Νοεμβρίου η´

Με το φτερούγισμα της χάρης σου Αρχάγγελε

τις ψυχές μας αναπτέρωσε
τα σύννεφα των λογισμών μας διώξε 
τον νούν καθάρισε
και ξύπνησε
ανάλαφρα τις αισθήσεις τις μυστικές που υπνώττουν.

Και με την αστραπή της προσευχής σου την ολόφωτη,
δώσε φως
δώσε ρεύμα
σε ψυχές και σώματα παρειμένα
σε καρδιές που σταμάτησαν
να προσεύχονται και χτυπούν από κεκτημένη ταχύτητα άρυθμα απεγνωσμένα...
Μιχαήλ αξιύμνητε
αρχηγέ των αγγέλων.

π. Η.Κ.

Δεν έχω πολλά να πω

Δεν έχω πολλά να πω. 
Κοιτάζω τον κόσμο μέσα απ'ένα στρογγυλό παράθυρο.
Παρέα με τον άνεμο, πετώ. 
Ξέρω πως η ζωή μου είναι σταγόνα της βροχής. 
Κόκκος άμμου. 
Στιγμή στο άπειρο του σύμπαντος.

Δεν έχω πολλά να πω. 
Σβήνω λίγο-λίγο κάθε μέρα 
τη συνήθεια απ'τις ματιές μου. 
Ξέρω πως η ταπείνωση είναι το κλειδί στην ομορφιά. 
Στην άπλα της ζωής. 

υγ: Σας ευχαριστω πολυ για τις ευχες σας, τα μέηλ σας, τα σχόλιά σας. Ευχή μου να μη παύετε ποτέ να προσπαθείτε ν'αγαπάτε.

Θα παλέψω κι ό,τι γίνει!

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Όχι από πείσμα ανόητο. Μα γιατί μπορώ να βλέπω αυτή την ομορφιά στα πράγματα γύρω μου. Άντε τώρα να εξηγήσεις κάτι τέτοιο στους γύρω σου. Ειδικά αν το περιβάλλον σου είναι άνθρωποι-ρομπότ που σ'όλη τους τη ζωή κυνηγούν το χρήμα, το ψέμα και τη δόξα...

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Και θα αποδείξω στον εαυτό μου πως η ομορφιά είναι κάτι που πηγάζει απ'την αγάπη. Αυτή που μάς προσφέρεται απλόχερα σε δεκάδες ευκαιρίες καθημερινά. Αλλά πόσο προσέχουμε; Ειδικά αν γίνουμε σκλάβοι της συνήθειας.

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Με τα πάθη μου. Με το δύσκολο χαρακτήρα μου. Γιατί έχω νιώσει τι σημαίνει ζεστασιά ψυχής. Μετάνοια. Γλυκό βλέμμα. Χαμόγελο. Και θέλω ξανά να ζήσω! 

Θα παλέψω και ό,τι γίνει! Θα χαμογελάσω κι ό,τι προκύψει!

Καλημέρα :)

Όλα τα'χει η ζωή! Και είναι ωραία!

Ψάξε πιο πέρα απ'αυτό που βλέπεις.

Προσπέρασε τα όρια που νόμιζες πως έχεις.

Χαμογέλασε πιο πολύ απ'ότι συνήθιζες.

Κάψε τη συνήθεια.

Αγκάλιασε την περιπέτεια.

Αφέσου και ζήσε την ίδια τη ζωή! Με τις λύπες και τις χαρές της, με τις πίκρες και τις ομορφιές της, με τα δάκρυα και τα χαμόγελα. Όλα θα τα βρεις μπροστά σου. Όλα.

Συνεχώς αλλάζουμε

Κάθε μέρα θα πρέπει να μαθαίνουμε κάτι καινούριο σχετικά με τον κόσμο και, κάνοντάς το, δε θα είμαστε ποτέ πια οι ίδιοι. (...) Για ν'αξιολογήσουμε σωστά τη γνώση πρέπει να αποδεχτούμε ένα βασικό νόμο της φύσης: ό,τι δεν ωριμάζει, πεθαίνει. 

Τα παιδιά που βλέπουν τηλεόραση έξι ώρες την ημέρα(αυτός είναι ο μέσος όρος), πιθανότατα θ'αναπτύξουν μια παθητική στάση απέναντι στον κόσμο. Κλεισμένα στο σπίτι, θα χάσουν τη γέννηση της άνοιξης, το πρώτο απαλό χιόνι του χειμώνα. Η ζωή που βιώνεται σε στενά όρια και ταξιδεύει πάνω στα σίγουρα μονοπάτια της συνήθειας και της καθημερινότητας, μειώνεται σημαντικά, όταν δεν καταφέρνουμε ν'αναγνωρίσουμε ότι αλλάζουμε συνεχώς. Ό,τι δεν ωριμάζει, πεθαίνει.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια "Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο", εκδ.Γλάρος

Κάποιες φορές

Κάποιες φορές βλέπουμε μόνο σκοτάδι. Σχεδόν το συνηθίσαμε...
Ίσως επειδή ξεχάσαμε ν'ανοίγουμε τα μάτια μας...

from my twitter

Ο γέρ.Παΐσιος μιλά για τα πάθη

- Γέροντα, μια κακή συνήθεια μπορεί να κοπεί αμέσως;

- Κατ’αρχάς πρέπει να καταλάβει ο άνθρωπος ότι αυτή η συνήθεια τον βλάπτει και να θελήσει να αγωνισθεί για να την κόψει. Χρειάζεται να έχει κανείς πολλή θέληση, για να μπορέσει να την κόψει αμέσως.

 Όπως λ.χ. το σχοινί κάνει σιγά–σιγά μια μικρή αυλακιά στο χείλος του πηγαδιού και δεν γλιστρά πια, έτσι και κάθε συνήθεια λίγο-λίγο χαράζει μια αυλακιά στην καρδιά και δύσκολα βγαίνει από αυτήν. Για αυτό πρέπει να προσέξει κανείς να μην αποκτήσει κακές συνήθειες, γιατί μετά χρειάζεται πολλή ταπείνωση και πολλή θέληση, για να μπορέσει να τις αποβάλει. Έλεγε ο παπα-Τύχων: «Καλή συνήθεια, παιδί μου, αρετή. Κακή συνήθεια, πάθη».

απ'το φιλικό blog: http://ahdoni.blogspot.gr