Πώς μας ωφελεί ο πειρασμός

 (...) Πόσο γλυκιά είναι η γνώση που αποχτιέται από την πείρα των έργων κι από τη γύμναση και πόση δύναμη δίνει σε κείνον που τη βρήκε μέσα του απ'την πολλή την πείρα!

Στον κάθε άνθρωπο ωφελεί ο πειρασμός. (...) Οι αγωνιστές πειράζονται για να πληθύνουνε τα πλούτη τους (σσ: εννοεί τα πνευματικά). Οι αμελείς για να φυλαχτούνε από όσους τους βλάφτουνε. Οι κοιμισμένοι, για να ξυπνήσουνε. Όσοι βρίσκονται μακριά απ'τον Θεό, για να μπούνε θαρρετά στο σπίτι του Πατέρα τους. Γιατί ο υιός που είναι αδοκίμαστος, δεν μπαίνει στο σπίτι του πατέρα του να πάρει τα πλούτη του, κι ούτε έχει θάρρος να ζητήσει την βοήθειά του. Για τούτο, λοιπόν, πρώτα 'πειράζει' (σσ: αφήνει να μας πειράξει ο διάβολος) ο Θεός και δοκιμάζει, κι ύστερα δείχνει το χάρισμα.Δόξα στον Κύριο που με γιατρικά στυφά, μάς δίνει την υγεία μας!

απόσπασμα απ'το βιβλίο "Μυρίπνοα Άνθη του Οσίου Ισαάκ του Σύρου" μεταφρασμένο στη νεοελληνική απ'τον Φώτη Κόντογλου και τον Κων/νο Καβαρνό (εκδ. Ορθόδοξος Τύπος)

 

ουσία στη ζωή μας

Όσο πιο πολλά γράφω τόσο πιο πολύ συνειδητοποιώ ότι η ουσία δεν είναι στα ωραία λόγια, τα διατυπωμένα με περιγραφές και λέξεις όμορφες. 

Η ουσία έγκειται στο να βάλουμε σε μια τάξη τους λογισμούς μας. Να βάλουμε πρόγραμμα πνευματικό στη ζωή μας. Να κάνουμε μέρος της καθημερινότητάς μας την προσευχή. Να αγκαλιάσουμε τον Ιησού μ'όποιον τρόπο και με όποια ευκαιρία παρουσιάζεται στο τώρα μας.

Χρειαζόμαστε μετάνοια. Αληθινή κι όχι δάκρυα παροδικά και συναισθηματισμούς εγωιστικής φύσης. Έχουμε βαθιά ανάγκη από εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία. Χρειαζόμαστε την πνοή του Θεού και τη Χάρη Του στην καθημερινή μας αγωνιστικότητα.

Όλα τ'άλλα είναι ωραία, αλλά δευτερεύοντα....

Αν βάλουμε το Θεό στη ζωή μας, τότε ακόμη κι ένας απλός απογευματινός καφές στο σπίτι μας θα έχει, θα είναι αφορμή κι αιτία χαράς. Θα'ναι γλυκιά ψυχαγωγία, περιπέτεια όμορφη.

Όλα τα'χει η ζωή! Και είναι ωραία!

Ψάξε πιο πέρα απ'αυτό που βλέπεις.

Προσπέρασε τα όρια που νόμιζες πως έχεις.

Χαμογέλασε πιο πολύ απ'ότι συνήθιζες.

Κάψε τη συνήθεια.

Αγκάλιασε την περιπέτεια.

Αφέσου και ζήσε την ίδια τη ζωή! Με τις λύπες και τις χαρές της, με τις πίκρες και τις ομορφιές της, με τα δάκρυα και τα χαμόγελα. Όλα θα τα βρεις μπροστά σου. Όλα.

Η ζωή είναι όμορφη όταν την ζεις

Η ζωή είναι όμορφη, παλικάρι μου, μόνο όταν την ζεις. Όταν κυλιέσαι μαζί της. Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα. Κράτα τις αναμνήσεις σου και προχώρα... Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ' αυτό το κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γης. 

Αλκυόνη Παπαδάκη

(Το είχε στείλει η καλή φίλη marie σε σχόλιό της πριν καιρό!

Γαλήνη μετά την τρικυμία

Πόση γαλήνη νοιώθει ο άνθρωπος μόλις αισθάνεται την τρικυμία να φεύγει απο πάνω του, να τον προσπερνά,  να τον αφήνει απαλά να ακουμπήσει στη γη, να αναπνεύσει αργά, σταθερά...Πόση γαλήνη, πόση ανακούφιση, πόση ευτυχία... Επέζησα και απο αυτη τη φουρτούνα Θεέ μου, σε ευχαριστώ, λες απο μέσα σου και η καρδιά σου γεμίζει οξυγόνο!!!

Πόσο μπορεί να πόνεσες, πόσο φοβήθηκες κάποιες στιγμές πως ίσως δεν τα καταφέρεις, κι όμως Εσύ έδειξες οτι μετά την θύελλα υπάρχει φως, με σήκωσες στα πόδια μου, μου θύμισες τις αντοχές μου, με έκανες να μάθω τα όριά μου και με ώθησες να τα ξεπεράσω! Μου έδειξες οτι δεν υπάρχουν τα όρια που εγώ βάζω στον εαυτό μου, πως η δύναμη του ανθρώπου είναι απέραντη, μου έδειξες να ανοίγομαι στο κενό και να μην χάνομαι, αλλα να το αγκαλιάζω, να βάζω στόχο τον ουρανό, το άπειρο...!

Και πόσο όμορφα διαφορετικός βγαίνει ο άνθρωπος μετά απο την φουρτούνα...! Λάμπει απο ένα φως υπερκόσμιο, αποκτά μία αυτάρκεια μοναδική, γίνεται ικανός να ξεκινήσει τα πάντα απο την αρχή, να κυνηγήσει την ζωή, να κάνει βίωμα το όνειρο. Δεν υπάρχει για τον άνθρωπο μεγαλύτερη ικανοποίηση απο αυτή..Αν γίνεις και εσύ λίγο πιο παρατηρητικός,  μπορεί να δεις αυτή τη σπίθα να ξεπηδά απο κάποια περαστικά μάτια που σε απαντούν στο δρόμο..Μάτια άγνωστα σε εσένα, μάτια ζωντανά, πιο ''ζωντανά'' απο το ''κανονικό''.. Μάτια που έπεσαν στην φωτιά, βαφτίστηκαν στο καμίνι του πόνου και αναγεννήθηκαν σε κάτι μαγικό, φωτεινό..

Δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο στη ζωή απο αυτές τις φουρτούνες, απο αυτές τις επισκέψεις του πόνου..!! Αυτή η γνώση να μείνει πάντα στη μνήμη, όταν η επόμενη φουρτούνα θα έρθει να ταράξει τα νερά μας.. Η ζωή είναι πανέμορφη, η ζωή είναι μαγική, όχι γιατι μπορεί σήμερα να μας έφερε κάτι καλό, αλλα γιατί μας χαρίζει πολύτιμα μαθήματα, δεν ανέχεται την στασιμότητά μας, μας σπρώχνει στο παρακάτω, μας σπρώχνει στο αύριο...!

Να πιστεύουμε, να ελπίζουμε, να αγαπάμε, αυτό είναι το μόνο καθήκον μας.. Τίποτε άλλο δεν είναι στο χέρι μας...

Μέχρι την επόμενη φουρτούνα...μέχρι τότε...γιόρτασε τη νίκη σου!! :-) 

υγ: Απ΄το blog της καλής φίλης Σταυρούλας την οποία και ευχαριστώ από καρδιάς!

Δεν το βάλαμε κάτω

Μαθαίνοντας ποδήλατο.

-Κοίτα μονάχα μπροστά.
-Μη το βάζεις κάτω.
-Ναι, σε κρατάω.
Παρά τα καθησυχαστικά λόγια της μαμάς (ή του μπαμπά) 
και γόνατα γδάραμε
και αγκώνες τσακίσαμε, 
και χώμα, πολύ χώμα φάγαμε!
Όμως!
Δε το βάλαμε κάτω! Μάθαμε ποδήλατο!
Το πώς δεν έχει πολλή σημασία.
Απλά ήταν η επιθυμία, η προσήλωση, 
η επιμονή!

Ντριν , ντριν

(αναδημοσίευση απ'το blog της καλής μας φίλης Αριστέας)

Μέσα στη βροχή...

Θε μου, δεν είναι μικρά αυτά που κατάφερα. Κράτησα τη φωτιά μου αναμμένη μέσα στη βροχή. Θυμόμουνα πάντα το άρωμα της πασχαλιάς, όταν πορευόμουνα στον υπόνομο. 

Αλκυόνη Παπαδάκη 

(Από σχόλιο της φίλης marie)

Έλαβα ένα mail

Μια πολύ καλή φίλη μου έστειλε πριν λίγες μέρες ένα συγκινητικό mail. Και, μεταξύ άλλων, μου έστειλε κι ένα ρητό για να το βάλω εδώ στη γωνιά μας:

Η χαρά στη γελαστή την πόρτα θα πάει.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τη ζωή, τους άλλους, αλλά ακόμη και τον εαυτό μας παίζει πολύ μεγάλο ρόλο! Μην κάθεσαι απ'έξω. Μη μένεις παρατηρητής της ίδιας σου της ζωής. Το ξέρω πως έχεις προβλήματα. Αλλά δυνάμωσε τη ψυχή σου! Μη κλαίγεσαι συνεχώς. 

Έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που είναι όλο παράπονα και κλαίγονται συνέχεια έχουν την τάση να κατηγορούν συνέχεια τους άλλους και να τους κατακρίνουν! Και θυμάμαι ένα άλλο όμορφο ρητό που λέει: Αν το μοναδικό εργαλείο που έχεις είναι ένα σφυρί, τότε όλα τα πράγματα θα τα αντιμετωπίζεις σαν καρφιά!

Χαμογέλασε στη ζωή για να σου χαμογελάσει και αυτή. Και αν νιώθεις να σε λυγίζουν οι δυσκολίες, γονάτισε, προσευχήσου ειλικρινά και ξανασήκω να αγωνιστείς με περισσότερο κουράγιο!

Οι τελευταίες μέρες μου ή αλλιώς: Γνωρίστε την Ann

Είναι στ'αγγλικά. Μα το μήνυμα που που έχει να μας δώσει η Ann και η οικογένειά της είναι πέρα και πάνω από μεταφράσεις...
Με συγκλόνισε...

Το αφιερώνω με θαυμασμό, συγκίνηση και σιωπή σ'όλες τις ψυχές που πονούν και στις οικογένειές τους.

Ξύπνα τον ήρωα μέσα σου!

Συγκινήθηκα πολύ προχτές όταν είδα ένα παλικάρι με δάκρυα στα μάτια να σταματάει για λίγο έξω απ'το εκκλησάκι του νοσοκομείου. Έσκυψε το κεφάλι, μάλλον προσευχήθηκε, έκανε το σταυρό του και ανέβηκε στην αριστερή πτέρυγα του νοσοκομείου.

Ποιος ξέρει τι δυσκολίες θα'χε. Αλλά αυτό μου θύμισε πως όλοι έχουμε προβλήματα. Όλοι βασανιζόμαστε λίγο ή πολύ. Αλλά να θυμάσαι, αδερφή/έ μου, ότι είμαστε όλοι μαζί! Ο πόνος μάς ενώνει. Η θλίψη σου είναι και θλίψη μου. Το δάκρυ σου είναι δάκρυ μου. Θα'θελα να τρέξουν στο δικό μου μάγουλο λίγα απ'τα δάκρυά σου. Αγωνιζόμαστε μαζί, πονάμε μαζί, προσευχόμαστε μαζί.

Όσα εμπόδια και αν ορθώνονται μπροστά σου, εσύ μη χάνεις το κουράγιο σου. Είσαι δυνατός, γιατί έχεις το Χριστό. Είσαι αγωνιστής, γιατί ξέρεις ότι είσαι φίλος με τον πιο δυνατό απ'όλους. Ξύπνα τον ήρωα μέσα σου! Αυτόν που δε λυγίζει! Που δεν τα παρατάει ποτέ! Και έλα να προσευχηθούμε. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο δυνατό στον κόσμο απ'τη δύναμη της προσευχής που βγαίνει από μια πονεμένη, ειλικρινή καρδιά. Μια καρδιά που παλεύει. 

Μην χάνεις το κουράγιο σου! Μην απελπίζεσαι, αδερφή/έ! Έλα μαζί να προσπαθήσουμε. Έλα και θα δεις.

Η λεπτή χαοτική διαφορά

...Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ έλεγε ότι ανάμεσα στον αμαρτωλό που χάνεται και τον δίκαιο που σώζεται δεν υπάρχει παρά μόνο μια διαφορά: η αποφασιστικότητα.

Ο αμαρτωλός δέχεται με συγκίνηση την ομορφιά, το αγαθό, την αλήθεια, αλλά ενώ στιγμιαία φλέγεται, αμέσως μετά η φλόγα σβήνει, γιατί ό,τι φτάνει μέχρις αυτόν, ίσα ίσα που αγγίζει τα συναισθήματά του. Αντιλαμβάνεται πώς έχει το θέμα, χωρίς όμως η θέλησή του να ενεργοποιείται για να τον στρέψει εναντίον του ίδιου του εαυτού του: δεν παίρνει τη σταθερή απόφαση να αγωνιστεί και να νικήσει στο όνομα της αλήθειας, της ομορφιάς, της προσωπικής του αξιοπρέπειας και τελικά στο όνομα του Θεού  ό,τι είναι ανάξιο του Θεού, του ίδιου του εαυτού του, της ανθρώπινης φύσης και των σχέσεων που δημιουργεί με όσους τον περιβάλλουν και του εκδηλώνουν έμπρακτα την αγάπη τους.

απόσπασμα απ'το βιβλίο του π.Anthony Bloom "Συνάντηση με τον ζωντανό Θεό", εκδ. εν πλω

photo by Mariela (την οποία και ευχαριστούμε πολύ για την ευγενική άδεια χρήσης των πινάκων της!)

Κυνήγι

Κάπου διάβασα ότι " Ο Θεός δεν είναι υπόθεση μερικών στιγμών του εικοσιτετραώρου"

Πόσο μεγάλα νοήματα συμπυκνωμένα σε μια μόνο φράση...

Αυθόρμητα,  αράζουν στο λιμάνι της σκέψης μου κάποιοι προβληματισμοί...

Ο Θεός δεν θέλει τους βολεμένους, τους "καθωσπρέπει". Η πίστη δεν είναι σύνολο κανόνων, δεν είναι Σύνταγμα, ΔΕΝ είναι κατάλογος πράξεων. Είναι βίωμα, είναι αγώνας, είναι κυνήγι. Είναι εμπειρία η πίστη.

Δεν γίνεται, λοιπόν, να ζω όπως μου καπνίζει και ξαφνικά να κάνω μια προσευχή (που μοιάζει περισσότερο με απαίτηση εγωιστική -σανίδα σωτηρίας του υποσυνείδητού μου) και μετά έχω την απαίτηση να περιμένω και απάντηση.

Ανάβοντας ένα κερί (σαν από υποχρέωση) ή πηγαίνοντας εκκλησία το Πάσχα "για το καλό" ουσιαστικά καταστρέφω κάθε υποψία εκδήλωσης της ζεστασιάς του Θεού. Χρειάζεται καρδιά, χρειάζεται αγώνας συνεχόμενος. Απαιτείται κόπος και τρέξιμο και εσωτερική αναζήτηση και δίψα. Εδώ φαίνεται και η ενεργοποίηση του χαοτικού και μεγαλύτερου (και τόσο ακατανόητου σε μας) δώρου μας: της απόλυτης ελευθερίας μας.

Συγχώρεσέ μου τις άτακτες σκέψεις, τις σκόρπιες μου. Απλά την καρδιά μου σου ανοίγω...

Άσ'τονε τον άνθρωπο!

Ο άγιος Ποιμένας έκανε προσευχή όλη νύχτα και ήταν πολύ αυστηρός με τον εαυτό του. Όλη νύχτα,ε; Όλη νύχτα! Όρθιος στην προσευχή. Στο κελλί του. Ασκητικός, αυστηρός, ανόθευτο το κρασί της άσκησής του στην προσωπική του ζωή. Μπορούσε, ήθελε, άντεχε, το έκανε. 

Όμως, όταν μια φορά στην εκκλησία καθότανε ένας άλλος ασκητής και τον πήρε λίγο ο ύπνος τον άλλον, ο αββάς Ποιμένας τού έβαλε το κεφάλι του στον ώμο του. Για να ακουμπήσει ο νυσταγμένος. Και του λέει ένας άλλος: 

- Δώσ'του μία να ξυπνήσει. 

- 'Όχι, βρε. Άσ'τονε τον άνθρωπο. Έχει κουραστεί. Άσ'τον να κοιμηθεί λίγο.

- Μα μέσ'στην εκκλησία να κοιμάται;

- Είναι πολύ κουρασμένος. Θα κάνουμε εμείς προσευχή γι'αυτόν. Θα προσευχηθούμε και γι'αυτόν".

Τι ωραίο πράγμα, ε; Να μη θέλει να δει τον άλλον να βασανίζεται.Αυτή η αγάπη...

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

Τον πολύτιμο θησαυρό...

...Πολλά γεροντάκια, "στεγνά" από την άσκηση έκρυβαν μέσα τους πνεύμα και ζωή. Εξωτερικά ήταν άπλυτοι με παλαιά, ρυπαρά και σχισμένα ζωστικά, αλλά σε αυτό το ατημέλητο σκεύος έκρυβαν τον πολύτιμο θησαυρό, τη θεία χάρη που απέκτησαν με τόσους αγώνες και νυχθήμερα παλαίσματα. Ήταν ξένοι του κόσμου, αλλά οικείοι του Θεού. Αγνοούσαν τις κοσμικές εξελίξεις, αλλά γνώριζαν καλά "την οδόν την άγουσαν εις ζωήν αιώνιον". Κακοπαθούσαν και προσεύχονταν για τους τρυφώντες και αναπαυόμενους. Αγρυπνούσαν για τους υπνούντες. Έχυναν δάκρυα και μετανοούσαν για τους γελώντες. Αν και απόμακροι από τον κόσμο, αισθανόντουσαν αδελφούς όλους τους ανθρώπους και τους αγκάλιαζαν με την προσευχή τους.

απόσπασμα απ'το βιβλίο "απ'την ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη παράδοση", εκδ. Άγιον Όρος 2011


υγ: Δείτε και εδώ: http://aoratigonia.blogspot.com/2011/05/blog-post_26.html
                            http://aoratigonia.blogspot.com/2011/09/blog-post_12.html

Ένας καλύτερος τρόπος για να ζεις

Άφηνε τις πράξεις σου να μιλούν για σένα, αλλά να είσαι συνεχώς σε επιφυλακή και να αποφεύγεις τις τρομερές παγίδες της ματαιοδοξίας και της έπαρσης που μπορούν να παρεμποδίσουν την πρόοδό σου. 

Την επόμενη φορά που θα μπεις στον πειρασμό να κομπάσεις, βάλε τη γροθιά σου μέσα σε έναν κουβά με νερό και η τρύπα που θα μείνει όταν τη βγάλεις θα σου δείξει το μέγεθος της σπουδαιότητάς σου.

από εδώ:http://enakathemera.blogspot.com/2012/02/blog-post_29.html

Παρόμοιες αναρτήσεις μας:
http://aoratigonia.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html
http://aoratigonia.blogspot.com/2010/11/blog-post_11.html
http://aoratigonia.blogspot.com/2010/09/blog-post_11.html