεντάσταγμα αλλιώτικο, το ένα από το άλλο·
και είναι αυτό, που κάνει το ταξίδι τόσο ωραίο,
λες και ταξίδι, ποτέ ξανά δεν έχει κάνει...

Περπατάμε τόσο ανάλαφρα σ'αυτή τη γη. 

Είμαστε μια μικρή σταγόνα στον βραδινό ωκεανό 

που ρυθμικά ακουμπάει απαλά τη χρυσή άμμο σε μακρινές ακρογιαλιές. 

Είμαστε ένα απ'τα δισεκατομμύρια αστέρια 

που λάμπουν μαγευτικά στο ουράνιο πέπλο της νύχτας.

Αγριολούλουδο ανθισμένο σε κάποια βουνοκορφή.

Μικρή βαλίτσα γεμάτη όνειρα κι ελπίδες.

Είμαστε μια καρδιά.

Ένα χαμόγελο.

Ένα δάκρυ.

Λίγες στιγμές κρατημένες σαν άμμος στη χούφτα του γαλαξία.

Περαστικός ήχος απογευματινού αέρα που ταξιδεύει.

Κι όμως...

Όταν αγαπάμε, γινόμαστε τόσο ευρύχωροι. 

Η μικρή μας καρδιά χωράει ολάκερο το σύμπαν.

Σε μια στιγμή. 

Μαγευτική.

Τόσο αθόρυβα.

Τόσο αληθινά.

Που λες πως η γη σταμάτησε για λίγο να γυρνάει.

Κι οι πλανήτες αφουγκράστηκαν αυτή τη μικρούλα, αθέατη στιγμή....

Ν'αγαπάς.

Να εύχεσαι.

υγ: Το τετράστιχο στην αρχή είναι από αυτό το ποίημα του φίλου Ανταίου.
υγ2: Ευχαριστώ και τον Δημήτρη Ν. για την υπέροχη φωτογραφία.
υγ3: Να είσαι πάντα καλά. 

Να'χω κάτι όμορφο να θυμάμαι

Για μερικές ώρες εδώ στα ψηλά βουνά. Απόγευμα. Θαρρείς πως όλη η φύση έχει σταθεί με κρατημένη την αναπνοή. Σα ν'αφουγκράζεται κι αυτή την γλυκιά απεραντοσύνη του σύμπαντος. Δέντρα, πουλιά, σύννεφα. Περιμένουν γι'άλλη μια φορά το ηλιοβασίλεμα.Να παίξει σα μαγευτική μελωδία πιάνου το σημερινό χρωματιστό φινάλε.Ήρεμα, απλά. 

Μονάχα το νερό συνεχίζει απτόητο να τρέχει απ'την πηγή. Ίσως βιάζεται να δεθεί με τη γη. Να ενωθεί μαζί της σ'ένα ταξίδι ανεξιχνίαστο. Μυστήριο η ζωή. Χρυσό μυστήριο. Κι εγώ μαζί σ'αυτό το ταξίδι. Γυρίζω σα δορυφόρος στα διάφορα μέρη του κόσμου γυρεύοντας σταλαγματιές ευτυχίας. Χαμόγελα διεσπαρμένα στο έντεχνα τυχαίο άπειρο τ'ουρανού.

Και τις νύχτες... Τις νύχτες εύχομαι να'μουν αστέρι. Και να φωτίζω μονοπάτια ψυχών. Μυστήριο η ζωή... Αυτό θα'ταν όμορφο: να σβήσω φωτεινός σαν αστέρι. Να'χω κάτι όμορφο να θυμάμαι απ'αυτή τη γήινη περιπέτεια του κόσμου μου.

Να με θυμάσαι. Στις νύχτες των ευχών. Καλό ξημέρωμα.

Τι όμορφη νύχτα η σημερινή

Τι όμορφη νύχτα η σημερινή...

Παρατηρώ τ'αστέρια στον ουρανό. Αυτή την ασύγκριτη μυσταγωγία. Αυτούς τους αναρίθμητους πλανήτες που στα μάτια μου μοιάζουν σαν δεκάδες κεράκια που το φως τους τρεμοπαίζει.

Ίσως αυτές οι μικρές φωτεινές τελίτσες τ'ουρανού να'ναι τα μάτια των γλυκών ψυχών που ταξίδεψαν για τα μακρινά μονοπάτια τ'ουρανού... Και μας προσέχουν. Μας κρατούν συντροφιά. Μας δίνουν ελπίδα...

Δεκάδες ψυχές που πλέουν ευτυχισμένες ανάμεσα στους διάφανους γαλαξίες...

Και η ζωή μας εδώ στη γη συνεχίζεται. Με τα προβλήματά της, τις στεναχώριες και της χαρές της. Τον πόνο, την αγάπη,την υπομονή και τον ιδρώτα. Μέχρι κι εμείς ν'αφήσουμε τις έγνοιες μας και να ταξιδέψουμε γεμάτοι προσμονή για τα ουράνια, μυστικά μονοπάτια... Για την πραγματικά αληθινή ζωή. (Που με μεράκι ετοιμάστηκε από Εκείνον που τόσο ξεχνάμε).

Ταξίδι όμορφο μα και έμπονο. Χωρίς εξήγηση. Χωρίς λέξεις. Μυστικά κι αθόρυβα... Σαν τους χτύπους της καρδιάς όταν παραδίνεται στην ευχή.

Σε μπέρδεψα ίσως. Έχω πολλά στο μυαλό μου αυτή την περίοδο. Όταν το διαβάζεις, μάλλον θα'χει πια ξημερώσει. Ένα νέο παράθυρο στον κόσμο. Στην ουσία των πραγμάτων. Στην καρδιά. 

από αρκετά μακρυά. σε χαιρετώ. να εύχεσαι.

Επιφυλακτικές σκέψεις

Ίσως η αγάπη του Θεού για μας είναι ασύνορη 

ώστε να καλύπτει το απίστευτο βάθος της αμαρτίας μας....

Ίσως η ελευθερία μας η απόλυτη είναι το πιο χαοτικό δώρο

ώστε να επιλέγουμε -αν το θέλουμε- να μην Τον αγαπάμε....

Ίσως το σχήμα της θεϊκής Του χάρης ταιριάζει ακριβώς

με το άχαρο σχήμα της δικής μας κενότητας.

Ίσως ο Σταυρός Του είναι η πιο ανεπιφύλακτη τρέλα

ώστε να μας δείχνει τον διάφανο δρόμο προς την ένωση με το σύμπαν.