άτιτλο

μ'ακούς; Η αγάπη, τα όνειρα, η αστροφεγγιά
είναι όλα λέξεις απ'το ίδιο αλφάβητο:
αυτό της καρδιάς

Ξέρεις, το "για πάντα" εύκολα θολώνει αν αψήφιστα τ'ονειρευτείς.
Είναι κι αυτές οι φορές που γυρνάς σπίτι σου κουρασμένος
Και μακρυά απ'όποιο άλλο ήχο
Αφήνεσαι να ταξιδεύεις στις αναμνήσεις της βροχής
Ή στων ανέμων τη λησμονιά.

Μ'ένα φτερούγισμα ή μ'ένα σμάρι συντρίμμια
οι ουρανοί μεθούν από ζωή.

Ξέρεις, είναι που η αλμύρα σπάνια αφήνει ανέπαφα τα καράβια.
Είναι κι αυτές οι επιστροφές στο λιμάνι, ξενυχτισμένος
Κι η σιωπή είναι για σένα φως
Αφήνεσαι στο αόρατο λίκνισμά της
Γεμάτος από ιώδιο κι αλάτι κι ευχές.

Μ'ένα ακούσιο ανοιγόκλεισμα των ματιών, με μια ανάσα
η Ιθάκη σου παρουσιάζεται λουσμένη φως.

Ξέρεις, είν'ανεξήγητη η γαλήνη της θάλασσας των ευχών.
Ίσως, τελικά, οι ευχές να είναι η Ιθάκη.
Ίσως, καρδιά και ταξίδι είναι η ίδια χούφτα Φως.

Σαν τα καράβια

Να προσέχεις τη λέξη 'θέλω'. Είναι σαν τα καράβια. Μπορούν να μείνουν ακίνητα σε λιμάνια. Μπορούν, όμως, ν'ανοίξουν πανιά και να δαμάσουν πέλαγα.

from my twitter account

Μη φοβηθείς την περιπέτεια!

Τα πλοία, όταν είναι στο λιμάνι, είναι ασφαλή. Αλλά δε φτιάχτηκαν γι'αυτό...
John Seed

πηγή: εδώ

Μοναδικές στιγμές

Ήμουν για περπάτημα χτες, αργά το απόγευμα, στην ακροθαλασσιά. Χωρίς παπούτσια. Με γυμνά πόδια. Εκεί που τα ταξιδεμένα κύματα έρχονται ν'αγγίξουν την αμμουδιά. Και να πουν τις ιστορίες τους. 

Ο ήλιος έτοιμος να γείρει στο υγρό του καταφύγιο στο βάθος του ορίζοντα, σκορπίζοντας τα πι'όμορφά του χρώματα. Οι βαρκούλες λικνίζονταν αργά στο λιμάνι. Κι ο αέρας φυσούσε αργά συμμετέχοντας κι αυτός στην υποβλητικότητα του ρυθμού...

Ένιωσα συγκλονισμένος απ'το μεγαλείο της φύσης. 

Τι πι'όμορφο να ζητήσει κανείς;

Η ανάγκη να γίνουν όλα ρυθμός

Είναι φράση του Η.Βενέζη. Και, νομίζω, συμπυκνώνει μέσα της μια μεγάλη πραγματικότητα που συχνά μας διαφεύγει: χρειαζόμαστε μια σταθερά, ένα λιμάνι αν θέλουμε να ανοίξουμε τα φτερά μας.

Για να πετάξει ένα πουλί πρέπει πρώτα να μεγαλώσει στη φωλιά, να δυναμώσει, να φάει. Να νιώσει αυτό το ρυθμό της σιγουριάς, της ασφάλειας. Αφού καταφέρει να σταθεί στα πόδια του, τότε είναι έτοιμο να δοκιμάσει τα φτερά του στο ατέλειωτο περιπετειώδες τ'ουρανού...

Καλημέρα, καλή δύναμη σ'ό,τι καλό κάνεις.

Το καράβι των ευχών

Πάρε τις ευχές σου, βάλε κ όλες τις δικές μας 
κ κάν'τες καράβι που θα ταξιδεύει για όλο το 2014. 

Κι όταν του χρόνου τον Δεκέμβρη θα'ρθει να ξαναδέσει στο λιμάνι, 
εύχομαι να'ναι γεμάτο όμορφη τρέλα, αγάπη, πίστη κ ελπίδα :)

Ονειρέψου! Ανακάλυψε!

"Σε 20 χρόνια θα λυπάσαι περισσότερο για όσα δεν έκανες παρά για όσα έκανες. Γι'αυτό, λύσε τα σκοινιά. Βγες από το λιμάνι.

Πιάσε τον άνεμο στο πανί σου.

Εξερεύνησε. Ονειρέψου. Ανακάλυψε..."

Mark Twain

(αντιγραφή από σχόλιο της φίλης Ελένης Κάππου)

υγ: Να με συγχωρείτε που δεν απαντώ στα σχόλια. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα χρόνου αυτές τις μέρες...

Mark Twain

Στο πολύ ελπιδοφόρο, ανανεωτικό, φιλικό μας blog http://taxidistooneiro.blogspot.gr/ βρήκα ένα ρητό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση! Γιατί μιλάει για τη ζωή και το ότι πρέπει να είμαστε ζωντανοί, δραστήριοι, ενεργητικοί  και ορεξάτοι. Σας το παραθέτω να το απολαύσετε:

Σε 20 χρόνια θα λυπάσαι περισσότερο για όσα δεν έκανες παρά για όσα έκανες.

Γι'αυτό, λύσε τα σκοινιά. Βγες από το λιμάνι.

Πιάσε τον άνεμο στο πανί σου.

Εξερεύνησε. Ονειρέψου. Ανακάλυψε.

Mark Twain

Αυτό το να το θυμόμαστε κάθε φορά που μας πιάνει βαρεμάρα, που νιώθουμε νωχελικότητα, που αισθανόμαστε να μας πνίγει η ρουτίνα της καθημερινότητας. Δες και τις παλιότερές μας σχετικές αναρτήσεις: εδώ, εδώ και το βασικό εδώ.