Ιθάκη, μάθε με ν'αγαπώ. Αγάπη, μάθε μου την Ιθάκη.

  Μου είπαν πως η Ιθάκη είναι ταξίδι.

Μου είπαν πως είναι και προορισμός.

Μα κανείς δε μ'έμαθε πώς να φτάσω εκεί.

Μονάχα εσύ μου είπες ένα βράδυ:

"έλα να σε μάθω να κολυμπάς. Να μη φοβάσαι την αλμύρα".

  Είναι κάποιες φορές που μέσα σου η χαρά κι η λύπη απέχουν μονάχα μια στιγμή. Είναι κάποιες άλλες φορές που ψέμα κι αλήθεια κάνουν την καρδιά σου να διχάζεται. Ή κι άλλες φορές που φοβάσαι να ακολουθήσεις αυτά που η καρδιά σου ψιθυρίζει γιατί σε τρομάζει η περιπέτεια. 

  Νιώθω πως συντριπτικά τις πιο πολλές φορές χάνουμε την Ιθάκη όχι γιατί δεν την βλέπουμε, αλλά επειδή κοιτάζουμε αλλού. Είναι στραμμένο το βλέμμα μας αλλού: σε πράγματα μη ουσιαστικά, αντικείμενα, πόθους μισοκρυμμένους σε σκιές και πάθη. 

  Μας αρέσει η βόλεψή μας και μένουμε ικανοποιημένοι -μα και βαλτωμένοι- στα απόνερα της επιφανειακής μας καθημερινότητας. Όποια κι αν είναι αυτή. Μα η ουσία είναι αλλού. 

  Το θεϊκό Του χάδι δεν έχει σύνορα. Μα δες. Οι ψυχές που τον αναζήτησαν κι έμειναν στην ιστορία ήταν εκείνες που τόλμησαν να βγουν απ'τη βόλεψή τους. Ήταν εκείνοι οι γενναίοι άνθρωποι που δε φοβήθηκαν την αλμύρα και το πέλαγος. Όχι γιατί ήταν απρόσεχτα ριψοκίνδυνοι, αλλά γιατί ένιωσαν το χάδι της Αγάπης Του. Και σαν την Αγάπη Του δεν έχει άλλη.

υγ: Κάνε ευχή. Να μη ξεχνάμε την Αγάπη Του. Καλό απόγευμα να'χεις. Σ'ευχαριστώ που ακόμη έρχεσαι. 

Πάντα υπάρχει τρόπος!

Μη μασάς! Τα δύσκολα είναι για να παλεύουμε. Τα εύκολα για να παίρνουμε ανάσες και να συνεχίζουμε.

Όσο κι αν βλέπεις ατέλειωτα εμπόδια και οδυνηρά αδιέξοδα, θυμήσου: πάντα υπάρχει τρόπος. Κι όπως διάβαζα στο "χαμομηλάκι": "Με το σταυρό στο χέρι δεν πας μπροστά. Πας ψηλά".

Άρα, έχε τη συνείδησή σου καθαρή, βασίσου στο πάνσοφο σχέδιο του Χριστού για σένα και προχώρα. Δεν έχεις πια τίποτα να φοβηθείς.

Αλλά ακόμη κι αν έσφαλλες, ακόμη κι αν χρησιμοποίησες δόλιους τρόπους για να προχωρήσεις, θυμήσου: ποτέ δεν είν'αργά! Κι όπως λέει ο π.Ανδρέας Κονάνος, "τα κακά παιδιά είναι τα καλύτερα". Γιατί είναι τ'αγαπημένα του Θεού. Κι όταν ζητήσουν ειλικρινά τη βοήθειά του, τότε όλ'αλλάζουν.

Γι'αυτό σου λέω και το πιστεύω μ'όση δύναμη έχει η αδύναμή μου καρδιά: Πάντα υπάρχει τρόπος! Όσο έχεις Χριστό, έχεις ελπίδα!

Να κοιτάζεις ψηλά. Καλό βράδυ.

Τι σημαίνει ζωή για σένα

Αν ρωτήσεις έναν ψαγμένο ζωγράφο, θα σου απαντούσε με αποφασιστικότητα πως η ζωή είναι μια τεράστια ζωγραφιά. Δεν έχει πάντα όμορφα και ζωντανά χρώματα. Έχει και σκούρες πινελιές σε διάφορους τόνους.

Αν ρωτήσεις έναν αφοσιωμένο μουσικό, θα σου έλεγε πως ζωή είναι ένα σύνολο από μελωδίες και νότες. Άλλες χαρούμενες κι άλλες όχι. Αλλού ο ρυθμός της μελωδίας είναι γοργός κι αλλού αργός. Τίποτε σίγουρο, τίποτε προκαθορισμένο.

Αν ρωτήσεις έναν αθλητή τι σημαίνει ζωή γι'αυτόν, θα λάμβανες την απάντηση ότι ζωή είναι η αδιάκοπη προσπάθεια που κάνεις για να βελτιώνεσαι καθημερινά στοχεύοντας στο ξεπέρασμα λίγο-λίγο των ορίων σου.

Φίλε/η, κάθε άνθρωπος παρατηρεί τον κόσμο μέσα απ'το παράθυρο των ματιών του.

Γι'αυτό και λέμε πολλές φορές ότι οι καταστάσεις μάς επηρεάζουν, μας διαπλάθουν και μας διαμορφώνουν. Γι'αυτό και κάποιες φορές γινόμαστε περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι ή αναίσθητοι: ανάλογα με τις καταστάσεις και το χαρακτήρα μας.

Ζωή είναι όλα τα παραπάνω. Μα, ας μη ψάχνουμε δικαιολογίες. Ζωή είναι το σύνολο των στιγμών που ζούμε αληθινά. Που παλεύουμε για κάτι με νόημα. Που ενεργούμε. Που νιώθουμε τους χτύπους της καρδιάς μας και ξέρουμε πως δεν πάνε χαμένοι. Τελειώνω με μια φράση του Τάσου Λειβαδίτη που, νομίζω, ταιριάζει: "Ποτέ δε φανταζόμουν ότι τόσες πολλές μέρες κάνουν μια τόσο λίγη ζωή". Τι λες; Πάμε να το παλέψουμε; Να ζήσουμε όσο πι'όμορφα μπορούμε;

Πολλές, πολλές ευχές και καλημέρες!

υγ:  Η φωτογραφία είναι o πίνακας του Renoir, "Oarsmen at Chatou"

Θα παλέψω κι ό,τι γίνει!

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Όχι από πείσμα ανόητο. Μα γιατί μπορώ να βλέπω αυτή την ομορφιά στα πράγματα γύρω μου. Άντε τώρα να εξηγήσεις κάτι τέτοιο στους γύρω σου. Ειδικά αν το περιβάλλον σου είναι άνθρωποι-ρομπότ που σ'όλη τους τη ζωή κυνηγούν το χρήμα, το ψέμα και τη δόξα...

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Και θα αποδείξω στον εαυτό μου πως η ομορφιά είναι κάτι που πηγάζει απ'την αγάπη. Αυτή που μάς προσφέρεται απλόχερα σε δεκάδες ευκαιρίες καθημερινά. Αλλά πόσο προσέχουμε; Ειδικά αν γίνουμε σκλάβοι της συνήθειας.

Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω. Με τα πάθη μου. Με το δύσκολο χαρακτήρα μου. Γιατί έχω νιώσει τι σημαίνει ζεστασιά ψυχής. Μετάνοια. Γλυκό βλέμμα. Χαμόγελο. Και θέλω ξανά να ζήσω! 

Θα παλέψω και ό,τι γίνει! Θα χαμογελάσω κι ό,τι προκύψει!

Καλημέρα :)

Κάτι για να ανεβούμε λιγάκι!

Αποτυχία δεν είναι να μην πετύχεις τους στόχους σου... 
Αποτυχία είναι να μην ξαναπροσπαθήσεις...

Λίγα λόγια από καρδιάς

Τα δύσκολα δεν εξαλείφονται ως δια μαγείας. Και κάτι ακόμα: ο ευτυχισμένος δεν είναι εκείνος που δε βιώνει πόνο.Το ξέρω... Είναι βαρύ, δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Ούτε κι εγώ το έχω χωνέψει ακόμα. Χρειάζεται αγάπη. Αλλά για ν'αγαπάς πρέπει να υπάρχεις. Υπάρχω σημαίνει συνειδητοποιούμαι.

Συνειδητοποίησε ότι είσαι εσύ αυτός που έχεις την επιλογή στη δικιά σου ζωή. Απλά, να θυμάσαι αυτό: η γενικότητα κρύβει επιπολαιότητα. Αν θες, λοιπόν, ώριμα, υπεύθυνα και αληθινά ν' αλλάξουν τα πράγματα στη ζωή σου, κάνε κάτι συγκεκριμένο: γονάτισε. Και προσευχήσου με όση δύναμη έχεις και δεν έχεις! Γονάτισε και ξανασήκω και πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου. Και δώσ'τη στο Χριστό να την κουμαντάρει. Κι εσύ, απελευθερωμένος από άγχη, ξεκίνα για το ταξίδι σου από νέο λιμάνι δυνατός και εμπνευσμένος. 

Να εύχεσαι να'ναι το ταξίδι σου μακρύ. Να εύχεσαι... Και να κοιτάς ψηλά. Εκεί είναι ο προορισμός σου, φίλε... Εκεί...

υγ: Οι φράσεις με πλάγια γραφή είναι από Καβάφη (Ιθάκη), από Αλ.Παπαδιαμάντη (Οι Χαλασοχώρηδες) και από Μάρω Βαμβουνάκη (Τα ραντεβού με τη Σιμόνη).

Άτιτλο

Ναι. 
Και όμως είμαι ακόμα εδώ. 
Ακούς; 
Δεν τα παρατάω. 
Μπορεί να λυγίζω για λίγο,
μπορεί να με δεις να κλαίω...

Μα η καρδιά μου είναι λιοντάρι.
Προσεύχομαι και ξανασηκώνομαι.
Κοίτα με.
Δες, τα δάκρυα γίνηκαν φωτιά.
Δες, ο πόνος μου, αετού ματιά.

Όσο αναπνέω, θα παλεύω.
Ποτέ μου δε παραδίνομαι.
Ακούς;
Ποτέ.

αφιερωμένο με όλη μου την καρδιά σε όσες ψυχές πονούν. Ας γίνουμε όλοι μια βροντερή φωνή προσευχής. Αδέρφια, ο πόνος μάς ενώνει. Ποτέ, μα ποτέ, μη κουραστείτε να ελπίζετε. Ποτέ.

Δεν είναι ένα υπέροχο ταξίδι αυτό;

Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Όχι τόσο ένας προορισμός όσο μια μεταμόρφωση. Ξέρετε, όταν κοιτάμε το παρελθόν δε φαίνεται κάποιες φορές ότι τα καλύτερα συμβαίνουν την περίοδο των πιο μεγάλων δυσκολιών;

Μα ο Θεός μάς δημιούργησε ώστε να ζούμε σε κοινότητα (κοινωνία), να κλαίμε και να γελάμε, να πονάμε και να γιορτάζουμε μαζί ανεξάρτητα απ'το τι περνάμε.

Και η μεταμόρφωση είναι σκληρή. Δεν καταλήγουμε πάντα εκεί που υπολογίζαμε. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι ακόμα και όταν παλεύουμε και δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε στο Χριστό, ο Χριστός πάντα πιστεύει σε μας. Γεμίζει τις ζωές μας με σκοπό και ζωντάνια, αρκεί να του το επιτρέψουμε.

Και ξέρετε; Το καλύτερο κομμάτι του ταξιδιού είναι ότι ο Θεός του σύμπαντος κάποτε μάς αφήνει να παίρνουμε μέρος στη μεταμόρφωση του κόσμου. 

Δεν είναι ένα υπέροχο ταξίδι αυτό;

(απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα απ΄την ταινία "To save a life")

Ακόμα και όταν είσαι άσωτος

(Ο Θεός μας αγαπά) όχι μόνο όταν πάμε καλά, αλλά και όταν δεν πάμε καλά. Μας αγαπά και όταν κάνουμε λάθη και όταν πέφτουμε. Ακόμα και όταν είσαι άσωτος και τότε σ'αγαπάει ο Θεός.

Έχεις και τότε αξία στα μάτια του, όχι επειδή είσαι καλός ή επειδή είσαι κακός, αλλά επειδή είσαι πλάσμα της αγάπης του, το πλάσμα των χειρών του. Έχεις αξία και έχεις μια πορεία που παλεύεις και αγωνίζεσαι.

Και δεν σε κρίνει ο Θεός. Γιατί ξέρει ότι αυτό που σήμερα είσαι, είναι ένα στιγμιότυπο, μια φάση της ζωής σου, είναι ίσως μια δυσκολία της ζωής σου. Παλεύεις και προσπαθείς. Δεν τα καταφέρνεις; Σ'αγαπάει και πάλι ο Θεός.

απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου "Αγάπη για πάντα", εκδ. Σωματείο "Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα"

photo by Mariela